w dniu 20 października 2013 roku, około godziny 18:50 w P. na skrzyżowaniu ul. (...) z ul. (...), województwo (...), stosując przemoc wobec funkcjonariusza publicznego st. sierż. Ł. S. z Komendy Miejskiej Policji w P. w postaci odepchnięcia oraz próby uderzenia pięścią w twarz, usiłował zmusić go do zaniechania czynności służbowych, tj. o czyn z art. 224 § 2 kk. Sąd Rejonowy w Piotrkowie Trybunalskim wyrokiem z dnia 31 stycznia 2014 roku w sprawie VII K 883/13 uznał oskarżonego K. O. za winnego popełnienia zarzucanych mu czynów: - z art.
kk opisanego w punkcie I, przy czym uzupełnił jego opis w ten sposób, że badanie o godzinie 19:44 wykazało stężenie alkoholu na poziomie 0,50 mg/l i na podstawie art.
224 § 2 kk opisanego w punkcie II i na podstawie art. 244 § 2 kk wymierzył mu karę 6 miesięcy pozbawienia wolności; - na podstawie art. 85 kk i art. 86 § 1 kk orzeczone wobec oskarżonego jednostkowe kary pozbawienia wolności połączył i orzekł łączną karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności; - na podstawie art. 69 § 1 i 2 kk, art. 70 § 1 pkt 1 kk wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił na okres próby 3 lat, - na podstawie art. 71 § 1 kk wymierzył oskarżonemu karę grzywny w ilości 90 stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 10 złotych, - na podstawie art. 42 § 2 kk orzekł środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w strefie ruchu lądowego na okres 3 lat, - na podstawie art. 49 § 2 kk zasądził od oskarżonego na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej świadczenie pieniężne w kwocie 200 złotych, - na podstawie art. 63 § 1 kk na poczet orzeczonej wobec oskarżonego kary grzywny zaliczył okres zatrzymania w sprawie w dniu 20.10.2013 roku, przyjmując, że jest on równoważny dwóm dziennym stawkom grzywny, - zasądził od oskarżonego 70 złotych tytułem zwrotu wydatków a zwolnił od uiszczenia opłaty. Powyższy wyrok zaskarżony został przez prokuratora. Apelacja wywiedziona została, jak wynika z jej treści, z podstawy art. 438 pkt 2 kpk i zarzuciła wyrokowi obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na treść wyroku - art. 413 § 1 pkt 6 kpk - poprzez niewskazanie w treści wyroku zastosowanego przepisu ustawy karnej w postaci art. 69 § 4 kk, który to przepis określa przesłanki zastosowania warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności wobec sprawcy czynu z art.
W konkluzji skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uzupełnienie podstawy prawnej warunkowego zawieszenia kary pozbawienia wolności o przepis art. 69 § 4 kk. Na rozprawie apelacyjnej skarżący zmodyfikował konkluzję wnioskując o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Apelacja prokuratora jest zasadna w takim zakresie, że na skutek jej wniesienia powstały podstawy do uchylenia zaskarżonego wyroku i przekazania sprawy Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania. Analiza przedmiotowej sprawy prowadzi do konstatacji, iż Sąd Rejonowy dopuścił się obrazy prawa procesowego i poczynił błędne ustalenia faktyczne, w skutek czego zaskarżone orzeczenie dotknięte jest rażącą niesprawiedliwością, o której mowa w art. 440 kpk. Zgodnie z tym przepisem Sąd Odwoławczy ma prawo i obowiązek zbadania sprawy pod względem merytorycznym i prawnym nie tylko w granicach środka odwoławczego, ale także z urzędu – niezależnie od tych granic, w celu stwierdzenia czy nie zachodzi rażąca niesprawiedliwość wyroku. Sąd Rejonowy, w ślad za zarzutem aktu oskarżenia (pkt. I), upatrywał podstawy do przyjęcia kwalifikacji z art.
