Obsah (5)
§ 75§ 77§ 72§ 82§ 110Sygn. akt I ACa 633/21 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 7 marca 2023 r. Sąd Apelacyjny w Krakowie – I Wydział Cywilny w składzie: Przewodniczący: SSA Grzegorz Krężołek (spr.) Sędziowie:
§ 75pkt 1 statutu Spółdzielni Mieszkaniowej (...) w K.
o czasie, miejscu i porządku obrad Walnego Zgromadzenia zawiadamia się wszystkich członków Spółdzielni na piśmie na co najmniej 21 dni przed terminem posiedzenia Walnego Zgromadzenia. Zawiadomienia doręcza się członkom do skrzynek pocztowych oraz zamieszcza na stronie internetowej Spółdzielni. Na pisemny wniosek członka zawiadomienia mogą być wysyłane drogą mailową. Ponadto zawiadomienia wywiesza się na bramach wejściowych do klatek schodowych budynków oraz tablicach ogłoszeń. Zawiadomienie powinno zawierać czas, miejsce, porządek obrad oraz informację o miejscu wyłożenia wszystkich sprawozdań i projektów uchwał, które będą przedmiotem obrad oraz informacje o prawie członka do zapoznania się z tymi dokumentami. Zgodnie § 77 ust. 1 statutu , Walne Zgromadzenie jest zdolne do podejmowania uchwał bez względu na liczbę obecnych członków.
§ 77ust.
2 WZ może podejmować uchwały jedynie w sprawach objętych porządkiem obrad , podanym do wiadomości członków w terminach i w sposób określony w § 76 . Zasada ta nie dotyczy uchwały o odwołaniu członka Zarządu w związku z nieudzieleniem mu absolutorium. Na podstawie § 10 ust. 2 pkt 2 tego aktu, członek Spółdzielni ma prawo m.in. do wybierania i bycia wybieranym do organów Spółdzielni.
§ 72ust.
2 członek Spółdzielni może brać udział w Walnym Zgromadzeniu osobiście lub przez pełnomocnika, któremu członek udzieli pełnomocnictwa na piśmie. Pełnomocnictwo powinno zawierać imię i nazwisko udzielającego pełnomocnictwa, jego adres zamieszkania, PESEL, numer dowodu osobistego, dane pełnomocnika: tj. jego imię i nazwisko, miejsce zamieszkania, Pesel, nr dowodu osobistego, zakres pełnomocnictwa, datę jego udzielenia i własnoręczny podpis mocodawcy. Na podstawie § 73 pkt 7 statutu do wyłącznej właściwości Walnego Zgromadzenia należy oznaczenie najwyższej sumy zobowiązań jakie Spółdzielnia może zaciągnąć.
§ 82
Rada Nadzorcza składa się z dziewięciu lub jedenastu członków, wybieranych w głosowaniu tajnym przez Walne Zgromadzenie ,spośród członków Spółdzielni obecnych w trakcie obrad oraz członków, którzy wyrazili pisemną zgodę na kandydowanie, złożoną do protokołu na zebraniu. O liczbie członków Rady Nadzorczej na kolejną kadencję decyduje każdorazowo Zgromadzenie . Na podstawie § 82 ust. 8 statutu strony pozwanej , nie można być jednocześnie członkiem Rady i Zarządu Spółdzielni. W razie konieczności Rada może oddelegować jednego lub kilku swoich członków do czasowego pełnienia funkcji członków Zarządu. Po myśli § 101 tego aktu,nadwyżka bilansowa podlega podziałowi na podstawie uchwały Walnego Zgromadzenia. Może ona być przeznaczona na: 1) pokrycie wydatków związanych z eksploatacją i utrzymaniem nieruchomości w zakresie obciążającym członków – w części dotyczącej pożytków z mienia Spółdzielni oraz przychodów z własnej działalności gospodarczej, 2) zwiększenie funduszu remontowego, 3) zwiększenie funduszu zasobowego.
§ 110
,wnioski z przeprowadzonych lustracji powinny być przedstawione przez Radę Nadzorczą najbliższemu Walnemu Zgromadzeniu. Wśród osób udzielających pełnomocnictwa do udziału w głosowaniu w jej imieniu na Zgromadzeniu w dniu 12 czerwca 2019 r. była K. J., która swym pełnomocnikiem ustanowiła T. M.. Pełnomocnictwo to nosiło datę 25 maja 2019 r., a w miejsca wskazujące na osobę pełnomocnika i jego dane wypełnione zostały przez inną osobę, niż dalsza część pełnomocnictwa i podpis mocodawcy. Sąd I instancji ustalił również , że : powód od lat pozostaje w sporze z pozwaną Spółdzielnią. Ma orzeczoną eksmisję z jednego lokalu znajdującego się w zasobach strony pozwanej. Ponadto został w przeszłości zwolniony z pracy w Spółdzielni i na tym tle doszło do sporu sądowego. Obecnie prowadzi dwa postepowania sądowe o roszczenia przeciwko pozwanej. O Zgromadzeniu odbytym w dniu 12 czerwca 2019 r. J. B.
