UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt II AKa 38/22 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 4 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji Wyrok Sądu

§ 1i 2 k.k.s.

Wyeliminowanie podstaw nadzwyczajnego obostrzenia kary musiało mieć również wpływ na wymiar kary za poszczególne przestępstwa. Tyle, że M. R., T. Z. i B. G. Sąd wymierzył kary w minimum ustawowym, wobec czego nie było czego łagodzić. Natomiast w przypadku D. P.

(1)Sąd uznał za zasadne obniżenie kary za czyn opisany w punkcie II części wstępnej do roku i 4 miesięcy pozbawienia wolności. Ponieważ po uniewinnieniu B. G. i T. Z. od popełnienia czynu I pozostały jedynie skazania za jeden czyn powszechny i jeden skarbowy, z których do wykonania Sąd wskazał tylko karę za przestępstwo powszechne, brak było podstaw do łączenia kar. W odniesieniu do M. R. i D. P.

(1)konieczne stało się orzeczenie nowych kar łącznych pozbawienia wolności. Kary łączne grzywny nie były kwestionowane, a Sąd nie dokonywał zmiany kar jednostkowych grzywny, stąd pozostały one w mocy. Przy wymiarze kary łącznej pozbawienia wolności wobec M. R. Sąd łączył kary: - roku pozbawienia wolności za czyn II, - roku pozbawienia wolności za czyn IV. Ponieważ były to czyny popełnione tego samego dnia w odniesieniu do dwóch spółek, zważywszy, że dotychczasowa kara łączna wynosiła rok, Sąd odwoławczy uznał za trafne orzeczenie nowej kary łącznej w wysokości roku pozbawienia wolności, do tej kary odnosząc orzeczenie o warunkowym zawieszeniu wykonania kary. W przypadku D. P.

(1)łączeniu podlegały kary pozbawienia wolności: - roku i 4 miesięcy za czyn II, - roku i 2 miesięcy za czyn IV, - 10 miesięcy za czyn VI. Nowa kara łączna musiała zatem zawierać się w przedziale od roku i 4 miesięcy pozbawienia wolności do 3 lat i 4 miesięcy pozbawienia wolności. Dotychczas - przy wyższej karze za czyn II i skazaniu za kierowanie zorganizowaną grupą przestępczą kara łączna wynosiła 2 lata i nie była skarżona na niekorzyść. Wobec tego nową karę łączną Sąd orzekł w wysokości roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności, co uwzględnia bardzo silny związek przedmiotowy pomiędzy poszczególnymi przestępstwami, a między czynami II i IV wręcz tożsamość czasu popełnienia przestępstwa i sposobu działania. Daje przy tym D. P.

(1)możliwość odbywania kary w systemie dozoru elektronicznego. 3.2. rażąca niewspółmierność kary - wyrażająca się w orzeczeniu kary pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania, w sytuacji, gdy Sąd zastosował tę instytucję do innych oskarżonych, a jedną z oskarżonych uniewinnił - opierając się między innymi na charyzmie i manipulacjach D. P.

(1)oraz nieświadomości jej przestępczych działań, a także podkreślając fakt, że nie doszło do realizacji zamierzonego celu majątkowego oraz mając na uwadze prymat zastosowania kar finansowych (apelacja obrońcy T. Z.) ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Sąd nie zastosował warunkowego zawieszenia wykonania kary z uwagi na wielokrotną karalność oskarżonego i przekonanie o niemożności uzyskania celów kary w przypadku warunkowego zawieszenia wykonania kary. Sytuacja oskarżonego o tyle się poprawiła, że na skutek uniewinnienia od czynu z art. 258 § 1 k.k. i eliminacji podstawy nadzwyczajnego obostrzenia kary z art. 65 § 1 k.k., karę wykonywać będzie bez rygorów typowych dla wielokrotnych recydywistów, bo do art. 65 § 1 k.k. stosuje się odpowiednio art. 64 § 2 k.k. Wniosek zmiana wyroku poprzez warunkowe zawieszenie wykonania kary ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Z uwagi na niezasadność zarzutu rażącej niewspółmierności kary, brak było podstaw do zastosowania środka probacyjnego. 3.3. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę zaskarżonego wyroku i mających wpływ na jego treść polegających na przyjęciu, iż oskarżona B. S.