O., za czyn tego samego rodzaju, wyrokiem Sądu Rejonowego w Piotrkowie Trybunalskim z dnia 01 marca 2011 roku w istocie w sprawie VII K 1762/10 – sygnatura błędnie wskazywana przez oskarżyciela jak i Sąd jako VII K 762/
kk, ze względu na uprzednie skazanie za przestępstwo określone w art.
kk lub wymienione w art.
Zatarcie skazania w przypadku warunkowego zawieszenia kary – zgodnie z treścią art. 76 § 2 – następuje po upływie 6 miesięcy od zakończenia okresu próby, ale nie może nastąpić przed wykonaniem grzywny lub środka karnego. W niniejszej sprawie 2 letni okres próby wyznaczony w sprawie VII K 1762/10 oraz kolejne 6 miesięcy, o których mowa w artykule wskazanym powyżej, upłynęły w dniu 29 października 2013 roku. Do popełnienia przez oskarżonego przestępstwa, poddanego pod osąd w przedmiotowej sprawie, polegającego na prowadzeniu pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości, doszło w dniu 20 października 2013 roku, a zatem na 9 dni przed upływem ww. okresu – niezbędnego do zatarcia wcześniejszego skazania w sprawie VII K 1762/10. W chwili orzekania przez Sąd Rejonowy - w dniu 31 stycznia 2014 roku - skazanie w sprawie VII K 1762/10 uległo już zatarciu z mocy prawa. Fakt zatarcia z mocy prawa, wcześniejszego prawomocnego skazania za przestępstwo określone w art.
kk lub wymienione w art.
kk, zaistniały w dacie wyrokowania, co do popełnienia czynu określonego w
kk, uniemożliwia przyjęcie odpowiedzialności sprawcy na podstawie
kk także wtedy, gdy do popełnienia tego czynu doszło przed upływem okresu niezbędnego do zatarcia wcześniejszego skazania ( por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 21 sierpnia 2012 roku., IV KK 59/12, LEX 1261016). Zaistniałe zatarcie skazania w sprawie VII K 1762/10 uniemożliwiało zatem przyjęcie odpowiedzialności karnej oskarżonego K. O. w przedmiotowej sprawie, na podstawie unormowania art.
Sąd Rejonowy nie rozważył całokształtu okoliczności sprawy. Poza zakresem jego uwagi, jak i oskarżyciela publicznego, pozostał wyrok Sądu Rejonowego w Piotrkowie Trybunalskim z dnia 11 października 2006 roku w sprawie VII K 653/06. Tymże wyrokiem, wymierzona została oskarżonemu, za czyn z art.
kk, kara 10 miesięcy ograniczenia wolności, która wykonana została w formie zastępczej kary pozbawienia wolności w dniu 16 grudnia 2012 roku – vide k. 28. Zgodnie z treścią art. 107 § 4 kk w przypadku skazania na karę ograniczenia wolności, zatarcie skazania następuje z mocy prawa z upływem 5 lat od wykonania lub darowania kary albo przedawnienia jej wykonania. Wobec powyższego unormowania zatarcie skazania w tej sprawie nastąpi 16 grudnia 2017 roku. Mając na uwadze powyższe, w chwili orzekania w postępowaniu pierwszoinstancyjnym, należało upatrywać podstawy do przyjęcia kwalifikacji z art.
kk w uprzednim skazaniu oskarżonego wyrokiem Sądu Rejonowego w Piotrkowie Trybunalskim z dnia 11 października 2006 roku wydanym w sprawie VII K 653/06, a nie jak błędnie przyjął Sąd pierwszej instancji, w uprzednim skazaniu wyrokiem Sądu Rejonowego w Piotrkowie Trybunalskim z dnia 01 marca 2011 roku wydanym w sprawie VII K 1762/10. Podnieść również należy, iż błędnie w akcie oskarżenia zatwierdzonym przez prokuratora została określona sygnatura sprawy w jakiej wydany został wyrok stanowiący podstawę do przyjęcia kwalifikacji z art.
Zamiast sygnatury VII K 1762/10- vide k. 27 akt sprawy o tejże sygnaturze - wskazana została sygnatura VII K 762/
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.