(1)dowiedział się z listu pozostawionego w skrzynce pocztowej oraz ze strony internetowej Spółdzielni. Po jego obradach do strony pozwanej nie wpłynęły żadne skargi członków dotyczące nieprawidłowości w zawiadamianiu ich o terminie Zgromadzenia. Spółdzielnia zgłaszała spółce z o.o. (...) , obsługującej dostawę Internetu dla niej o trudnościach w połączeniu. Spółka w dniu 23 maja 2019 potwierdziła , iż takie zgłoszenie reklamacyjne przyjęła i w najbliższym czasie podejmie działania w celu usunięcia awarii. Ocenę prawna roszczeń J. B.
(1), które tylko w niewielkim zakresie uznał za zasadne , Sąd Okręgowy oparł na stwierdzeniach i wnioskach , które można podsumować w następujący sposób : a/ zaskarżanie uchwał Walnego Zgromadzenia członków Spółdzielni jest możliwe za pomocą trzech odrębnych środków prawnych: powództwa o stwierdzenie nieważności uchwały (gdy występuje sprzeczność uchwały z ustawą - art. 42 § 2 pr. spółdz.), powództwa o uchylenie uchwały (w razie sprzeczności uchwały bądź z postanowieniami statutu, bądź z dobrymi obyczajami lub gdy uchwała godzi w interes spółdzielni albo ma na celu pokrzywdzenie jej członka - art. 42 § 3 pr. spółdz.) oraz - w określonych sytuacjach, dotyczących zachowania wymagań formalnych - powództwa o ustalenie nieistnienia uchwały. Jako nieistniejącą należy kwalifikować uchwałę, przy której podejmowaniu doszło do tak rażących uchybień (przede wszystkim o charakterze proceduralnym), że w ogóle nie sposób mówić o (skutecznym) złożeniu oświadczenia woli przez walne zgromadzenie spółdzielni. Jak wskazał Sąd Najwyższy w wyroku z 14 marca 2013 r. (I CSK 382/12). Uchwała Walnego Zgromadzenia (zebrania przedstawicieli) spółdzielni nie istnieje w szczególności wtedy, gdy posiedzenie jej organu zostało samorzutnie zwołane przez grupę członków bez zachowania wymaganej procedury, uchwałę podjęto bez przewidzianego w statucie kworum albo bez wymaganej większości głosów, uchwałę podjęto w sprawie nieumieszczonej w porządku obrad, wyniki głosowania zostały sfałszowane, zastosowano przymus fizyczny wobec członków, uchwała została podjęta nie na serio, zaprotokołowano uchwałę bez podjęcia głosowania albo treść uchwały jest niezrozumiała i nie można ustalić jej sensu w drodze wykładni. W tym katalogu przyczyn prowadzących do stwierdzenia nieistnienia tego aktu jest sytuacja, w której uchwała została podjęta przez organ nieistniejący, b/ Sąd nie oceniał w niniejszej sprawie niezgodności uchwał kwestionowanych przez powoda z ustawą bowiem był związany treścią żądań powoda. Żądania te oraz ich podstawy nie tylko determinowały zakres oceny prowadzonej przez Sąd I instancji ale także określiły to , iż w pierwszej kolejności dokonał oceny zakwestionowanych uchwał z punktu widzenia zastosowania art. 42 §3 Prawa Spółdzielczego i ich ewentualnego uchylenia jako niezgodnych z tym przepisem. Uchwała sprzeczna z postanowieniami statutu bądź z dobrymi obyczajami lub gdy uchwała godzi w interes spółdzielni albo ma na celu pokrzywdzenie jej członków jest dotknięta względną nieważnością. Sama niezgodność uchwały z postanowieniami statutu może się wyrażać zarówno w treści uchwały, jak i wadach postępowania prowadzącego do jej wydania. Oznacza to, że członek spółdzielni wytaczając powództwo na podstawie art. 42 § 3 ustawy Prawo spółdzielcze, może powoływać zarzuty o charakterze merytorycznym, jak i formalne. Jednakże uchybienia natury formalnej, które miały miejsce przy podjęciu uchwały uzasadniają jej uchylenie tylko jeżeli miały lub mogły mieć wpływ na jej istotną treść, c/ nie zasługują na uwzględnienie te zarzuty J. B.
(1), które mają charakter proceduralny , odnosząc się do sposobu przygotowania Zgromadzenia odbytego w dniu 12 czerwca 2019r. Co prawda postępowanie dowodowe wykazało, że Spółdzielnia faktycznie zawiadomienie o zwołaniu go na ten dzień zamieściła na stronie internetowej dopiero w dniu 24 maja 2019 r., a więc na 18 dni przed planowanym Zgromadzeniem, w sytuacji gdy statut przewidywał termin 21 dni, jednakże zdaniem Sądu, uchybienie to nie mogło mieć wpływu na treść podjętych na Zgromadzeniu uchwał. Ponadto należy dostrzec , iż dochowane zostały wszystkie pozostałe formy zawiadomienia określone w statucie Spółdzielni. Na 21 dni przed terminem WZ, doręczone zostały zawiadomienia do skrzynek pocztowych członków, wywieszone zostały ogłoszenia na bramach wejściowych do budynków, w windach i na tablicach ogłoszeń. W każdym razie żaden z członków Spółdzielni poza powodem, nie podnosił takiego zarzutu w trakcie obrad ani nikt nie zgłaszał go po ich odbyciu. Co także istotne, zeznania świadków również nie potwierdziły aby zawiadomienia o WZ dokonane zostały przez Spółdzielnię w sposób nieprawidłowy. Powód o terminie zebrania dowiedział się, jak zeznał, z zawiadomienia włożonego do skrzynki pocztowej, dopiero potem ze strony internetowej na której zawiadomienie to pojawiło się kilka dni później. W ramach obrad na Walnym Zgromadzeniu, wbrew zarzutom powoda , nie doszło do uchybień w zakresie wydawania kart mandatowych czy przy uznawaniu pełnomocnictw osób reprezentujących nieobecnych członków Spółdzielni. Żaden przepis statutu pozwanej nie przewidywał numeracji kart mandatowych. Jak wyjaśnił przedstawiciel strony pozwanej , karty te były wydawane przez czterech pracowników obsługujących Zgromadzenie i wszystkie zostały rozliczone. Również ważność pełnomocnictw została sprawdzona przez obsługę Zgromadzenia. W tej ostatniej kwestii J. B.
