II AKa 92/22

UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt II AKa 92/22 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 1

1. CZĘŚĆ WSTĘPNA 1.
2. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji Wyrok Sądu Okręgowego w Szczecinie z dnia 22 lutego 2022r. 1.
3. Podmiot wnoszący apelację ☒ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ oskarżyciel posiłkowy ☐ oskarżyciel prywatny ☐ obrońca ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ inny 1.
4. Granice zaskarżenia 1.1.
5. Kierunek i zakres zaskarżenia ☐ na korzyść ☒ na niekorzyść ☐ w całości ☒ w części ☐ co do winy ☒ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.1.
6. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☐ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☒ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.
7. Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana
8. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy 1.
9. Ustalenie faktów 1.1.
10. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 2.1.1.
11. Bardzo dobre zachowanie oskarżonej w trakcie tymczasowego aresztowania, jak i po opuszczeniu zakładu karnego. Umowy o pracę, zaświadczenie, wywiad kuratora, opinia z ZK Goleniów. 781,782, 783, 799-801, 803-
12. 1.1.
13. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 2.1.2.
14. 1.
15. Ocena dowodów 1.1.
16. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 2.1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 2.1.1.1 Przedstawione w przedłożonych dokumentach informacje nie budzą wątpliwości, dokumenty te wystawiły i podpisały upoważnione osoby, a żadna ze stron nie kwestionowała ich treści. 1.1.
17. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu
18. STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Lp. Zarzut 3.
19. Prokurator zarzucił w swojej apelacji: „
20. rażącą niewspółmierność kary wyrażającą się w orzeczeniu wobec oskarżonej w pkt I sentencji wyroku za czyn z art. 13 § 1 kk w zw. z art. 148 § 1 kk w zb. z art. 156 § 1 pkt 2 kk w zw. z art. 11 § 3 kk przy zastosowaniu art. 60 § 2 pkt 1 kk i § 6 pkt 2 kk kary 2 (dwóch) lat i 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności, w sytuacji gdy ustalone przez Sąd okoliczności popełnienia czynu, doznane przez pokrzywdzoną rozległe obrażenia ciała w postaci obrażeń płuc, otrzewnej, jelita cienkiego i wątroby, spowodowanie realnego zagrożenia dla życia pokrzywdzonej K. H., matki oskarżonej, wysoki stopień zawinienia i wysoki stopień społecznej szkodliwości czynu, a także względy indywidualno-prewencyjne, zwłaszcza wymagania co do społecznego oddziaływania sankcji karnej, należycie ocenione, wymagały zastosowania wobec oskarżonej surowszej kary pozbawienia wolności za popełnienie wyżej wskazanego czynu i wymierzenie surowszej kary pozbawienia wolności, która w należyty sposób spełniłaby cel społecznego oddziaływania oraz zadania represyjno-wychowawcze wobec oskarżonej .” ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Oskarżyciel publiczny akcentuje w swojej apelacji, niekorzystne dla oskarżonej, okoliczności przedmiotowe popełnionego przestępstwa, a także kładzie nacisk na wymogi prewencji ogólnej. Rzeczywiście, działanie pod wpływem alkoholu, rodzaj użytego narzędzia, jak i ilość zadanych ciosów, to okoliczności niekorzystne dla G. H.. Jednak nie wolno pomijać informacji na jakim tle doszło do konfliktu pomiędzy matką, a córką, ich pojednania po zdarzeniu, w szczególności wybaczenia ze strony pokrzywdzonej. Nie sposób też wykazać, że oskarżona jest osobą tak zdemoralizowaną, iż wymaga kilkuletniej resocjalizacji w warunkach zakładu karnego. Tym bardziej, że przebywała w areszcie ponad dwa lata, a jej zachowanie było prawidłowe. Wykazywała też odpowiedni krytycyzm co do swojego wcześniejszego postępowania. Jej dalsze zachowanie, po opuszczeniu aresztu, wskazuje na to, że oskarżona nadal pracuje nad sobą prowadząc m.in. dalszą terapię, odbudowuje swoje relacje z matką, a ta ją w tym wspiera, podjęła pracę i prowadzi uregulowany tryb życia. Nigdzie nie jest powiedziane, ze względy prewencji ogólnej mają przeważyć nad prewencją szczególną, zwłaszcza gdy mamy do czynienia z młodą osobą, która popełniła błąd, ale starała się i nadal stara się to naprawić. Oczywiście, orzeczona w warunkach nadzwyczajnego złagodzenia kara 2 lat i 10 miesięcy pozbawienia wolności jest karą łagodną. Jednak, uwzględniając wszystkie okoliczności powołane przez sąd rozstrzygający, jak i wskazane wyżej, zdaniem Sądu Apelacyjnego, nie jest karą RAŻĄCO łagodną. Wniosek Prokurator wniósł o podwyższenie orzeczonej kary do 5 lat pozbawienia wolności. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Sąd Okręgowy prawidłowo ocenił zarówno okoliczności przedmiotowe czynu, jak i sylwetkę sprawcy oraz motywy działania. Słusznie wskazał na pojednanie pomiędzy oskarżoną i poszkodowaną jej czynem matką. A zachowanie oskarżonej po popełnieniu przestępstwa, zarówno w areszcie, jak i na wolności pokazuje, iż nie jest konieczny dalszy, kilkuletni jej pobyt w zakładzie karnym.
21. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU 4.
22. Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności
23. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 1.
24. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji 5.1.
25. Przedmiot utrzymania w mocy W całości utrzymano zaskarżony wyrok w mocy. Zwięźle o powodach utrzymania w mocy Tak, jak to opisano w pkt.3.1 niniejszego uzasadnienia. 1.
26. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji 5.2.
27. Przedmiot i zakres zmiany Zwięźle o powodach zmiany 1.
28. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 1.1.
29. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia 5.3.1.1.
30. ☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 5.3.1.2.
31. Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 5.3.1.3.
32. Konieczność umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia 5.3.1.4.
33. ☐ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 1.1.
34. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania 1.
35. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności
36. Koszty Procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności O kosztach procesu za postępowanie odwoławcze orzeczono na podstawie art. 636 § 1 kpk.
37. PODPIS SSA Robert Mąka SSA Stanisław Kucharczyk SSA Andrzej Olszewski 1.
38. Granice zaskarżenia Kolejny numer załącznika 1 Podmiot wnoszący apelację Prokurator Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja Rażąca niewspółmierność orzeczonej kary pozbawienia wolności. 0.1.1.3.
39. Kierunek i zakres zaskarżenia ☐ na korzyść ☒ na niekorzyść ☐ w całości ☒ w części ☐ co do winy ☒ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 0.1.1.3.
40. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☐ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☒ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 0.1.1.
41. Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana