stanowi, że jeżeli przepis szczególny nie stanowi inaczej albo jeżeli sąd inaczej nie postanowi, zabezpieczenie udzielone według przepisów niniejszego tytułu upada po upływie miesiąca od uprawomocnienia się orzeczenia uwzględniającego roszczenie, które podlegało zabezpieczeniu. W sprawach, w których udzielono zabezpieczenia przy zastosowaniu art. 747 pkt 1 lub pkt 6, zabezpieczenie upada, jeżeli uprawniony w terminie dwóch tygodni od uprawomocnienia się orzeczenia uwzględniającego roszczenie nie wniósł o dokonanie dalszych czynności egzekucyjnych. Uprawnionemu w niniejszej sprawie udzielono zabezpieczenia przez zajęcie wierzytelności dłużnika, a więc przy zastosowaniu przepisu art. 747 pkt 1 k.p.c. Zgodnie z powołanym przepisem uprawniony miał obowiązek w terminie dwóch tygodni od uprawomocnienia się nakazu zapłaty, a więc do 4 grudnia 2013r. wnieść do Komornika o dokonanie dalszych czynności. Nie mógł tego dokonać, gdyż nie dysponował tytułem wykonawczym. Terminy jednak upadku zabezpieczenia określone w art.
rozpoczynają bieg od chwili uprawomocnienia się orzeczenia uwzględniającego zabezpieczone roszczenie. Jednakże treść art.
wskazuje, że przepis szczególny lub orzeczenie sądu może stanowić, że zabezpieczenie nie upadnie w terminie określonym w tym przepisie. Należy zatem przyjąć, że do chwili upadku zabezpieczenia sąd może rozpoznać wniosek o określenie innego terminu upadku zabezpieczenia, a zapadłe w tym zakresie orzeczenie należałoby traktować jako zmianę postanowienia o udzieleniu zabezpieczenia (por. także stanowisko co do orzekania przez sąd o wyznaczeniu innego terminu upadku zabezpieczenia, niż wynikający z treści art.
k.p.c., wyrażone przez (...)(w:) Kodeks postępowania cywilnego. Komentarz, t. 2, (...)Uprawniony nie wystąpił z wnioskiem o określenie innego terminu zabezpieczenia. Skutek zatem upadku zabezpieczenia nastąpił ex lege, bez konieczności wydania w tym przedmiocie orzeczenia. Konsekwencją upadku zabezpieczenia jest umorzenie postępowania wywołanego zażaleniem. Zgodnie z art. 355 § 1 k.p.c., który znajdzie w postępowaniu zabezpieczającym odpowiednie zastosowanie na mocy normy art. 13 § 2 k.p.c. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu, jeżeli wydanie orzeczenia co do meritum stało się zbędne lub niedopuszczalne. Oczywistym jest zaś, że upadek udzielonego zabezpieczenia zbędnym czyni merytoryczne rozpoznanie złożonego środka odwoławczego. Mając powyższe na względzie Sąd Okręgowy orzekł jak w sentencji. Odnosząc się do złożonego wniosku o zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego, wskazać trzeba, iż zgodnie z treścią art. 745 § 1 k.p.c. o kosztach postępowania zabezpieczającego sąd rozstrzyga w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie, a o kosztach postępowania zabezpieczającego później powstałych rozstrzyga na wniosek strony sąd, który udzielił zabezpieczenia. Po raz pierwszy zatem o kosztach postępowania zabezpieczającego rozstrzygnie Sąd Rejonowy. (...) (...) ZARZĄDZENIE (...) (...) (...) (...) (...); (...) (...)
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.