(1)karę łączną 8 (ośmiu) lat i 5 (pięciu) miesięcy pozbawienia wolności.

1. Na podstawie art. 576 § 1 k.p.k. wyroki podlegające połączeniu wskazane w punkcie 2 – w zakresie nieobjętym wyrokiem łącznym – pozostawia odrębnemu wykonaniu.
2. Na podstawie art. 572 k.p.k. umarza postępowanie o wydanie wyrok łącznego, co do kar orzeczonych wobec skazanego wyrokami opisanymi w punktach od I do LX i LXIII.
3. Na podstawie art. 626 § 1 k.p.k., art. 624 § 1 k.p.k. oraz art. 6 ustawy z dnia 23 czerwca 1973r. o opłatach w sprawach karnych (jedn. tekst: Dz. U. z 1983 r. Nr 49 poz. 223 ze zm.) zwalnia skazanego od obowiązku zapłaty kosztów sądowych, obciążając nimi Skarb Państwa i nie wymierza mu opłaty. sędzia Izabela Dehmel UZASADNIENIE Wyrok łączny Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 24 października 2022r. Sygnatura akt III K 288/22 Jeżeli został złożony wniosek o uzasadnienie wyroku jedynie co do rozstrzygnięcia o karze i o innych konsekwencjach prawnych, wypełnić część 3–8 formularza
4. USTALENIE FAKTÓW 1.
5. Wyroki wydane wobec skazanego Lp. Sąd, który wydał wyrok albo wyrok łączny Data wyroku albo wyroku łącznego Sygnatura akt sprawy 1.1.
6. Sąd Rejonowy w Kępnie 26 listopada 1984 r. II K 416/84 1.1.
7. Sąd Rejonowy w Szczecinie 02 maja 1987r. IV Kp 613/87 1.1.
8. Sąd Rejonowy w Stargardzie Szczecińskim 02 września 1987r. II K 618/87 1.1.
9. Sąd Rejonowy w Zabrzu 18 stycznia 1988r. II K 960/87 1.1.
10. wyrok łączny Sąd Rejonowy w Zabrzu 03 listopada 1988r. II K 191/88 1.1.
11. Sąd Rejonowy w Chojnicach 02 lipca 1990r. II K 135/90 1.1.
12. Sąd Rejonowy w Kaliszu 24 maja 1991r. II K 192/91 1.1.
13. Sąd Rejonowy w Kaliszu 26 czerwca 1992r. II K 509/92 1.1.
14. Sąd Rejonowy w Oleśnicy 01 czerwca 1994r. II K 34/93 1.1.
15. Sąd Rejonowy w Ostrowie Wielkopolskim 12 września 1996r. II K 842/95 1.1.
16. Sąd Wojewódzki w Poznaniu 23 sierpnia 1996r. III K 32/94 1.1.
17. Sąd Rejonowy w Łobzie 25 września 1997r. II K 310/96 1.1.
18. Sąd Rejonowy w Łobzie 27 listopada 1997r. II K 38/96 1.1.
19. Sąd Rejonowy w Stargardzie Szczecińskim 03 lipca 1998r. II K 1341/97 1.1.
20. Sąd Wojewódzki w Poznaniu 12 listopada 1998r. III K 11/97 1.1.
21. Sąd Rejonowy dla Wrocławia – Fabrycznej 28 kwietnia 1999r. II K 327/99 1.1.
22. Sąd Rejonowy w Poznaniu 22 stycznia 1999r. IV K 16/98 1.1.
23. łączny Sąd Rejonowy w Kaliszu 26 października 1999r. II K 887/99 1.1.
24. łączny Sąd Okręgowy w Poznaniu 24 marca 2000r. III K 39/00 1.1.
25. sąd niemiecki A. w R. 10 maja 2012r. 589/12 1 VRs 1.1.
26. Sąd Rejonowy Szczecin – Centrum w Szczecinie 15 maja 2012r. IV K 1090/11 1.1.
27. Sąd Rejonowy Szczecin – Centrum w Szczecinie 04 grudnia 2012r. IV K 1177/12 1.1.
28. Sąd Rejonowy w Goleniowie 10 grudnia 2012r. II K 1118/12 1.1.
29. Sąd Rejonowy w Gryficach VII Wydział Zamiejscowy w Ł. 16 stycznia 2013r. VII K 69/13 1.1.
30. Sąd Rejonowy Szczecin – Centrum w Szczecinie 03 października 2013r. IV K 5/13 1.1.
31. Sąd Rejonowy Szczecin – Centrum w Szczecinie 07 stycznia 2014r. IV K 373/13 1.1.
32. Sąd Rejonowy w Gryficach VII Wydział Zamiejscowy w Ł. 5 maja 2014r. VII K 588/13 1.1.
33. łączny Sąd Rejonowy w Gryficach VII Wydział Zamiejscowy w Ł. 09 lutego 2015r. VII K 328/14 1.1.
34. Sąd Rejonowy w Goleniowie 13 lutego 2017r. II K 449/16 1.1.
35. łączny Sąd Okręgowy w Poznaniu 20 czerwca 2018r. III K 97/18 1.1.
36. Sąd Rejonowy Poznań - Nowe Miasto i Wilda w Poznaniu 10 maja 2018r. III K 193/18 1.1.
37. Sąd Rejonowy w Goleniowie 17 maja 2018r. II K 993/17 1.1.
38. Sąd Rejonowy Poznań - Grunwald i Jeżyce w Poznaniu 5 czerwca 2018r. VIII K 605/18 1.1.
39. łączny Sąd Okręgowy w Poznaniu 12 czerwca 2019r. III K 205/19 1.1.
40. Sąd Rejonowy Poznań - Stare Miasto w P. 21 lutego 2019r. III K 877/18 1.1.
41. Sąd Okręgowy w Poznaniu 26 lipca 2019r. III K 115/19 1.1.
42. łączny Sąd Okręgowy w Poznaniu 27 września 2019r. III K 376/19 1.1.
43. Sąd Rejonowy Szczecin - Prawobrzeże i Zachód w Szczecinie 31 lipca 2019r. VI K 918/19 1.1.
44. Sąd Rejonowy w Goleniowie 18 października 2018r. II K 793/17 1.1.
45. łączny Sąd Okręgowy w Poznaniu 01 czerwca 2021r. III K 531/19 1.1.
46. Sąd Rejonowy Poznań- Grunwald i Jeżyce w Poznaniu 15 lutego 2022r. III K 1011/21 1.1.
47. Sąd Rejonowy w Obornikach 28 lutego 2022r. II K 9/20 1.1.
48. łączny Sąd Okręgowy w Poznaniu 24 maja 2022r. III K 112/22 1.1.44 Sąd Rejonowy w Śremie 30 czerwca 2022r. II K 561/21 1.
49. Inne fakty 1.1.
50. Fakty uznane za udowodnione Lp. Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 1.2.1.
51. Skazany J. J.

