polegające na tym, że oskarżony w dniu 12-go grudnia 2022 roku, w miejscowości Z., pow. (...), woj. (...), prowadził jako kierujący w ruchu lądowym samochód osobowy marki O. (...) o nr rej. (...), znajdując się w stanie nietrzeźwości, prowadzącym o godz. 08:24 do stężenia na poziomie 0,37 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty A. S. posiada prawo jazdy kategorii B, C, BE, CE nr (...) wydane dnia 23 września 2009 roku na druku (...) przez Starostę (...). informacja ze Starostwa Powiatowego w B. k. 11 Oskarżony w dniu 11 grudnia 2022 roku, podczas oglądania w domu filmu, spożywał z żoną alkohol do późnych godzin nocnych, tj. około północy. Nad ranem 12 grudnia 2022 roku czuł się dobrze, dlatego postanowił wsiąść do samochodu i pojechać ze swojego miejsca zamieszkania do Z., aby zatankować pojazd. wyjaśnienia oskarżonego k. 12 – 13 k. 55 W dniu 12 grudnia 2022 roku około godz. 08:20 w Z. na ulicy (...), oskarżony A. S. został zatrzymany do kontroli przez funkcjonariuszy Komendy Powiatowej Policji w B. w związku z naruszeniem obowiązku korzystania z pasów bezpieczeństwa podczas jazdy przez kierującego. notatka urzędowa k. 1 wyjaśnienia oskarżonego k. 12 – 13 k. 55 Z uwagi na wyczuwalną woń alkoholu z ust A. S. został na miejscu kontroli poddany badaniom stanu trzeźwości za pomocą analizatora wydechu z wynikiem 0,37 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu o godzinie 08:24 i 0,35 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu o godzinie 08:
k.k., odpowiedzialności karnej podlega ten kto, znajdując się w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego, prowadzi pojazd mechaniczny w ruchu lądowym, wodnym lub powietrznym. Nie ulega wątpliwości, że samochód osobowy kierowany przez A. S. wpisuje się w definicję pojazdu mechanicznego. Oskarżony prowadził zarazem auto po drodze publicznej, tj. w strefie ruchu lądowego, natomiast badanie analizatorem wydechu przeprowadzone przez funkcjonariuszy policji w związku z interwencją wykazało, że wyżej wymieniony znajdował się w stanie nietrzeźwości o stężeniu 0,37 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu, czyli w stężeniu wykraczającym ponad wartość określoną w art. 115 § 16 k.k. zawierającym definicję „stanu nietrzeźwości”. Powyższe prowadzi do bezsprzecznej konkluzji, iż oskarżony A. S. swoim zachowaniem wypełnił wszystkie znamiona zarzucanego mu przestępstwa. ☐ 3.
wymierzył oskarżonemu karę grzywny w wysokości 150 stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 15 złotych. Przy wymiarze kary sąd kierował się dyrektywami określonymi w art. 53 § 1 i 2 k.k., bacząc aby kara odpowiadała stopniowi winy i stopniowi społecznej szkodliwości czynu. A. S. ma (...) lat. Jest osobą dojrzałą emocjonalnie i doświadczoną życiowo oraz w pełni poczytalną. Dopuścił się popełnienia czynu umyślnie, z premedytacją i znajomością potencjalnych konsekwencji swojego nieodpowiedzialnego zachowania – spożywając alkohol dzień wcześniej, do późnych godzin nocnych, powinien on bowiem przewidywać, że następnego dnia nad ranem może jeszcze znajdować się pod wpływem alkoholu. Sąd nie dopatrzył się więc okoliczności, które mogłyby umniejszać jego stopień winy w chwili dokonania przypisanego czynu. W ocenie sądu popełniony przez oskarżonego czyn cechował się jednocześnie umiarkowanym stopniem społecznej szkodliwości. Jakkolwiek stężenie alkoholu w wydychanym powietrzu wykraczało niewiele ponad wartość określoną w art. 115 § 16 k.k. zawierającym definicję stanu nietrzeźwości, nadto w świetle wyników badań analizatorem wydechu, A. S. znajdował się w fazie eliminacji alkoholu, tak należy pamiętać, że oskarżony dopuścił się naruszenia podstawowych reguł ostrożności, całkowicie lekceważąc potencjalne niebezpieczeństwa (możliwość spowodowania wypadku drogowego, stworzenia zagrożenia dla życia i zdrowia dla innych uczestników ruchu) płynące z jego nieodpowiedzialnego zachowania. Co więcej, sprawca