w przypadku uwzględnienia odwołania sąd zmienia w całości lub w części zaskarżoną decyzję organu rentowego lub zaskarżone orzeczenie wojewódzkiego zespołu do spraw orzekania o niepełnosprawności i orzeka co do istoty sprawy. Zaznaczył, że orzeczenie co do istoty sprawy, o którym mowa w art. 477 § 2 KPC polega na sformułowaniu sentencji wyroku w taki sposób, aby zastępowała decyzję organu rentowego. Pozwany podniósł, że odwołujący w rzeczywistości domaga się korekty prawomocnej decyzji z dnia 21 października 2009 r. , która wydana została na podstawie art.15 b i art. 13 a ust.1 w związku z art. 32 ust. 1 pkt 1 ustawy zaopatrzeniowej – okres służby od 16 sierpnia 1976 r. do 31 lipca 1990 r. został przeliczony wskaźnikiem 0,7% (prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w Warszawie z 3 czerwca 2013 r. sygn. XIII U 8034/10 oddalono odwołanie wnioskodawcy od powyższej decyzji). Pełnomocnik organu rentowego podkreślił ,że przedmiotem postępowania w sprawie z odwołania wnioskodawcy od decyzji z dnia 14 czerwca 2017 r. była jedynie trafność zastosowania wobec wnioskodawcy art.15 c ustawy zaopatrzeniowej , a prawomocnym wyrokiem z dnia 17 września 2021 r. , sygn. akt IV U 277/21 Sąd Okręgowy w Sieradzu zmienił powyższą decyzję i zobowiązał organ rentowy do przeliczenia emerytury policyjnej od 1 października 2017 r. z pominięciem art.15 c ustawy zaopatrzeniowej). Brak jest zatem podstaw do ponownej weryfikacji prawomocnej i ostatecznej decyzji z dnia 21 października 2009 r. /odpowiedź na odwołanie k. 31- 32 odwrót/ Postanowieniem z 18 października 2022 r. Sąd Okręgowy w Warszawie na podstawie art. 461 par. 3 k.p.c. postanowił przekazać sprawę do rozpoznania i rozstrzygnięcia Sądowi Okręgowemu w Łodzi. /postanowienie k.27/ Sąd Okręgowy ustalił, co następuje: Wnioskodawca T. R. urodził się (...) Decyzją z dnia 1 sierpnia 2000 r. Dyrektor Zakładu Emerytalno – Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych przyznał T. R. emeryturę policyjną. Prawomocną decyzją z dnia 21 października 2009 r. , która wydana została na podstawie art.15 b i art. 13 a ust.1 w związku z art. 32 ust. 1 pkt 1 ustawy zaopatrzeniowej , okres służby wnioskodawcy od 16 sierpnia 1976 r. do 31 lipca 1990 r. został przeliczony wskaźnikiem 0,7% (prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w Warszawie z 3 czerwca 2013 r. sygn. XIII U 8034/10 oddalono odwołanie wnioskodawcy od powyższej decyzji). /okoliczności bezsporne/ Decyzją z 14 czerwca 2017 r. o ponownym ustaleniu wysokości emerytury, Dyrektor Zakładu Emerytalno-Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji ponownie ustalił wysokość emerytury T. R. od 1 października 2017 r. W decyzji wskazano, że podstawę wymiaru świadczenia stanowi kwota 7 497,77 zł. Emerytura wynosi 53,63 % podstawy wymiaru została określona na kwotę 4 021,05 zł. Ponieważ tak ustalona wysokość emerytury była wyższa od kwoty 2 069,02 zł tj. przeciętnej emerytury ogłoszonej przez Prezesa ZUS , wysokość świadczenia została ograniczona do kwoty 2 069,02 zł. Jako podstawę prawna decyzji wskazano przepisy - art. 15c w związku z art. 32 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin (Dz. U. z 2016 r. poz. 708, z późn. zm. dalej jako ustawa o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy) oraz otrzymaną z IPN Informację z dnia 