(1)obejmując funkcję prezesa spółki (...) sp. z o.o., a następnie podpisując przedkładane jej przez D. P.

(1)i M. R. dokumenty nie obejmowała świadomością, iż uczestniczy w procederze nakierunkowanym na wyłudzenie nienależnego podatku od towarów i usług, podczas gdy prawidłowa ocena zgromadzonego materiału dowodowego z uwzględnieniem właściwości osobistych oskarżonej, jej wykształcenia i doświadczenia zawodowego winno prowadzić do wniosków odmiennych (apelacja prokuratora) ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Prokurator w środku odwoławczym odwołuje się do opisu czynu zarzucanego B. S.

(1)w akcie oskarżenia, czyli podpisania pozornej umowy pożyczki w zakresie czynu II oraz podpisania poświadczającego nieprawdę dokumentu w postaci deklaracji VAT-7 za kwiecień 2016r. w imieniu spółki (...) oraz posłużenia się tym dokumentem składając deklarację podatkową w Pierwszym Urzędzie Skarbowym w S.. Zarzut ten jednak abstrahuje od treści dowodu przeprowadzonego przez Sąd I instancji w postaci ekspertyzy z zakresu badań porównawczych pisma ręcznego (k. 1648-1656), z którego wynika, że na deklaracji VAT za kwiecień 2016r. podpis prawdopodobnie nie został nakreślony przez B. S.

(1), a ze względu na kserokopię faktury (...) nie podjęto badań pisma. W przeciwieństwie do prokuratora Sąd wyciąga z treści tej ekspertyzy inne wnioski, a mianowicie, że nie przełamano istotnych wątpliwości co do sprawstwa B. S.

(1)w zakresie autorstwa podpisu na fakturze VAT i - co najistotniejsze - deklaracji podatkowej, a to one były głównym zachowaniem zarzucanym oskarżonej. Jeżeli zatem wersja oskarżonej wskazuje, że przystąpiła do spółki pod wpływem namowy D. P.

(1), gdyż chciała brać udział w podmiocie budującym domy, to rozsądnie brzmi wskazanie przyczyn, dla których zrezygnowała z udziału w spółce z chwilą, gdy spółka zbyła udziały w nieruchomości. Ewidentnie B. S.

(1)nie dopilnowała wykreślenia jej z KRS ufając w zapewnienia D. P.

(1), jednakże nie da się w oparciu o treść ekspertyzy grafoskopijnej przypisać B. S.

(1)autorstwa podpisu pod fakturą i deklaracją podatkową. Słusznie zatem Sąd I instancji w oparciu o ten dowód uznał, że B. S.

(1)zrezygnowała z udziału w przestępstwach w kwietniu 2016r. na etapie przygotowania do zachowania polegającego na wyłudzeniu zwrotu podatku, a zatem nie można przypisać jej zarówno udziału w zorganizowanej grupie przestępczej, jak i przestępstwach polegających na wyłudzeniu na szkodę Skarbu Państwa. Wniosek uchylenie zaskarżonego wyroku co do B. S.

