UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt IV Ka 796 / 22 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 1 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA 0.11.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji Wyrok

§ 4

kk poprzez niesłuszne przyjęcie, iż czyn ten wyczerpywał jego znamiona, a nie jedynie znamiona art.

§ 1

kk; b ) obrazy przepisów prawa materialnego w innym wypadku, niż w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu, tj. art. 76b § 1 kk, art. 108 kk oraz art. 4 § 1 kk poprzez ich niewłaściwe zastosowanie, skutkujące niezasadnym przyjęciem, iż w dacie orzekania przez sąd I instancji nie doszło do zatarcia skazania wynikającego z wyroku Sądu Rejonowego w Radomsku w sprawie VI K 637 /

1. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Przedstawiony przez skarżącego sposób interpretacji w/w przepisów na użytek niniejszej spawy uznać należy za nietrafny. Właściwe reguły ich stosowania – w kontekście intertemporalnych przepisów art. 21 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o zmianie ustawy - Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw oraz art. 7 pkt 9 ustawy z dnia 11 marca 2016 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania karnego oraz niektórych innych ustaw, wyczerpująco przedstawił Sąd Najwyższy w uzasadnieniu wyroku z dnia 20 kwietnia 2022 r. ( IV KK 707 / 21, opubl. Legalis el. ), wyprowadzając wniosek, iż zatarcie skazania za czyn popełniony przed dniem 1 lipca 2015 r., za który orzeczona została kara pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, której wykonania nie zarządzono w okresie próby i kolejnych 6 miesięcy, następuje na podstawie art. 76 § 1 kk w brzmieniu obowiązującym do dnia 30 czerwca 2015 r. ( a więc na warunkach szczególnych w stosunku do art. 108 kk), pod warunkiem jednak, że jeszcze przed dniem 1 lipca 2015 r. doszło do upływu terminu zatarcia tego skazania. Jeżeli jednak termin ten upłynął już po dniu 30 czerwca 2015 r., zatarcie takiego skazania może nastąpić wyłącznie jednocześnie z zatarciem wszystkich pozostałych skazań ( obecnie art. 108 kk w zw. z art. 76 § 1b kk ). Jednocześnie w innym z judykatów Sąd Najwyższy ( wyrok z dnia 27 maja 2020 r., IV KK 553 / 19, Legalis el. ) – wbrew temu, czego oczekiwałby skarżący – zasadnie podniósł, iż przepis art. 21 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o zmianie ustawy - Kodeks karny i niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2015 r. poz. 396), z którego wynika, że w przypadku skazania prawomocnym wyrokiem przed dniem 1 lipca 2015 r. w przedmiocie zatarcia skazania, stosuje się przepisy kodeksu karnego obowiązujące po wejściu w życie ustawy nowelizującej, chyba, że okres zatarcia skazania upłynął przed dniem jej wejścia w życie, stanowi lex specialis w stosunku do art. 4 § 1 kk. W związku z powyższym ten ostatni przepis nie będzie miał zastosowania na użytek tego, jaki stan prawny brać pod uwagę należy podczas badania zatarcia skazania na karę pozbawienia wolności orzeczonej z warunkowym zawieszeniem jej wykonania w związku ze zmianą przepisów meterialnych regulujących tę materię. Przenosząc to wszystko na grunt niniejszej sprawy – mając na uwadze, iż wyrok Sądu Rejonowego w Radomsku w sprawie II K 673 / 09 zapadł i uprawomocnił się przed 1 lipca 2015 r., w pierwszej kolejności należało zbadać, czy przed tą datą zrealizowały się wynikające z art. 76 kk przesłanki uzasadniające jego samoistne zatarcie ( w grę nie wchodziłby wówczas wymóg tzw. jednoczesności wszystkich skazań ). W wyroku tym, poza karą pozbawienia wolności orzeczoną z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, orzeczono min. świadczenie pieniężne. Stosownie do treści art. 76 § 1 i 3 kk w brzmieniu obowiązującym także przed 1 lipcem 2015 r., skazanie tego rodzaju ulegało co do zasady zatarciu z mocy prawa z upływem 6 miesięcy od zakończenia okresu próby. Jeżeli jednak wobec skazanego jednocześnie orzeczono min. środek karny – a świadczenie pieniężne jest jednym z rodzajów takiego środka – zatarcie skazania nie mogło nastąpić przed jego wykonaniem, darowaniem albo przedawnieniem ich wykonania. Niespornym jest, że do dnia 30 czerwca 2015 r. D. Z. wspomnianego świadczenia nie uiścił ( uczynił to dopiero w dniu 8 sierpnia 2022 r. ). Do tej daty nie doszło też ani do jego darowania, ani przedawnienia jego wykonania. Stosownie bowiem do treści art. 103 § 2 kk w zw. z art. 103 § 1 pkt 3 kk, termin przedawnienia świadczenia pieniężnego wynosi 10 lat, licząc od uprawomocnienia się wyroku, którym świadczenie to zostało orzeczone ( wyrok w sprawie VI K 637 / 09 uprawomocnił się 24 listopada 2009 r. ). To wszystko oznacza, że skoro do dnia 30 czerwca 2015 r. do zatarcia skazania w sprawie Sądu Rejonowego w Radomsku prowadzonej pod sygnaturą II K 673 / 09 nie doszło w związku z nieuiszczeniem świadczenia pieniężnego, to po tej dacie kwestia jego zatarcia podlegała już ocenie w oparciu o przepisy kodeksu karnego obowiązujące od dnia 1 lipca 2015 r., a więc także przy uwzględnieniu znowelizowanego brzmienia art. 76 § 1b kk w zw. z art. 108 kk, które – w razie ujawnienia się innych jeszcze skazań – dopuszczają jedynie możliwość jednoczesnego zatarcia ich wszystkich ( tj. przy jednoczesnym zaistnieniu przesłanek zatarcia w odniesieniu do wszystkich skazań ). Mając to na względzie przypomnieć należy, iż jeszcze przed upływem terminu do przedawnienia wykonania świadczenia pieniężnego ( do którego doszło w dniu 24 listopada 2019 r., kiedy to upływał wymagany ku temu dziesięcioletni okres liczony od daty uprawomocnienia się wyroku wydanego w sprawie II K 677 / 09 ), zapadł wobec D. Z. wyrok Sądu Rejonowego w Radomsku z dnia 5 grudnia 2017 r. w sprawie VI K 406 / 17 ( prawomocny z dniem 19 stycznia 2018 r. ), mocą którego oskarżonemu wymierzono karę 4 miesięcy pozbawienia wolności. W odniesieniu do tej kary wymagany z mocy prawa do zatarcia okres wynosi 10 lat od jej wykonania, darowania albo przedawnienia jej wykonania. Tym samym – uwzględniając regułę jednoczesności zatarcia wszystkich skazań, która z mocy przywołanych wyżej przepisów objęła także skazanego w odniesieniu do sprawy II K 677 / 09 – przyjąć należy, iż skazanie to nie mogło się zatrzeć wcześniej, aniżeli skazanie ze sprawy VI K 406 /
2. Do zatarcia tego nie doszło zatem ani w dacie wyrokowania przez sąd I instancji, ani podczas orzekania przez sąd odwoławczy. Tym samym zaprezentowany w zaskarżonym wyroku pogląd, iż oskarżony przypisanego czynu dopuścił się będąc uprzednio prawomocnie skazany za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości w sprawie VI K 637 / 09 – co uzasadniało kwalifikację z art.