(1)zakwestionował tylko jeden tego rodzaju dokument na podstawie którego członek Spółdzielni (...) udzieliła umocowania do swojej reprezentacji na Zgromadzeniu innej osobie. Jednakże w żaden wiarygodny i skuteczny sposób nie wykazał braku jego ważności. Sąd I instancji podkreślił przy tym , iż wszystkie zaskarżone uchwały zostały przegłosowane zdecydowaną większością głosów a nawet eliminacja głosu oddanego przez pełnomocnika K. J. nie zmieniłaby wyniku głosowań nad żadną z nich. Głosowania nad większością zaskarżonych uchwał odbyły się w sposób prawidłowy po szczegółowym wyjaśnieniu kwestii, nad którymi przeprowadzona została wcześniej dyskusja i udzielono odpowiedzi na wszystkie zgłaszane przez członków pytania i wątpliwości. Również na te zgłaszane przez samego powoda, d/ zdaniem Sądu zarzuty J. B.
(1), odnoszące się do poszczególnych uchwał stoją w sprzeczności z treścią statutu pozwanej jak i z wolą większości głosujących członków Walnego Zgromadzenia. Zarzucał, że uchwała nr(...) nie przewiduje jedenastoosobowego składu Rady Nadzorczej , podczas gdy
e statutem organ ten może być dziewięcio lub jedenastoosobowy ( § 82 ). Zgłoszone przez powoda wątpliwości co do liczby budynków zarządzanych przez pozwaną jak i kwestia dotycząca sprawozdania finansowego za 2018 rok, podziału nadwyżki bilansowej, oddelegowania jednego z członków RN do pracy w Zarządzie czy wniosków polustracyjnych, a także oznaczenia sumy zobowiązań, do jakiej może je strona pozwana zaciągnąć do czasu kolejnego Walnego Zgromadzenia, zostały wyjaśnione podczas obrad. Wyjaśnienia te były przy tym zgodne i opierały się na postanowieniach statutu (np. prawo do oddelegowania członka RN do Zarządu - § 82 ust. 8; prawo rozdysponowania nadwyżki bilansowej także na pokrycie wydatków eksploatacyjnych - § 101; wnioski lustracyjne - § 110; oznaczenie najwyższej sumy zobowiązań jaką Spółdzielnia może zaciągnąć - § 73 pkt 7 Powód nie wykazał też w jaki sposób zaskarżone uchwały godzą w interesy pozwanej albo mają na celu pokrzywdzenie powoda jako członka Spółdzielni, e/ jedynie uchwała nr 11/2019 jako naruszająca ten wewnętrzny akt strony pozwanej podlegała uchyleniu. Wady tej uchwały nie obejmowały jej treści ale sposobu procedowania nad nią. Powód jako pełnoprawny członek Spółdzielni został pozbawiony prawa do bycia wybieranym, które (oprócz ustawy prawo spółdzielcze) gwarantował mu właśnie statut pozwanej w § 10. Pomimo zgłoszenia, jego kandydatura nie została wzięta pod uwagę w głosowaniu na wyborem nowego składu Rady Nadzorczej. Co prawda, jak argumentował Sąd I instancji, pozwana wskazała, że w dacie Walnego Zgromadzenia powód pozostawał w sporze sądowym z pozwaną ale nie jest to negatywna przesłanka eliminująca takiego członka z kręgu osób mogących kandydować w wyborach do tego organu nadzorczego, f/ brak jest natomiast , zdaniem Sądu I instancji podstaw do uwzględnienia ewentualnego żądania ustalenia nieistnienia kwestionowanych przez powoda tych uchwał. Z materiału dowodowego wynika albowiem, że uchwały te zostały podjęte przez właściwy organ pozwanej , w trybie przewidzianym prawem i w wyniku oddania większości głosów za ich przyjęciem. Nie zachodzą więc żadne przyczyny , które pozwoliłyby je uznać za nieistniejące. Podstawą rozstrzygnięcia o kosztach procesu była norma art. 98 kpc , przy czym w motywach tej części orzeczenia, Sąd wyjaśnił przyczyny dokonanego rozliczenia. Sąd zaakcentował z jednej strony to , iż obydwie strony sporu były zawodowo reprezentowane, przy czym powód uzyskał pomoc prawną z urzędu , a także to , iż J. B.