2 marca 2017 r. /decyzja akta MSWiA/ Kolejną decyzją z 14 czerwca 2017 r. Dyrektor Zakładu Emerytalno-Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji ponownie ustalił wysokość świadczenia rentowego T. R. od 1 października 2017 r. W decyzji, dotyczącej renty inwalidzkiej wskazano, że podstawę wymiaru świadczenia, stanowi kwota 7 498,92 zł. Renta inwalidzka z tytułu zaliczenia do II grupy stanowi 0,00 % podstawy wymiaru. Ponieważ, ustalona wysokość renty inwalidzkiej jest niższa od kwoty odpowiedniego świadczenia, w najniższej wysokości , wobec tego wysokość renty inwalidzkiej została podwyższona do kwoty 1 000,00 zł. Jako podstawę prawną decyzji, wskazano przepisy - art.22a w związku z art. 32 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin (Dz. U. z 2016 r. poz. 708, z późn. zm. dalej jako ustawa o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy) oraz otrzymaną z IPN Informację z dnia 2 marca 2017 r. /decyzja – akt MSWiA/ Od powyższych decyzji odwołał się wnioskodawca T. R. , który wniósł o przyznanie świadczenia w dotychczasowej wysokości. /okoliczność bezsporna/ Prawomocnym wyrokiem z dnia 17 września 2021 r. , sygn. akt IV U 277/21 Sąd Okręgowy w Sieradzu zmienił powyższe decyzje z 14 czerwca 2017 r. i zobowiązał organ rentowy do przeliczenia emerytury policyjnej oraz policyjnej renty inwalidzkiej T. R. od 1 października 2017 r. z pominięciem art.15 c ustawy zaopatrzeniowej). W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia Sąd wskazał, że zmienił zaskarżone decyzje i nakazał pominięcie art. 15c ust 1, 2, 3 i art. 22 a ustawy z dnia 18 lutego 1994 roku o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej, (...)Skarbowej i Służby Więziennej oraz ich rodzin (tekst jednolity Dziennik Ustaw z 2020 roku pozycja 723), w brzmieniu z 2016 roku co, oznacza konieczność przeliczenia emerytury policyjnej wnioskodawcy według zasad uprzednio obowiązujących od daty wskazanej w zaskarżonej decyzji , tj. od 1 października 2017 roku. ( apelacja od wyroku z dnia 17 września 2021 r. została oddalona wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Łodzi z dnia 31 marca 2022 r. , sygn. akt III AUa 1379/21). /okoliczność bezsporna , wyrok k. 272 , uzasadnienie wyroku w sprawie IV U 277/21 k.256 – 261 odwrót/ Zaskarżoną decyzją z 18 maja 2022 r. o ponownym ustaleniu wysokości emerytury, Dyrektor Zakładu Emerytalno-Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji, na podstawie art. 32 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin (Dz. U. z 2020 r. poz. 723 z późn. zm. dalej jako ustawa o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy) z urzędu od dnia 1.10.2017 r., tj. od daty obniżenia świadczenia ponownie ustalił wysokość emerytury T. R.. W treści decyzji wskazano ,że od 1 czerwca 2022 r. wysokość miesięcznego świadczenia wraz z przysługującymi wzrostami i dodatkami wynosi 5 504,18 zł , a po potrąceniu składki na ubezpieczenie zdrowotne w kwocie 495,38 zł i zaliczki na podatek dochodowy w kwocie 509,00 zł ( obliczonej od podstawy opodatkowania w kwocie 5 504,18 zł) wynosi kwotę 4 499,80 zł. Wyrównanie za okres od 1 października 2017 r. do 31 maja 2022 r. wynosi kwotę 236 917,82 zł. Wysokość świadczenia została ustalona w następujący sposób: podstawę wymiaru świadczenia stanowi kwota 9 137,64 zł ; przy ustalaniu wysokości emerytury uwzględniono wysługę określoną w zestawieniu dołączonym do decyzji z dnia 18 maja 2022 r. , w której wskazano m.in., że przyjęto:
w przypadku uwzględnienia odwołania sąd zmienia w całości lub w części zaskarżoną decyzję organu rentowego lub zaskarżone orzeczenie wojewódzkiego zespołu do spraw orzekania o niepełnosprawności i orzeka co do istoty sprawy. Orzeczenie co do istoty sprawy, o którym mowa w art. 477 § 2 K.P.C. polega na sformułowaniu sentencji wyroku w taki sposób, aby zastępowała decyzję organu rentowego. (zob. wyrok Sądu Apelacyjnego w Poznaniu z dnia 25 kwietnia 2018 r., III AUa 199/17, Legalis nr 2242317). W niniejszej sprawie, w/w prawomocny wyrok Sądu Okręgowego, nakazał ponowne przeliczenie emerytury policyjnej wnioskodawcy według zasad uprzednio obowiązujących od daty wskazanej w zaskarżonej decyzji, tj. od 1 października 2017 r., przy czym nie było sporne, a odwołujący przyznał to wprost, że do 30.09.2017 r. pobierał policyjną emeryturę do wyliczenia, której organ emerytalny stosował art. 15 b ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin. Innymi słowy - powyższy prawomocny wyrok zmienił, o tyle zaskarżone decyzje z 14 czerwca 2017 r. , że nakazał przeliczenie policyjnej emerytury odwołującego się, nie - według zasad obowiązujących od 1.10.2017 r., gdy art. 15 b został uchylony, ale - według stanu prawnego obowiązującego do tej daty – czyli według stanu prawnego obowiązującego do 30.09.2017 r., kiedy to art. 15 b w/w ustawy obowiązywał - tak, aby przywrócić skarżącemu, na dzień 1.10.2017 r ,. świadczenie w jego dotychczasowej wysokości, tzn. sprzed jej obniżenia od dnia 1.10.2017 r. na podstawie art. 15 c, decyzjami z 14 czerwca 2017 r. , o co zresztą w postępowaniu IV U 277/21 sam wnioskodawca wprost wnosił, żądając zmiany zaskarżonych decyzji w taki sposób by od 1.10.2017 r. pobierał w dotychczasowej kwocie emeryturę policyjną. Należy w tym miejscu przypomnieć, że decyzja z dnia 21 października 2009 r. , na mocy której organ emerytalny dokonał ustalenia wysokości emerytury na podstawie art. 15 b ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy policji była przedmiotem rozpoznania przez Sąd. W wyniku odwołania wnioskodawcy został wydany prawomocny wyrok przez Sąd Okręgowy w Warszawie w dniu z 3 czerwca 2013 r. w sprawie XIII U 8034/10 zgodnie z którym oddalono odwołanie wnioskodawcy od powyższej decyzji. Skoro, zatem, Sąd, prawomocnym wyrokiem, nakazał przeliczyć emeryturę odwołującego się, według zasad obowiązujących do 30.09.2017 r. , na dzień 1.10.2017 r. –należy uznać, że pozwany, w sposób prawidłowy, wykonał ten wyrok, zaskarżoną w n/n postępowaniu, decyzją. Przy interpretacji, przestawionej przez wnioskodawcę, doszłoby do nieuprawnionej zmiany wysokości świadczenia, ustalonego prawomocną decyzją i wyrokiem Sądu. Mając powyższe na uwadze Sąd Okręgowy, na podstawie art.
O kosztach procesu ,Sąd orzekł na podstawie art.98 k.p.c. , a wysokość wynagrodzenia pełnomocnika organu rentowego ustalił zgodnie z § 9 ust. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2018 r., poz.265). S.B. Dnia 13 stycznia 2023 roku ZARZĄDZENIE Odpis wyroku z uzasadnieniem doręczyć wnioskodawcy (pouczenie dokonane w dniu 11.01.2023r. k. 49 odwr. płyta CD k. 50
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.