(1), syn S. i J. urodził się (...) Z opinii o skazanym, sporządzonej w myśl art. 571 § 1 k.p.k. dla potrzeb niniejszego postępowania wynika, że zachowanie skazanego w izolacji kształtuje się zmiennie, był trzykrotnie karany dyscyplinarnie, czterokrotnie nagradzany za wyróżnianie się dobrym zachowaniem w czasie odbywania kary. Skazany karę odbywa w systemie zwykłym, w gronie osadzonych funkcjonuje prawidłowo, porządku i dyscypliny przestrzega w stopniu dostatecznym, nie stosowano wobec niego środków przymusu bezpośredniego , nie był uczestnikiem zdarzeń nadzwyczajnych, nie dokonywał aktów samoagresji. J. J.

(1)był uczestnikiem zajęć plastycznych w ramach programu readaptacji społecznej Warsztaty (...) Zajęciowej, uczestniczył również w programie profilaktycznym z zakresu szkodliwości dopalaczy oraz przeciwdziałania negatywnym zjawiskom związanym z ich zażywaniem w warunkach izolacji penitencjarnej. W stosunku do popełnionych przestępstw skazany jest ustosunkowanym umiarkowanie krytycznie. Nie uczestniczy w podkulturze przestępczej. Nie jest zatrudniony, nie czyni starań by podjąć zatrudnienie. opinia o skazanym k. 10-11, 53-54 informacja o pobytach i orzeczeniach k. 12-22, 55-65 karta karna k. 26-41 1.1.

1. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 1.2.2.
3. Ocena Dowodów 2.
4. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.2.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu dokumenty Okoliczności faktyczne niniejszej sprawy pozostawały całkowicie bezsporne i wynikały ze wskazanych powyżej dokumentów, których wiarygodność i prawdziwość danych w nich zawartych nie zostały przez żadną ze stron zakwestionowane, a i Sąd Okręgowy nie znalazł żadnych podstaw, by uczynić to z urzędu. 2.
5. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.2.1 albo 1.2.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu
6. PODSTAWa KARY ŁĄCZNEJ Lp. Sąd, który wydał wyrok albo wyrok łączny, data wydania wyroku albo wyroku łącznego i sygnatura akt sprawy Kary lub środki karne podlegające łączeniu 3.1.
7. wyrok Sądu Rejonowego Poznań- Grunwald i Jeżyce w Poznaniu z dnia 15 lutego 2022r. , sygn. III K 1011/21 1 rok i 2 miesiące pozbawienia wolności 1 rok i 4 miesiące pozbawienia wolności 8 miesięcy pozbawienia wolności 1 rok i 6 miesięcy pozbawienia wolności 1 rok pozbawienia wolności 6 miesięcy pozbawienia wolności 3.1.
8. Wyrok Sądu Rejonowego w Obornikach z dnia 28 lutego 2022r., sygn. II K 9/20 5 miesięcy pozbawienia wolności 3 lata pozbawienia wolności 2 lata i 6 miesięcy pozbawienia wolności 8 miesięcy pozbawienia wolności 3.1.
9. wyrok Sądu Rejonowego w Śremie z dnia 30 czerwca 2022r. sygn. II K 561/21 1 rok i 6 miesięcy pozbawienia wolności Zwięźle o powodach połączenia kar lub środków karnych z wyjaśnieniem podstawy prawnej W pierwszej kolejności należy wskazać, że nowelizacja ustawy Kodeks karny, w zakresie unormowań odnoszących się do instytucji kary łącznej w Ustawie z 19.06.2020 r. o dopłatach do oprocentowania kredytów bankowych udzielanych przedsiębiorcom dotkniętym skutkami (...)19 oraz o uproszczonym postępowaniu o zatwierdzenie układu w związku z wystąpieniem (...)19, (dalej: tarcza 4.0) przywróciła model orzekania kary łącznej obowiązujący do dnia 30 czerwca 2015r. Gdy chodzi o zagadnienia intertemporalne w zakresie norm odnoszących się do instytucji kary łącznej, tarcza 4.0 zawiera art. 81, który w ust. 1 stanowi, że przepisy rozdziału IX Kodeksu karnego w brzmieniu dotychczasowym stosuje się do kar prawomocnie orzeczonych przed dniem wejścia w życie tarczy 4.0, natomiast w ust. 2 stanowi, iż przepisy rozdziału IX Kodeksu karnego w brzmieniu nadanym tarczą 4.0 stosuje się do kar prawomocnie orzeczonych po dniu wejścia w życie tarczy 4.
10. W realiach niniejszej sprawy kary jednostkowe oraz kary łączne pozbawienia wolności opisane w punktach I do XXXIX wyroku łącznego stały się prawomocne przed wejściem w życie tarczy 4.0 w zakresie nowelizacji Kodeksu karnego, tj. przed 24.06.2020r., zatem zastosowanie znajdą przepisy rozdziału IX Kodeksu karnego w brzmieniu obowiązującym przed 24.06.2020r. Podkreślić przy tym należy, że kary pozbawienia wolności orzeczone wskazanymi wyrokami objęte zostały kolejnymi wyrokami łącznymi i finalnie wyrokiem łącznym Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 01.06.2021r. w sprawie III K 531/19, który został wydany w oparciu o przepisy rozdziału IX Kodeksu karnego w brzmieniu obowiązującym przed 24.06.2020r. Jednocześnie jednostkowe kary pozbawienia wolności opisane w punktach XLI, XLII i XLIV stały się prawomocne po wejściu w życie tej nowelizacji, tj. po dniu 24.06.2020r. - odpowiednio w dniu 23.02.2022r. – wyrok Sądu Rejonowego Poznań- Grunwald i Jeżyce w Poznaniu w sprawie III K 1011/21, w dniu 08.03.2022r. – wyrok Sądu Rejonowego w Obornikach z dnia 28 lutego 2022 r., w sprawie II K 9/20 i w dniu 08.07.2022r. – wyrok Sądu Rejonowego w Śremie w sprawie II K 561/21, zatem należy stosować do nich przepisy rozdziału IX Kodeksu karnego w brzmieniu nadanym tarczą 4.
11. Art. 85 §1 k.k. w obecnym brzmieniu stanowi, że jeżeli sprawca popełnił dwa lub więcej przestępstw, zanim zapadł pierwszy wyrok, chociażby nieprawomocny, co do któregokolwiek z tych przestępstw i wymierzono za nie kary tego samego rodzaju albo inne podlegające łączeniu, sąd orzeka karę łączną, biorąc za podstawę kary z osobna wymierzane za zbiegające się przestępstwa. I tak, „pierwszym” chronologicznie wyrokiem jaki zapadł wobec skazanego J. J.