(1)zaskarżył dziesięć uchwał a swoje żądanie uchylenia ich wykazał jedynie co do jednej z nich. Apelacje od tego wyroku złożyły obydwie strony . Powód zakresem swojego środka odwoławczego objął rozstrzygnięcia zawarte w punktach II i III jego sentencji i w jego wniosku postulował taką zmianę wyroku Sądu Okręgowego , w następstwie której powództwo zostanie uwzględnione w całości , a strona przeciwna obciążona na rzecz skarżącego kosztami procesu i postępowania apelacyjnego. Jako wniosek ewentualny sformułował żądanie uchylenia tego orzeczenia i przekazania sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. Apelacja J. B.
(1)została oparta na zarzutach : - naruszenia prawa materialnego, a to postanowienia §75 pkt 1 statutu strony pozwanej, w następstwie błędnej jego wykładni i w konsekwencji przyjęcia , iż dla skuteczności zwołania Walnego Zgromadzenia Spółdzielni (...) wystarcza zachowanie terminu 21 dni przed planowanym dniem jego odbycia, zawiadomień członków w innych formach aniżeli poprzez informację o nim na stronie internetowej strony pozwanej. Zdaniem skarżącego w warunkach, gdy zawiadomienie o terminie Zgromadzenia w tej formie nastąpiło nie z 21 ale 18 dniowym wyprzedzeniem, wymaganie formalne przewidziane w statucie, nie zostało dochowane co powoduje , iż wszystkie kwestionowane przez niego uchwały , podjęte na w ten sposób zwołanym Zgromadzeniu albo to nie istnieją albo też podlegają uchyleniu, - naruszenia prawa procesowego, w sposób mający dla treści kwestionowanego orzeczenia istotne znaczenie , a to : a/ art. 233§1 kpc w zw. z art. 327 1§1 kpc poprzez brak kompleksowej , wszechstronnej oceny zeznań powoda oraz dokumentu protokołu obrad Walnego Zgromadzenia , które odbyło się w dniu 12 czerwca 2019r. Zdaniem skarżącego , podnoszona nieprawidłowość wynikała także z pominięcia oceny wnioskowanego przez skarżącego dowodu z zeznań świadka A. P. , a także nietrafnego uznania , że powód nie dowiódł w postępowaniu nieważności dokumentu pełnomocnictwa, którym na Zgromadzeniu posługiwała się osoba reprezentująca członka Spółdzielni (...), jak również poprzez uznanie jego zarzuty wobec uchwał stoją w jaskrawej sprzeczności z postanowieniami statutu strony pozwanej, b/ art. 102 kpc wobec jego niezastosowania i obciążenie powoda częścią kosztów procesu na rzecz pozwanej mimo ,że jego sytuacja finansowa i majątkowa dawała podstawę do zastosowania tej normy i nie obciążania skarżącego tym obowiązkiem , - błędu w ustaleniach faktycznych polegającego na skonstatowaniu przez Sąd I instancji , iż nie doszło podczas przebiegu Zgromadzenia do nieprawidłowości w sposobie wydawania kart do głosowania członkom. Tej wady J. B.
(1)upatrywał także w przyjęciu , iż wszystkie pozostałe formy zawiadomienia członków strony pozwanej o terminie Walnego Zgromadzenia zostały dochowane w terminie wskazanym w statucie. Spółdzielnia Mieszkaniowa (...) „ w K. zakwestionowała apelacją tę część orzeczenia Sądu I instancji , którą żądanie powoda zostało uwzględnione [ pkt I sentencji ] a w konsekwencji także punkty III, IV i VI , w których Sąd zawarł rozstrzygnięcia dotyczące rozliczeń kosztowych pomiędzy stronami sporu. We wniosku środka odwoławczego skarżąca Spółdzielnia postulowała taka zmianę kwestionowanych przez nią części wyroku z dnia 15 marca 2021r., w następstwie której powództwo J. B.
(1)zostanie oddalone w całości , a powód obciążony na rzecz skarżącej całością kosztów procesu oraz postępowania apelacyjnego. Apelacja została oparta na zarzucie faktycznym , błędnego ustalenia przez Sąd Okręgowy , iż powód nie wycofał swojej kandydatury w procedurze głosowania nad wyborem nowego składu Rady Nadzorczej Spółdzielni na kolejną, trzyletnią kadencję [uchwała nr (...) Zdaniem strony pozwanej , powołującej się na przepis art. 230 kpc, ten błąd zdecydował o tym , iż Sąd nietrafnie uznał ,iż J. B.
(1)został ,niezgodnie z postanowieniami statutu , pozbawiony możliwości kandydowania w wyborach do tego organu i na tej podstawie uchwałę tę uchylił , w częściowym uwzględnieniu jego powództwa. Jak wynikało z motywów apelacji ustalenia faktyczne, pozbawione wytykanego błędu, potwierdzały , iż kandydatura powoda została przez niego wycofana albowiem , biorąc udział w Zgromadzeniu, nie kwestionował sposobu ukształtowania ostatecznej listy kandydatów w wyborach , na której nie został umieszczony. Skarżąca akcentowała także okoliczność , że po ogłoszeniu wyników wyborów, powód nie zgłaszał wobec niego zastrzeżeń w jakiejkolwiek formie, odwołując się do faktu pominięcia jego kandydatury. Strony złożyły wzajemne odpowiedzi na apelacje oponentów procesowych , domagając się ich oddalenia jako pozbawionych uzasadnionych podstaw oraz przyznana na swoją rzecz kosztów postępowania apelacyjnego. Ponadto strona pozwana pismem procesoppwym z dnia 27 lutego 2023r poinformowała Sąd II instancji o odbyciu kolejnego Walnego Zgromadzenia Spółdzielni w dniu 8 października 2022r i podjętych na nim uchwałach w tym o powołaniu Rady Nadzorczej w nowym składzie , co skutkowało zakończeniem kadencji tego organu w składzie kwestionowanym przez J. B.
