3, cesjonariusz nabywa wierzytelności od cedenta za kwotę w wysokości 287.125,61 zł, co stanowi 21,50% całkowitej wartości portfela wierzytelności. Jak wskazano w § 3 ust. 4, cesjonariusz uiści cenę w całości na rachunek bankowy cedenta w terminie nie później niż 5 dni od daty zawarcia umowy. Za datę płatności uznaje się dzień uznania rachunku bankowego.
5 umowy, ostateczna cena za przedmiot cesji zostanie pomniejszona o wpłaty dokonane przez dłużników bezpośrednio do cedenta w ramach spraw będących przedmiotem cesji w okresie od dnia wyceny do momentu sprzedaży – data uznania środków na rachunku bankowym cedenta. Jak wskazano w § 3 ust. 6 umowy, przeniesienia wierzytelności z cedenta na cesjonariusza następuje z dniem zapłaty ceny. Za dzień zapłaty ceny uznaje się dzień uznania rachunku cedenta. Do umowy załączono dokument zatytułowany: Załącznik nr 1 „Wykaz wierzytelności”, w którym zawarto tabelaryczny spis 378 pozycji, podzielonych wg opisu na: numer sprawy, wartość całkowitą, kapitał, prowizję, odsetki kapitałowe, odsetki za opóźnienie na dzień wyceny, (...) na dzień 05/12/
3, cesjonariusz nabywa wierzytelności od cedenta za kwotę w wysokości 210.655,10 zł, co stanowi 22% całkowitej wartości portfela wierzytelności. Jak wskazano w § 3 ust. 4, cesjonariusz uiści cenę w całości na rachunek bankowy cedenta w terminie nie później niż 5 dni od daty zawarcia umowy. Za datę płatności uznaje się dzień uznania rachunku bankowego.
5 umowy, ostateczna cena za przedmiot cesji zostanie pomniejszona o wpłaty dokonane przez dłużników bezpośrednio do cedenta w ramach spraw będących przedmiotem cesji w okresie od dnia wyceny do momentu sprzedaży – data uznania środków na rachunek bankowy. Jak wskazano w § 3 ust. 6 umowy, przeniesienia wierzytelności z cedenta na cesjonariusza następuje z dniem zapłaty ceny. Za dzień zapłaty ceny uznaje się dzień uznania rachunku cedenta. Do umowy załączono dokument zatytułowany: Załącznik nr 1 „Wykaz wierzytelności”, w którym zawarto tabelaryczny spis 309 pozycji, podzielonych wg opisu na: numer sprawy, wartość całkowitą, kapitał, prowizję, odsetki kapitałowe, odsetki za opóźnienie na dzień wyceny, (...) na dzień 02/01/2020. Dowód : umowa cesji z 27.01.2020 r. k. 158-161, załącznik nr 1 k. 162-164, notarialne poświadczenie podpisów T. H. i B. B. z 27.01.2020 r. rep. A nr 4179/2020 k. 165, notarialne poświadczenie podpisów M. S. z 03.02.2020 r. rep. A nr 955/2020 k. 166 17.03.2020 r. (...) sp. z o.o. z siedzibą w P. dokonał przelewu na rachunek (...) sp. z o.o. kwoty 441.124,81 zł tytułem: „Zakup 2 portfeli wierzytelności zgodnie z aktami notarialnymi z dnia 27.01.2020 przez (...) sp. z o.o.”. Dowód : potwierdzenie przelewu k. 177 OCENA DOWODÓW: Powyższy stan faktyczny, Sąd ustalił na podstawie wskazanych powyżej dowodów z dokumentów, w tym kopii i wydruków. Pozwana w sprzeciwie od nakazu zapłaty podniosła szereg zarzutów, zakwestionowała powództwo co do zasady i co do wysokości, legitymację czynną powódki, ważność umowy cesji, w tym to, aby objęła ona dochodzoną pozwem wierzytelność. Sąd uznał natomiast za wiarygodne zebrane w sprawie dokumenty poza jedynie dokumentem w postaci wydruku, z którego wynika, że powódka poinformowała pozwaną o zakupie od pożyczkodawcy wierzytelności