(1)i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Szczecinie ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Ze względu na niezasadność zarzutu apelacji Sąd nie uwzględnił wniosku apelacyjnego. 3.

obraza prawa materialnego tj. art. 64 § 2 k.k. w zw. z art. 65 §1 k.k. polegającą na jego niezastosowaniu i w konsekwencji wymierzenia M. R. za czyny opisane w punkcie 2 części wstępnej wyroku, B. G. za czyn opisany w punkcie 2 części wstępnej wyroku w dolnym wymiarze ustawowym zagrożenia, podczas gdy obowiązkiem Sądu było wymierzenie kary pozbawienia wolności powyżej dolnej granicy ustawowego zagrożenia (apelacja prokuratora) ☐ zasadny ☒ częściowo zasadny ☐ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Zarzut apelacji prokuratora byłby zasadny, gdyby nie zmiana wynikająca z uniewinnienia oskarżonych od działania w zorganizowanej grupie przestępczej. Nie ulega bowiem wątpliwości, że w przypadku czynu z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. dolna granica ustawowego zagrożenia wynosi rok pozbawienia wolności. W przypadku przypisania sprawcy działania w warunkach określonych w art. 65 § 1 k.k. dolna granica musi ulec podniesieniu, a zatem wynosi rok i miesiąc pozbawienia wolności. Wniosek zmiana wyroku poprzez wymierzenie M. R. oraz B. G. kary 1 roku i 2 miesięcy pozbawienia wolności i kary łącznej 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Ze względu na uniewinnienie oskarżonych od popełnienia przestępstwa w zorganizowanej grupie przestępczej, brak było podstaw do modyfikacji wysokości kary orzeczonej wobec M. R. i B. G..
OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU 4.
Kwestia stosowania art. 62 § 2 k.k.s. Do dnia 31 grudnia 2016r. przepis ten przewidywał sankcję do 240 stawek dziennych grzywny. Od 1 stycznia 2017r. drastycznie podwyższono sankcję określoną w tym przepisie wskazując karę grzywny do 720 stawek dziennych oraz karę pozbawienia wolności na okres nie krótszy niż rok. Jednocześnie dodano § 2a przewidujący również grzywnę do 720 stawek dziennych, karę pozbawienia wolności, ale bez zastrzeżenia dolnej granicy wynoszącej rok. Dlatego Sąd uznał za konieczne w przypadku kwalifikacji prawnej czynów opisanych w punktach III i V zakończonych przed 1.01.2017r. wskazać, że art. 62 § 2 k.k.s. stosowany był w wersji obowiązującej do dnia 31 grudnia 2016r. W odniesieniu do czynu przypisanego w punkcie VII części wstępnej zakończonego już po 1.01.2017r. Sąd wskazał w kwalifikacji zamiast § 2 art. 62 k.k.s. jego § 2a jako zagrożony karą łagodniejszą, bo nie dość, że pozbawioną dolnej granicy pozbawienia wolności, to pozostawiającej możliwość orzeczenia alternatywnej kary łagodniejszego rodzaju. Sąd z urzędu poprawił również błąd w podstawie wymiaru kary za czyn opisany w punkcie 10 części dyspozytywnej jako że art. 76 k.k.s. podzielony jest na paragrafy, a nie na ustępy. Gdyby nie to, że wyrok podlegał zmianie z innych przyczyn, zastąpienie art. 76 ust. 2 k.k.s. przez art. 76 § 2 k.k.s. można by dokonać w trybie sprostowania wyroku. Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności
ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 1.
Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji 5.1.
Przedmiot utrzymania w mocy W zakresie, w jakim nie doszło do zmiany wyroku, o czym mowa w sekcji 5.
Zwięźle o powodach utrzymania w mocy Z uwagi na niezasadność części zarzutów i wniosków apelacji oraz brak innych przesłanek podlegających uwzględnieniu z urzędu. 1.
Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji 5.2.
Przedmiot i zakres zmiany Zmiana polegała na tym, że Sąd:
uniewinnił D. P.

(1), M. R., T. Z. i B. G. od popełnienia czynu opisanego w punkcie I części wstępnej zaskarżonego wyroku, zaś kosztami procesu w tej części obciążył Skarb Państwa, 2. uchylił kary łączne pozbawienia wolności orzeczone wobec D. P.

