do zawarcia przez wykonawcę umowy o roboty budowlane z podwykonawcą jest wymagana zgoda inwestora. Jeżeli inwestor, w terminie 14 dni od przedstawienia mu przez wykonawcę umowy z podwykonawcą lub jej projektu, wraz z częścią dokumentacji dotyczącą wykonania robót określonych w umowie lub projekcie, nie zgłosi na piśmie sprzeciwu lub zastrzeżeń, uważa się, że wyraził zgodę na zawarcie umowy. Natomiast w § 5 tego artykułu zawarto, iż zawierający umowę z podwykonawcą oraz inwestor i wykonawca ponoszą solidarną odpowiedzialność za zapłatę wynagrodzenia za roboty budowlane wykonane przez podwykonawcę. W przedmiotowym postępowaniu, jak wskazano w piśmie z dnia 3 października 2011 r., Burmistrza Miasta działającego w imieniu Urzędu Miasta R., pozwana nie dokonała skutecznego zgłoszenia powoda jako podwykonawcy robót na budowie, o których mowa w umowie między inwestorem a wykonawcą. Skutkiem braku zgody inwestora na zawarcie umowy z podwykonawcą jest brak ponoszenia solidarnej odpowiedzialności za zapłatę wynagrodzenia za roboty budowlane wykonane przez podwykonawcę, o której mowa w § 5 art.
. Rozumienie takie znajduje potwierdzenie w orzeczeniach sądowych, m.in. w wyroku Sądu Najwyższego z dnia 9 kwietnia 2008 r. (sygn. V CSK 492/07, LEX nr 424317), w którym stwierdzono, iż „zgoda inwestora, o której mowa w art.
k.c., ma znaczenie jedynie dla powstania jego odpowiedzialności na podstawie art.
k.c., a jej brak nie wpływa na skuteczność umowy zawartej przez wykonawcę i podwykonawcę”, jak również w wyroku Sądu Apelacyjnego w Poznaniu z dnia 17 grudnia 2009 r. (sygn. I ACa 874/09, LEX nr 628223): „zgoda inwestora na zawarcie przez wykonawcę umowy z podwykonawcą ma jedynie znaczenie dla powstania odpowiedzialności solidarnej za zapłatę wynagrodzenia należnego podwykonawcy. Brak takiej zgody nie rzutuje jednak na ważność umowy o podwykonawstwo”. Biorąc pod uwagę powyższe stwierdzenia, należy wskazać, iż w przedmiotowej sprawie, całą odpowiedzialność za zapłatę wynagrodzenia ponosi jedynie pozwana. Pozwana w odpowiedzi na pozew z dnia 27 grudnia 2011 r. podniosła, iż strony uzgodniły w drodze porozumienia nowe terminy płatności należności. Wobec tego faktu, kwoty dochodzone przez powoda w przedmiotowym postępowaniu, zdaniem pozwanej, nie były jeszcze wymagalne. Pozwana jednakże w dalszym postępowaniu w żaden sposób nie udowodniła tego twierdzenia. Zgodnie z treścią art. 6 kodeksu cywilnego, ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne. Wynika z tego, iż Sąd powinien przyjąć za prawdziwe fakty udowodnione przez stronę obciążoną dowodem i pominąć te, których nie wykazała w sposób przekonujący. W przedmiotowym postępowaniu, pozwana twierdziła, iż między stronami zostały uzgodnione nowe terminy płatności, z tego powodu dochodzone przez powoda kwoty nie były jeszcze wymagalne. Jednakże pozwana swych twierdzeń w żaden sposób nie udowodniła, należy więc z powodu braku złożenia dowodów przez stronę pozwaną, pominąć jej twierdzenia i przyjąć stan faktyczny wskazany przez powoda. Na podstawie przedstawionych przez powoda dokumentów dołączonych do pozwu, jak również twierdzeń w nim zawartych, należy przyjąć, iż pozwana jest zobowiązana do uregulowania zaległych należności wobec powoda. Rozstrzygając o kosztach, Sąd z racji tego, iż pozwana przegrała sprawę, postanowił uwzględniając treść art. 98 § 1 oraz § 3, zasądzić od pozwanej na rzecz powoda kwotę 18.597 zł (osiemnaście tysięcy pięćset dziewięćdziesiąt siedem zł) tytułem kosztów zastępstwa procesowego. Stawka zastępstwa prawnego strony reprezentowanej przez zawodowego pełnomocnika w niniejszym postępowaniu wyniosła 7.200 zł (siedem tysięcy dwieście złotych) na podstawie §6 pkt 7 Rozporządzenia MS z dnia 28.09.2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, co łącznie z opłatą skarbową od pełnomocnictwa (17 zł {siedemnaście złotych}) oraz opłatą od pozwu (11.380 zł {jedenaście tysięcy trzysta osiemdziesiąt złotych}) daje łączną kwotę 18.597 zł (osiemnaście tysięcy pięćset dziewięćdziesiąt siedem zł). Mając na uwadze powyższe okoliczności, jak również treść przytoczonych powyżej przepisów prawnych należało orzec jak w sentencji wyroku. SSO Piotr Wierzchowski
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.