Sygn. akt II Ka 146/23 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 28 kwietnia 2023r. Sąd Okręgowy w Siedlcach II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: SSO Agata Kowalska Sędziowie: SO Dariusz Półtorak (spr.) SO Karol Troć Protokolant: sekr. sąd. Beata Wilkowska przy udziale prokuratora Przemysława Rycaka po rozpoznaniu w dniu 28 kwietnia 2023 r. sprawy D. K. i P. W. oskarżonych z art. 158 § 1 kk w zb. z art. 280 § 1 kk w zb. z art. 157 § 2 kk w zw. z art. 11 § 2 kk, art. 35 ust. 2 ustawy z dnia 21.08.1997 r. o ochronie zwierząt na skutek apelacji wniesionych przez obrońców oskarżonych od wyroku Sądu Rejonowego w Siedlcach z dnia 21 września 2022 r. sygn. akt II K 1104/21 I. w zaskarżonej części wyrok utrzymuje w mocy; II. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. J. G. 516,60 zł (w tym 96,60 zł podatku VAT) wynagrodzenia za obronę wykonywaną z urzędu w postępowaniu odwoławczym w stosunku do D. K.; III. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. M. P. 516,60 zł (w tym 96,60 zł podatku VAT) wynagrodzenia za obronę wykonywaną z urzędu w postępowaniu odwoławczym w stosunku do P. W.; IV. zasądza od oskarżonych solidarnie na rzecz oskarżycieli posiłkowych: M. L.
(1), D. L. i M. L.
(2)po 840 złotych tytułem zwrotu poniesionych przez nich kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu odwoławczym; V. zwalnia oskarżonych z opłaty za II instancję oraz wydatków postępowania odwoławczego, które przejmuje na rachunek Skarbu Państwa. UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt II Ka 146/23 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:
- CZĘŚĆ WSTĘPNA 1.
- Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji Wyrok Sądu Rejonowego w Siedlcach z dnia 21 września 2022 r. sygn..akt II K 1104/21 1.
- Podmiot wnoszący apelację ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ oskarżyciel posiłkowy ☐ oskarżyciel prywatny ☒ obrońca ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ inny 1.
- Granice zaskarżenia 1.3.
- Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☐ w całości ☒ w części ☐ co do winy ☒ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.
- Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☐ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☒ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.
- Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana
- Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy 2.
- Ustalenie faktów 2.1.
- Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 2.1.
- Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 2.
- Ocena dowodów 2.2.
- Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 2.1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 2.2.
- Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu
- STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Lp. Zarzut Zawarty w apelacji obrońcy oskarżonego P. W. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Apelację ocenić należało jako bezzasadną i nie zasługującą na uwzględnienie, albowiem w żadnym razie orzeczonej wobec P. W. kary, zarówno w aspekcie kar jednostkowych, jak i kary łącznej nie można uznać za rażąco, niewspółmiernie surowe. Odnośnie argumentów podniesionych w apelacji obrońcy, to zgodzić się należy, że oskarżony przyznał się, ale jedynie częściowo do stawianych mu zarzutów. W trakcie bowiem przesłuchania (k.462-467) P. W. uznał swoją winę, jednakże za wyjątkiem czynu opisanego w pkt I-ym aktu oskarżenia, który dotyczył rozboju i pobicia pokrzywdzonych, a więc przestępstwa o najcięższym gatunkowo przestępstwie popełnionym na szkodę pokrzywdzonych. Niczym niepoparte są twierdzenia obrońcy, jakoby P. W. swoimi wyjaśnieniami miał przyczynić się w istotny sposób do wyjaśnienia sprawy i jest to znaczący dowód, który dał sądowi I instancji podstawę do ustaleń faktycznych. To bowiem przede wszystkim zeznania pokrzywdzonych: M. L.
(1), M. L.
