z art. 151 1 § 1 pkt 1 k.p., tj. 100% wynagrodzenia za każdą godzinę pracy. Powód wskazał również, że pracownicy świadczący pracę m.in. na 3 zmianę w kalendarzową niedzielę zobowiązani byli do tego, aby potwierdzać własnoręcznym podpisem świadczenie pracy w ramach zmiany poniedziałkowej; podpisywanie listy obecności „za niedzielę” miało kończyć się reprymendami oraz nanoszeniem poprawek na listę obecności. Powód wskazał, że przed Sądem Rejonowym w (...) w sprawie o sygn. V P 183/18 toczyło się postępowanie w powództwa D. S. przeciwko stronie pozwanej m.in. o zapłatę z tytułu dodatku za pracę w niedziele, w ramach którego ustalono, na podstawie ewidencji czasu pracy, częstotliwość świadczenia pracy podczas kalendarzowej niedzieli, za co strona pozwania nie wypłacała dodatku za pracę w niedzielę, ani nie udzielała dnia wolnego, naruszając tym samym dyspozycję art.
Powód nie posiada ewidencji czasu pracy, wobec czego ustalił szacunkową ilość godzin podczas których świadczył pracę, obliczając na tej podstawie szacunkową wysokość dochodzonego roszczenia. W odpowiedzi na pozew strona pozwana (...) Sp. z o.o. z siedzibą w W. wniosła o oddalenie powództwa w całości i zasądzenie od powoda na rzecz strony pozwanej kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego według norm przepisanych. W uzasadnieniu pisma strona pozwana przyznała, że - powód był zatrudniony przez stronę pozwaną w okresie od 13 marca 2005 r. do 18 czerwca 2020 r., ostatnio na stanowisku operatora maszyn, - powód jako pracownik produkcji świadczył pracę w systemie trzyzmianowym, na wszystkich zmianach tj. zmianie 1 w godzinach 6:00 do 14:00, zmianie 2 w godzinach 14:00 do 22:00 oraz zmianie 3 w godzinach od 22:00 do 6:00, - pracownicy świadczący pracę na 3 zmianie w kalendarzową niedzielę potwierdzali przybycie do pracy oraz świadczenie pracy w formie własnoręcznego podpisu w ramach zmiany poniedziałkowej, - powodowi nie był wypłacany dodatek za prace w niedzielę, - przed Sądem Rejonowym w (...) w sprawie pod sygn. akt V P 183/18 toczyło się postępowanie z powództwa D. S. przeciwko stronie pozwanej między innymi o zapłatę z tytułu dodatku za pracę w niedzielę. Strona pozwana zaprzeczyła jednak, aby nakazywała pracownikom i stosowała wobec nich reprymendy w przypadku podpisywania list obecności za niedziele oraz aby w ramach postępowania w sprawie o sygn. akt V P 183/18 ustalono częstotliwość pracy podczas kalendarzowej niedzieli, za co pozwana nie wypłacała dodatku za prace w niedzielę, ani nie udzielała dnia wolnego, naruszając tym samym dyspozycję art.
Zdaniem strony pozwanej powód błędnie interpretuje obowiązujący u pracodawcy Regulamin pracy z dnia 17 sierpnia 2011 r. z późniejszymi zmianami, w którym odmiennie niż w kodeksie pracy ustalone zostały godziny pracy w niedziele. Zgodnie bowiem z treścią regulaminu pracy, w rozdziale 2 Organizacja pracy i czas pracy § 2 pkt 3 i 5 „Za pracę w niedzielę i święta uważaj się pracę wykonaną między godziną 22:00 w dniu poprzedzającym a godziną 22:00 w tym dniu (…) D. pracownicza rozpoczyna się w niedzielę od godziny 22:00.” Oznacza to, że praca wykonywana przez pracownika między godziną 22 w niedzielę a godziną 6:00 w poniedziałek nie jest uznawana w przedsiębiorstwie pozwanej spółki za pracę w niedzielę. Za pracę w niedzielę jest natomiast uważana praca podjęta w sobotę od godziny 22:00 do godziny 22:00 w niedzielę. Dlatego zmiana III nocna, rozpoczynająca się od 22:00 w niedzielę ewidencjonowała była jako praca w poniedziałek. Pismem z dnia 2 listopada 2020 r. powód sprecyzował swoje roszczenie wnosząc o zasądzenie na rzecz powoda od strony pozwanej kwoty 3.737,20 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty. W toku postepowania Sąd ustalił następujący stan faktyczny : Powód M. K. był zatrudniony przez stronę pozwaną (...) Sp. z o.o. z siedzibą w W. w okresie od 13 marca 2005 r. do 18 czerwca 2020r. w pełnym wymiarze czasu pracy. Ostatnim zajmowanym przez powoda stanowiskiem było stanowisko operatora maszyn (od 1 października 2018 r. do 18 czerwca 2020 r. Powód jako pracownik produkcji świadczył pracę na w systemie trzyzmianowym, w którym zmiana pierwsza trwała w godzinach 6:00 do 14:00, zmiana druga w godzinach 14:00 do 22:00, natomiast zmiana trzecia w godzinach od 22:00 do 6:
pracownikowi wykonującemu pracę w niedziele i święta, w przypadkach, o których mowa w art. 151 10 pkt 1-9 i 11 oraz w przepisach ustawy, o której mowa w art. 151 9b, pracodawca jest obowiązany zapewnić inny dzień wolny od pracy w zamian za pracę w niedzielę - w okresie 6 dni kalendarzowych poprzedzających lub następujących po takiej niedzieli. Zgodnie z art.
jeżeli nie jest możliwe wykorzystanie w terminie wskazanym w § 1 pkt 1 dnia wolnego od pracy w zamian za pracę w niedzielę, pracownikowi przysługuje dzień wolny od pracy do końca okresu rozliczeniowego, a w razie braku możliwości udzielenia dnia wolnego od pracy w tym terminie - dodatek do wynagrodzenia w wysokości określonej w art. 151 1 § 1 pkt 1, za każdą godzinę pracy w niedzielę. W myśl art. 151 1 § 1 pkt 1 lit. b k.p. za pracę w godzinach nadliczbowych, oprócz normalnego wynagrodzenia, przysługuje dodatek w wysokości 100% wynagrodzenia - za pracę w godzinach nadliczbowych przypadających w niedziele i święta niebędące dla pracownika dniami pracy, zgodnie z obowiązującym go rozkładem czasu pracy. Nadto w myśl art. 9 § 2 k.p. postanowienia układów zbiorowych pracy i porozumień zbiorowych oraz regulaminów i statutów nie mogą być mniej korzystne dla pracowników niż przepisy Kodeksu pracy oraz innych ustaw i aktów wykonawczych. Wydając orzeczenie Sąd oparł się o dowody z dokumentów przedłożonych przez strony postępowania, akt osobowych powoda, zeznań świadków oraz przesłuchania stron (przy czym za stronę pozwaną słuchany był Dyrektor Naczelny M. P.) żadnemu dowodowi nie odmawiając mocy dowodowej, albowiem fakty wynikające z przeprowadzonych dowodów były spójne, logiczne i nie sprzeczne ze sobą. W niniejszej sprawie kwestiami bezspornymi były fakty dot. zatrudnienia powoda przez stronę pozwaną, okresu zatrudnienia, faktu wykonywania przez powoda pracy na trzeciej, nocnej zmianie w niedzielę, rozpoczynającej się o godz. 22:00, zaś kończącej się o 6:00 w poniedziałek oraz treść regulaminu pracy. W zasadzie kwestią sporną między stronami była jedynie okoliczność, czy za pracę na trzeciej, nocnej, niedzielnej zmianie przysługuje dodatek w wysokości 100% wynagrodzenia. W ocenie Sądu zapis regulaminu pracy w dotyczący pracy w niedzielę, wskazujący że za pracę w niedzielę i święto uważa się pracę wykonaną między godziną 22:00 w dniu poprzedzającym a godziną 22 w tym dniu jest mniej korzystny dla pracownika niż przepisy ustawy Kodeks Pracy, zatem jest nieobowiązujący w myśl art. 9 § 2 k.p.c. Słusznie wskazał pełnomocnik powoda, że formułując zapis § 2 ust 2 regulaminu pracy, strona pozwana naruszyła art. 151
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.