← Polska

I C 214/22

Sygn. akt: I C 214/22 upr WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 16 marca 2023 roku Sąd Rejonowy w Głubczycach I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: SSR Kamil Nowecki Protokolant: stażysta Agnieszka Baron po rozpoznaniu sprawy z powództwa (...) S.A. w W. przeciwko A. B. o zapłatę oddala powództwo. Sygn. akt I C 214/22 UZASADNIENIE Pozwem wniesionym do tut. Sądu 22 sierpnia 2022 roku powód (...) S.A. w W. wniósł o zasądzenie od A. B. kwoty 3.676,47 zł wraz z odsetkami od 22 lipca 2020 roku do dnia zapłaty. W uzasadnieniu powód wskazał, że pozwany doprowadził 14 lipca 2019 roku na trasie G. – B. do uszkodzenia znaku drogowego. Pozwany na rozprawie 9 lutego 2023 roku wskazał, że znak został wcześniej skrzywiony, a na jego samochodzie brak jest widocznych uszkodzeń. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Wyrokiem Sąd Rejonowy w Głubczycach 28 stycznia 2020 roku w sprawie sygn. akt II K 237/19 skazał A. B. oskarżonego o to, że w dniu 14 lipca 2019 roku na trasie G.-B. prowadził pojazd mechaniczny w ruchu lądowym tj. samochód osobowy marki M. (...) o nr rej (...), będąc w stanie nietrzeźwości wynik 3,2 ‰ alkoholu etylowego we krwi, na karę 4 (czterech) miesięcy pozbawienia wolności Dowód: wyrok Sądu Rejonowego w Głubczycach z 28 stycznia 2020 roku w sprawie sygn. akt II K 237/19 k. 61 Decyzją z 17 września 2019 roku (...) S.A. w W. dokonał wypłaty na rzecz Zarządu Dróg Wojewódzkich Oddziału w G. kwoty 3.676,47 zł w związku ze sprawą (...). Dowód: kserokopia decyzji k. 11-13 Pismem z 22 grudnia 2020 roku (...) S.A. w W. wezwał A. B. do uiszczenia kwoty 3.758,26 zł z tytułu regresu ubezpieczeniowego. Dowód: pismo z 22 grudnia 2020 roku k. 7 Sąd zważył, co następuje: Powództwo nie zasługuje na uwzględnienie. Powód oparł swoje żądanie na przepisie art. 43 pkt 1 ustawy z dnia 22 maja 2003 roku o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych (Dz. U. z 2003 r., Nr 124, poz. 1152 ze zm.), który przyznaje zakładowi ubezpieczeń prawo dochodzenia od kierującego pojazdem mechanicznym zwrotu wypłaconego z tytułu ubezpieczenia OC posiadaczy pojazdów mechanicznych odszkodowania, jeżeli kierujący wyrządził szkodę umyślnie, w stanie po użyciu alkoholu lub w stanie nietrzeźwości albo po użyciu środków odurzających, substancji psychotropowych lub środków zastępczych w rozumieniu przepisów o przeciwdziałaniu narkomanii. Postępowanie cywilne oparte jest na zasadzie kontradyktoryjności. Zgodnie z podstawowymi regułami, rządzącymi prawem dowodowym strona, która z określonego faktu wywodzi skutki prawne, powinna ów fakt udowodnić (art. 6 k.c. w zw. z art. 232 k.p.c.). W doktrynie i orzecznictwie przyjmuje się, że strona, która nie przytoczyła wystarczających dowodów na poparcie swoich twierdzeń, ponosi ryzyko niekorzystnego dla siebie rozstrzygnięcia, o ile ciężar dowodzenia co do tych okoliczności na niej spoczywał, zaś sąd powinien wyciągnąć ujemne konsekwencje z braku udowodnienia faktów przytoczonych na uzasadnienie żądań lub zarzutów (zob. wyrok SA w Białymstoku z dnia 28 lutego 2013 r., I ACa 613/12, LEX nr 1294695). Powód jako podstawę ustalenia faktów istotnych dla rozstrzygnięcia wskazał na wyrok Sądu Rejonowego w Głubczycach z 28 stycznia 2020 roku w sprawie sygn. akt II K 237/19, który wskazuje jedynie na poruszanie się przez A. B. 14 lipca 2019 roku na trasie G.-B. pojazdem mechanicznym w ruchu lądowym tj. samochód osobowy marki M. (...) o nr rej (...), będąc w stanie nietrzeźwości wynik 3,2 ‰ alkoholu etylowego we krwi. Z ww. wyroku nie wynika, że doszło do uszkodzenia znaków drogowych. Powód na podstawę swoich roszczeń złożył również płytę CD. Płyta nie otwiera się i jest pusta. Natomiast z dokumentów w formie papierowej nie wynikają okoliczności, na które powód powołuje się w pozwie. Pomimo odroczenia rozprawy celem dołączenia akt II K 237/19, powód nie ustosunkował się do twierdzeń pozwanego, który zaprzeczył przedmiotowej szkodzie. Również z dokumentów dołączonych do pozwu nie wynika, że jakakolwiek szkoda została wyrządzona. Z powoływanej przez ubezpieczyciela notatki z 15 lipca 2019 r. (k. 1 akt II K 237/19) nie wynika, żeby pozwany dokonał uszkodzenia znaków drogowych. Patrol policji przybył na miejsce po zdarzeniu, tym samym w sposób oczywisty dokumentacja nie może zawierać okoliczności stwierdzających, że znaki zostały przewrócone przez pojazd pozwanego. Postępowanie karne również nie było prowadzone w kierunku uszkodzenia znaków drogowych i wyrok nie odnosi się do przedmiotowego zdarzenia. Uwzględniając powstałe wątpliwości Sąd orzekający doszedł do wniosku, iż nie występują w niniejszej sprawie okoliczności uzasadniające podjęcie przez Sąd jakiejkolwiek inicjatywy dowodowej z urzędu. Niniejsza sprawa jest bowiem typową sprawą z zakresu prawa zobowiązań, a powództwo wytoczył profesjonalny podmiot, dodatkowo reprezentowany przez fachowego pełnomocnika – a zatem podmiot doskonale zorientowany w regułach postępowania dowodowego obowiązującego w procedurze cywilnej oraz w zakresie rozkładu ciężaru dowodu w procesie cywilnym. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie przepisów art. 6 k.c. i art. 43 pkt 1 ustawy z dnia 22 maja 2003 roku o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych (Dz. U. z 2003 r., Nr 124, poz. 1152 ze zm.) powództwo oddalił. Sygn. akt I C 214/22 ZARZĄDZENIE 1. odnotować; 2. odpis wyroku uzasadnieniem doręczyć zgodnie z wnioskiem pełnomocnikowi powoda; 3. kal. 14 dni; G., dnia 29 marca 2023 r.

🔗 Do źródła urzędowego

Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.