(2), D. L. były dowodami w oparciu o które sąd dokonał rekonstrukcji zdarzeń i oparł swoje ustalenia w zakresie czynów przypisanych D. W. i drugiemu oskarżonemu. Wyjaśnienia oskarżonego, tym samym nie stanowiły dowodu, który w znaczący sposób przyczynił się do ustaleń Sądu I instancji. Sąd Okręgowy nie znalazł podstaw do uwzględnienia zawartych w apelacji obrońcy twierdzeń, jakoby rola P. W. w „zdarzeniu” z udziałem rodziny L. była drugorzędna, a główną rolę odgrywał w nim drugi oskarżony, brat P. W.. Być może, na początku tych wydarzeń, wiodącą rolę miał D. K., ale drugi oskarżony, w trakcie rozwoju zdarzeń, brał w nim co najmniej równorzędną rolę, jak i jego brat dopuszczając się czynów, które zostały mu przypisane. W żadnym razie nie można się zgodzić ze stanowiskiem autora apelacji, że okolicznością w jakiś sposób usprawiedliwiającą zachowanie P. W. było poczucie solidarności nakazujące przyłączyć mu się do ataku swojego brata na pokrzywdzonych. Przedmiotowa sprawa nie jest pierwszą, w której Sąd Okręgowy takie właśnie zachowanie oskarżonych obserwuje, gdy w ramach źle rozumianej solidarności rodzinnej wzajemnie, aktywnie wspomagają się przy popełnianiu kolejnych przestępstw. Powyższe powoduje to, że nie mogły zostać uznane zarzuty apelacji za zasadne i tym samym skutkować uwzględnieniem wniosku o orzeczenie kary łącznej pozbawienia wolności „w wymiarze istotnie niższym”. Na k. 777 verte -780 sąd meriti w bardzo obszerny i wyczerpujący sposób dokonał analizy okoliczności, które miał na względzie dokonując wymiaru kar jednostkowych, jak i kary łącznej (treść apelacji wskazuje, że dotyczy ona tylko tego elementu wymiaru kary). Sąd dokonał kolejno omówienia dyrektyw wymiaru słusznie uznając, iż przemawiają one za orzeczeniem kar odpowiednio surowych, które i tak w większości oscylują bliżej dolnego ustawowego zagrożenia za czyny, które zostały przypisane oskarżonemu. Dlatego, Sąd Okręgowy, nie chcąc powtarzać bardzo obszernej i przekonywującej argumentacji odsyła do wskazanego wyżej fragmentu uzasadnienia wyroku. Oceniając wymiar kary łącznej stwierdzić należy, że – z jednej strony biorąc pod uwagę różne dobra, w jakie godziły przestępstwa popełnione przez P. W., a z drugiej uwzględniając, że czyny te popełnione zostały w zbieżności czasowej i miejscowej, to okoliczności te przemawiały przeciwko zastosowaniu zasady absorpcji, czy kumulacji. Sąd Odwoławczy podziela stanowisko sądu I instancji, iż względy te przemawiały za zastosowaniem, przy orzekaniu kary łącznej zasady asperacji, co skutkowało orzeczeniem wobec P. W. kary w wymiarze 5 lat pozbawienia wolności, a więc o 1,5 roku niższej niż suma orzeczonych kar jednostkowych. Być może należy zgodzić się z poglądem, że nie jest to kara łagodna, ale uwzględniając takie nagromadzenie okoliczności obciążających nie można uznać ją za rażąco niewspółmiernie surową. Przejawiając tak brutalne, niczym nie sprowokowane i nieuzasadnione działania wobec pokrzywdzonych (ludzi oraz psa) osób całkowicie przypadkowo znajdujących się w tym samym miejscu co oskarżony wykazał on, że wymaga odpowiednio długiego wychowawczego oddziaływania w warunkach zakładu karnego, czy wręcz izolacji od innych członków społeczności, wobec których stanowi realne i bezpośrednio zagrożenie. Wniosek O orzeczenie łagodniejszej kary łącznej pozbawienia wolności ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Bezzasadność zarzutów warunkowała nieuwzględnienie wniosku 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU 1. Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji 1. Przedmiot utrzymania w mocy Kara orzeczona wobec oskarżonego P. W. Zwięźle o powodach utrzymania w mocy Wskazane we wcześniejszej części uzasadnienia 5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji 1. Przedmiot i zakres zmiany Zwięźle o powodach zmiany 5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia 1.1. ☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 2.1. Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 3.1. Konieczność umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia 4.1. ☐ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania 5.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności 6. Koszty Procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności III, IV, V Sąd Okręgowy zasądził wynagrodzenie z tytułu obrony wykonywanej z urzędu wobec oskarżonego P. W., zwrot wydatków poniesionych przez oskarżycieli posiłkowych w postępowaniu odwoławczym, a także zwolnił oskarżonego z opłaty za II instancję oraz wydatków postępowania odwoławczego. 7. PODPIS