(1)był wyrok Sądu Rejonowego Poznań- Grunwald i Jeżyce w Poznaniu z dnia 15 lutego 2022r., sygn. III K 1011/21, a przestępstwa osądzone wyrokiem Sądu Rejonowego w Obornikach z dnia 28 lutego 2022 r., sygn. akt II K 9/20 zostały popełnione w dniach 23 stycznia 2019r., od 27 grudnia 2018r. do 31 grudnia 2018r. i w pierwszej połowie stycznia 2019r., w dniu 25 stycznia 2019r., w nieustalonym dniu w okresie od dnia 23 stycznia 2019r. do 25 stycznia 2019r., w dniu 25 stycznia 2019r., w dniu 13 stycznia 2019r., w dniu 27 stycznia 2019r., w okresie od 24 stycznia 2019r. do 28 stycznia 2019r., w okresie od 27 grudnia 2018r. do dnia 29 stycznia 2019r., w okresie od 16 stycznia 2019r. do 18 stycznia 2019r. i w dniu 28 stycznia 2019r., natomiast przestępstwo osądzone wyrokiem Sądu Rejonowego w Śremie z dnia 30 czerwca 2022r. sygn. II K 561/21 w dniu 26 maja 2020r., a więc każdorazowo przed wydaniem wyroku w sprawie sygn. III K 1011/

1. Uwzględniając, zatem treść art. 85 §1 k.k. i następne k.k. w brzmieniu obowiązującym od 24.06.2020r. stwierdzić należy, że w rozpoznawanej sprawie zostały spełnione materialnoprawne przesłanki do wydania wyroku łącznego i wymierzenia kary łącznej obejmującej kary jednostkowe pozbawienia wolności orzeczone wyrokiem Sądu Rejonowego Poznań- Grunwald i Jeżyce w Poznaniu z dnia 15 lutego 2022r., sygn. III K 1011/21, wyrokiem Sądu Rejonowego w Obornikach z dnia 28 lutego 2022r., sygn. II K 9/20 i wyrokiem Sądu Rejonowego w Śremie z dnia 30 czerwca 2022r. sygn. II K 561/
3. WYMIAR KARY Przytoczyć okoliczności, które sąd uwzględnił przy wymiarze kary łącznej Sąd wymierzył skazanemu J. J.

(1)karę łączną w wymiarze 8 (ośmiu) lat i 5 (pięciu) miesięcy pozbawienia wolności. Przechodząc do rozważań odnośnie miarkowania wymiaru kary łącznej przypomnieć należy, że zgodnie z treścią art. 86 § 1 k.k. Sąd, wymierzając karę łączną, ma wyznaczone granice jej wymiaru. Granicę dolną stanowi kara powyżej najwyższej z wymierzonych kar, natomiast granicę górną stanowi suma kar wymierzonych za poszczególne przestępstwa. Z powyższego wynika, że kara łączna może być wymierzona przy zastosowaniu zasady kumulacji lub zasady asperacji – częściowej absorpcji i częściowej kumulacji. W orzecznictwie znaleźć można poglądy, że kara łączna w wyroku łącznym nie może stwarzać większej dolegliwości od tej, jaka wiązałaby się z kolejnym wykonaniem poszczególnych wyroków podlegających łączeniu (vide: wyrok Sądu Najwyższego z 06.10.2000r. III KKN 340/00). Nie oznacza to jednak, iż kara łączna ma przynosić skazanemu oczekiwaną przez niego korzyść. Kary łącznej nie można traktować jako instytucji mającej na celu łagodzenie prawno-karnych konsekwencji dla sprawcy kilku przestępstw, czy też instytucji traktowanej jako „swego rodzaju ustawowe złagodzenie kary” (zob. P. Kardas, w: Kodeks karny. Część ogólna. Komentarz. Tom I. Wydanie II, pod red. A. Zolla, Kraków 2004r., s. 1115). Owszem normatywna istota regulacji dotyczącej kary łącznej sprowadza się do stworzenia podstaw do racjonalnego i humanitarnego stosowania kar (art. 3 k.k.) w wypadku popełnienia przez tego samego sprawcę kilku przestępstw. Jednak nie można zapomnieć, iż kara łączna jest orzekana wobec sprawcy, który popełnił dwa lub więcej przestępstw, a to z kolei jest istotnym czynnikiem prognostycznym przemawiającym za orzeczeniem kary łącznej surowszej od wynikającej z dyrektywy absorpcji (vide: wyrok Sądu Apelacyjnego w Łodzi z 20.10.2001r., II Aka 154/01, Prok. i Pr. 2002r., z. 4, poz. 26). Orzekając karę łączną w warunkach wyroku łącznego, Sąd winien kierować się względami, jak przy orzekaniu kary łącznej w wypadku jednoczesnego osądzenia kilku czynów. Zgodnie wszak z art. 85 a k.k. orzekając karę łączną, sąd bierze pod uwagę przed wszystkim cele zapobiegawcze i wychowawcze, które kara ma osiągnąć w stosunku do skazanego, a także potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. Trzeba przy tym pamiętać, iż wymierzając karę łączną nie można poddawać ponownej analizie i uwzględniać okoliczności, które legły u podstaw wymiaru poszczególnych kar jednostkowych. Sąd powinien natomiast przede wszystkim rozważyć, czy pomiędzy poszczególnymi czynami, za które wymierzono kary podlegające łączeniu, zachodzi ścisły związek przedmiotowo – podmiotowy (vide: postanowienie Sądu Najwyższego z 07.10.2002r., II KK 270/02) oraz bliskość czasowa. Winno się nadto uwzględnić okoliczności, jakie zaszły już po wydaniu poprzednich wyroków, przede wszystkim mieć na uwadze proces resocjalizacji skazanego, a także względy indywidualno - i generalno – prewencyjne. W przedmiotowej sprawie, oceniając związki zachodzące między realnie zbiegającymi się przestępstwami, które objęto karą łączną jak w pkt 1 części rozstrzygającej wyroku łącznego, zauważyć należy, że przedmiot ochrony osądzonych tymi wyrokami przestępstw nie jest w pełni tożsamy, przy czym dominującymi były przestępstwa przeciwko mieniu, a dodatkowo przestępstwa przeciwko dokumentom, wolności i działalności instytucji państwowych oraz samorządu terytorialnego. Jednocześnie pomiędzy przestępstwami objętymi łączonymi karami osądzonymi w sprawach podlegających łączeniu, jedynie częściowo zachodziła bliskość czasowa. Powyższe przemawiało za zastosowaniem zasady asperacji bliżej absorpcji, co też znalazło swój wyraz w wymiarze kary łącznej, jaką Sąd orzekł wobec skazanego J. J.

(1)(zaznaczyć należy, iż zgodnie z art. 86 § 1 k.k. Sąd mógł wymierzyć karę łączną w granicach od 3 lat pozbawienia wolności do 14 lat i 3 miesięcy, gdyż granice te zakreślała kara powyżej najwyższej z wymierzonych kar do sumy łączonych kar). Nadto zgodnie z art. 85 a k.k., orzekając karę łączną w wyroku łącznym, sąd bierze pod uwagę przede wszystkim cele zapobiegawcze i wychowawcze, które kara ma osiągnąć w stosunku do skazanego, a także potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. Winno się nadto uwzględnić okoliczności, jakie zaszły już po wydaniu poprzednich wyroków, przede wszystkim mieć na uwadze proces resocjalizacji skazanego, a także względy indywidualno - i generalno - prewencyjne. Miarkując wymiar kary łącznej pozbawienia wolności wobec skazanego, zważyć należy, że J. J.

(1)po raz kolejny przebywa w warunkach izolacji więziennej i w świetle opinii o skazanym, a którą przytoczono na wstępie uznać należy, że na obecną chwilę prognozy kryminologicznej wobec skazanego nie można uznać za pozytywną. Zachowanie J. J.

(1), które ocenić należy co najwyżej jako przeciętne, wskazuje, że jeśli proces jego resocjalizacji już się rozpoczął, to na chwilę obecną nie można twierdzić, że odniesie pozytywne rezultaty tym bardziej, że skazany był wielokrotnie karany, odbywał kary pozbawienia wolności, jednakże z faktów tych nie wyciągnął konstruktywnych wniosków i ponownie wkraczał na drogę przestępstwa. Biorąc zatem pod uwagę całokształt okoliczności w przedmiotowej sprawie, Sąd uznał za słuszne i sprawiedliwe, zastosowanie zasady asperacji i w konsekwencji na tej zasadzie wymierzył skazanemu karę łączną 8 lat i 5 miesięcy pozbawienia wolności uznając ją za sprawiedliwą i adekwatną wobec okoliczności sprawy. Takie ukształtowane kary łącznej czyni zadość wymogom prewencji indywidualnej w stosunku do skazanego, jak i wymogom oddziaływania społecznego, raz jeszcze podkreślając nieopłacalność popełnienia przestępstw. Orzekając taką karę łączną Sąd uwzględnił wszystkie okoliczności mające wpływ na jej wymiar, czyniąc zadość wymaganiom ustawowym i wymaganiom ugruntowanego orzecznictwa. W ocenie Sądu, orzeczona w tym wyroku kara łączna i związane z nią dolegliwości, osiągną cele zapobiegawcze i wychowawcze, spowodują motywację skazanego do zmiany postępowania w przyszłości, jak również uwzględniają potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa, wpływając na przekonanie, że przestępstwo nie uchodzi bezkarnie, lecz spotyka się ze sprawiedliwą karą.

1. Wymiar Środka karnego Przytoczyć okoliczności, które sąd uwzględnił przy łącznym wymiarze środka karnego
2. Inne ROZSTRZYGNIĘCIA Zawarte w WYROKU łĄCZNym Zwięźle o powodach uzasadniających inne rozstrzygnięcia z wyroku łącznego, w tym umorzenie postępowania, zaliczenie okresów na poczet kary łącznej Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności 3 Na podstawie art. 576 § 1 k.p.k. wyroki podlegające połączeniu w zakresie nieobjętym wyrokiem łącznym Sąd pozostawił odrębnemu wykonaniu. 4 Na podstawie art. 572 k.p.k. Sąd umorzył postępowanie o wydanie wyroku łącznego, co do kar orzeczonych wobec skazanego wyrokami opisanymi w punktach od I do LX i LXIII uznając, że w powyższym zakresie nie zachodzą przesłanki do wydania wyrok łącznego.
3. KOszty procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności 5 Na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. Sąd zwolnił skazanego od obowiązku zapłaty kosztów sądowych, obciążając nimi Skarb Państwa, a orzeczenie takie podyktowane jest odbywaniem przez skazanego długoterminowej kary pozbawienia wolności.
4. PODPIS P., dnia 16 listopada 2022r. sędzia Izabela Dehmel ZARZĄDZENIE Proszę:
5. Odnotować w kontrolce uzasadnień.
6. Odpis wyrok z uzasadnieniem doręczyć skazanemu z pouczeniem.
7. Za 14 dni lub z apelacją lub wnioskiem o wyznaczenie obrońcy z urzędu. P., dnia 16.11.2022r. sędzia Izabela Dehmel