(1), M. R., B. G. i T. Z.,

z opisu czynów opisanych w punktach II, III, IV i V części wstępnej wyeliminował znamiona wskazujące na działanie w warunkach zorganizowanej grupy przestępczej, z kwalifikacji prawnej wyeliminował art. 65 §1 k.k. i art. 37 §1 pkt 5 k.k.s., zaś z podstawy wymiaru kary – art. 65 § 1 k.k. i art. 38 § 1 pkt 2 k.k.s.,
w kwalifikacji prawnej czynów opisanych w punktach III i V dodał zastrzeżenie, że art. 62 §2 k.k.s. zastosowano w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2016r.,
co do czynu opisanego w punkcie VII części wstępnej wobec D. P.

(1)w miejsce art. 62 §2 k.k.s. zastosował art. 62 §2a k.k.s.,

w punkcie 10 części dyspozytywnej jako podstawę wymiaru kary w miejsce art. 76 ust. 2 k.k.s. wskazał art. 76 §2 k.k.s.,
uchylił kary pozbawienia wolności orzeczone za czyny opisane w punktach III i V części wstępnej zaskarżonego wyroku,
obniżył karę pozbawienia wolności wymierzoną D. P.

(1)za czyn przypisany w punkcie II części dyspozytywnej do roku i 4 miesięcy, 9. orzeczenia o warunkowym zawieszeniu wykonania kary wobec B. G. odniósł do kary za czyn II, eliminując z podstawy zastosowania tego środka probacyjnego art.

§1i 2 k.k.s., 10. na podstawie art. 39 §2 k.k.s. w zw. z art. 2 §2 k.k.s. połączył kary wymierzone D. P.

(1)i wymierzył jej karę roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności, 11. na podstawie art. 39 §2 k.k.s. w zw. z art. 2 §2 k.k.s. połączył kary wymierzone M. R. i wymierzył mu karę roku pozbawienia wolności, orzeczenie o warunkowym zawieszeniu wykonania odniósł do tej kary łącznej, eliminując z podstawy zastosowania tego środka probacyjnego art.

§1i 2 k.k.s.

Zwięźle o powodach zmiany 1.

Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji
Koszty Procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności I i III W zakresie w jakim doszło do uniewinnienia oskarżonych od udziału w zorganizowanej grupie przestępczej, koszty procesu ponosi Skarb Państwa (art. 632 pkt 2 k.p.k.). W części w jakiej doszło do skazania koszty procesu ponoszą oskarżeni w częściach ich dotyczących, natomiast opłaty zostały wymierzone na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 3 i 4, art. 3 ust. 1 i art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973r. o opłatach w sprawach karnych (Dz. U. z 1983r. Nr 49, poz. 223)
PODPIS Andrzej Wiśniewski Janusz Jaromin Maciej Żelazowski 1.
Granice zaskarżenia Kolejny numer załącznika 1 Podmiot wnoszący apelację apelacja obrońcy T. Z. Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja skazanie 0.1.1.3.
Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 0.1.1.3.
Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☐ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 0.1.1.
Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana 1.
Granice zaskarżenia Kolejny numer załącznika 2 Podmiot wnoszący apelację prokurator Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja co do winy wobec B. S.

(1), co do kary wobec M. R. i B. G. 0.1.1.3.

Kierunek i zakres zaskarżenia ☐ na korzyść ☒ na niekorzyść ☒ w całości ☒ w części ☐ co do winy ☒ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 0.1.1.3.
Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☒ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☐ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 0.1.1.
Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana 1.
Granice zaskarżenia Kolejny numer załącznika 3 Podmiot wnoszący apelację obrońcy M. R. Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja skazanie 0.1.1.3.
Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 0.1.1.3.
Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 0.1.1.
Wnioski ☒ uchylenie ☒ zmiana 1.
Granice zaskarżenia Kolejny numer załącznika 4 Podmiot wnoszący apelację obrońca D. P.

(1)Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja skazanie 0.1.1.3.

Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 0.1.1.3.
Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 0.1.1.
Wnioski ☒ uchylenie ☒ zmiana

🔗 Do źródła urzędowego

Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.