(1). Pozwana nie wniosła jednak o prowadzenie dowodów z dokumentów załączonych do tego pisma- protokołu przebiegu Zgromadzenia i podjętych uchwał / por. zapis dźwiękowy rozprawy apelacyjnej z dnia 7 marca 2023r minuty 9-14/- zapis skrócony k. 453 v akt / Rozpoznając apelacje, Sąd Apelacyjny rozważył Środek odwoławczy strony pozwanej jest uzasadniony w części , a podzielenie w tym zakresie jego wniosku doprowadziło do wydania przez Sąd Odwoławczy rozstrzygnięcia reformatoryjnego. Natomiast apelacja J. B.
(1)jako nieuzasadniona w jakimkolwiek zakresie podlegała oddaleniu. Rozpoczynając ocenę odwoławczą od apelacji powoda , przypomnieć należy ,że została ona oparta przede wszystkim na zarzutach procesowych oraz dotyczących ustaleń. Zatem powiedzieć na wstępie trzeba , iż zarzut procesowy jest uzasadniony jedynie wówczas , gdy spełnione zostaną równocześnie dwa warunki. Strona odwołująca się do niego wykaże , że rzeczywiście sposób postępowania Sądu naruszał indywidualnie oznaczoną normę [ normy ] formalne. Jednocześnie nieprawidłowości te prowadziły do następstw , które miały istotny wpływ na treść wydanego orzeczenia. Nieco inaczej kwestię tę ujmując , zarzut taki jest usprawiedliwiony jedynie wówczas, jeżeli zostanie dowiedzione , że gdyby nie potwierdzone błędy proceduralne Sądu niższej instancji , orzeczenie kończące spór stron miałoby inną treść. Co więcej , Sąd drugiej instancji, rozpoznający sprawę na skutek apelacji, jest związany zarzutami dotyczącymi naruszenia prawa procesowego. Oznacza to, że bez podniesienia w apelacji odpowiedniego zarzutu - nie może rozważać z urzędu- uchybień prawu procesowemu popełnionych przez Sąd pierwszej instancji, choćby miały wpływ na wynik sprawy. Z kolei usprawiedliwione odwołanie się do zarzutu naruszenia art. 233 §1 kpc poprzez przekroczenie granic swobodnej oceny zgromadzonych dowodów oraz powołanie się na funkcjonalnie z nim powiązany zarzut nieprawidłowości ustaleń faktycznych , wymaga od strony skarżącej wykazania na czym , w odniesieniu do zindywidualizowanych dowodów polegała nieprawidłowość postępowania Sądu, w zakresie ich oceny i poczynionych na jej podstawie ustaleń. W szczególności apelant ma wykazać dlaczego obdarzenie jednych dowodów wiarygodnością czy uznanie, w odróżnieniu od innych, szczególnego ich znaczenia dla dokonanych ustaleń , nie da się pogodzić z regułami doświadczenia życiowego i [lub ] zasadami logicznego rozumowania , czy też przewidzianymi przez procedurę regułami dowodzenia. Nie oparcie stawianego zarzutu na tych zasadach , wyklucza uznanie go za usprawiedliwiony, pozostając dowolną , nie doniosłą z tego punktu widzenia polemiką oceną i ustaleniami Sądu niższej instancji. / por. w tej materii , wyrażające podobne stanowisko , powołane tylko przykładowo, orzeczenia Sądu Najwyższego z 23 stycznia 2001, sygn. IV CKN 970/00 i z 6 lipca 2005, sygn. III CK 3/05 , obydwa powołane za zbiorem Lex/ Ponadto nie można tracić z pola widzenia również , że swobodna ocena dowodów stanowi jeden z podstawowych elementów składających się na jurysdykcyjną kompetencję Sądu , który dowody bezpośrednio przeprowadza. Ma to m. in. i takie następstwo , że nawet w sytuacji w której z treści dowodów można , w zakresie ustaleń , wyprowadzić równie logiczne , chociaż przeciwne do przyjętych przez Sąd I instancji wnioski , to zarzut naruszenia normy art. 233 §1 kpc , pomimo to , nie zostanie uznany za usprawiedliwiony. Dopóty , dopóki przeprowadzona przez Sąd ocena mieści się w granicach wyznaczonych przez tę normę procesową i nie doznały naruszenia wskazane tam jej kryteria , Sąd Odwoławczy obowiązany jest ocenę tę , a co za tym idzie także wnioski z niej wynikające dla ustalań faktycznych , aprobować . Biorąc pod rozwagę te generalia i do nich odnosząc argumentację skarżącego powoda , odpierając obydwa te zarzuty wskazać należy , iż to w jaki sposób J. B.