wynikającej z zadłużenia (...). Z dokumentu tego nie wynika z jakiej daty pochodzi, w jaki sposób i czy w ogóle został doręczony pozwanej. Sąd nie znalazł podstaw, aby kwestionować wiarygodność pozostałych dokumentów przedstawionych przez powódkę z urzędu. Przede wszystkim, nietrafny był argument pozwanej co do niemożności dopuszczenia wydruku jako dowodu w sprawie. Podkreślić należy, że wydruki komputerowe mogą stanowić dowód w postępowaniu cywilnym. Powszechnie przyjmuje się, ze wydruki komputerowe stanowią, bowiem "inny środek dowodowy", o którym mowa w art. 308 k.p.c. i art. 309 k.p.c., gdyż wymieniony tam katalog ma charakter otwarty. Jakkolwiek nie można przyjąć, że oświadczenie zawarte w wydruku komputerowym jest zgodne z rzeczywistym stanem rzeczy, to należy przyjąć, że przedmiotowy środek dowodowy świadczy o istnieniu zapisu komputerowego określonej treści w chwili dokonywania wydruku (por. wyrok SA w Krakowie z 8 lutego 2013 r., I ACa 1399/12, LEX nr 1362755, postanowienie SA we Wrocławiu z 12 października 2012 r., I ACz 1810/12, LEX nr 1223511). Podkreślić należy, że walor dowodowy przyznaje się wydrukom z poczty elektronicznej (wiadomość e-mail zawarta w wydruku komputerowym, nie jest dokumentem w rozumieniu art. 244 k.p.c. i art. 245 k.p.c., natomiast może być uznana za "inny środek dowodowy" w rozumieniu art. 309 k.p.c.). Kierując się powyższym, w oparciu o przedstawione przez powódkę dokumenty w postaci umowy pożyczki ratalnej nr (...), harmonogramu spłaty pożyczki ratalnej, formularza informacyjnego dotyczącego kredytu konsumenckiego, ramowej umowy pożyczki nr (...) wraz z załącznikami, możliwym było ustalenie, iż pozwana uzyskała od (...) sp. z o.o. pożyczkę w wysokości 1900 zł. Za dokonaniem ustaleń w oparciu o te dokumenty przemawiało także to, że sama pozwana przyznała się do posiadania rachunku, na który została przelana kwota pożyczki i przyznała, że uzyskała tę pożyczkę. Tym samym, wobec treści ww. dokumentów oraz zeznań samej pozwanej, twierdzenia przedstawione w sprzeciwie od nakazu zapłaty dotyczące zakwestionowania samego roszczenia co do zasady i co do wysokości należało uznać za nieuzasadnione. Sąd dał wiarę zeznaniom pozwanej K. M.. Pozwana przyznała, że uzyskała od (...) sp. z o.o. na warunkach i w kwocie podanej w pozwie. Przyznała, że rachunek na jaki przelana została kwota pożyczki należy do niej. W swych zeznaniach podała także, że chciałaby rozłożyć tę płatność na raty. Sąd nie znalazł podstaw, aby kwestionować zeznania pozwanej. OCENA PRAWNA: Powództwo podlegało oddaleniu w całości. W ocenie Sądu, trafny okazał się podniesiony przez pozwaną zarzut braku legitymacji czynnej powódki. Zgodnie z dyspozycją art. 509 § 1 k.c. wierzyciel może bez zgody dłużnika przenieść wierzytelność na osobę trzecią, chyba, że sprzeciwiałoby się to ustawie, zastrzeżeniu umownemu albo właściwości zobowiązania. W niniejszej sprawie strona powodowa wykazała, że 05.08.2019 r. (...) sp. z o.o. z siedzibą w W. zawarło z K. M. umowę pożyczki ratalnej nr (...) do ramowej umowy pożyczki nr (...) z 15.05.2018r. Na jej podstawie spółka udzieliła K. M. pożyczki w wysokości 1900 zł (całkowita kwota pożyczki) na okres 92 dni. Prowizja wynosiła 618,34 zł, oprocentowanie (odsetki kapitałowe) wynosiły 10 %. Całkowita kwota do spłaty wynosiła 2555,48 zł. Spłata rat, zgodnie z harmonogramem spłaty miała nastąpić kolejno w dniach 05.09.2019 r., 05.10.2019 r., 05.11.2019 r. Zgodnie z umową, (...) sp. z o.o. przelało na rachunek K. M. kwotę 1900 zł. W sprawie jednoznacznie także ustalono, że K. M. nie wywiązała się z zawartej umowy i nie zwróciła pożyczki pożyczkodawcy w żadnym zakresie. Strona powodowa nie wykazała jednak, aby ww. roszczenie, przysługujące (...) sp. z o.o. wobec pozwanej, nabyła od pożyczkodawcy na podstawie umowy cesji wierzytelności z 08.01.2020 r. Z dokumentu tego wynika, że na podstawie tej umowy miało dojść do nabycia przez powódkę 378 sztuk wierzytelności przysługujących (...) sp. z o.o., za kwotę w wysokości 287.125,61 zł. Jak wskazano w § 3 ust. 4 umowy cesji, cesjonariusz uiścić miał cenę w całości na rachunek bankowy cedenta w terminie nie później niż 5 dni od daty zawarcia umowy. Za datę płatności uznaje się dzień uznania rachunku bankowego.
5 umowy, ostateczna cena za przedmiot cesji zostanie pomniejszona o wpłaty dokonane przez dłużników bezpośrednio do cedenta w ramach spraw będących przedmiotem cesji w okresie od dnia wyceny do momentu sprzedaży – data uznania środków na rachunku bankowym cedenta. Jak wskazano w § 3 ust. 6 umowy, przeniesienia wierzytelności z cedenta na cesjonariusza następuje z dniem zapłaty ceny. Za dzień zapłaty ceny uznaje się dzień uznania rachunku cedenta. W dołączonym przez powódkę dokumencie zatytułowanym Załącznik nr 1 „Wykaz wierzytelności”, zawarto tabelaryczny spis 378 pozycji, podzielonych wg opisu na: numer sprawy, wartość całkowitą, kapitał, prowizję, odsetki kapitałowe, odsetki za opóźnienie na dzień wyceny, (...) na dzień 05/12/
4, cesjonariusz uiści cenę w całości na rachunek bankowy cedenta w terminie nie później niż 5 dni od daty zawarcia umowy. Za datę płatności uznaje się dzień uznania rachunku bankowego. W ocenie Sądu, z przedłożonych przez powódkę dokumentów nie wynika, aby do przeniesienia wierzytelności z cedenta na cesjonariusza rzeczywiście doszło, albowiem nie wynika z nich, aby doszło do zapłaty ceny za zakupione wierzytelności, w tym w szczególności tej przysługującej wobec pozwanej. Na dowód zapłaty ceny powódka przedłożyła jedynie potwierdzenie przelewu z 17.03.2020 r., z którego wynika, że (...) sp. z o.o. z siedzibą w P. dokonał przelewu na rachunek (...) sp. z o.o. kwoty 441.124,81 zł tytułem: „Zakup 2 portfeli wierzytelności zgodnie z aktami notarialnymi z dnia 27.01.2020 przez (...) sp. z o.o.”. Dostrzec zatem przede wszystkim należało, że już chociażby z daty przedłożonego potwierdzenia nie sposób móc przyjąć, aby dotyczył on ww. umów cesji, jak podnosiła powódka. Z umów tych wynikało bowiem, że cena zakupu wierzytelności miała być uiszczona nie później niż 5 dni od daty zawarcia umowy. Przedstawione przez powódkę umowy cesji datowane są natomiast na 08.01.2020 r. (przy czym poświadczenia podpisów z 08.01.2020 r. i z 27.01.2020 r.) oraz na 27.01.2020 r. (przy czym poświadczenia podpisów z 27.01.2020 r. i z 03.02.2020 r.). W stosunku do żadnej z tych dat przedłożony przelew nie koreluje zatem z postanowieniami umowy. Ponadto, przedłożone umowy cesji zostały sporządzone w zwykłej formie pisemnej