I ACa 641/13

Sygn. akt I ACa 641/13 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 7 maja 2014 r. Sąd Apelacyjny w Lublinie, I Wydział Cywilny w składzie: Przewodniczący - Sędzia SA Ewa Popek Sędzia: Sędzia: SA Jerzy Nawrocki SA Ewa Lauber-Drzazga (spr.) Protokolant sekr.sądowy Agnieszka Pawlikowska po rozpoznaniu w dniu 24 kwietnia 2014 r. w Lublinie na rozprawie sprawy z powództwa A. K. przeciwko (...) w K. o zapłatę na skutek apelacji powoda od wyroku Sądu Okręgowego w Radomiu z dnia 12 czerwca 2013 r., sygn. akt I C 521/11 uchyla zaskarżony wyrok, znosi postępowanie w zakresie rozprawy z dnia 12 czerwca 2013 r. i sprawę przekazuje Sądowi Okręgowemu w Radomiu do ponownego rozpoznania, pozostawiając temu Sądowi rozstrzygnięcie o kosztach postępowania apelacyjnego. I ACa 641/13 UZASADNIENIE Wyrokiem z 12 czerwca 2013r. Sąd Okręgowy w Radomiu oddalił powództwo A. K., który w pozwie wniesionym przeciwko (...) w K. domagał się zasądzenia zadośćuczynienia, odszkodowania i renty. Wyrok Sądu Okręgowego został oparty na następujących ustaleniach: Powód w wyniku wypadku komunikacyjnego jaki miał miejsce w dniu 20 listopada 2008r. doznał obrażeń w postaci złamania trzonu kości udowej prawej, złamania nasady dalszej kości promieniowej prawej, rany tłuczonej głowy oraz ogólnego potłuczenia. Po wypadku powód został przewieziony do szpitala w R., a następnie na własną prośbę do szpitala w K. gdzie w dniu 28 listopada 2008r. przeszedł m.in. operację zespolenia odłamów kości udowej. W szpitalu przebywał do 4 grudnia 2008r., a następnie kontynuował rehabilitację. Pomimo prawidłowo wykonanego zabiegu nie udało się uzyskać zrostu, założone zespolenia uległy uszkodzeniu i w miejscu złamania wytworzył się staw rzekomy. Zdaniem powoda przyczyną tego niepowodzenia był błąd w sztuce lekarskiej. Sąd Okręgowy nie podzielił tego stanowiska. Opierając się na opinii biegłego sądowego uznał, iż zabieg zespolenia kości został przeprowadzony prawidłowo jak również prawidłowe było leczenie powoda w pozwanym szpitalu. Pozwanemu zatem nie można przypisać odpowiedzialności za szkodę poniesioną przez powoda, w konsekwencji czego powództwo oddalił. Od tego wyroku powód złożył apelację zarzucając: - nieważność postępowania z powodu pozbawienia powoda możności obrony swych praw poprzez nieodroczenie rozprawy bezpośrednio poprzedzającej wydanie wyroku, pomimo usprawiedliwionego niestawiennictwa powoda; - naruszenie art. 160 kpc poprzez istotne ograniczenie powodowi możliwości złożenia wniosku o sprostowanie protokołu rozprawy w terminie adekwatnym do jego stanu zdrowia; - naruszenie art. 210 § 2 kpc poprzez uniemożliwienie powodowi złożenia oświadczenia co do twierdzeń strony przeciwnej dotyczących okoliczności faktycznych; - naruszenie art. 210 § 2 1 kpc poprzez niepouczenie strony występującej w sprawie bez fachowego pełnomocnika o treści artykułów w tymże przepisie wymienionych; - naruszenie art. 210 § 3 kpc przez uniemożliwienie powodowi udziału w istotnym stadium postępowania jakim jest rozprawa bezpośrednio poprzedzająca wydanie wyroku na której przeprowadzany jest dowód z opinii biegłego i roztrząsane są jego wyniki jak i całego postępowania dowodowego; - naruszenie art. 214 § 1 kpc przez pozbawienie powoda możności obrony jego praw wskutek nieodroczenia rozprawy pomimo nieobecności powoda i posiadania przez sąd wiedzy odnośnie przeszkody nieobecności strony wywołanej przeszkodą, której nie można przezwyciężyć tj. nagłym pogorszeniem się stanu zdrowia powoda; - dokonanie ustaleń sprzecznych z zebranym w sprawie materiałem dowodowym przez stwierdzenie, że w sprawie istnieją podstawy do oddalenia powództwa podczas gdy wyniki postępowania dowodowego przeczą możliwości oddalenia powództwa zważywszy chociażby na fakt dalszego utrzymywania się u powoda problemów zdrowotnych ; - pozbawienie powoda możliwości obrony swych praw przez nieprzyznanie profesjonalnego pełnomocnika; - niewyjaśnienie wszystkich okoliczności faktycznych istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy wskutek niedopuszczenia i nieprzeprowadzenia wszystkich dowodów wnioskowanych przez powoda; - sprzeczność istotnych ustaleń sądu z treścią zebranego w sprawie materiału, z pominięciem istotnych dowodów przedłożonych przez powoda, których uwzględnienie mogłoby doprowadzić do zupełnie innej oceny pozostałego materiału dowodowego; - naruszenie art. 5 kpc przez nieudzielenie powodowi niezbędnych pouczeń co do czynności procesowych pomimo stanu zdrowia powoda. Wskazując na powyższe powód wnosił o uchylenie zaskarżonego wyroku ze zniesieniem postępowania i przekazanie sprawy w tym zakresie Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania ewentualnie zmianę wyroku po przeprowadzeniu uzupełniającego postępowania dowodowego i uwzględnienie powództwa w całości. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Apelacja jest zasadna, o ile zarzuca nieważność postępowania z uwagi na nieodroczenie rozprawy jaka odbyła się przed Sądem Okręgowym w dniu 12 czerwca 2013r. W dniu powyższej rozprawy, na którą powód został wezwany do osobistego stawiennictwa w celu przesłuchania w trybie art. 299 kpc, poinformował on w rozmowie telefonicznej, że nie może się stawić z powodu złego samopoczucia (ataku serca) i czeka na przyjęcie do szpitala. Wnosił również o usprawiedliwienie nieobecności i odroczenie rozprawy. Sąd Okręgowy nie uwzględnił tego wniosku z uwagi na nieuprawdopodobnienie okoliczności uzasadniających niemożność stawienia się powoda w Sądzie. Jest jednak oczywiste, iż z uwagi na nagłość zdarzenia powód nie mógł w dniu rozprawy przedstawić dokumentu uzasadniającego jego wniosek. Dokument taki w postaci karty informacyjnej Izby Przyjęć (...) Szpitala (...) z dnia 12 czerwca 2013r. dołączył natomiast do apelacji. Z karty informacyjnej wynika, iż w dniu rozprawy powód zgłosił się do szpitala i po przeprowadzonych badaniach wskazujących na konieczność pozostania w szpitalu, nie pozostał tam jedynie dlatego, że nie wyraził na to zgody. Należy zatem uznać, iż nieobecność powoda na rozprawie w dniu 12 czerwca 2013r. została wywołana nadzwyczajnym wydarzeniem, co obligowało Sąd Okręgowy do odroczenia rozprawy (art. 214 § 1 kpc). Pozostałe zarzuty apelacji nie znajdują uzasadnienia. Powodowi nie ograniczono prawa do złożenia wniosku o sprostowanie protokołu (art. 160§ 1 kpc) ponieważ mógł złożyć taki wniosek do czasu kiedy akta znajdowały się w Sądzie Okręgowym czyli do 10 września 2013r.. Powód zresztą nie wskazuje czego to sprostowanie miałoby dotyczyć. Na rozprawie w dniu 12 czerwca 2013r. strona pozwana nie składała również żadnych oświadczeń dotyczących okoliczności faktycznych do których powód mógłby się ustosunkować. Bezzasadny jest również zarzut naruszenie art. 210 § 2 1 kpc albowiem przepis ten nie ma zastosowania w niniejszej sprawie ponieważ została ona wszczęta przed dniem 3 maja 2012r. Na rozprawie w dniu 12 czerwca 2013r. nie był również przeprowadzany dowód z opinii biegłego i nie roztrząsano jego wyników jak i całego postępowania dowodowego. W wykonaniu zarządzenia z dnia 5 lutego 2013r. odpisy opinii biegłego sądowego J. F. zostały wysłane na adres pełnomocników stron z wezwaniem do ustosunkowania się w terminie 14 dni i sporządzenia listy ewentualnych pytań. Powód w tym czasie miał pełnomocnika (pełnomocnictwo wypowiedział dopiero w kwietniu 2013r.), któremu odpis opinii doręczono 8 lutego 2013r. i pełnomocnik ten nie zgłosił żadnych zastrzeżeń do opinii. Nieustanowienie dla powoda pełnomocnika z urzędu nie pozbawiło go możności obrony swoich praw. Powód przez znaczną część postępowania (od 5 sierpnia 2011r. do 12 kwietnia 2013r.) miał pełnomocnika z wyboru i żądanie ustanowienia pełnomocnika z urzędu w końcowej fazie postępowania nie znajdowało żadnego uzasadnienia. Nie można również uznać, aby ustalenia Sądu Okręgowego były sprzeczne z zebranym w sprawie materiałem dowodowym. Z opinii biegłego J. F. wynika, iż wydruki rtg z przebiegu samego zabiegu nie wykazują jakichkolwiek błędów w obrazowanych na nich etapach postępowania operacyjnego. Wymiar poprzeczny pręta dostosowany właściwie do przekroju kanału szpikowego. Właściwe zamocowanie śrub blokujących gwóźdź. Przebieg pooperacyjny nie powikłany. Zdjęcia rtg wykonane w grudniu 2008r. ilustrują prawidłowo wykonane zespolenie złamania kości udowej prawej. W dniu 19.01.2009r. wykonano kontrolne badanie rtg – stwierdzono stabilność zespolenia, cechy zapoczątkowanego zrostu odłamów. Potwierdza to również opinia biegłego sądowego W. C.