XXIII Ga 153/13

Sygn. akt XXIII Ga 153/13 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 28 maja 2013 r. Sąd Okręgowy w Warszawie XXIII Wydział Gospodarczy Odwoławczy w składzie: Przewodniczący - SSO Andrzej Kubica Sędziowie: SO Renata Puchalska SO Bolesław Wadowski (spr.) Protokolant: Aneta Tchórzewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 maja 2013 r. w Warszawie sprawy z powództwa Bank (...) S.A. w W. przeciwko G. B. o zapłatę na skutek apelacji pozwanej od wyroku Sądu Rejonowego (...) w Warszawie z dnia 15 listopada 2012 r. sygn. akt VIII GC 1485/11 I. zmienia zaskarżony wyrok w pkt 1 i 3 i oddala powództwo, a wyrok w pkt 4 uchyla; II. zasądza od Banku (...) S.A. w W. na rzecz G. B. kwotę 50 zł (pięćdziesiąt złotych) tytułem kosztów postępowania apelacyjnego. Sygn. akt XXIII Ga 153/13 UZASADNIENIE Powód Bank (...) S.A. wniósł o zasądzenie od pozwanej G. B. kwoty 6158,90 zł wraz z odsetkami umownymi w wysokości czterokrotności kredytu lombardowego Narodowego Banku Polskiego liczonymi od dnia 07 lipca 2011 r. oraz kosztami procesu. W odpowiedzi na pozew pozwana wniosła o oddalenie powództwa i podniosła zarzut przedawnienia roszczenia oparły o art. 731 k.c. Wyrokiem z dnia 15 listopada 2012 r. Sąd Rejonowy (...) zasądził od pozwanej G. B.na rzecz powoda Banku (...) S.A.w W.kwotę 6 158,90 zł wraz z odsetkami umownymi w wysokości 4-krotności wysokości stopy kredytu lombardowego Narodowego Banku Polskiego liczonymi od kwot: 3 340,08 zł od dnia 07 lipca 2011 r. do dnia zapłaty i 2 818,82 zł od dnia 05 sierpnia 2011 r. do dnia zapłaty (pkt 1), oddalił powództwo w pozostałej części (pkt 2) oraz zasądził od pozwanej na rzecz powoda kwotę 1280,00 zł tytułem kosztów procesu, w tym kwotę 1200,00 zł tytułem kosztów zastępstwa procesowego (pkt 3), także (w pkt 4) nakazał pobrać od pozwanej na rzecz Skarbu Państwa - Sądu kwotę 187,00 zł tytułem brakującej części opłaty sądowej jak również oddalił wniosek o nadanie wyrokowi rygoru natychmiastowej wykonalności (pkt 5). Powyższe rozstrzygnięcie było wynikiem następujących ustaleń faktycznych i rozważań prawnych Sądu Rejonowego: Sąd Rejonowy ustalił, że pozwana prowadzi działalność gospodarczą pod firmą (...) w W.. W dniu 18 lipca 2001 r. strony zawarły umowę w sprawie kompleksowej obsługi rachunków bankowych w złotych i walutach wymiennych. W § 2 umowy wskazano, że minimalne kwoty wkładów na rachunkach określając odrębne przepisy banku w sprawie oprocentowania kredytów i środków na rachunkach bankowych. W § 18 umowy określono, że umowa ta mogła być rozwiązana w wyniku: - miesięcznego wypowiedzenia, przy czym bank mógł wypowiedzieć umowę jedynie z ważnych powodów, a w szczególności: wprowadzenia przez posiadacza rachunku w błąd, uchylenia się od udzielenia bankowi wyjaśnień, o których mowa w § 8 ust. 1 pkt 3,niewywiązywania się ze składanych bankowi zobowiązań, braku przez nieprzerwany okres sześciu miesięcy obrotów na rachunku płatnym na każde żądanie na którym występuje saldo poniżej wymaganego minimum, wygaśnięcia z upływem terminów, na które zostały otwarte rachunki określone w § 1, likwidacji przez posiadacza wszystkich rachunków prowadzonych na jego rzecz w ramach umowy. Nadto Sąd orzekający ustalił, że następcą prawnym (...) Banku (...) S.A z siedzibą w W. był Bank (...) S.A., którego następcą jest powód. W związku z brakiem spłaty zadłużenia przeterminowanego pismem z dnia 09 listopada 2010 r. powód dokonał wypowiedzenia umowy rachunku bankowego. W dniu 07 lipca 2011 r. powód wystawił wyciąg z ksiąg rachunku banku, w którym zostało stwierdzone, na dzień jego wystawienia figuruje w księgach wymagalne zadłużenie pozwanej z tytułu umowy w sprawie kompleksowej obsługi rachunków bankowych w złotych i w walutach wymiennych, na które się składa kwota 2 400,08 zł jako kapitał, kwota 2 818, 82 zł jako odsetki naliczone od dnia 04 września 2003 r. do 06 lipca 2011 r. oraz kwota 940,00 zł. jako opłaty. Wyciąg został wystawiony i podpisany przez M. Z. działającą na podstawie pełnomocnictwa z dnia 01 września 