z podpisami notarialnie poświadczonymi, a nie w formie aktów notarialnych. Poza tym trudno móc jednoznacznie stwierdzić, aby przedłożone umowy cesji zostały sporządzone właśnie w dacie 27.01.2020 r., skoro przedłożone notarialnie podpisy zostały złożone w różnych datach. Natomiast jeżeliby przyjąć argumentację powódki w stosunku do sposobu uznania właściwych dat sporządzenia tych umów, to należałoby przyjąć, że umowa cesji datowana na 08.01.2020 r. została sporządzona 27.01.2020 r. (tj. licząc wg później złożonego podpisu uprawnionej strony), natomiast umowa cesji datowana na 27.01.2020 r. została sporządzona 03.02.2020 r. (tj. licząc wg później złożonego podpisu uprawnionej strony). Powódka nie przedłożyła żadnych aktów notarialnych z 27.01.2020 r., z których miałby wynikać zakup portfeli wierzytelności, w tym w szczególności obejmujący wierzytelność wobec pozwanej z tytułu umowy pożyczki ratalnej nr (...). Poza tym zwrócić trzeba także uwagę na to, że nawet kwota dokonana tytułem przelewu za zakup 2 portfeli wierzytelności tj. 441.124,81 zł, nie stanowi sumy ceny wierzytelności przyjętej w umowach cesji datowanych na 08.01.2020 r. i na 27.01.2020 r., gdyż ta wynosi 497.780,71 zł (210.655,10 zł + 287.125,61 zł). Nie budzi wątpliwości, że zgodnie z ogólnymi regułami postępowania dowodowego, obowiązek przedstawienia dowodów zmierzających do wyjaśnienia okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy spoczywa na stronach, a ciężar udowodnienia faktów mających dla rozstrzygnięcia sprawy istotne znaczenie spoczywa na stronie, która z tych faktów wywodzi skutki prawne - art. 6 k.c. w zw. z art. 232 k.p.c. Reasumując, zdaniem Sądu, powódka nie wykazała swojej legitymacji czynnej do występowania w przedmiotowym procesie. Powódka nie udowodniła, że przysługuje jej wierzytelność w stosunku do pozwanej wynikająca z zawartej umowy pożyczki ratalnej nr (...). Powódka nie wykazała, że skutecznie nabyła wierzytelność względem pozwanej od (...) sp. z o.o. Mając powyższe na uwadze, na podstawie ww. przepisów, orzeczono jak pkt I wyroku. KOSZTY PROCESU: O kosztach procesu Sąd orzekł na podstawie art. 98 § 1, 1 1 i 2 k.p.c. W niniejszej sprawie powódka w całości przegrała proces, wobec czego Sąd nałożył na nią obowiązek zwrotu kosztów procesu pozwanej w całości. Pozwana poniosła w toku procesu koszty w postaci wynagrodzenia pełnomocnika w wysokości 900 zł ustalone na podstawie § 2 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 265) oraz 17 zł tytułem opłaty skarbowej uiszczonej od udzielonego pełnomocnictwa - razem 917 zł i taką też sumę Sąd zasądził na jej rzecz od powódki, orzekając jak w pkt II wyroku. Od przyznanej sumy należą się powódce także odsetki ustawowe za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się wyroku do dnia zapłaty. W pkt III wyroku, na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych w zw. z art. 98 § 1 k.p.c., nakazano pobrać od strony powodowej kwotę 108 zł tytułem nierozliczonych kosztów procesu tymczasowo uiszczonych przez Skarb Państwa. Koszty te dotyczyły wynagrodzenia ustanowionego dla pozwanej kuratora przyznane mu na podstawie postanowienia tut. Sądu z 06.02.2023 r. Asesor sądowy Michał Przybył
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.