uznaje oskarżonego P. S. za winnego zarzucanego mu czynu wyczerpującego znamiona art.
kk i za to na podstawie art.
kk wymierza mu karę 150 (sto pięćdziesiąt) stawek dziennych grzywny ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 10 (dziesięć) złotych,
Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty Oskarżony w dniu 19 września 2022 roku w godzinach porannych spożywał napój alkoholowy w postaci dwóch piw J. po 400 ml. W godzinach przedpołudniowych funkcjonariusze Policji zauważyli podejrzanie poruszający się pojazd mechaniczny marki H. o nr rej. (...), poruszający się od ulicy (...) w kierunku ulicy (...). Około godziny 10:25 na ulicy (...) zatrzymano do kontroli ww. pojazd. Kierował nim oskarżony P. S.. wyjaśnienia oskarżonego P. S. k. 73-73v notatka urzędowa k. 1 zeznania świadka P. K. k.75-76v Funkcjonariusze Policji zatrzymali oskarżonego, który jechał po drodze publicznej. Oskarżonego przebadano na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu, wyniki badań przedstawiały się następująco: badania przeprowadzone urządzeniem A. I.: godz. 10:40 – 0,39 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu, godz. 10:58 – 0,38 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu, badania przeprowadzone urządzeniem A. A..0 godz. 11:05 – 0,375 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu, godz. 11:07 – 0,377 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu. W związku z powyższym oskarżonemu zatrzymano prawo jazdy. protokoły badania stanu trzeźwości urządzeniami A. I. i A. wraz ze świadectwami wzorcowania postanowienie o zatrzymaniu prawa jazdy k. 2-5 k. 6-7v. k. 9 Oskarżony P. S. ma 31 lat, posiada wykształcenie ogólnokształcące, nie posiada zawodu, jest bezrobotny, utrzymuje się z zasiłku w kwocie 1800,00 złotych. Oskarżony jest kawalerem, nie ma nikogo na swoim utrzymaniu, nie posiada majątku. Oskarżony leczył się psychiatrycznie. Biegli lekarze psychiatrzy stwierdzili u oskarżonego chorobę psychiczną z uwagi na schizofrenię paranoidalną oraz uzależnienia od (...). W chwili popełnienia zarzucanego czynu miał zachowaną zdolność jego rozpoznania i zdolność pokierowania swoim postępowaniem. Oskarżony był uprzednio karany orzeczeniem Sądu Rejonowego w Kaliszu z dnia 4 grudnia 2018 roku w sprawie o sygn. akt II K 1136/18 z art. 63 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii. wyjaśnienia oskarżonego P. S. k. 18-19 k. 73-73v opinia biegłych k. 31-33 informacja z ewidencji kierowców k. 11 informacja z K. k. 15-16 1.
Przestępstwo to jest przestępstwem powszechnym – zatem oskarżony jako osoba zdatna do ponoszenia odpowiedzialności karnej może być podmiotem tego czynu. Zgodnie z treścią art. 115 § 16 k.k. stan nietrzeźwości zachodzi, gdy zawartość alkoholu przekracza granicę 0,5‰, albo 0,25 mg w 1 dm 3 wydychanego powietrza lub prowadzi do stężenia przekraczającego te wartości. Z przedstawionych powyżej wyników badań oskarżony w chwili czynu znajdował się w stanie nietrzeźwości, a stężenie alkoholu w jego organizmie przekraczało wskazaną w art. 115 § 16 k.k. granicę. W takim stanie 19 września 2022 roku prowadził po drodze publicznej samochód osobowy marki H. o numerze rejestracyjnym (...) (pojazd mechaniczny w rozumieniu przepisu art.
