I C 1/20

Sygn. akt:I C 1/20 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 15 grudnia 2020 roku Sąd Okręgowy w Gliwicach I Wydział Cywilny w składzie: Przewodniczący: SSO Tadeusz Trojanowski Protokolant: Tomasz Chmiel po rozpoznaniu w dniu 15 grudnia 2020 roku w Gliwicach sprawy z powództwa (...) z siedzibą we W. przeciwko J. T. o zapłatę

1. zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 670.980,67 (sześćset siedemdziesiąt tysięcy dziewięćset osiemdziesiąt 67/100) złotych z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 20 sierpnia 2019 roku do dnia zapłaty z ograniczeniem odpowiedzialności pozwanego do: nieruchomości dla której Sąd Rejonowy w Cieszynie prowadzi księgę wieczystą numer (...), nieruchomości dla której Sąd Rejonowy w Cieszynie prowadzi księgę wieczystą numer (...) oraz nieruchomości dla której Sąd Rejonowy w Gliwicach prowadzi księgę wieczystą numer (...),
2. umarza postępowanie w ograniczonej części żądania pozwu,
3. zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 51.169,60 (pięćdziesiąt jeden tysięcy sto sześćdziesiąt dziewięć 60/100) złotych tytułem zwrotu kosztów procesu,
4. przyznaje adw. A. M. kwotę 5.313,60 (pięć tysięcy trzysta trzynaście 60/100) złotych w tym kwotę 993,60 (dziewięćset dziewięćdziesiąt trzy 60/100) złotych podatku od towarów i usług jako kuratorowi pozwanego nieznanego z miejsca pobytu. SSO Tadeusz Trojanowski I C 1/20 UZASADNIENIE pkt 1 i 3 wyroku Powód wnosił –ostatecznie, po ograniczeniu powództwa (k.111) o zasądzenie od pozwanego kwoty 670.980, 67 zł z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty z ograniczeniem odpowiedzialności pozwanego do nieruchomości opisanych szczegółowo w pozwie- należność ta powstała w wyniku zawartej umowy kredytu na skutek wypowiedzenia umowy, w następstwie niedotrzymania jej warunków stała się ona wymagalna. W drodze cesji wierzytelność została przeniesiona na powoda. Pozwany –reprezentowany przez kuratora- wnosił o oddalenie powództwa (k.97). Sąd ustalił co następuje. W dniu 28.08.2007 r. pozwany zawarł umowę kredytu kredytowej linii hipotecznej. Kredytobiorca nie zaspokoił wszystkich należności wynikających z umowy. Roszczenie należności głównej w kwocie 699.968,28 zł stało się wymagalne. Umową z 11.09.2018 r. zbyto wierzytelność wobec pozwanego na rzecz powoda . Wierzytelność wobec pozwanych była ujęta w załączniku do umowy, powód przedstawił wyciąg z listy z oznaczeniem rodzaju kredytu, numeru umowy kredytowej i danymi pozwanego. Dokonano wezwania pozwanego do zapłaty. Pozwany jest dłużnikiem rzeczowym powoda; jest właścicielem nieruchomości wymienionych w wyroku w których księgach wieczystych wpisano hipoteki- do kwoty 1.000.000 zł (k.21) oraz do kwoty 700.000zł (k.17 i k.19); wpisanym wierzycielem hipotecznym jest powód. Jedna z nieruchomości pozwanego została zlicytowana i wierzyciel pierwotny otrzymał z tego tytułu kwotę 29.019,33 zł (k.23).Ostatecznie egzekucja przeciw pozwanemu okazała się bezskuteczna(k.63). Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o dokumenty złożone do akt: - umowa kredytowej linii hipotecznej nr (...) k.13 -odpis z kw (...) z hipoteką (...) k.17 -odpis kw (...) z hipoteką (...) k.19 -odpis z kw (...) z hipoteką „ celem zabezpieczenia spłaty kredytu oraz odsetek wynikających z umowy (...)” k.21 - postanowienie o zatwierdzeniu planu podziału z kwotą 29.019,33 zł k.23 -umowa przelewu z załącznikami k.24 - wyciąg z ksiąg k.35 -bte z klauzulą k.36 - wezwanie do zapłaty i wypowiedzenie k .38 - wezwanie do zapłaty k.40 - zawiadomienie o bezskuteczności egzekucji k.63 - zawiadomienie o stanie egzekucji z 28.10.2019 k.309 akt egzekucyjnych -postanowienie o umorzeniu egzekucji z 12.02.2020 k.313 akt egzekucyjnych Pisma procesowe stron nie było spóźnione gdyż potrzeba ich składania wynikała z zakresu spornych okoliczności ujawnianych w toku sprawy. Wobec zarzutów pozwanego dołączono akta egzekucji prowadzonej przez poprzedniego wierzyciela. Dokumenty jako nośniki informacji wątpliwości nie budziły . Sąd zważył co następuje. Roszczenie wobec pozwanego jako dłużnika osobistego uległo przedawnieniu a zarzut pozwanego w tym zakresie okazał się skuteczny. Drugi zarzut z odpowiedzi na pozew okazał się nieskuteczny ,Już w pozwie powód wnosił o ograniczenie odpowiedzialności pozwanego do nieruchomości, traktował go zatem jako dłużnika rzeczowego. Charakterystyczna nazwa” (...) w powiązaniu z przejściem wierzytelności hipotecznej kontrolowanej przez sąd wieczystoksięgowy w świetle zasad wpisu hipotek pozwala na przyjęcie tożsamości wierzytelności. Wobec wątpliwości pozwanego czy jest możliwe dochodzenie części wierzytelności hipotecznej (k.97 verte in fine)powód doprecyzował roszczenie ograniczając je o kwotę uzyskaną przez poprzedniego wierzyciela(k.112). Umowa przelewu wierzytelności jest zgodna z przepisami art.509 i n. kc. W wyciągu podano rodzaj umowy, jej numer oraz dane kredytobiorców co jest wystarczające dla identyfikacji wierzytelności. Dokument cesji wielu wierzytelności z natury rzeczy jest bardzo obszerny, zawiera on ponadto tzw. dane wrażliwe(adresy, kwoty, rodzaje umów) osób trzecich których ujawnianie w tym procesie jest zbędne. Wyciąg z ksiąg rachunkowych jest dowodem prywatnym i podlega ocenie jak każdy inny dowód (vide wyrok SN z 15.09.2011, II CSK 712/10).Wysokość zadłużenia wynikała z zapisów w umowie kredytowej i dokumentów bankowych; pozwany zakwestionował powództwo skupiając się na kwestiach wyżej wskazanych. Sąd nie jest odpowiedzialny za wynik postepowania dowodowego a ryzyko nieudowodnienia podstawy faktycznej ponosi powód; jak wskazał SN w wyroku z 7.11.2007 r.(II CSK 293/07):” ciężar udowodnienia faktu rozumieć należy nie tylko jako obarczenie jednej ze stron procesu obowiązkiem przekonania sądu dowodami o prawdziwości swoich twierdzeń , ale również konsekwencjami zaniechania realizacji tego obowiązku lub jego nieskuteczności”. Jednakże powód swoje twierdzenia wykazał. Wierzyciel ma wykazać że dane roszczenie powstało-fakt zawarcia umowy kredytu wątpliwości nie budzi. To dłużnik ma wykazać, ze do spełnienia świadczenia doszło, czego pozwany nie wykazał. Ponadto w ocenie sądu tytuł wykonawczy i stwierdzenie bezskuteczności egzekucji stanowią domniemanie faktyczne ,że dług istnieje i nie został zaspokojony; należy mieć na uwadze istotę hipoteki. Wreszcie należy podkreślić ,że dochodzenie określonej części roszczenia jest dopuszczalne. O zakresie zobowiązania dłużnika jako dłużnika hipotecznego rozstrzyga zakres zobowiązania dłużnika jako dłużnika osobistego; wobec ograniczenia powództwa do należności głównej dalsze rozważania-o należnościach ubocznych- są bezprzedmiotowe. Biorąc pod uwagę powyższe w oparciu o przepisy art.65 ustawy o księgach wieczystych i hipotece orzeczono jak w sentencji; o odsetkach orzeczono w oparciu o art.359 w zw. z art.481 kc. Zakres odpowiedzialności określono zgodnie z art.319 kpc (pkt 1 wyroku). O kosztach procesu- opłata od pozwu, wynagrodzenie pełnomocnika 10817zł i zaliczka 5353,60 zł - orzeczono na zasadzie art.98 kpc (pkt 3 wyroku).