2009 r. i A. W. działającej na mocy pełnomocnictwa z dnia 1 września 2009 r. Sąd Rejonowy wskazał, że sporne w niniejszej sprawie był okres obowiązywania tej umowy i związany z tym upływ okresu przedawnienia roszczeń z rachunku bankowego. Powołując się na treść art. 59 ust. 2 ustawy Prawo bankowe oraz zapis § 18 umowy stron Sąd orzekający ocenił, że stosunek zobowiązaniowy mógł zakończyć się jedynie w razie otwarcia rachunków bankowych na czas określony. Podkreślił, że brak też jest jakichkolwiek podstaw dla przyjęcia, aby posiadacz rachunku - pozwana, dokonała likwidacji posiadanych rachunków. Podał, że w sprawie nie przedstawiono też żadnych dowodów świadczących o tym by którakolwiek ze stron - przed oświadczeniem z dnia 09 listopada 2010 r. - skorzystała z przysłuchującego jej uprawnienia do wypowiedzenia umowy rachunków bankowych. W ocenie Sądu I instancji zapis § 18 ust. 1 pkt d dawał bankowi jedynie uprawnienie do wypowiedzenie umowy w przypadku gdyby przez nieprzerwany okres sześciu miesięcy brak było obrotów na rachunku bankowym. W takiej to sytuacji umowa stron nie wygasała z mocy samego prawa wymagała złożenia drugiej stronie stosownego oświadczenia w tym przedmiocie i to z zachowaniem okresu wypowiedzenia. Podkreślił, że z prawa wypowiedzenia umowy określonego w/w zapisem obie strony niniejszego procesu nie skorzystały. Zdaniem Sądu Rejonowego dodatkową przesłanką rozwiązania umowy z mocy ustawy jest posiadanie na rachunku przez wskazany okres stanu środków nie przekraczających kwoty minimalnej ustalonej w umowie. W przedstawionej do sprawy przez powoda takie odwołanie do kwoty minimalnej znalazło swój wyraz w § 2. Zatem Sąd orzekający wywiódł, że skoro ewentualne wygaśnięcie umowy ex lege miałoby istotny wpływ na rozpoczęcie biegu terminu przedawnienia to powyższe oznacza, że na pozwanej jako stronie wywodzącej z tego określone skutki prawne spoczywał wykazania tej okoliczności albowiem zarzut przedawnienia jako zarzut perenystoryjny powinien być ze swej istoty wykazany przez pozwanego (art. 6 k.c, art. 232 k.p.c). Niemniej jednak Sąd Rejonowy ocenił, że pozwana nie przedstawiła żadnych dowodów na okoliczność ewentualnego wcześniejszego rozwiązania umowy, niż dokonanego wypowiedzeniem powoda z dnia 09 listopada 2010 r. Sąd Rejonowy w uzasadnieniu nadto wskazał, iż w dniu 27 czerwca 2012 r. oddalił zawarty w odpowiedzi na pozew wniosek pozwanej o zobowiązanie powoda do przedstawienia wyciągu z rachunku bankowego i historii rachunku bankowego. Co więcej Sąd orzekający podkreślił, że wykazanie terminu wymagalności roszczenia spoczywało na pozwanej. W konsekwencji braku dowodów Sąd I instancji ocenił, że rozwiązanie umowy nastąpiło dopiero z chwilą złożenia oświadczenia przez Bank (...) S.A., które zostało doręczone pozwanej w drodze podwójnego awizo. Powyższe zdaniem Sądu oznacza, że materiał dowodowy sprawy dał podstawy do przyjęcia, że umowa stron najwcześniej uległa rozwiązaniu w dniu 31 stycznia 2011 r. Wskazując na powyższe stwierdził, że gdyby od tego też okresu liczyć ewentualny termin przedawnienia, to jako że w myśl art. 731 k.c. roszczenia wynikające ze stosunku rachunku bankowego przedawniają się z upływem lat dwóch, termin ten nie upłynął. Wobec powyższego Sąd Rejonowy również podkreślił, że to na pozwanej spoczywał ciężar wykazania okoliczności, z których wywodziła ona dla siebie skutek prawny w postaci przedawnienia roszczenia Podał, że art. 95 Prawo bankowe i ocenił, że wyciąg przedstawiony przez powoda należy do dokumentów wskazanych w tym przepisie. Z dokumentu tego wynika, że na dzień 07 lipca 2011 r. figuruje w wymagalne zadłużenie pozwanej z tytułu umowy w sprawie kompleksowej obsługi rachunków bankowych Niniejszy wyciąg zdaniem Sądu Rejonowego w oparciu o definicję legalną dokumentu urzędowego określoną art. 244 k.p.c. stanowi dowód tego co zostało w nim urzędowo poświadczone. Sąd podał, że rozstrzygnięcie w przedmiocie dowodów zgłoszonych przez pozwaną na rozprawie w dniu 06 listopada 2012 r. wydano w oparciu o normę art. 479