k.p.c., w sprawie o świadczenie z ubezpieczeń społecznych, do którego prawo jest uzależnione od stwierdzenia niezdolności do pracy lub niezdolności do samodzielnej egzystencji, a podstawę do wydania decyzji stanowi orzeczenie Lekarza Orzecznika Zakładu Ubezpieczeń Społecznych lub orzeczenie Komisji Lekarskiej Zakładu Ubezpieczeń Społecznych i odwołanie od decyzji opiera się wyłącznie na zarzutach dotyczących tego orzeczenia, sąd nie orzeka co do istoty sprawy na podstawie nowych okoliczności dotyczących stwierdzenia niezdolności do pracy lub niezdolności do samodzielnej egzystencji, które powstały po dniu złożenia odwołania od tej decyzji. W tym przypadku sąd uchyla decyzję, przekazuje sprawę do rozpoznania organowi rentowemu i umarza postępowanie. Przepis ten jest wyjątkiem od zasady, według której sąd pierwszej instancji kontroluje tylko stan rzeczy- faktyczny i prawny- istniejący w chwili wydania decyzji przez organ rentowy. Wyjątek ten przewiduje możliwość uchylenia przez sąd decyzji organu rentowego, przekazania sprawy do rozpoznania (i ewentualnego wydania nowej decyzji) organowi rentowemu, z jednoczesnym umorzeniem postępowania sądowego. Jest to możliwe wówczas, gdy w toku postępowania przed sądem pierwszej instancji doszło do ujawnienia się nowych okoliczności dotyczących stwierdzenia niezdolności do pracy lub niezdolności do samodzielnej egzystencji, które powstały po dniu złożenia odwołania od tej decyzji. Ujawnienie się tego rodzaju nowych okoliczności może wpłynąć na sposób rozstrzygnięcia sprawy przez sąd pierwszej instancji. Muszą one jednak ujawnić się przed zamknięciem rozprawy w tym sądzie. Jak wskazał Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 12 stycznia 2012 r., II UK 79/11 (LEX nr 1130387), w art.
mowa o „nowych okolicznościach”, które, choć powstałe po wniesieniu odwołania, mają znaczenie dla oceny stanu zdrowia do dnia decyzji. Dla przykładu, „nowe okoliczności” to schorzenia istniejące przed wydaniem decyzji, lecz wykazane przez ubezpieczonego dopiero po wniesieniu odwołania do sądu albo ujawnione na podstawie badań lekarskich w trakcie postępowania sądowego, których nie oceniał ani Lekarz Orzecznik, ani Komisja Lekarska organu rentowego. Taka też sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie. W toku postępowania sądowego odwołujący przedłożył bowiem wynik konsultacji kardiologicznej z dnia 21 lutego 2014 r. oraz wynik badania USG (+Doppler tętnic kończyn dolnych ) z dnia 5 lutego 2014 r. z opisem. Oba przedłożone dokumenty, z daty po wniesieniu odwołania, świadczą o nowych okolicznościach odnośnie niezdolności wnioskodawcy do pracy zarobkowej, które nie były znane Lekarzowi Orzecznikowi i Komisji Lekarskiej. W pierwszym dokonano rozpoznania samoistnego (pierwotnego) nadciśnienia tętniczego umiarkowanego, choroby niedokrwiennej serca CCS II, miażdżycy uogólnionej, tętniaka aorty brzusznej, mieszanych zaburzeń lipidowych w trakcie leczenia i przewlekłego nikotynizmu, zalecając stałe i systematyczne leczenie oraz diagnostykę inwazyjną choroby wieńcowej. Dokument ten dotyczy więc schorzeń kardiologicznych, w tym nadciśnienia tętniczego, które istniało przed datą wydania zaskarżonej decyzji i zawiera nowe, nierozpoznawane do tej pory zmiany chorobowe (miażdżycę uogólnioną, tętniaka aorty brzusznej, mieszane zaburzenia lipidowe w trakcie leczenia i przewlekłego nikotynizmu) oraz zalecenie stałego i systematycznego leczenia i diagnostyki inwazyjnej choroby wieńcowej. W tym miejscu zauważyć należy, że w dacie wydawania opinii sądowo- lekarskiej (5 listopada 2013 r.) przez biegłych chirurga ortopedę- traumatologa, neurologa, kardiologa i specjalistę chorób wewnętrznych, biegli ci, w szczególności biegły kardiolog, nie dysponowali wynikami badań, które dawałaby podstawę do stwierdzenia u opiniowanego choroby niedokrwiennej serca- wskazanej jako rozpoznanie w przedłożonym przez odwołującego wyniku konsultacji kardiologicznej z dnia 21 lutego 2014 r. Drugi zaś dokument, również z daty po wniesieniu odwołania, to wynik badania USG (+Doppler tętnic kończyn dolnych ) z dnia 5 lutego 2014 r. z opisem, z którym zarówno Lekarz Orzecznik, jak i Komisja Lekarska nie mieli możliwości zapoznania się wydając opinie lekarskie o stanie zdrowia ubezpieczonego. W tym miejscu zauważyć należy, że schorzenia tętnic kończyn dolnych istniały u odwołującego przed wydaniem zaskarżonej decyzji, o czym świadczy dokonane przez Lekarza Orzecznika ZUS rozpoznanie (miażdżyca tętnic kończyn dolnych) oraz rozpoznanie dokonane przez Komisję Lekarską ZUS (miażdżyca tętnic kończyn dolnych bez istotnych hemodynamicznie zwężeń). Z uwagi zatem na ujawnienie się nowych okoliczności dotyczących stwierdzenia niezdolności odwołującego do pracy, koniecznym stało się uchylenie zaskarżonej decyzji ZUS Oddział w T. z dnia 4 czerwca 2013 r., przekazanie sprawy do rozpoznania organowi rentowemu i umorzenie postępowania w niniejszej sprawie. Mając powyższe na uwadze, Sąd orzekł jak w punktach I i II postanowienia na podstawie art.
k.p.c.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.