§ 4kk – należało zaakceptować.

W związku z podniesionymi przez skarżącego zarzutami nie ma zatem ani powodów do korekt zaskarżonego wyroku w kierunku przez niego postulowanym, ani też do ponownego rozpoznawania tej sprawy przez sąd I instancji. Powodów takich sąd odwoławczy nie dostrzega również z urzędu poza zakresem zaskarżenia oraz poza podniesionymi zarzutami. Wniosek o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez wyeliminowanie z opisu czynu, iż oskarżony był wcześniej prawomocnie skazany za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości przez Sąd Rejonowy w Radomsku w sprawie VI K 637 / 09 o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. z powodów wyżej opisanych

1. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU
2. Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności
3. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 0.15.
4. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji 0.
5. Przedmiot utrzymania w mocy w całości Zwięźle o powodach utrzymania w mocy brak podstaw do korygowania jakichkolwiek rozstrzygnięć 0.15.
6. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji 0.0.
7. Przedmiot i zakres zmiany Zwięźle o powodach zmiany 0.15.
8. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 0.15.3.
9. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia 1.
10. ☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 2.
11. ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 3.
12. Konieczność umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia 4.
13. ☐ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 0.15.3.
14. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania 0.15.
15. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności
16. Koszty Procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności pkt III Wobec osadzenia oskarżonego w związku z koniecznością odbycia kar pozbawienia wolności i wynikających stąd ograniczeń w możliwościach zarobkowania i wyłożenia kosztów sądowych, oskarżony od kosztów tych został zwolniony.
17. PODPIS