IV GC 936/22

sygn. akt IV GC 936/22 upr UZASADNIENIE co do całości wyroku z 8 grudnia 2022 roku

1. (...) sp. z o.o. wniosła pozew przeciwko (...) S.A., żądając zapłaty na swoją rzecz kwoty 2958,29 zł, wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od 10 lutego 2022 r. do dnia zapłaty oraz zwrotu kosztów procesu. Pozwana w sprzeciwie wniosła o oddalenie powództwa w całości i zwrot kosztów procesu.
2. Postępowanie toczyło się według przepisów o postępowaniu w sprawach gospodarczych i w sprawach uproszczonych. I. Stan faktyczny
3. 5.12.2021 r. doszło do kolizji, w której uszkodzeniu uległ pojazd marki F. o numerze rejestracyjnym (...) należący do (...) S.A. jako finansującej. Sprawca kolizji miał zawartą umowę obowiązkowego ubezpieczenia OC posiadaczy pojazdów mechanicznych z (...) S.A. bezsporne, dowody: zgłoszenie szkody (k. 29), akta szkody (k. 36).
4. (...) S.A. zleciła naprawę pojazdu (...) sp. z o.o. (...) sp. z o.o. z tytułu naprawy wystawiła fakturę w wysokości 13 071,81 zł netto, przyjmując stawki za roboczogodzinę prac blacharskich i lakierniczych w wysokości 180 zł netto. (...) S.A. dokonała cesji wierzytelności przysługującej jej od (...) S.A. z tytułu odszkodowania w wysokości 2958,29 zł na rzecz (...) sp. z o.o. umową z 1.03.2022 r. bezsporne, dowody: umowa cesji (k. 12-13), faktura (k. 14), kalkulacja naprawy (k. 15-18), akta szkody (k. 36).
5. Ubezpieczyciel uznał swoją odpowiedzialność za szkodę i wypłacił z tego tytułu 17.01.2022 r. 10 113,52 zł. bezsporne, dowody: korespondencja z ubezpieczycielem (k. 19-21), akta szkody (k. 36).
6. Celowe i ekonomicznie uzasadnione koszty naprawy pojazdu po uszkodzeniu wyniosły 13 071,81 zł netto. Stawka za roboczogodzinę prac blacharskich i lakierniczych w wysokości 180 zł netto była stawką rynkową co do czasu i miejsca kolizji. dowody: faktura (k. 14), kalkulacja naprawy (k. 15-18), opinia biegłego (k. 22-29), akta szkody (k. 36). II. Ocena dowodów
7. Sąd oparł swoje ustalenia na dowodach wyżej wskazanych.
8. Dokumenty przedłożone w sprawie nie były kwestionowane przez strony ani co do swojej autentyczności, ani co do treści, mimo że strony wywodziły z nich odmienne skutki prawne. Stąd Sąd uznał je za w pełni wiarygodne.
9. Ze względu na stanowisko pozwanej opinia biegłego, o której przeprowadzenie wnosiła w pozwie powódka (pkt 6) została pominięta jako dotycząca faktów bezspornych (art. 235 2 § 1 pkt 2 k.p.c.). O pominięcie tej opinii wnosiła sama pozwana, a powódka nie wniosła zastrzeżenia w terminie przepisanym.
10. Opinia biegłego sporządzona w innej sprawie, a załączona przez powódkę była jasna, rzetelna i zupełna. Dostarczyła niezbędnych wiadomości specjalnych do ustalenia rynkowych stawek za robociznę blacharską i lakierniczą stosowanych przez warsztaty na rynku lokalnym w 2021 r.
11. Kwota, za którą powódka faktycznie dokonała naprawy pojazdu uszkodzonego w kolizji była bezsporna. Zarzuty pozwanej sprowadzały się do braku skorzystania przez powódkę z warsztatu współpracującego, co w ocenie pozwanej doprowadziłoby do takiej samej naprawy pojazdu, ale po niższej cenie. Pozwana jednak nie wskazała na żaden z elementów ceny faktycznej naprawy, który jej zdaniem był nieprawidłowy. Pozwana nie podważyła ani zakresu naprawy, ani jakiegokolwiek składnika jej ceny jako nieodpowiadającego cenom rynkowym, w związku z czym dokonany zakres naprawy i rynkowość składników ceny naprawy należało uznać za bezsporne. Spór sprowadzał się do hipotetycznego obowiązku poszkodowanej do skorzystania z oferty warsztatu współpracującego z pozwaną bez określenia, w jaki sposób wpłynęłoby to na cenę naprawy. III. Stan prawny
12. Powódka wywodziła swoje roszczenie z faktu, że pozwana jako ubezpieczyciel OC posiadaczy pojazdów mechanicznych zobowiązała się do zapłacenia odszkodowania za szkodę wyrządzoną poszkodowanej, wobec której odpowiedzialność za szkodę ponosi ubezpieczony (art. 822 § 1 k.c.). Odszkodowanie co do zasady ustala się i wypłaca w granicach odpowiedzialności cywilnej posiadacza lub kierującego pojazdem mechanicznym (art. 36 ust. 1 ustawy z 22.05.2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych). Ubezpieczony ponosił odpowiedzialność, gdyż 5 grudnia 2021 r. z winy swojej doprowadził do zderzenia z samochodem poszkodowanego (art. 415 k.c. w zw. z art. 436 § 2 k.c.).
13. Poszkodowana dokonała przelewu wierzytelności wobec ubezpieczyciela na powódkę, wobec czego powódka mogła domagać się spełnienia w swoim imieniu i na swoją rzecz roszczenia pierwotnie przysługującego poszkodowanemu (art. 509 § 1 k.c.).
