IV U 1542/13

Sygn. akt IV U 1542/13 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 21 maja 2014 roku Sąd Okręgowy w Sieradzu IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSO Dorota Załęska Protokolant: st. sekr. sąd. Ewelina Kubiczak- Kleśta po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 maja 2014 roku w Sieradzu odwołania R. O. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych II Oddział w Ł. z dnia 15.11.2013 r. Nr (...) w sprawie R. O. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych II Oddział w Ł. o emeryturę pomostową oddala odwołanie. Sygn. akt 1542/13 UZASADNIENIE Decyzją z dnia 15.11.2013r. ZUS II Oddział w Ł. odmówił R. O. prawa do emerytury pomostowej na podstawie przepisów ustawy z 19.12.2008r. o emeryturach pomostowych (Dz. U. Nr 237, poz. 1656 ze zm.). W dniu 06.12.2013r. w/w złożył odwołanie wskazując, że spełnia wszystkie kryteria ustawowe do nabycia prawa do przedmiotowego świadczenia. W odpowiedzi ZUS podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji i wnosił o oddalenie odwołania. Sąd Okręgowy ustalił następujący stan faktyczny: R. O., urodzony (...) W okresie od 02.09.1974 – 13.06.2001, w/w był zatrudniony w pełnym wymiarze czasu pracy w (...) Zakład (...) w Ł. na następujących stanowiskach: do 31.10.1977r. - rzemieślnik, 1.11.1977 – 31.03.1989 - młodszy specjalista poj. trak., 1.04.1989 – 31.12.2000 – maszynista poj. trakc., 01.01.2001 – 13.06.2001 – st. maszynista poj. trakc. (zaświadczenie k. 13, zaświadczenie o wykonywaniu prac w szczególnym charakterze k. 31/akta ZUS). Od 13.06.2001 – 31.10.2014, R. O. jest uprawniony do renty z tytułu całkowitej niezdolności do pracy (decyzje k. 16, 115/akta ZUS). W dniu 16.10.2013r., R. O. złożył w ZUS wniosek o emeryturę pomostową. Wnioskodawca nie legitymuje się orzeczeniem lekarza medycyny pracy o niezdolności do wykonywania prac jako maszynista pojazdów trakcyjnych i nie składał w ZUS takiego orzeczenia (wyjaśnienia wnioskodawcy zawarte na płycie CD – 00:01:24 – 00:06:39 k. 11 akt sprawy, wniosek o emeryturę /akta ZUS). Po rozpoznaniu wniosku organ rentowy uznał za udowodnione łącznie 26 lat, 9 miesięcy i 15 dni okresów składkowo – (karta przebiegu zatrudnienia k. 21/akta ZUS). Decyzją z 15.11.2013r., odmówiono R. O. prawa do emerytury pomostowej (decyzja k. 23/akta ZUS). Rozpoznając kolejny wniosek strony o emeryturę pomostową z 28.11.2013r., ZUS uznał za udowodnione łącznie 26 lat, 9 miesięcy i 15 dni okresów składkowo - nieskładkowych, w tym 22 lata, 5 miesięcy i 5 dni w szczególnych warunkach. Kolejną decyzją z 10.12.2013r., uchylono decyzję z 15.11.2013r. i ponownie odmówiono R. O. prawa do emerytury pomostowej (decyzja k. 27/akta ZUS). Sąd ustalił stan faktyczny na podstawie materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie i w postępowaniu przed organem rentowym, który jest niesporny. Sąd Okręgowy zważył: Odwołanie nie jest zasadne. Zgodnie z art. 9 ustawy z dnia 19.12.2008r. o emeryturach pomostowych (Dz. U. z 2008, Nr 237, poz.1656), pracownik wykonujący prace maszynistów pojazdów trakcyjnych wymienione w pkt 5 załącznika nr 2 do ustawy, który spełnia warunki określone w art. 4 pkt 1, 4-7, nabywa prawo do emerytury pomostowej, jeżeli: 1) osiągnął wiek wynoszący co najmniej 50 lat dla kobiet i co najmniej 55 lat dla mężczyzn; 2) ma okres pracy jako maszynista pojazdów trakcyjnych wymienionej w pkt 5 załącznika nr 2 do ustawy, wynoszący co najmniej 15 lat; 3) lekarz medycyny pracy wydał orzeczenie o niezdolności do wykonywania prac jako maszynista pojazdów trakcyjnych. W myśl art. 49 cyt. ustawy, prawo do emerytury pomostowej przysługuje również osobie, która: 1) po dniu 31 grudnia 2008r. nie wykonywała pracy w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze, w rozumieniu art. 3 ust. 1 i 3; 2) spełnia warunki określone w art. 4 pkt 1-5 i 7 i art. 5-12; 3) w dniu wejścia w życie ustawy miała wymagany w przepisach, o których mowa w pkt 2, okres pracy w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze, w rozumieniu art. 3 ust. 1 i 3. W ocenie Sądu zaskarżona decyzja organu rentowego odpowiada prawu. Niespornym jest, że R. O. spełnia warunek wieku, nie pozostaje w zatrudnieniu, legitymuje się 25 – letnim okresem składkowo – nieskładkowym, oraz okresem pracy jako maszynista pojazdów trakcyjnych, wymienionej w pkt 5 załącznika nr 2 do ustawy. Odwołujący nie spełnił natomiast przesłanki posiadania orzeczenia lekarza medycyny pracy o niezdolności do wykonywania prac jako maszynista pojazdów trakcyjnych, o której mowa w przepisie art. 9 pkt 3 cyt. ustawy. Przepisy regulujące system zabezpieczenia społecznego ze względu na swoją istotę i konstrukcję podlegają wykładni ścisłej. Nie powinno się stosować do nich wykładni celowościowej, funkcjonalnej lub aksjologicznej w opozycji do wykładni językowej, jeżeli ta ostatnia prowadzi do jednoznacznych rezultatów interpretacyjnych, a zatem nie można ich poddawać ani wykładni rozszerzającej, ani zwężającej, modyfikującej wyczerpująco i kazuistycznie określone przez ustawodawcę uprawnienia do świadczeń. Z treści cyt. na wstępie art. 9 ustawy wynikają wprost warunki, jakie ubezpieczony winien spełnić, wnioskując o przyznanie prawa do emerytury pomostowej i wśród nich w punkcie 3 wymienia się orzeczenie lekarza medycyny pracy o niezdolności do wykonywania prac jako maszynista pojazdów trakcyjnych . Z przepisu tego nie da się wyinterpretować, że chodzi w nim o orzeczenie lekarza orzecznika ZUS i że jest ono tożsame z orzeczeniem lekarza medycyny pracy. Sąd Okręgowy nie podzielił zatem stanowiska odwołującego, że orzeczenie lekarza orzecznika ZUS z 4.06.2001r., wydane na potrzeby świadczenia rentowego o uznaniu R. O. za całkowicie niezdolnego do pracy, może mieć także zastosowanie w postępowaniu dotyczącym prawa do emerytury pomostowej, przez co została spełniona przesłanka z art. 9 pkt 3 ustawy . Skoro odwołujący nie legitymuje się orzeczeniem lekarza medycyny pracy o niezdolności do wykonywania prac jako maszynista pojazdów trakcyjnych, to tym samym nie spełnił warunku z art. 9 pkt 3 cyt. ustawy o emeryturach pomostowych i nie nabył prawa do przedmiotowej emerytury na warunkach określonych w tej ustawie, które muszą być spełnione łącznie. Mając na uwadze powyższe, Sąd Okręgowy na podstawie art. 477 14§1 k.p.c. odwołanie oddalił.