IV U 732/13

(1)od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. z dnia 24 kwietnia 2013 r. Nr (...)- (...) w sprawie A. O.

(1)przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. o prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy w związku z wypadkiem przy pracy zmienia zaskarżoną decyzję i przyznaje A. O.

(1)prawo do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy w związku z wypadkiem przy pracy od dnia 01.04.2013 r. do 30.03.2015 r. Sygn. akt.: IV U 732/13 UZASADNIENIE Decyzją z 24 kwietnia 2013r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S., działając na podstawie art. 6 ust.1 pkt 6 ustawy z 30.10.2002 r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych oraz art. 57 ust. 1 pkt. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, odmówił A. O.

(1)prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy od 1 kwietnia 2013 r. w związku z wypadkiem przy pracy. Decyzja powyższa została wydana w oparciu o orzeczenie Komisji Lekarskiej ZUS z dnia 18 kwietnia 2013 r. .(k. 108). A. O.

(1)wniósł odwołanie do Sądu Okręgowego w Siedlcach, od decyzji z dnia 24 kwietnia 2013 r., w którym domagał się przyznania prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy w związku z wypadkiem przy pracy. Sąd ustalił i zważył, co następuje: Ubezpieczony A. O.

(1)urodzony (...), był uprawniony do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy w związku z wypadkiem przy pracy okresowo od 15.12.2009 r. do 31.03. 2013 r. Przed upływem tego okresu ubezpieczony złożył kolejny wniosek do pozwanego Oddziału ZUS o przyznanie mu prawa do renty na dalszy okres. W toku postępowania orzeczniczego A. O.