(1)motywuje ich realizację wyklucza ich podzielenie. W miejsce rzeczowej, opartej na wskazanych wyżej kryteriach , odniesionej do indywidualnie oznaczonych dowodów [ i opartych na wnioskach z tej oceny ustaleń faktycznych , które przez to miałyby być dotknięte zarzucanymi nieprawidłowościami ] polemiki ze sposobem postępowania Sądu Okręgowego , skarżący ogranicza się do przeciwstawienia jej własnej ich wersji , jego zdaniem poprawnej. Nieprawidłowość Sądu Okręgowego na której oparty jest ten oraz zarzut wady ustaleń -
argumentacja apelanta - sprawdza się do tego ,że nie przyjął on wersji afirmowanej przez J. B.
(1)w zakresie tego w jaki sposób członkowie pozwanej Spółdzielni byli poinformowani o zwołaniu na 12 czerwca 2019r Walnego Zgromadzenia oraz planowanym porządku jego obrad a także jak przebiegały same obrady w tym w jaki sposób uczestnicy otrzymywali karty do głosowania nad uchwałami. Zatem już tylko na marginesie i dla zapewnienia kompletności wywodu wskazać trzeba , że argumentacja powoda dotycząca tego , że ocena wskazanych przez niego dowodów z dokumentów oraz relacji zgłoszonych przez niego jego i świadków nie była „kompleksowa” nie reprezentuje sobą merytorycznej wartości z punktu widzenia stawianych zarzutów. Wbrew jego stanowisku dokumenty , które mają daty późniejsze niż dzień odbycia Zgromadzenia są dla rozstrzygnięcia prawnie niedoniosłe. Nietrafnie również skarżący krytykuje dokonaną przez Sąd I instancji ocenę relacji świadka A. P.. Z treści jego relacji / por. k. 332 akt/ , w sposób nie budzący wątpliwości wynika , iż nie jest on członkiem pozwanej Spółdzielni i nie brał udziału w Walnym Zgromadzeniu na którym podjęte zostały kwestionowane uchwały. Stąd , wbrew stanowisku apelującego , Sąd Okręgowy trafnie uznał , iż jego relacja jest dla ustaleń doniosłych dla rozstrzygnięcia, nieprzydatna. Także wbrew temu jak argumentuje powód , zasadnie Sąd I instancji uznał , że nie zdołał dowieść , że pełnomocnictwo dla T. M. do udziału w Zgromadzeniu w imieniu członka Spółdzielni (...) było nieważne z przyczyn formalnych , a w szczególności , że jego ewentualna wadliwość miała jakiekolwiek znaczenie dla treści podjętych uchwał , w głosowaniu na którymi w ten sposób ustanowiony pełnomocnik brał udział. Ocena relacji powoda przesłuchanego w charakterze strony także , wbrew stanowisku apelującego, dokonana przez Sąd I instancji także mieści się w granicach wyznaczonych przez normę art. 233§1 kpc. Nie ma też racji skarżący , podnosząc ostatni z zarzutów procesowych , naruszenia art. 102 kpc , poprzez jego niezastosowanie w ramach rozliczeń kosztów procesu pomiędzy stronami. Okoliczność , że powód korzystał z dobrodziejstwa zwolnienia w całości od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych i był zastępowany przez zawodowego pełnomocnika ustanowionego z urzędu / por. k. 38 akt/ nie powoduje , że jest on wolny od obowiązku pokrycia celowo poniesionych przez stronę przeciwną kosztów , które poniosła podejmując obronę przed zgłoszonymi przez niego roszczeniami / argument z art. 108 ustawy z dnia 28 lipca 2005 o kosztach sądowych w sprawach cywilnych/. Ani aktualna sytuacja osobista oraz dochodowa apelującego, połączona z charakterem rozstrzyganej sprawy nie uzasadniała sięgnięcia, w ustalonych okolicznościach faktycznych , do wyjątkowego w zastosowania przepisu art. 102 kpc na podstawie którego powód miałby nie ponosić kosztów procesu należnych stronie przeciwnej. Uznanie , że postawione przez powoda zarzuty procesowe i dotyczące ustaleń nie są uzasadnione ma m. in. i to następstwo , iż ustalenia faktyczne poczynione przez Sąd Okręgowy , jako poprawne, a przy tym kompletne dla oceny roszczeń zgłoszonych przez J. B.
(1), Sąd II instancji przyjmuje za własne. Sąd Okręgowy nie popełnił także zarzucanego mu przez powoda błędu materialnego. Zarzut ten skarżący buduje na odwołaniu się do postanowienia §75 pkt 1 statutu strony pozwanej i w nie dochowaniu terminu publikacji zawiadomienia o terminie Walnego Zgromadzenia z dnia 12 czerwca 2019r na stronie internetowej Spółdzielni w terminie 21 dni przed jego datą oraz w sięgnięciu także po inne formy zawiadomienie o nim /ogłoszenia na tablicach do tego przeznaczonych, w windach czy na drzwiach wejściowych do klatek schodowych , upatruje wad formalnych zawiadomienia , które miało się jego zdaniem przełożyć na przyczyny uchylenia kwestionowanych przez niego uchwał. Stanowisko to jest nietrafne. W pierwszym rzędzie wskazać należy , że nawet potwierdzenie nieprawidłowości zawiadomienia pod postacią zbyt krótkiego okresu pomiędzy nim – umieszczonym na stronie internetowej strony pozwanej [ osiemnaście dni zamiast dwudziestu jeden dni przed datą Zgromadzenia ] samo przez się nie stanowi wystarczającej przyczyny uchylenia uchwał na podstawie art. 42 ust. 3 ustawy Prawo spółdzielcze. Warunkiem potwierdzenia takiego skutku dla aktów uchwałodawczych w przypadku wymagań formalnych przygotowania i przeprowadzania obrad takiego organu jak Zgromadzenie jest wykazanie związku pomiędzy zarzucanym uchybieniem tego rodzaju a treścią każdej z podjętej w tych warunkach uchwał , które podważa na tej podstawie normatywnej członek Spółdzielni. Trafnie na taki wzajemny związek zwrócił uwagę Sąd I instancji, nie potwierdzając go w świetle ustaleń dokonanych w sprawie. Powtarzanie tych samych lub bardzo zbliżonych argumentów ponownie jest , z przyczyn teleologicznych, zbędne. Wskazać jedynie należy , iż stanowisko takie należy uznać za utrwalone także w orzecznictwie Sądu Najwyższego aby przywołać jedynie ilustracyjnie judykat z 10 stycznia 2007, sygn. I CSK 342/06, /za zbiorem Lex/. J. B.
