X U 901/13

Sygn. akt: XU-901/13 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 21 marca 2014r. Sąd Rejonowy dla Wrocławia-Śródmieścia X Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych we W. w składzie: Przewodniczący: SSR Barbara Bonczar Protokolant: Grażyna Mazurkiewicz po rozpoznaniu na posiedzeniu jawnym w dniu 21 marca 2014r. we W. sprawy z odwołania K. S. działającej w imieniu małoletniego A. S. od orzeczenia Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w województwie (...) z dnia 11 grudnia 2013r. znak: ZP. (...). (...) w sprawie małoletniego A. S. przeciwko Wojewódzkiemu Zespołowi do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w województwie (...) o ustalenie stopnia niepełnosprawności zmienia zaskarżone orzeczenie Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w województwie (...) oraz poprzedzające je orzeczenie (...) do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności we W. z dnia 17 lipca 2013r. i zalicza małoletniego A. S. ur. (...) do osób niepełnosprawnych od urodzenia do dnia 30 lipca 2015r., oraz w części wskazań w pkt. 5 w ten sposób, że ustala, iż mał. A. S. wymaga zaopatrzenia w przedmioty ortopedyczne, środki pomocnicze oraz pomoce techniczne ułatwiające funkcjonowanie danej osoby, w części wskazań pkt. 6 w ten sposób, że ustala, iż mał. A. S. wymaga korzystania z systemu środowiskowego wsparcia w samodzielnej egzystencji, przez co rozumie się korzystanie z usług socjalnych, opiekuńczych, terapeutycznych i rehabilitacyjnych świadczonych przez sieć instytucji pomocy społecznej, organizacje pozarządowe oraz inne placówki, oraz pkt. 8 wskazań w ten sposób, że wymaga konieczności stałego współudziału na co dzień opiekuna w procesie jego leczenia, rehabilitacji i edukacji. Sygn. akt X U 901/13 UZASADNIENIE Wojewódzki Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w województwie (...) orzeczeniem z dnia 17 września 2013r. utrzymał w mocy orzeczenie (...) do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności we W., który na posiedzeniu w dniu 17 lipca 2013r. nie zaliczył małoletniego A. S. do osób niepełnosprawnych. We wniesionym od tej decyzji odwołaniu przedstawiciel ustawowy małoletniego K. S. wnosiła o zmianę orzeczenia Wojewódzkiego Zespołu i zaliczenie małoletniego do osób niepełnosprawnych oraz ustalenia iż wymaga on wskazań w pkt 5,6 i 8 orzeczenia. W uzasadnieniu odwołania wnioskodawczyni podała, że stan zdrowia dziecko wymaga zapewnienia stałej opieki, kontroli, nadzoru i rehabilitacji. Strona pozwana w udzielonej odpowiedzi na odwołanie wniosła o jego oddalenie. Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 02 lipca 2013r. wpłynął do (...) ds. Orzekania o Niepełnosprawności we W. wniosek przedstawiciela ustawowego małoletniego A. S. o ustalenie stopnia niepełnosprawności. Na posiedzeniu w dniu 17 lipca 2013r. (...) nie zaliczył małoletniego A. do osób niepełnosprawnych. Od orzeczenia przedstawiciel ustawowy K. S. wniosła odwołanie do Wojewódzkiego Zespołu ds. Orzekania o Niepełnosprawności w Województwie (...), który na posiedzeniu w dniu 17 września 2013r. podtrzymał orzeczenie (...). Dowód: akta ZP. (...). (...). Postanowieniem z dnia 19 grudnia 2013r. Sąd na zasadzie art.468 § 1 i § 2pkt. 4 i § 4 kpc podjął czynności wyjaśniające przez zasięgnięcie opinii biegłego sądowego specjalisty chorób dzieci na okoliczność ustalenia czy małoletni A. S. jest osobą niepełnosprawną w rozumieniu art.4a ustawy z dnia 27 sierpnia 1997r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych – Dz.U.123, poz.776 oraz rozp. (...) z dnia 01 lutego 2002r., w sprawie kryteriów oceny niepełnosprawności u osób w wieku do 16 roku życia– Dz.U.17,poz.162 ze zm., oraz czy małoletni spełnia wskazania w pkt 5, 6 i 8 orzeczenia. W wydanej w dniu 17 stycznia 2014r. opinii biegły sądowy specjalista chorób dzieci rozpoznał u małoletniego A. S. min. nawracające obturacyjne zapalenie oskrzeli, kamicę pęcherza żółciowego i uznał, że małoletni spełnia kryteria zaliczenia do dzieci niepełnosprawnych oraz spełnia przesłanki ustalenia wskazań: 1) w pkt 5 tj. wymaga konieczności zaopatrzenia w przedmioty ortopedyczne, środki pomocnicze oraz pomoce techniczne ułatwiające funkcjonowanie danej osoby wg wskazań medycznych. 2) w pkt 6 tj. wymaga korzystania z systemu środowiskowego wsparcia w samodzielnej egzystencji, przez co rozumie się korzystanie z usług socjalnych, opiekuńczych, terapeutycznych i rehabilitacyjnych świadczonych przez sieć instytucji pomocy społecznej, organizacji pozarządowych oraz inne placówki. 3) w pkt 8 tj. wymaga konieczności stałego współudziału na co dzień opiekuna dziecka w procesie jego leczenia, rehabilitacji i edukacji. Zdaniem biegłego sądowego u małoletniego A. S. stwierdza się utrzymywanie licznych objawów będących następstwem wady wrodzonej przewodu pokarmowego pod postacią zarośnięcia przełyku z przetoką przełykowo- tchawiczą, co uzasadnia zaliczenie małoletniego do osób niepełnosprawnych z koniecznością wskazań w pkt 5,6 i

