Sygn. akt IV Ka 249/14 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 16 maja 2014 roku. Sąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim w IV Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie: Przewodniczący SSO Ireneusz Grodek Sędziowie SO Tomasz Ignaczak (spr.) del. SR Piotr Nowak Protokolant Agnieszka Olczyk przy udziale Prokuratora Rejonowego w Radomsku del. do Prokuratury Okręgowej w Piotrkowie Trybunalskim - Cezarego Zawadzkiego po rozpoznaniu w dniu 16 maja 2014 roku sprawy D. M. oskarżonej z art. 18§3 kk w zw. z art. 286§1 kk w zw. z art. 271§1 kk w zw. z art. 11§2 kk z powodu apelacji wniesionej przez prokuratora od wyroku Sądu Rejonowego w Opocznie z dnia 28 lutego 2014 roku sygn. akt II K 27/14 na podstawie art. 437 § 1 kpk, art. 438 pkt 1 kpk, art. 624 § 1 kpk
- zmienia zaskarżony wyrok w stosunku do oskarżonej D. M. w ten sposób, że uzupełnia podstawę prawną wymiaru kary pozbawienia wolności o przepis art. 11 § 3 kk;
- w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;
- zwalnia oskarżoną D. M. od kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze. Sygn. akt: IV Ka 249/14 UZASADNIENIE D. M. została oskarżona o to, że: w lipcu 2003 roku udzieliła pomocy innemu sprawcy w dokonaniu oszustwa w ten sposób, że poświadczyła nieprawdę w dokumencie ( czyn ten szczegółowo opisany jest w akcie oskarżenia), tj. o czyn z art. 18 § 3 kk w zw. z art. 286 § 1 kk i art. 271 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk Sąd Rejonowy w Opocznie wyrokiem z dnia 28 lutego 2014 roku w sprawie II K 27/14: - uznał oskarżoną D. M. za winną dokonania zarzuconego jej czynu i na podstawie art. 19 § 1 kk w zw. z art. 286 § 1 kk i art. 33 § 2 kk wymierzył jej karę 6 miesięcy pozbawienia wolności i karę 40 stawek dziennych grzywny po 10 zł. stawka; - na podstawie art. 69 § 1 kk i art. 70 § 1 pkt 1 kk warunkowo zawiesił wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności na okres próby 2 lat; - orzekł przepadek dowodu rzeczowego; - orzekł o kosztach sądowych. Powyższy wyrok został zaskarżony przez prokuratora. Prokurator zaskarżył wyrok w części dotyczącej orzeczenia o karze na niekorzyść oskarżonej, zarzucając w apelacji wyrokowi: -. - obrazę przepisu prawa materialnego mającą wpływ na treść wyroku, a mianowicie art. 11 § 3 kk poprzez jego niepowołanie w wyroku; W konkluzji prokurator wniósł o: - zmianę zaskarżonego wyroku poprzez powołanie art. 11 § 3 kk w podstawie prawnej wymiaru kary; - a w pozostałym zakresie o utrzymanie wyroku w mocy. Prokurator na rozprawie apelacyjnej podtrzymywał swoją apelację i wnioski w niej zawarte. Sąd Okręgowy zważył co następuje: Apelacja prokuratora jest zasadna. Zarzut naruszenia prawa karnego materialnego jest trafny. Zachowanie oskarżonej wypełniło dyspozycję dwóch norm prawa karnego materialnego – art. 286 § 1 kk i art. 271 § 1 kk. W podstawie prawnej skazania słusznie powołano art. 11 § 2 kk. Sąd Rejonowy prawidłowo wymierzał karę na podstawie art. 286 § 1 kk, albowiem jest to w tym układzie procesowym przepis przewidujący karę najsurowszą. Takie rozwiązanie wprost przewidziane jest w art. 11 § 3 kk – dlatego przepis ten powinien zostać powołany w podstawie prawnej wymiaru kary pozbawienia wolności. Sąd Rejonowy nie powołując tego przepisu naruszył prawo karne materialne w stopniu mającym wpływ na treść orzeczenia. Dlatego Sąd Okręgowy zmienił zaskarżony wyrok poprzez uzupełnienie podstawy prawnej wymiaru kary o przepis art. 11 § 3 kk. W pozostałym zakresie zaskarżony wyrok jest sprawiedliwy, Sąd Okręgowy nie dostrzegł ani żadnego naruszenia prawa karnego procesowego, ani prawa karnego materialnego, a orzeczona kara jest słuszna, adekwatna do stopnia winy oskarżonej i stopnia społecznej szkodliwości jej czynu. Na wydatki Skarbu Państwa w postępowaniu odwoławczym złożył się ryczałt za doręczenia pism procesowych w kwocie 20 złotych. Sąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim na podstawie art. 624 § 1 kpk zwolnił oskarżoną od kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze. Oskarżona nie odpowiada za uchybienie Sądu, więc za zwolnieniem jej od kosztów sądowych przemawiają zasady słuszności. Z powyższych względów orzeczono jak w wyroku.