(1)nie dowiódł , że ta nieprawidłowość - odnosząca się do okresu trzech dni a zatem nieznaczna- miała tego rodzaju wpływ na treść podjętych w dniu 12 czerwca 2019r uchwał Walnego Zgromadzenia. Nie można też tracić , w ramach takiej oceny z pola widzenia tego , co także ustalił poprawnie Sąd meriti , iż żaden z innych spółdzielców nie podnosił tego rodzaju zarzutów formalnych , natomiast powód dowiedział się o terminie obrad organu Spółdzielni z zawiadomienia , które doręczono mu do skrzynki pocztowej , w wymaganym statutem terminie a w samych obradach brał czynny udział. Tylko dodatkowo należy dodać , że apelujący nie zdołał również dowieść takiego związku w odniesieniu do powoływanego przezeń w toku postępowania rozpoznawczego zarzutu o charakterze formalnym, zbudowanym na tym , że wydawane przed wejściem na Zgromadzenie karty do głosowania nie były numerowane / inaczej niż było to podczas obrad Zgromadzenia wcześniej /. Dla porządku należy podnieść , że z niekwestionowanej przez powoda części ustaleń wynika , że wszystkie karty, jakkolwiek nienumerowane , były weryfikowane przy wydawaniu uczestniczącym w Zgromadzeniu członkom Spółdzielni poprzez odniesienie do personaliów członka biorącego udział w Zgromadzeniu / osobiście lub przez pełnomocnika / a po aktach głosowania wszystkie , w liczbie 65, zostały rozliczone. Nie miał także tego rodzaju związku fakt , że za K. J. głosowała jej pełnomocnik na podstawie dokumentu ważność którego skarżący negował. Nawet gdyby przyjąć [ ku czemu brak dostatecznych podstaw] , iż dokument tego pełnomocnictwa - jedynego podważanego przez skarżącego - rzeczywiście był wadliwy to zważywszy na to z jak znaczną większością każda z negowanych przezeń uchwał była przyjęta , ta nieprawidłowość nie miała dla ważności ich podjęcia doniosłego znaczenia. Sąd Apelacyjny podziela zapatrywanie prawne , wyrażone w motywach zaskarżonego wyroku, w odniesieniu do przyczyn , które mogą zdecydować o tym , że uchwały Walnego Zgromadzenia z dnia 19 czerwca 2019r mogłyby być uznane za nieistniejące. Potwierdzając , że zasadnie Sąd niższej instancji przyjął ich niezachodzenie, nie jest koniecznym powtarzanie poprawnego stanowiska Sądu meriti w co do tego zagadnienia. / por. także wskazane tylko dla przykładu orzeczenie SN z dnia 14 marca 2013, sygn. I CSK 382/12, powołane za zbiorem Lex / Z podanych powodów apelacja J. B.
(1), jako pozbawiona uzasadnionych podstaw uległa oddaleniu na podstawie art. 385 kpc w zw. z art. 42 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 16 września 1982 Prawo spółdzielcze [ jedn. tekst DZU z 2021 poz. 648]. Przechodząc do oceny apelacji strony pozwanej , zważywszy na wskazany w niej zakres zaskarżenia , w pierwszej kolejności powiedzieć należy , iż Spółdzielnia nie ma racji kwestionując tę część zaskarżonego wyroku , którą Sąd Okręgowy uchylił uchwałę nr (...) , na podstawie której wyłoniono nowy skład Rady Nadzorcze na kolejną, trzyletnią kadencję. Kwestionując tę część rozstrzygnięcia skarżąca powołuje normę art. 230 kpc twierdząc, iż nie umieszczenie - pomimo formalnego zgłoszenia - powoda na liście kandydatów w wyborach na członków tego organu – nie mogło prowadzić do takiej decyzji Sadu albowiem J. B.