1. Dowód: opinia biegłego sądowego z 17.01.2014r. – k. 9 as. Wnioskodawczyni nie wniosła zastrzeżeń do opinii biegłego sądowego specjalisty chorób dzieci. Strona pozwana nie wniosła zastrzeżeń do wydanej w sprawie opinii, ale wniosła do opinii uwagi. Sąd zważył, co następuje: Odwołanie wnioskodawczyni zasługuje na uwzględnienie z następujących powodów: Stosownie do art.4a ustawy z 27 sierpnia 1999r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych –t.j. Dz.U. z 2011r., nr 127, poz.721ze zm., oraz § 1 i § 2 rozp. (...) z dnia 01 lutego 2002r. w sprawie kryteriów oceny niepełnosprawności u osób w wieku do 16 roku życia – Dz.U.17, poz.162 osoby, które nie ukończyły 16 roku życia zaliczane są do osób niepełnosprawnych, jeżeli mają naruszoną sprawność fizyczną lub psychiczną o przewidywanym okresie trwania powyżej 12 miesięcy, z powodu wady wrodzonej, długotrwałej choroby lub uszkodzenia organizmu, powodującą konieczność zapewnienia im całkowitej opieki lub pomocy w zaspakajaniu podstawowych potrzeb życiowych w sposób przewyższający wsparcie potrzebne osobie w danym wieku. Stany chorobowe, które uzasadniają konieczność stałej opieki lub pomocy dziecku zostały wymienione w § 2 cyt. rozporządzenia z 01.02.2002r. Zdaniem Sądu w stanie zdrowia małoletniego A. S. doszło do naruszenia sprawności fizycznej lub psychicznej o przewidywanym okresie trwania powyżej 12 miesięcy, który uzasadniałby konieczność zapewnienia całkowitej pomocy lub opieki w zaspakajaniu podstawowych potrzeb życiowych w stopniu przewyższającym wsparcie potrzebne osobie w danym wieku. Na okoliczność ustalenia stanu zdrowia dziecka została wydana opinia w sprawie przez biegłego sądowego specjalisty chorób dzieci. Biegły sądowy w wydanej opinii określili na podstawie analizy dokumentacji medycznej, stosując kryteria medyczne iż stopień ciężkości chorób u małoletniego A. w postaci utrzymywania licznych objawów będących następstwem wady wrodzonej przewodu pokarmowego pod postacią zarośnięcia przełyku z przetoką przełykowo- tchawiczą kwalifikuje go do osób niepełnosprawnych z koniecznością ustalenia wskazań w pkt 5, 6 i
2. Opinia biegłego sądowego zasługuje na przymiot wiarygodności. Opinia ta została sporządzona w sposób obiektywny, rzetelny i pełny, a jej wydanie zostało poprzedzone wnikliwym zapoznaniem się z dokumentacją medyczną, zebraniem wywiadu oraz bezpośrednim badaniem dziecka. Zdaniem Sądu opinia jest pełna, uwzględnia wszystkie istniejące schorzenia oraz stopień ich nasilenia u dziecka. Zgodnie z art.282 § 2 kpc w związku z art.283 § 2 kpc biegły wydający opinię w sprawie złożył przed objęciem funkcji przysięgę, którą jest związany i Sąd nie znalazł podstaw do zanegowania bezstronności biegłego jak i ich rzetelności przy wydaniu opinii. Opinia biegłych sądowych podlega ocenie przy zastosowaniu art.233 §1 kpc – na podstawie właściwych dla jej przymiotów kryteriów zgodności z zasadami logiki i wiedzy powszechnej, poziomu wiedzy biegłego, podstaw teoretycznych opinii, a także sposobu motywowania oraz stopnia stanowczości wyrażanych w niej wniosków. Skoro wydana w sprawie opinie biegłego sądowego jest jasna logiczna nie podważana przez wnioskodawczynię poprzez merytoryczne zastrzeżenia, Sąd przyjął ją za podstawę swojego orzeczenia. Odnosząc się do kwestii zastrzeżeń wniesionych przez organ rentowy do sporządzonej w sprawie opinii, należy podkreślić, iż Sąd nie uwzględnił argumentów (...), mając na uwadze, jak już wyżej zaznaczono, fakt, iż opinia została sporządzona w sposób rzetelny, jest zgodna z zasadami wiedzy medycznej, a także sporządzona została przez biegłego z długoletnią praktyką orzeczniczą. Zawarte w niej wnioski są logiczne, spójne natomiast zastrzeżenia zgłoszone do opinii biegłych są wyłącznie polemiką z dokonaną przez biegłych oceną i nie znajdują uzasadnienia. Małoletni A. S. spełnia więc kryteria niepełnosprawności o jakich mowa w art.4a cyt. ustawy z 27.08.1997r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych. Mając więc na uwadze treść opinii wydanej przez biegłego sadowego oraz przeprowadzone wyżej rozważania Sąd uznał, że były podstawy do zaliczenia małoletniego A. S. do osób niepełnosprawnych oraz ustalenia, że spełnia on wskazania w pkt 5, 6 i 8 orzeczenia. Z tych względów odwołanie podlega uwzględnieniu. Mając powyższe na uwadze Sąd na mocy art. 477 14 § 2 kpc orzekł jak w sentencji.