III AUa 1066/13

Sygn. akt III AUa 1066/13 POSTANOWIENIE Dnia 21 maja 2014 r. Sąd Apelacyjny w Szczecinie - Wydział III Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSA Anna Polak Sędziowie: SSA Zofia Rybicka - Szkibiel (spr.) SSO del. Beata Górska po rozpoznaniu w dniu 21 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy G. Z. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. o podjęcie wypłaty emerytury na skutek apelacji organu rentowego od wyroku Sądu Okręgowego w Szczecinie VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 16 września 2013 r. sygn. akt VII U 703/13 p o s t a n a w i a : umorzyć postępowanie apelacyjne. SSO del. Beata Górska SSA Anna Polak SSA Zofia Rybicka – Szkibiel Sygn. akt III AUa 1066/13 UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 16 września 2013 roku Sąd Okręgowy w Szczecinie, VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych zmienił zaskarżoną decyzję organu rentowego z dnia 14.03.2013 roku przyznając ubezpieczonej G. Z. prawo do wypłaty emerytury od chwili jej zawieszenia. Apelację od powyższego wyroku wniósł organ rentowy zaskarżając orzeczenie w całości i domagając się jego zmiany poprzez oddalenie odwołania oraz przyznanie kosztów zastępstwa procesowego za II instancję. W dniu 16 maja 2014 roku organ rentowy wniósł pismo procesowe w którym oświadczył, że cofa apelację od wyroku z dnia 16 września 2013 r.. Sąd Apelacyjny zważył co następuje: Zgodnie z dyspozycją art. 391 § 2 zdanie pierwsze k.p.c. w razie cofnięcia apelacji Sąd II instancji umarza postępowanie apelacyjne i orzeka o kosztach jak przy cofnięciu pozwu. W sprawach z zakresu prawa pracy i ubezpieczeń społecznych dopuszczalność cofnięcia apelacji określa art. 469 k.p.c., zgodnie z którym sąd uznaje za niedopuszczalne cofnięcie środka odwoławczego także wtedy, gdy czynność taka naruszałaby słuszny interes ubezpieczonego. Zdaniem Sądu Apelacyjnego w rozpoznawanej sprawie brak jest okoliczności, które sprzeciwiałyby się cofnięciu apelacji przez organ rentowy. Sąd Okręgowy w szczegółowy sposób wypowiedział się o zasadności żądania odwołania, potwierdzając prawo ubezpieczonej do wypłaty zawieszonego świadczenia emerytalnego za sporny okres i wyjaśnił, że przepisy art. 28 ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o finansach publicznych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 257, poz. 1726, z 2011r., Nr 291, poz. 1707) w związku z art. 103a ustawy emerytalnej, nie mają zastosowania do ubezpieczonej, gdyż uzyskała prawo emerytalne w dniu 01.07.2009 roku, tj. w okresie od 8 stycznia 2009 roku do 31 grudnia 2010 r., kiedy nie było obowiązku rozwiązania stosunku pracy z dotychczasowym pracodawcą w celu realizacji nabytego prawa do emerytury. W ocenie Sądu Apelacyjnego w niniejszej sprawie nie ma podstaw, aby uznać oświadczenie organu rentowego o cofnięciu apelacji, złożone po dokonaniu analizy sprawy za czynność naruszającą prawo oraz słuszny interes ubezpieczonej (art. 469 k.p.c.). Mając na uwadze powyższe, Sąd Apelacyjny na podstawie art. 391 § 2 k.p.c. umorzył postępowanie apelacyjne. SSO del. Beata Górska SSA Anna Polak SSA Zofia Rybicka – Szkibiel