(1), bedac obecny na Walnym Zgromadzeniu w dniu 12 czerwca 2019r., nie kwestionował tego faktu , a tym samym zrezygnował - konkludentnie- z kandydowania. Wskazywany przez nią przepis nie ma w takim przypadku zastosowania. Dotyczy on jedynie twierdzeń o faktach składanych przez strony podczas przebiegu sądowego postepowania rozpoznawczego. Aby móc go zastosować Sąd musi stwierdzić , że strona przeciwna rzeczywiście nie miała zamiaru przeczyć konkretnemu twierdzeniu faktycznemu oponenta procesowego , uwzględniając dotychczasowe wyniki całego postępowania. W rozstrzyganej sprawie taki wniosek byłby oczywiście nieuzasadniony gdy wziąć pod uwagę , że zeznając w charakterze strony / por. k. 332v-333akt/ powód wskazywał na to , że już na Zgromadzeniu pytał dlaczego nie został umieszczony na liście kandydatów do Rady Nadzorczej , której nowy skład miał być wybierany. Nie można zatem zasadnie twierdzić , iż swoim zachowaniem dał podstawę do przyjęcia , iż rezygnuje z kandydowania. W konsekwencji, wbrew stanowisku skarżącej Spółdzielni, Sąd I instancji trafnie przyjął , że nie umieszczając jego osoby na liście kandydatów z powołaniem się na fakt , iż prowadzi on inne spory sadowe ze Spółdzielnią , pozwana naruszyła jego uprawnienie wynikające z §10 ust. 2 pkt 2 statutu. Inicjowanie takich sporów i udział w nich nie jest podstawą do tego aby pozbawić , co faktycznie we przypadku J. B. miałko miejsce , członka Spółdzielni prawa bycia wybieranym do organów strony pozwanej. Tym samym skoro norma statutowa została naruszona, uchwała nr (...)wobec nie dochowania wymagań proceduralnych , które niewątpliwie zaważyły na jej treści , jej uchylenie zaskarżonym wyrokiem było usprawiedliwione, wbrew stanowisku apelacyjnemu strony pozwanej. Ma natomiast rację Spółdzielnia kwestionując w apelacji rozstrzygniecie o kosztach procesu. Powód zaskarżył 10 uchwał Walnego Zgromadzenia Spółdzielni (...) w K. , domagając się ich uchylenia ewentualnie ustalenia ich nieistnienia. Sąd I instancji zaskarżonym wyrokiem uwzględnił jego żądanie tylko w zakresie jednej z nich - uchylając uchwałę nr (...). W pozostałym zakresie powództwo oddalił. Zatem w odniesieniu do żądania uchylenia dziewięciu J. B.
(1)jest stroną przerywającą spór. Dlatego był zobowiązany do pokrycia celowo poniesionych przez stronę pozwaną kosztów obrony przed jego roszczeniami, które odpowiadają wynagrodzeniu zawodowego pełnomocnika Spółdzielni - radcy prawnego oraz opłacie skarbowej od pełnomocnictwa. Stawka tego wynagrodzenia wynosi . [po myśli §8 ust. 1 pkt 1 Rozporządzenia MS w sprawie opłat za czynności radców prawnych z dnia 22 października 2015r – 360 zł od każdej [ niezasadnie ] zakwestionowanej przez powoda uchwały. Na marginesie należy zauważyć , że takim stanowiskiem / zwielokrotnienia stawki wynagrodzenia przy wielości podważonych uchwał / przemawia treść tego przepisu , który odnosi należną stawkę wynagrodzenia do uchwały spółdzielni , ujętej w liczbie pojedynczej. A zatem wynagrodzenie należne stronie pozwanej za zastępstwo procesowe przed Sądem I instancji to iloczyn 9 x 360 zł razem 3240 zł. Kolejnym elementem składowym kosztów procesu należnym pozwanej Spółdzielni jest opłata skarbowa od pełnomocnictwa – 17 zł. Dlatego łączna kwota tych kosztów wynosi , nie jak przyjął Sąd I instancji w punkcie III sentencji zaskarżonego wyroku 377 zł ale 3257 zł. W uwzględnieniu apelacji strony pozwanej w tym zakresie , na podstawie art. 386 §1kpc , Sąd Odwoławczy podwyższył je do tej sumy. W pozostałym zakresie apelacja Spółdzielni , jako niezasadna podlegała oddaleniu , na podstawie art. 385 kpc. Rozstrzygając o kosztach postępowania apelacyjnego, Sąd II instancji zastosował art. 100 kpc w zw. z art. 391 §1 kpc, zasądzając od powoda na rzecz strony pozwanej część kosztów tego etapu sporu stron. Odpowiadała ona wynagrodzeniu zawodowego pełnomocnika Spółdzielni - radcy prawnego ustalonemu na podstawie §8 ust. 1 pkt 1 w zw z §10 ust. 1 pkt 2 wskazanego wyżej Rozporządzenia. Ponieważ środek odwoławczy strony pozwanej został uwzględniony tylko w zakresie kosztów procesu , brak było podstaw do tego aby J. B.
(1)obciążała także poniesiona przez Spółdzielnię opłata sądowa od apelacji. Przy takim wyniku postępowania apelacyjnego , przy którym środek odwoławczy powoda został oddalony w całości , na rzecz reprezentującego go pełnomocnika z urzędu, wynagrodzenie za pomoc prawną zostało przyznane ze środków budżetowych Skarbu Państwa. Ustalenie jego wysokości zastąpiło przy zastosowaniu tego samego mechanizmu , nawiązującego do stawki za postępowanie apelacyjne od każdej zaskarżonej uchwały , przy przyjęciu jednak, iż przedmiotem sporu było nie dziewięć a dziesięć uchwał Walnego Zgromadzenia z dnia 12 czerwca 2019r. Przyznane wynagrodzenie obejmuje podatek od towarów i usług.