postanowił wsiąść za kierownicę samochodu z błahych powodów, w celu zatankowania baku paliwa, niezmuszony innymi zasługującymi na uwzględnienie okolicznościami natury obiektywnej i od niego niezależnej, które mogłyby częściowo usprawiedliwiać nagłą, nieprzemyślaną decyzję o prowadzeniu pojazdu. Oskarżony kierował również samochodem w godzinach porannych, w których zazwyczaj występuje wzmożony ruch uliczny (dojazdy do pracy/szkoły). Jako nietrzeźwy kierowca stwarzał on więc realne zagrożenie dla innych uczestników ruchu, zaś rodzaj zagrożonego przez niego dobra w postaci bezpieczeństwa w komunikacji, a pośrednio także życia i zdrowia, w zestawieniu z opisywanymi okolicznościami popełnienia czynu oraz stopniem i wagą naruszonych przez sprawcę obowiązków i reguł ostrożności, doprowadził sąd do przekonania wyrażonego na wstępie niniejszego akapitu. Jako okoliczności łagodzące sąd przyjął natomiast uprzednią niekaralność A. S., w tym niekaralność za wykroczenia drogowe oraz przyznanie się przez oskarżonego do winy i wyrażenie skruchy. Mając na uwadze wszystko to, co powyżej sąd uznał, że adekwatną wobec sprawcy karą jest kara grzywny (czyli najłagodniejsza rodzajowo kara przewidziana normą art.
Sąd ustalił jednocześnie jedną stawkę dzienną na kwotę 15 złotych jako odpowiadającą sytuacji majątkowej i możliwościom zarobkowym A. S.. Sąd nie przychylił się zarazem do wniosku oskarżonego i jego obrońcy o warunkowe umorzenie postępowania karnego wraz z orzeczeniem środka karnego w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w najniższym możliwie wymiarze. Należy pamiętać, że zastosowanie przez sąd wobec oskarżonego instytucji z art. 66 § 1 k.k. ma charakter fakultatywny i wymaga spełnienia wszystkich enumeratywnie wymienionych w nich przesłanek. Okoliczności popełnienia czynu nie budziły wątpliwości, a postawę konsekwentnie prezentowaną przez oskarżonego w toku postępowania – przyznanie się do winy, wyrażenie skruchy – z pewnością trzeba ocenić jako pozytywną. Stopień społecznej szkodliwości czynu sąd uznał zarazem jako umiarkowany. Nie można jednak tracić z pola uwagi tego, że poza powyższymi przesłankami, rozważając zastosowanie instytucji warunkowego umorzenia postępowania karnego, sąd bada także warunki osobiste oraz dotychczasowy sposób życia sprawcy, zaś te doprowadziły sąd do wniosku, że wymieniony nie zasługuje na dobrodziejstwo warunkowego umorzenia postępowania. Sąd miał przy tym na względzie między innymi wyniki zleconego na potrzeby postępowania wywiadu środowiskowego i stoczone w jego toku rozmowy kuratora sądowego z A. S., w świetle których oskarżony ma skłonność do problematycznego spożywania alkoholu, a co więcej zdarzało mu się już prowadzić samochód, nie będąc pewnym czy nie znajduje się pod jego wpływem. Warunkowe umorzenie postępowania karnego może mieć miejsce w przypadku uzasadnionego przypuszczenia, że oskarżony pomimo umorzenia postępowania będzie przestrzegał porządku prawnego, w szczególności nie popełni przestępstwa. W niniejszej sprawie, na podstawie powyższych informacji, w szczególności uzyskanych na skutek zleconego wywiadu środowiskowego, sąd nie mógł natomiast postawić A. S. pozytywnej prognozy kryminologicznej, a w konsekwencji uznał, że zastosowanie instytucji z art. 66 § 1 k.k. nie spełniłoby wobec niego resocjalizacyjnego i wychowawczego celu. A. S. 2. 1. Sąd na podstawie art. 42 § 2 k.k. orzekł wobec oskarżonego środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 3 lat. Skazanie oskarżonego za przestępstwo z art.
obligowało sąd do wymierzenia wyżej wymienionego środka karnego, przy czym sąd zadecydował o wymierzeniu go na minimalny okres 3 lat, kierując się przede wszystkim tym, że oskarżony od początku postępowania przyznawał się do popełnienia zarzucanego mu czynu, wyrażając skruchę; nadto nie był on dotychczas karany za przestępstwa ani za wykroczenia drogowe. A. S.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.