← Polska

III K 101/22

Sygn. akt III K 101/22 0.1.WYROK 0.2.W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 19 grudnia 2022r. Sąd Okręgowy w Piotrkowie Tryb. III Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: Sędzia Tomasz Olszewski Ławnicy: Bartłomiej Składowski, Paweł Olejniczak Protokolant: Bożena Wolfram w obecności Prokuratora Piotra Grochulskiego po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2022r. sprawy: D. Ł. s. M. i E. z domu Z. urodzonego (...) w P. o to, że: I. w dniu 8 września 2022 r. w P. województwa (...) używając wobec sprzedawczyni sklepu (...) B. Ł. groźby użycia noża usiłował doprowadzić w/w do stanu bezbronności, następnie dokonać zaboru w celu przywłaszczenia mienia w postaci pieniędzy znajdujących się w kasie sklepu, lecz zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na postawę pokrzywdzonej, tj. czyn 13 § 1 kk w zw. z art. 280 § 2 kk; II. w dniu 8 września 2022 r. w P. województwa (...), bezpośrednio po usiłowaniu dokonania rozboju z użyciem niebezpiecznego narzędzia w postaci noża, znieważył sprzedawczynię sklepu (...) używając wobec niej słów powszechnie uznawanych za obelżywe oraz groził jej pozbawieniem życia, przy czym groźby te wzbudziły w pokrzywdzonej uzasadnioną obawę, że zostaną spełnione tj. o czyn z art. 190 § 1 kk i art. 216 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk orzeka

  1. D. Ł. uznaje za winnego czynu zarzucanego w punkcie I. aktu oskarżenia z tą zmianą w jego opisie, że eliminuje zapis dotyczący doprowadzenia do stanu bezbronności i przyjmując, że tak opisany czyn wypełnił znamiona art.13 § 1 kk w związku z art.280 § 2 kk na podstawie art.14 § 1 kk w związku z art.280 § 2 kk oraz w związku z art.60 § 2 i 6 punkt 2 kk oraz art.33 § 2 kk wymierza D. Ł. karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności oraz karę grzywny w wysokości 150 (sto pięćdziesiąt) stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 10 (dziesięć) złotych;
  2. w granicach czynu zarzucanego D. Ł. w punkcie II. aktu oskarżenia uznaje oskarżonego za winnego tego, że w dniu 8 września 2022r. w P. groził B. Ł. pozbawieniem życia, wzbudzając przy tym u niej uzasadnioną obawę, że groźby te mogą zostać spełnione i przyjmując, że tak opisane zachowanie wypełniło znamiona art.190 § 1 kk na podstawie powołanego przepisu wymierza D. Ł. karę 1 (jednego) miesiąca pozbawienia wolności;
  3. na podstawie art.85 § 1 kk i art.86 § 1 kk kary pozbawienia wolności wymierzone za zbiegające się przestępstwa łączy i wymierza D. Ł. karę łączną 1 (jednego) roku i 1 (miesiąca) pozbawienia wolności;
  4. na podstawie art.46 § 1 kk orzeka od D. Ł. na rzecz B. Ł. kwotę 5.000 (pięć tysięcy) złotych tytułem zadośćuczynienia związanego z popełnieniem czynu opisanego w punkcie
  5. wyroku;
  6. na podstawie art.63 § 1 kk zalicza D. Ł. na poczet kary łącznej pozbawienia wolności okres jego tymczasowego aresztowania od dnia 8 września 2022r. od godziny 22:35;
  7. na podstawie art.230 § 2 kpk nakazuje zwrócić D. Ł. dowody rzeczowe w postaci elementów garderoby i obuwia oraz telefon komórkowy szczegółowo opisane w wykazie dowodów rzeczowych nr (...) pod pozycjami 1-5;
  8. zasądza o Skarbu Państwa na rzecz adwokat D. K. kwotę 2.214 (dwa tysiące dwieście czternaście, w tym 414 zł tytułem VAT) tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu z urzędu;
  9. zwalnia oskarżonego od kosztów sądowych ustalając, że poniesie je Skarb Państwa. UZASADNIENIE Formularz UK 1 Sygnatura akt III K 101/22 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza. USTALENIE FAKTÓW 0.1.Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.1.
  10. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty 0.1.Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.2.
  11. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty OCena DOWOdów 0.1.Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 0.1.Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu PODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Oskarżony ☒ 3.
  12. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem
  13. D. Ł. Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej Działanie oskarżonego stanowiło stadialną postać przestępstwa określanego potocznie jako rozbój z użyciem noża (art.280 § 2 kk). D. Ł., demonstrując pokrzywdzonej trzymany w ręku nóż kuchenny, zwrócił się do niej z żądaniem wydania pieniędzy znajdujących się w kasie sklepowej, przy czym owa demonstracja miała na celu wzmocnienie werbalnego przekazu i zmierzała do wystraszenia ekspedientki. Mimo to B. Ł., wykazując się odwagą, nie spełniła żądania napastnika, w związku z czym odstąpił on od kontynuowania swego bezprawnego zachowania. ☒ 3.
  14. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem
  15. D. Ł. Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej Sąd dokonał zmiany opisu i kwalifikacji czynu przypisanego D. Ł. w punkcie
  16. wyroku poprzez przyjęcie, że stanowił on występek z art.190 § 1 kk. U podstaw owej zmiany leżało ustalenie, że oskarżony wychodząc ze sklepu, użył słów wulgarnych, lecz nie po to, by ubliżyć pokrzywdzonej, ale dla wzmocnienia siły przekazu zawierającego groźbę, o której mowa w art.190 § 1 kk. ☐ 3.
  17. Warunkowe umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania ☐ 3.
  18. Umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania ☐ 3.
  19. Uniewinnienie Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności D. Ł. 1., 2.,
  20. 1., 2.,
  21. Okoliczności łagodzące: - dotychczasowa niekaralność oskarżonego, - działanie, które nie wykroczyło poza fazę usiłowania, - nieudolność sprzecznego z prawem zachowania, - brak determinacji w dążeniu do osiągnięcia sprzecznego z prawem rezultatu, - brak szkody wynikającej z czynu opisanego w punkcie I. aktu oskarżenia, - przyznanie się do winy, - szczera skrucha i autentyczny żal, jaki oskarżony wyraził w toku przewodu sądowego, - cechy osobowości, które nie predestynują D. Ł. do sprzecznych z prawem zachowań. Okoliczności obciążające: - brak okoliczności obciążających, które wykraczałyby poza zakres znamion przestępstw przypisanych oskarżonemu. Przedstawione wyżej okoliczności, oceniane przez pryzmat dyrektyw wymiaru kary określonych w art.53 kk skłoniły sąd do refleksji, której skutkiem było zastosowanie wobec D. Ł. kary poniżej dolnego progu ustawowego, przy zastosowaniu art.60 § 2 kk. Sąd wyraża przy tym przekonanie, że czyny będące przedmiotem niniejszego postępowania miały charakter incydentalny, pozostający w sprzeczności wobec dotychczasowej linii życia D. Ł.. Jak wspomniano, oskarżony nie wchodził dotychczas w konflikt z prawem, jest osobą z natury spokojną, nieskłonną do agresji (zeznania A. W., k. 133v). Okoliczności czynu, o którym mowa w punkcie
  22. wyroku: brak determinacji w działaniach sprawcy, swoista nieporadność w odegraniu roli bezwzględnego rabusia potwierdzają tę tezę. D. Ł. przeprosił pokrzywdzoną, a przeprosiny zostały przyjęte. Ponadto wyraził szczery żal, który poparł przyznaniem się do winy i złożeniem niekwestionowanych wyjaśnień. Wszystkie te okoliczności skłoniły sąd do zastosowania – w zakresie skazania za czyn z art.280 § 2 kk – wobec oskarżonego nadzwyczajnego złagodzenia kary, którego podstawą był art.60 § 2 kk. Orzekając karę łączną sąd zastosował jedynie możliwą w tej sytuacji regułę, realizującą wytyczne z art.86 § 1 kk, wymierzając karę będącą sumą skazań zawartych w punktach
  23. i
  24. wyroku. Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności D. Ł.
  25. Sąd, na podstawie art.46 § 1 kk orzekł od oskarżonego na rzecz pokrzywdzonej kwotę 5.000 zł tytułem zadośćuczynienia w związku z czynem, za który oskarżony został skazany w punkcie
  26. wyroku. Miarkując wysokość tej rekompensaty sąd miał na uwadze krzywdę w sferze mentalnej, jaką doświadczyła B. Ł. ze strony oskarżonego. Bez wątpienia bowiem działanie D. Ł., choć nieudolne i pozbawione cech determinacji, wywołało u pokrzywdzonej strach, który – jak sama przyznała – z czasem przerodził się w irracjonalną obawę, lęk wywoływany obawą kolejnej napaści (pamiętać przy tym trzeba, że pokrzywdzona pracuje jako ekspedientka również na wieczorne zmiany, pozostając w sklepie jako jedyny członek personelu). W tym więc sensie przyznane zadośćuczynienie miało na celu zrekompensowanie pokrzywdzonej naruszenie przez oskarżonego sfery jej wolności od strachu. inne zagadnie nia W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę
  27. KOszty procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności Podpis

🔗 Do źródła urzędowego

Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.