k.k.). Analizując stopień społecznej szkodliwości czynu sąd wziął pod uwagę kwantyfikatory określone w art. 115 § 2 k.k. W ocenie Sądu społeczna szkodliwość czynu popełnionego przez oskarżonego jest znaczna. Oskarżony w sposób istotny naruszył reguły ostrożności, którymi kierować powinien się każdy obywatel podejmując decyzję o prowadzeniu pojazdu mechanicznego. Sposób i okoliczności popełnienia czynu również wskazują na wysoki stopień społecznej szkodliwości popełnionego czynu. Jak wynika ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, oskarżony prowadził pojazd w godzinach przedpołudniowych, a ponadto prowadził pojazd po głównych ulicach (...). Oskarżony jako osoba dorosła i w pełni poczytalna zdawał sobie sprawę z tego jaki wpływ na organizm ma alkohol. Mimo to w niedługim czasie od wypicia dwóch piw zdecydował się na jazdę samochodem po drogach publicznych. Za naganną należy uznać również motywację oskarżonego. Oskarżony nie był postawiony w sytuacji, która wymagała od niego podjęcia decyzji o prowadzeniu pojazdów celem załatwienia pilnych spraw życiowych. Co prawda, pomoc babci, jako starszej osobie jest bardzo ważną kwestią, przy czym odbiór recepty od lekarza nie jest czynnością nagłą. Ponadto na terenie K. w razie nagłych sytuacji dostępne są taksówki lub komunikacja miejska, która w bezpieczny sposób umożliwiłaby dojazd do placówki medycznej. W ocenie Sądu jako naganną należy uznać postawę oskarżonego, który pomimo pełnej świadomości zdecydował się na prowadzenie pojazdu w stanie nietrzeźwości. Po niedługim czasie od spożycia, bez żadnej refleksji uznał, iż wsiądzie do samochodu i będzie prowadził pojazd. Oskarżony nie miał żadnych przesłanek by przypuszczać, że nie jest już pod wpływem alkoholu. Oskarżony działał z zamiarem bezpośrednim i naruszył podstawową regułę ostrożności obowiązującą w ruchu drogowym - prowadził pojazd będąc w stanie nietrzeźwości. Oskarżony naruszył również podstawowe dobro chronione prawem jakim jest bezpieczeństwo w komunikacji. Oskarżony stwarzał na drodze realne zagrożenie, a spożyty alkohol wpływał na sposób jego jazdy. Na wysoki stopień społecznej szkodliwości czynu wpływa również wysokie stężenie alkoholu stwierdzone w organizmie oskarżonego. Mając na uwadze powyższe Sąd nie miał wątpliwości, iż oskarżonemu można było przypisać odpowiedzialność za popełnienie przestępstwa określonego w art.
i na podstawie przywołanego przepisu należało orzec w stosunku do oskarżonego karę. ☐ 3.
oskarżonemu groziła kara grzywny, kara ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2. W myśl art. 53 k.k. Sąd wymierza karę według swojego uznania, w granicach przewidzianych przez ustawę, bacząc, by jej dolegliwość nie przekraczała stopnia winy, uwzględniając stopień społecznej szkodliwości czynu oraz biorąc pod uwagę cele zapobiegawcze i wychowawcze, które kara ma osiągnąć w stosunku do skazanego, a ponadto potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. Wymierzając karę, sąd uwzględnia w szczególności motywację i sposób zachowania się sprawcy, rodzaj i stopień naruszenia ciążących na sprawcy obowiązków, rodzaj i rozmiar ujemnych następstw przestępstwa, właściwości i warunki osobiste sprawcy, sposób życia przed popełnieniem przestępstwa i zachowanie się po jego popełnieniu. Przy wymiarze kary Sąd wziął pod uwagę zarówno okoliczności łagodzące, jak i obciążające. Wśród okoliczności łagodzących wymienić należy to, iż oskarżony nie jest osobą zdemoralizowaną. Jak wynika z wyjaśnień oskarżonego prowadzi on akceptowalny społecznie tryb życia. Jako okoliczność obciążającą Sąd uznał fakt, że spożywał alkohol na krótko przed jazdą samochodem, stwarzał zagrożenie na drogach publicznych dostrzegalne przez osoby trzecie. Sąd uwzględnił również sytuację oskarżonego po popełnieniu przez niego przestępstwa, oskarżony okazał szczerą skruchę, wskazał również na utrudnienia w życiu codziennym w związku z czasową utratą prawa jazdy. Dlatego też zdaniem Sądu karą adekwatną do popełnionego przez oskarżonego czynu jest kara grzywny w wymiarze 150 stawek dziennych. Przy wymiarze kary Sąd uwzględnił również stopień społecznej szkodliwości czynu oraz stopień zawinienia. Wysokość dziennej stawki Sąd ustalił na podstawie warunków osobistych oskarżonego. Oskarżony jest osobą bezrobotną, jednakże utrzymuje się z zasiłku w wysokości 1800,00 złotych. P. S. 2 2 W razie skazania za przestępstwo określone w art.
obligatoryjne jest orzeczenie środka karnego w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych na czas nie krótszy niż 3 lata. Biorąc pod uwagę okoliczności łagodzące, postawę oskarżonego, który przyznał się do popełnienia przestępstwa i nie próbował umniejszać swojej winy, Sąd uznał za zasadne wymierzenie środka karnego w minimalnym wymiarze tj. 3 lat. P. S. 4 4 W razie skazania za przestępstwo określone w art.
obligatoryjne jest orzeczenie świadczenia pieniężnego na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej. Zgodnie z brzmieniem art. 43a § 2 k.k. minimalna wysokość świadczenia to 5.000,00 złotych. Uwzględniając okoliczności łagodzące, postawę oskarżonego oraz utratę źródła dochodu w ocenie Sądu zasadnym było wymierzenie świadczenia w minimalnym wymiarze 5.000,00 złotych.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.