k.p.c., jeżeli w terminie trzech miesięcy od dnia wydania postanowienia o umorzeniu elektronicznego postępowania upominawczego powód wniesie pozew przeciwko pozwanemu o to samo roszczenie w postępowaniu innym niż elektroniczne postępowanie upominawcze, skutki prawne, które ustawa wiąże z wytoczeniem powództwa, następują z dniem wniesienia pozwu w elektronicznym postępowaniu upominawczym. Powództwo w niniejszej sprawie zostało wniesione w dniu 11 marca 2021 roku, a zatem przed upływem okresu trzech miesięcy od momentu wydania postanowienia o umorzeniu elektronicznego postępowania upominawczego. Należy w tym miejscu nadmienić, że treść art.
uległa zmianie wskutek wejścia w życie ustawy z dnia 4 lipca 2019 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1469 z późn. zm.). W związku z tym, doszło do generalnego zerwania z obowiązującą dotychczas zasadą kontynuacji postępowania, po przekazaniu sprawy z elektronicznego postępowania upominawczego do sądu właściwości ogólnej, na rzecz zasady dyskontynuacji, oznaczającej umorzenie postępowania w przypadku braku podstaw do wydania nakazu zapłaty (art. 505 33 k.p.c.), uchylenia go z urzędu (art. 505 33 k.p.c.), lub skutecznego wniesienia sprzeciwu (art. 505 36 k.p.c.). Wśród przedstawicieli doktryny dostrzec można pogląd, według którego pojęcie „skutków prawnych”, wskazane w art.
należy interpretować szeroko i w sposób celowościowy (np. S. Cieślak [w:] Kodeks postępowania cywilnego. Koszty sądowe w sprawach cywilnych. Dochodzenie roszczeń w postępowaniu grupowym. Przepisy przejściowe. Komentarz do zmian. Tom I i II, red. T. Zembrzuski, Warszawa 2020, art. 505
1 k.p.c. w wypadku sukcesji inter vivos, uzasadniałoby wytoczenie ponownego powództwa w identycznej co poprzednio konfiguracji podmiotowej (bez względu na zbycie spornego roszczenia). Według poglądów przeciwnych wskazane wyżej wnioski nie są słuszne – po pierwsze z tego względu, że powstanie stanu sprawy w toku jest skutkiem doręczenia pozwu (art. 192 pkt 3 k.p.c.), a nie stricte wytoczenia powództwa, po drugie zaś z uwagi na to, że uznanie doręczenie pozwu za naturalną konsekwencję wytoczenia powództwa byłoby zbyt swobodnym podejściem do wykładni art.
(zob. Dariusz Zawistowski, Stanisław Sołtysik [w:] Kodeks postępowania cywilnego. Komentarz. Tom II pod redakcją Tadeusza Wiśniewskiego, System Informacji Prawnej LEX). Zdaniem Sądu orzekającego w tej sprawie przyjąć należy, że skutki wytoczenia powództwa, do których restytucji dochodzi na mocy zastosowania wskazanego wyżej przepisu, rozumieć należy wąsko, jako nieobejmujące skutków doręczenia pozwu. Zaliczyć należy do nich przede wszystkim przerwę biegu przedawnienia (art. 123 §1 pkt 1 k.p.c.). Przesłanki utrzymania materialnoprawnych skutków wytoczenia powództwa w elektronicznym postępowaniu upominawczym zostaną zachowane wówczas, gdy wskutek sukcesji materialnoprawnej (inter vivos i mortis causa, pod tytułem ogólnym i szczególnym) w zakresie stosunku prawnego obejmującego roszczenie pieniężne dochodzone w pierwotnym procesie, ze względów legitymacyjnych, ponowne powództwo w sprawie będzie musiało zostać złożone przez następcę prawnego. Alternatywne rozumienie powyższego przepisu nie jest prawidłowe choćby z tego powodu, że utrwalenie legitymacji procesowej zbywcy, o którym mowa w art. 192 pkt 3 k.p.c., jest skutkiem procesowym doręczenia pozwu, a nie jego wniesienia (tak A. Olaś [w:] Kodeks postępowania cywilnego. Komentarz. red. dr hab. P. Rylski. Art.
k.p.c.). Przenosząc całość powyżej przedstawionych rozważań na grunt niniejszej sprawy Sąd przyjął, że w realiach przedmiotowego sporu wniesienie powództwa przed upływem terminu 3 miesięcy od dnia wydania postanowienia o umorzeniu elektronicznego postępowania upominawczego, nie uzasadniało przyjęcia, że legitymacja procesowa czynna po stronie powodowej nadal występowała. Przeniesienie spornej wierzytelności w drodze przelewu nastąpiło bowiem przed doręczeniem pozwu skierowanego w niniejszym postępowaniu. Z kolei wobec przyjęcia koncepcji dyskontynuacji sprawy z elektronicznego postępowania upominawczego, (która przejawia się umorzeniem elektronicznego postępowania upominawczego na skutek m.in. złożenia sprzeciwu przez stronę pozwaną), nie było również możliwe przyjęcie, że legitymacja procesowa powódki uległa ugruntowaniu. Konsekwencją powyżej przedstawionego przyjęcia jest uznanie, że powódka w niniejszym postępowaniu nie jest uprawniona do dochodzenia roszczenia wskazanego w treści pozwu. Wobec skutecznego zawarcia przez powódkę umowy przelewu w dniu 5 listopada 2021 roku, po tej dacie wierzytelność objęta sporem mogła być dochodzona w postępowaniu cywilnym przez jej nabywcę - (...) (...) z siedzibą we W.. Powództwo podlegało zatem oddaleniu z uwagi na brak legitymacji czynnej powódki. (...) ZARZĄDZENIE 1. (...) 1. (...) 1. (...)
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.