I C 991/21 | Europaius

Sygn. akt: I C 991/21 WYROK ZAOCZNY W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 17 grudnia 2021 roku Sąd Okręgowy w Gliwicach I Wydział Cywilny w składzie: Przewodniczący: SSO Andrzej Kieć Protokolant: --------- po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2021 roku w Gliwicach na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa (...) w W. przeciwko F. K. o zapłatę oddala powództwo. SSO Andrzej Kieć Sygn. akt I C 991/21 UZASADNIENIE Powód (...) z siedzibą w W. pozwem wniesionym w dniu 21.10.2021r (data stempla pocztowego) wniósł o zasądzenie od pozwanego F. K. kwoty 138.823,84 zł z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia sporządzenia pozwu (pozew opatrzony datą 20.10.2021r.) do dnia zapłaty oraz o zasądzenie kosztów procesu. W uzasadnieniu wskazał, że nabył w drodze cesji wierzytelność z umowy kredytowej zawartej w dniu 9.09.2015r pomiędzy pozwanym a (...)(następnie (...)). Pozwany nie wywiązał się z obowiązku terminowego regulowania rat, w związku z czym poprzednik powoda wypowiedział umowę. Na dochodzona kwotę składa się kwota 107.346,77 zł z tytułu kapitału oraz kwota 31.477,77 zł z tytułu naliczonych odsetek ustawowych za opóźnienie za okres od następnego dnia po dniu wymagalności do dnia sporządzenia pozwu. Jako datę wymagalności roszczenia powód wskazał 18.01.2018r. Pozwany nie złożył odpowiedzi na pozew w zakreślonym przez sąd terminie 14 dni ani nie zajął w inny sposób stanowiska w sprawie. Sąd ustalił: Pozwany zawarł dnia 22.10.2013r z (...) umowę o kredyt konsolidacyjny nr (...) na kwotę 144.974,25 zł. Spłata kredytu miała następować w 120 miesięcznych równych ratach kapitałowo - odsetkowych. Przewidziano uprawnienie do wypowiedzenia umowy przez Bank, jeżeli kredytobiorca zalega ze spłatą dwóch kolejnych rat i nie ureguluje zaległości pomimo wezwania do zapłaty. (umowa kredytowa k.91-98) Z uwagi na zaległości w spłacie kredytu, pismem z dnia 9.11.2017r bank wezwał pozwanego do zapłaty zaległości wynoszących 5.848,07 zł w terminie 14 dni i wypowiedział pozwanemu umowę kredytową z zachowaniem 30-dniowego terminu wypowiedzenia, rozpoczynającego się od dnia, w którym upłynął termin 14 dni roboczych, licząc od daty doręczenia pisma. Przedmiotowe pismo zostało wysłane pozwanemu i nie zostało przez pozwanego odebrane, pomimo awizacji w dniu 14.11.2017r (pismo z 9.11.2017r wraz dowodem doręczenia k.184-187). Pismem z 22.02.2018r bank wezwał pozwanego do uregulowania wymagalnych roszczeń ( pismo k.188). Dnia 9.04.2019r (...) zawarł z powodem umowę przelewu wierzytelności, na mocy której powód nabył portfel wierzytelności. Wśród nich była wierzytelność dochodzona pozwem (umowa sprzedaż wierzytelności k.44-53 wraz z aneksem k.15, 89,90). Pismem z 10.05.2019r powód zawiadomił pozwanego o nabyciu przez siebie wierzytelności a pismem z 13.05.2019r wezwał pozwanego do zapłaty (pisma k.189-192). Powyższe ustalenia faktyczne poczyniono na podstawie w/w dokumentów, które zostały zaliczona w poczet dowodów na zasadzie art. 243

(2)kpc. Ich prawdziwość oraz autentyczność nie została zakwestionowana przez żadną ze stron. Sąd zważył: Powództwo podlegało oddaleniu. Zgodnie z art. 117 par. 2

(1)kc, po upływie terminu przedawnienia nie można domagać się zaspokojenia roszczenia przysługującego przeciwko konsumentowi. Pozwany posiadał status konsumenta (niesporne) a roszczenie przeciwko niemu ze strony wierzyciela (pierwotnego wierzyciela – banku) podlegało 3-letniemu terminowi przedawnienia jako roszczenie związane z prowadzeniem działalności gospodarczej, zgodnie z art. 118 kc. Powód oznaczył termin wymagalności roszczenia na dzień 18.01.2018r (k.4) i termin ten był potwierdzony złożonymi dokumentami zaliczonymi w poczet dowodów. Powództwo zostało wniesione w dniu 21.10.2021r. a zatem po upływie 3-letniego terminu przedawnienia. Powód nie wykazał ażeby doszło do przerwania terminu przedawnienia, okoliczności takiej nawet nie podniósł; nie wykazał również ażeby zaistniały jakiekolwiek zdarzenia uprawniające do dochodzenia roszczenia pomimo upływu terminu przedawnienia (w szczególności by wierzytelność była zabezpieczona hipotecznie). W tej sytuacji powództwo podlegało oddaleniu z uwagi na przedawnienie roszczenia, uwzględniane z urzędu na mocy art. 117 par. 2

(1)kc. Okoliczność ta uzasadniała oddalenie powództwa, bez badania innych przesłanek zasadności powództwa. Na marginesie należy wskazać, iż powód nie wykazał ażeby nabył wierzytelność przysługującą przeciwko pozwanemu wynikającą z umowy kredytowej zawartej w dniu 9.09.2015r pomiędzy pozwanym a (...) (powód wskazał tę okoliczność określając podstawę faktyczną roszczenia w uzasadnieniu pozwu); ze złożonych dokumentów (wszystkich w formie kserokopii) wynika, iż powód nabył w drodze cesji wierzytelność od (...) wynikającą z umowy o kredyt konsolidacyjny nr (...) zawartej dnia 22.10.2013r. Z uwagi na powyższe powództwo należało oddalić. Pozwany nie złożył odpowiedzi na pozew, nie zajął stanowiska, zatem wyrok ma charakter zaoczny (art.339 par. 1 kpc). SSO Andrzej Kieć .

🔗 Do źródła urzędowego

Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.