oskarżonego H. K. uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego wyżej wypełniającego znamiona przestępstwa z art.
kk i za to na podstawie art.
kk wymierza mu karę 6 /sześciu/ miesięcy ograniczenia wolności polegającą na wykonywaniu nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 /trzydziestu/ godzin miesięcznie,
kk Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty W dniu 1 stycznia 2020r. oskarżony H. K. kierował samochodem m-ki F. (...) o numerze rejestracyjnym (...). W K. na ul. (...) pojazd zauważyli funkcjonariusze K. w K.. Na ich widok kierujący zaczął się nerwowo zachowywać, dlatego został zatrzymany do kontroli drogowej. Od kierującego wyczuwalna była woń alkoholu. Na pytanie, czy spożywał alkohol, odpowiedział, że wypił jedno piwo na odwagę, gdyż bał się kontroli policji. Oskarżony został poddany badaniu na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu z wynikami : - o godzinie 01:20 – wynik 0,613 mg / l, - o godzinie 01:24 – wynik 0,628 mg / l Kierujący samochodem oświadczył, że nigdy nie miał uprawnień do kierowania pojazdami. Pojazd został zabezpieczony przez dziewczynę oskarżonego. Po dokonaniu sprawdzeń w ewidencji kierowców ustalono, że oskarżony nie figuruje w ewidencji.
penalizuje czyn polegający na prowadzeniu pojazdu mechanicznego w ruchu lądowym, wodnym lub powietrznym, w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środków odurzających. Zgodnie z art. 115 § 16 k. k. człowiek znajduje się w stanie nietrzeźwości, gdy zawartość alkoholu w jego krwi przekracza 0, 5 promila albo prowadzi do stężenia przekraczającego te wartość, lub gdy zawartość alkoholu w 1 dm 3 wydychanego powietrza przekracza 0,25 mg , albo prowadzi do stężenia przekraczającego tę wartość. Występek przewidziany w art.
jest przestępstwem formalnym, które może nastąpić bez względu na to czy zaistniał jakikolwiek skutek. Stronę podmiotową tego występku stanowi umyślność. ☐ 1.
k.k., który penalizuje czyn polegający na prowadzeniu pojazdu mechanicznego w ruchu lądowym, wodnym lub powietrznym, w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środków odurzających. Zgodnie z art. 115 § 16 k.k. człowiek znajduje się w stanie nietrzeźwości, gdy zawartość alkoholu w jego krwi przekracza 0,5 promila albo prowadzi do stężenia przekraczającego te wartość, lub gdy zawartość alkoholu w 1 dm 3 wydychanego powietrza przekracza 0,25 mg, albo prowadzi do stężenia przekraczającego tę wartość. Występek przewidziany w art.
jest przestępstwem formalnym, które może nastąpić bez względu na to czy zaistniał jakikolwiek skutek. Stronę podmiotową tego występku stanowi umyślność. Oskarżony H. K. wypełnił swoim zachowaniem przedmiotową stronę występku z art.
na ulicy (...) kierował w strefie ruchu lądowego po drodze publicznej pojazdem mechanicznym m-ki F. (...) o numerze rejestracyjnym (...), znajdując się w stanie nietrzeźwości 0,61 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu. Analiza dowodów zebranych w sprawie wskazuje, iż oskarżony działał umyślnie z zamiarem ewentualnym, gdyż zdając sobie sprawę, że znajduje się w stanie nietrzeźwości, przewidywał możliwość popełnienia przestępstwa i godził się na to. Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, będący przedmiotem analizy i oceny sądu, pozwala na przypisanie oskarżonemu winy, gdyż w czasie swojego bezprawnego i karalnego zachowania, mając możliwość podjęcia decyzji zgodnej z wymogami prawa, nie dała posłuchu normie prawnej. Stopień społecznej szkodliwości czynu oskarżonego należy ocenić jako znaczny. Przemawia za tym postawa oskarżonego oraz stopień i rodzaj naruszonego dobra jakim jest bezpieczeństwo w komunikacji. Jako okoliczność łagodzącą sąd potraktował przyznanie się oskarżonego do winy, natomiast jako okoliczność obciążającą jego uprzednią karalność, choć podkreślić należy, że po raz pierwszy popełnił czyn przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji. Oceniając popełniony przez oskarżonego czyn, jak również dotychczasową postawę oskarżonego oraz biorąc pod uwagę fakt, że jest osobą młodocianą, sąd meriti doszedł do przekonania, iż istnieją podstawy do wymierzenia mu kary ograniczenia wolności. Jakkolwiek oskarżony swoim działaniem wyczerpał znamiona czynu karalnego z art.
kk, to wskazać należy, iż przestępstwo to zagrożone jest karą grzywny, karą ograniczenia wolności oraz karą pozbawienia wolności do 2 lat. Zagrożenie karą jest pierwszym wykładnikiem stopnia społecznej szkodliwości społecznej danego czynu. Biorąc powyższe pod uwagę, jak również stan nietrzeźwości oskarżonego, który wynosił 0,61 mg/l oraz fakt, iż oskarżony działał z zamiarem ewentualnym, a nadto postawę oskarżonego, który od razu przyznał się do winy, należy uznać, że wymierzenie kary ograniczenia wolności spełni swoją rolę prewencyjną oraz wychowawczą. Zwrócić należy uwagę na młodociany wiek oskarżonego, który w chwili czynu miał 19 lat, a obecnie ma 22 lata (art. 115 § 10 kpk). M. i względy wychowawcze stanowią punkt wyjściowy i muszą być zestawione z pozostałymi okolicznościami podmiotowymi i przedmiotowymi określonymi w ar. 53 kk.. Istotnymi przy tym przesłankami ustalenia prawidłowej kary młodocianemu sprawcy powinny być stopień jego zdemoralizowania, tryb życia przed popełnieniem przestępstwa i zachowanie po jego popełnieniu oraz motywy i sposób działania (wyrok SA w Lublinie z dnia 27 kwietnia 1999 r., II AKa 58/99, LEX nr 62561). Sąd zatem wymierzając młodocianemu karę winien przede wszystkim kierować się tym, aby sprawcę wychować. Mając powyższe na uwadze, kierując się dyrektywami wymiaru kary określonymi w art. 53 k. k., uwzględniając stopień winy i społecznej szkodliwości czynu, sąd wymierzył oskarżonemu karę 6 miesięcy ograniczenia wolności polegającą na wykonywaniu nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 /trzydziestu/ godzin miesięcznie. W ocenie sądu w pełni zrealizuje ona wobec oskarżonego funkcję wychowawczą i represyjną, a jednocześnie stanowić będzie wystarczające ostrzeżenie na przyszłość. Z uwagi na fakt, iż oskarżony dopuścił się przestępstwa przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji, prowadząc pojazd mechaniczny w stanie nietrzeźwości, sąd na podstawie art. 42 § 2 k. k. orzekł w stosunku do oskarżonego zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w stresie ruchu lądowego na okres 3 lat. Nadmienić należy, iż okres wymierzonego zakazu jest okresem minimalnym, bowiem w myśl wyżej cytowanego przepisu sąd orzeka, na okres nie krótszy niż 3 lata, zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów albo pojazdów określonego rodzaju, jeżeli sprawca w czasie popełnienia przestępstwa przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji popełni to przestępstwo w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środków odurzających. Wobec popełnienia przez oskarżoną przestępstwa z art.
sąd zobligowany był również w myśl przepisu art. 43a § 2 kk orzec od oskarżonej na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej świadczenie pieniężne w wysokości od 5.000,00 złotych do 60.000,00 złotych. Zasądzając w przedmiotowym wyroku świadczenie pieniężne w minimalnej kwocie 5000,00 złotych sąd kierował się stanem nietrzeźwości oskarżonego i jego sytuacją materialną. 1Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.