14. Zobowiązany do odszkodowania ponosi odpowiedzialność za normalne następstwa działania lub zaniechania, z którego szkoda wynikła i obejmuje m.in. straty, które poszkodowany poniósł (art. 361 § 1 i 2 k.c.). W przypadku uszkodzenia pojazdu mechanicznego normalnym następstwem szkody są celowe i ekonomicznie uzasadnione koszty naprawy pojazdu, tj. przywrócenia go do stanu porównywalnego do stanu bezpośrednio sprzed kolizji.
15. Na poszkodowanym w tym zakresie ciąży obowiązek współdziałania z ubezpieczycielem przy wykonaniu jego zobowiązania w sposób zgodny z treścią zobowiązania, odpowiadający jego celowi społeczno-gospodarczemu oraz zasadom współżycia społecznego i ustalonym zwyczajom, tzw. obowiązek minimalizacji szkody (art. 354 § 1 i 2 k.c.).
16. Jednakże obowiązek naprawienia szkody przez wypłatę odpowiedniej sumy pieniężnej powstaje z chwilą wyrządzenia szkody i nie jest uzależniony od tego, czy poszkodowany dokonał naprawy rzeczy i czy w ogóle zamierza ją naprawić. Odszkodowanie wypłacone przez ubezpieczyciela ma na celu wyrównać uszczerbek majątkowy powstały w wyniku zdarzenia wyrządzającego szkodę, istniejący od chwili wyrządzenia szkody do czasu, gdy zobowiązany wypłaci poszkodowanemu sumę pieniężną odpowiadającą szkodzie. Przy takim rozumieniu szkody i obowiązku odszkodowawczego nie ma znaczenia, jakim kosztem poszkodowany faktycznie dokonał naprawy rzeczy i czy w ogóle to uczynił albo zamierza uczynić.
17. W świetle powyższego szkoda o określonym rozmiarze już istnieje bezpośrednio po kolizji i poszkodowany nie ma zasadniczo wpływu na ten rozmiar poprzez wybór warsztatu z niższym cennikiem usług. Hipotetycznie może się okazać, że warsztat oferujący niższe ceny od celowych i ekonomicznie uzasadnionych cen naprawy pojazdu dokona przywrócenia samochodu do stanu sprzed szkody, lecz wówczas odbędzie się to po cenie faktycznie zaniżonej względem ekonomicznie uzasadnionej. Zaniżenie to może wynikać z różnych względów, w tym nieuczciwych praktyk rynkowych lub generalnej niższej jakości usług. Niezależnie od tego poszkodowany nie ma obowiązku w świetle art. 354 § 1 i 2 k.c. poszukiwać naprawy po cenach zaniżonych. Nie ma nawet obowiązku godzić się na taką naprawę, gdy jej oferta zostanie mu złożona bezpośrednio.
18. Mając na uwadze powyższe, za celowe i ekonomicznie uzasadnione koszty naprawy pojazdu należało uznać kwotę 13 071,81 zł odpowiadającą cenie faktycznie dokonanej naprawy w bezspornym zakresie i w ramach stawek za robociznę występujących na rynku w miejscu i czasie kolizji, a przy tym nieodbiegających rażąco od przeciętnych stawek tego rodzaju. Żądanie powódki zapłaty różnicy między odszkodowaniem należnym a tym wypłaconym podlegało uwzględnieniu w całości. Odsetki
19. Zgodnie z art. 14 ust. 1 i 2 ustawy z 22.05.2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych zakład ubezpieczeń wypłaca odszkodowanie w terminie 30 dni, licząc od dnia złożenia zawiadomienia o szkodzie. Wyjątkowo odszkodowanie wypłaca się w terminie 14 dni od dnia, w którym przy zachowaniu należytej staranności wyjaśnienie okoliczności niezbędnych do ustalenia odpowiedzialności zakładu ubezpieczeń albo wysokości odszkodowania okazało się możliwe.
20. Ubezpieczyciel otrzymał wszystkie niezbędne dokumenty do ustalenia wysokości odszkodowania najpóźniej 17.01.2022 r. Ubezpieczyciel powinien zatem spełnić świadczenie do 31 stycznia 2022 r. r. i od następnego dnia pozostawał w opóźnieniu, w związku z czym powódce należały się odsetki ustawowe za opóźnienie (art. 481 § 1 k.c.). Jako że powódka żądała odsetek od dochodzonej kwoty od 10 lutego 2022 r., to żądanie takie należało uznać za uzasadnione. Koszty procesu
21. Roszczenie zostało zasądzone w całości, wobec czego za wygrywającego sprawę w rozumieniu art. 98 § 1 k.p.c. należało uznać powódkę i zasądzić na jej rzecz od pozwanej koszty procesu. Powódka poniosła koszty procesu w wysokości 1117 zł, na które złożyła się opłata od pozwu 200 zł, opłata skarbowa od pełnomocnictwa 17 zł oraz 900 zł wynagrodzenia pełnomocnika według stawek określonych w rozporządzeniu w sprawie opłat za czynności radców prawnych. (...) Maciej Skuczyński Zarządzenia:
22. odnotować, w tym w kontrolce terminowego sporządzania uzasadnień orzeczeń;
23. pełnomocnikowi wnioskującego (portal): ⚫ doręczyć odpis wyroku z uzasadnieniem;
24. przedłożyć za miesiąc lub z pismem. 23.01.2023 r. (...) Maciej Skuczyński