IV U 223/13

Sygn. akt IV U 223/13 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 5 lutego 2014r. Sąd Okręgowy w Siedlcach IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący SSO Jerzy Zalasiński Protokolant st. sekr. sądowy Marta Żuk po rozpoznaniu w dniu 5 lutego 2014r. w Siedlcach na rozprawie odwołania M. C. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. z dnia 17 stycznia 2013 r. (Nr (...)) w sprawie M. C. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. o prawo do emerytury I. zmienia zaskarżoną decyzję i ustala M. C. prawo do emerytury od dnia 01 stycznia 2013 roku; II. zasądza od Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. na rzecz M. C. kwotę 60,00 (sześćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. Sygn.akt IVU 223/13 UZASADNIENIE Zaskarżoną decyzją z dnia 17.01.2012r. organ rentowy Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. odmówił ubezpieczonemu M. C. prawa do wcześniejszej emerytury motywując to brakiem dowodu wykonywania pracy w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze przez okres 15 lat. Od decyzji tej odwołanie złożył ubezpieczony M. C. wnosząc o jej zmianę i przyznanie prawa do emerytury, gdyż przez okres ponad 15 lat wykonywał prace w szczególnych warunkach w charakterze operatora dźwigu w (...) Przedsiębiorstwie Budownictwa (...) w S.. W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wnosił o jego oddalenie. W uzasadnieniu swojego stanowiska podniósł, że ubezpieczony nie udowodnił okresu pracy w szczególnych warunkach w wymiarze co najmniej 15 lat. Zakład nie zaliczył okresu pracy w (...) Przedsiębiorstwie Budownictwa (...) z uwagi na brak świadectwa wykonywania prac w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze. Sąd Okręgowy ustalił następujący stan faktyczny. Ubezpieczony M. C. urodzony dnia (...) złożył w dniu 07.01.2013r. wniosek o emeryturę. Organ rentowy uznał za udowodniony staż ubezpieczeniowy M. C. w rozmiarze 28 lat, 3 miesięcy i 16 dni okresów składkowych i nieskładkowych, w tym 10 lat, 3 miesiące i 18 dni okresu pracy w szczególnych warunkach. Jak wynika z materiału dowodowego zebranego w sprawie, ubezpieczony w okresie od 06.05.1974r. do 15.05.1988r. był zatrudniony w (...) Przedsiębiorstwie Budownictwa (...) w S.. Od dnia nawiązania stosunku pracy do dnia 15.05.1988r. pracował na stanowisku maszynisty dźwigu (ciężkiego sprzętu budowlanego). Na stanowisku tym pracował stale i w pełnym wymiarze czasu pracy. Pracował na żurawiach samojezdnych zaliczanych do ciężkiego sprzętu budowlanego. Wykonywał prace na dźwigu sektorze budownictwa. Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o wyjaśnienia ubezpieczonego (k.181v), zeznania świadków: K. B. (k. 19), Z. C. (k.19-19v), S. K. (k.19v), akt ZUS, akt osobowych. Sąd Okręgowy zważył co następuje. Odwołanie jest uzasadnione. Zgodnie z art. 184 ust.1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998r.o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz.U. Nr 162, poz.1118 ze zm.) ubezpieczonym urodzonym po dniu 31 grudnia 1948 r. przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku przewidzianego w art. 32, 33, 39 i 40, jeżeli w dniu wejścia w życie ustawy osiągnęli: 1)okres zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wymaganym w przepisach dotychczasowych do nabycia prawa do emerytury w wieku niższym niż 60 lat - dla kobiet i 65 lat - dla mężczyzn oraz 2)okres składkowy i nieskładkowy, o którym mowa w art. 27. W ocenie Sądu Okręgowego M. C. spełnił powyższe warunki. Udowodnił ponad 25 lat okresów składkowych oraz ponad 15 lat okresów pracy w szczególnych warunkach w rozumieniu przepisów dotychczasowych. Sąd dał wiarę zeznaniom ubezpieczonego, że w okresie od dnia 06.05.1974r. do 15.05.1988r. stale i w pełnym wymiarze czasu pracy pracował w charakterze maszynisty ciężkiego sprzętu budowlanego (dźwigu). Zeznania powoda potwierdzili świadkowie: K. B. (k. 19), Z. C. (k.19-19v), S. K. (k.19v), którzy razem z nim pracowali. Zeznali oni, że ubezpieczony w spornym okresie stale i w pełnym wymiarze czasu pracy wykonywał pracę operatora dźwigu. Sąd uznał ich zeznania za wiarygodne, ponieważ są logiczne, spójne i wzajemnie się uzupełniają. Zeznania te znajdują potwierdzenie w zebranych w sprawie dokumentach, w szczególności w świadectwach pracy, umowach i angażach znajdujących się w aktach osobowych i aktach ZUS. Z akt osobowych wynika, że ubezpieczony pracował wyłącznie jako maszynista ciężkiego sprzętu budowlanego. Prace, które wykonywał ubezpieczony wymienione są w załączniku A dział V pkt.3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 07.02.1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz.U. Nr 8, poz. 43 ze zm.) oraz w dziale V pkt. 3 podpunkt 4 zarządzenia nr 9 Ministra Budownictwa i Przemysłu Materiałów Budowlanych z dnia 01.08.1983r. (Dz.Urz. MBiPMB nr 3, poz. 6-8). W sumie okresy pracy w szczególnych warunkach udowodnione w trakcie procesu i uznane przez ZUS wynoszą ponad 15 lat. Ubezpieczony nabył więc prawo do emerytury od miesiąca w którym złożył wniosek. Mając powyższe na uwadze Sąd Okręgowy na mocy art.477 14par.2 kpc orzekł jak w wyroku.