Zgodnie z art.
kw, kto, prowadząc pojazd, nie stosuje się do ograniczenia prędkości określonego ustawą lub znakiem drogowym, podlega karze grzywny. Art. 20 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz.U.2022.988 t.j. z dnia 2022.05.11) stanowi, że prędkość dopuszczalna pojazdu lub zespołu pojazdów na obszarze zabudowanym wynosi 50 km/h. Obwiniony znajdując się w obszarze zabudowanym - jadąc ul. (...) w W., przekroczył dozwoloną prędkość. Podczas dokonanego przez funkcjonariusza Policji pomiaru prędkości S. M. jechał z prędkością 79 km/h, tj. o 29 km/h większą niż prędkość dopuszczalna. Pomiar prędkości pojazdu został dokonany za pomocą przyrządu radarowego o znaku fabrycznym ISKRA-1. Wskazać należy, że urządzenie te posiada świadectwo legalizacji ponownej wydane przez Dyrektora Okręgowego (...) Miar w Ł.. Świadectwo zostało wystawione w dniu 13 października 2021 roku. Legalizacja ważna jest natomiast do dnia do dnia 13 listopada 2022 roku. Przyrząd ten spełnia wymagania określone w Rozporządzeniu Ministra Gospodarki z dnia 17 lutego 2014 r., w sprawie wymagań, którym powinny odpowiadać przyrządy do pomiaru prędkości w ruchu drogowym, oraz szczegółowego zakresu badań i sprawdzeń wykonywanych podczas prawnej kontroli metrologicznej tych przyrządów pomiarowych (Dz. U. z 2019 t. poz. 1081). Rozporządzenie te określa wymagania w zakresie konstrukcji, wykonania, materiałów oraz charakterystyk metrologicznych, którym powinny odpowiadać przyrządy do pomiaru prędkości pojazdów w kontroli ruchu drogowego (§ 1 pkt 1 w/w Rozporządzenia). Skoro zatem przyrząd radarowy o znaku fabrycznym ISKRA-1 otrzymał świadectwo legalizacji ponownej, to nie budzi wątpliwości, że mógł zostać wykorzystany do wykonania pomiaru. Dodać trzeba, że z treści przepisu § 5 ust. 1 w/w Rozporządzenia nie wynika nakaz, by konstrukcja i wykonanie przyrządu zapewniały identyfikację kontrolowanego pojazdu. Przepis ten stanowi jedynie, że konstrukcja i wykonanie przyrządu powinny umożliwiać ustalenie pojazdu, którego prędkość została zmierzona. Ustalenie zatem pojazdu, którego prędkość została zmierzona może nastąpić także w taki sposób jak w niniejszej sprawie, tj. na podstawie zeznań funkcjonariusza Policji, który wykonał pomiar w określonych warunkach drogowych i zgodnie z zasadą działania tego urządzenia. Przepisy prawa nie nakładają obowiązku, aby radarowy przyrząd do pomiaru prędkości pojazdów w ruchu drogowym typu ISKRA-1, zapisywał obraz pojazdu kontrolowanego. W związku z tym S. M. w pełni wyczerpał znamiona wykroczenia z art.
Sąd uznał obwinionego S. M. za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu, to jest wykroczenia z art.
kw i za to na podstawie art.
z art. 24 § 1 i 3 kw wymierzył mu karę grzywny w wysokości 500 złotych. Przy wymiarze kary, Sąd miał na uwadze dyrektywy z art. 33 kw. W ocenie Sądu, w niniejszej sprawie kara grzywny w orzeczonym wymiarze jest adekwatna i spełnia kryteria z art. 33 § 1 kw. Kara ta nie jest nadmiernie surowa, a jednocześnie w pełni adekwatna do stopnia jego winy oraz społecznej szkodliwości przedmiotowego czynu. Obwiniony posiada stałą pracę, nie ma żadnych osób na swoim utrzymaniu. Kara w tym wymiarze pozwoli na osiągnięcie celów kary tak w zakresie wychowawczego oddziaływania na obwinionego, jak i w płaszczyźnie społecznego jej oddziaływania. Sąd na podstawie art. 118 § 1 kpw i art. 119 § 1 kpw i art. 21 pkt 2 i art. 3 ust. 1 ustawy z 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych Sąd zasądził od obwinionego na rzecz Skarbu Państwa - Sądu Rejonowego w Wąbrzeźnie 50 złotych tytułem opłaty oraz obciążył go zryczałtowanymi kosztami postepowania w wysokości 120 złotych. Sędzia Natalia Dąbrowska
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.