(1)został przebadany przez Komisję Lekarską ZUS, która rozpoznała u niego: padaczkę pourazową, zaburzenia osobowości i zachowania u osoby po urazie czaszkowo-mózgowym, przebytym w 2008 r. (k. 6-7 a.l.). W ocenie komisji lekarskiej ZUS, schorzenia te nie powodują aktualnie niezdolności do pracy ubezpieczonego. Organ ten w uzasadnieniu ustaleń orzeczniczych podkreślił, że ubezpieczony dobrze zaadoptował się do obecnej sytuacji i podjął naukę na studiach wyższych. Orzeczenie to stało się podstawą do wydania zaskarżonej z dnia 23 kwietnia 2013 r. (k. 110 a.r.). W toku postępowania odwoławczego Sąd dopuścił dowód z opinii biegłych lekarzy: neurolog, psychiatra, psycholog, chirurg (k. 14), którym zlecił sporządzenie opinii odpowiadającej na pytanie czy ubezpieczony jest zdolny do pracy. Biegli po zbadaniu ubezpieczonego zdiagnozowali u niego następujące schorzenia – określenie chorób: stan po urazie wielonarządowym z urazem czaszkowo-mózgowym (20.06.2008r.). Padaczka pourazowa. Ograniczone zaburzenia emocji i zachowania. Stan po urazie głowy i klatki piersiowej (20.06.2008 r.). (k. 28 a.s.). Zdaniem biegłych schorzenia te powodują w dalszym ciągu częściową niezdolność do pracy ubezpieczonego w związkiem z wypadkiem przy pracy, okresowo od 01.04.2013 r. do 31.03.2015 r. Orzeczenie Komisji ds. orzekania o niepełnosprawności stało się podstawą wydania przez ZUS w dniu 24 kwietnia 2013 r. decyzji odmownej, wydanej na podstawie art. 6 ust. 1 pkt. 6 ustawy z dnia 30.10.2002 r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych. W uzasadnieniu opinii biegli stwierdzili, że główną przyczyną niezdolności do pracy ubezpieczonego, jest jego stan neurologiczny i psychiatryczny. Stan neurologiczny przejawia się głównie w padaczce, która uniemożliwia ubezpieczonemu pracę w określonych zawodach. Biegły psychiatra stwierdził utrzymującą się u ubezpieczonego (mimo leczenia) pobudliwość emocjonalną oraz trudności w kontroli emocji, organiczne zaburzenia osobowości i zachowania o etiologii pourazowej. Do opinii tej zastrzeżenia złożył pozwany organ rentowy, jednocześnie wnosząc o dopuszczenie dowodu z opinii innych biegłych neurologa i psychiatry (k. 36 a.s.). Zastrzeżenia zostały sformułowane w formie załącznika do pisma procesowego (k. 38 a.s.). W zastrzeżeniach tych stwierdzono, że opinia nie zawiera odniesienia do wykształcenia ubezpieczonego, który posiada wykształcenie średnie ogólne. W przeszłości wykonywał różne prace, takie jak przedstawiciel handlowy, pakowacz. Ponadto obecnie jest w trakcie nauki – studia wyższe na kierunku: zdrowie publiczne. Ponadto organ rentowy twierdzi, że w badaniu psychiatrycznym nie stwierdzono istotnych funkcjonalnie deficytów neurologicznych. W skutek czego nie może on wykonywać wielu prac (miedzy innymi: obsługiwać urządzeń w ruchu albo pracować na wysokości). Przyczyną stanu zdrowia i chorób ubezpieczonego, zdaniem biegłych, jest wypadek komunikacyjny jakiemu uległ on w dniu 20 czerwca 2008 r. Biegli nie podzielają w tym względzie opinii Komisji Lekarskiej ZUS, na podstawie której wydano decyzję odmawiającą ubezpieczonemu prawa do renty z powodu częściowej niezdolności do pracy. Następnie Organ Rentowy zakwestionował opinię wydaną w sprawie przez biegłych sądowych, przedstawił stanowisko Przewodniczącego Komisji Lekarskiej ZUS oraz wniósł o powołanie innego biegłego sądowego lekarza neurologa i psychiatrę. Ubezpieczony wyjaśnił, że jest na III roku studiów licencjackich i powodu, że trzy razy miał atak padaczki i musiał wziąć urlop dziekański po dwóch latach nauki. Jest na 6 semestrze nauki a program studiów przewiduje 7 semestrów. Pozostał mu więc jeszcze jeden semestr. Ponadto ubezpieczony wyjaśnił, że studia podjął w związku z zaleceniem lekarza neurologa, po to aby ćwiczyć pamięć. Pomimo tego nie jest w stanie zapamiętać treści wykładów i w związku z tym nagrywa je. Lekarz zabronił mu wykonywania pracy fizycznej, zaś przy komputerze może pracować maksymalnie 4 godziny dziennie (k. 42 v - a.s.). Ubezpieczony wnosił o oddalenie tego wniosku dowodowego. W ocenie Sądu Okręgowego, odwołanie ubezpieczonego jest zasadne. Bezsporne jest iż ubezpieczony był częściowo niezdolny do pracy w związku z wypadkiem przy pracy od grudnia 2009 r. do 31 marca 2013 r. Kwestią sporną jest stan zdrowia ubezpieczonego, po tej ostatniej dacie. Schorzenia będące następstwem wypadku przy pracy, w postaci padaczki pourazowej i organicznych zaburzeń emocji, w dalszym ciągu istnieją u wnioskodawcy. Zdaniem Sądu opinia biegłych, w szczególności neurologa i psychiatry, jednoznacznie wskazuje, iż stosowane leczenie padaczki pourazowej nie hamuje w pełni występowania napadów padaczkowych. Biegli powołali się na dokumentację medyczną, która potwierdza ten fakt. Biegły psychiatra rozpoznał schorzenie „organiczne zaburzenia osobowości i zachowania o etiologii pourazowej”. Schorzenia te ograniczają w dalszym ciągu możliwość wykonywania pracy zarobkowej przez ubezpieczonego. Wskazali między innymi na ograniczenia, w wykonywaniu prac na wysokości oraz przy obsłudze urządzeń w ruchu. Sąd podzielił wnioski zawarte w opinii biegłych, są one bowiem przekonujące. Podkreślić należy, iż ubezpieczony w chwili obecnej nie posiada wyuczonego zawodu a okoliczność, że podjął on studia licencjackie nie przesądza, że nabył on nowe umiejętności zawodowe, bo studiów tych jeszcze nie ukończył. Sąd nie zgodził się z argumentacją pozwanego organu rentowego zawartą w pisemnych zastrzeżeniach do opinii biegłych, że ubezpieczony może wykonywać takie prace jak przed wypadkiem t.j. przedstawiciela handlowego i pakowacza. Po pierwsze należy stwierdzić, iż ten pierwszy rodzaj pracy wymaga kierowania pojazdami mechanicznymi, zaś drugi wiąże się z wysiłkiem fizycznym. Ponadto przepis art. 12 ust. 1 i następne Ustawy emerytalno–rentowej podnoszą kwestie niezdolności do pracy do kwalifikacji osoby ubezpieczonej. A. O.

(1)nie ma wyuczonego zawodu. Dopiero ukończenie studiów pozwoli na ocenę czy może on wykonywać pracę zgodnie z ukończonym kierunkiem. Nadmienić należy, iż zdolność do pracy należy odnosić do pełnego wymiaru czasu pracy. Jeżeli zaś istnieją ograniczenia czasowe np. w pracy z użyciem komputera nie można mówić o zdolności do pracy. Reasumując Sąd, uznał za zasadne oddalenie wniosku dowodowego o powołanie innych biegłych lekarzy, albowiem wniosek ten nie znajdował uzasadnionych przesłanek. Mając na względzie powyższe, Sąd przyjął, że ubezpieczony A. O.

(1)jest w dalszym ciągu częściowo niezdolny do pracy, w związku z wypadkiem przy pracy i stosownie do treści powołanych na wstępie przepisów, jest on uprawniony do renty wypadkowej na dalszy okres wskazany w opinii biegłych. W związku z tym Sąd Okręgowy na podstawie art. 477 14 par. 2 kpc, orzekł jak w sentencji.