Sygn. akt I C 1013/22 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 22 lutego 2024 roku Sąd Okręgowy w Lublinie I Wydział Cywilny w składzie: Przewodniczący Sędzia Iwona Adamiak-Orłowska Protokolant

§ 2

pkt 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1964 z późn. zm.) - zaliczka na poczet wynagrodzenia biegłego w wysokości 800 zł (k. 854)- wydana w całości na mocy postanowienia Sądu Okręgowego w Lublinie I Wydziału Cywilnego z dnia 13 listopada 2023 r. (k. 881). Na koszty poniesione przez pozwanego w łącznej wysokości 5 400 zł składają się: - wynagrodzenie zawodowego pełnomocnika będącego radcą prawnym – 5 400 złotych,

§ 2

pkt 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1935), Suma kosztów poniesionych przez obie strony wynosi 15 573 zł. Wobec faktu, że powódka uległa co do części swego żądania w wysokości 81%, to powinna ponieść 81% kosztów procesu, to jest 12 614,13 złotych (a dotychczas poniosła 10 173 zł, czyli o 2 441,13 zł za mało). Natomiast pozwany powinien ponieść 19% kosztów procesu, to jest 2 958,87 złotych (a dotychczas poniósł 5 400 zł, czyli o 2 441,13 zł za dużo). Dlatego Sąd obciążył powódkę w przegranej przez nią części kosztami procesu poniesionymi przez pozwanego, to jest w kwocie 2 441,13 złotych (5400- 2958,87= 2441,13) – na podstawie art. 98 par. 1 k.p.c. (punkt V wyroku). Rozstrzygnięcie w zakresie odsetek od kwoty zasądzonej tytułem zwrotu kosztów procesu uzasadnia treść art. 98 §1 1k.p.c. Jednocześnie należy zauważyć, że w wyroku na skutek oczywistego błędu rachunkowego w pkt V zapisano kwotę 3 467,13 złotych zamiast 2 441,13 złotych. Sprostowano to postanowieniem z dnia 10 maja 2024 roku. Powódka A. F. wygrała sprawę co do kwoty zadośćuczynienia 3 580 zł, co stanowi 26% z ogólnego żądania zasądzenia 13 580 zł. Powódka A. F. ze swoim żądaniem utrzymała się więc w 26%, a przegrała w 74% i w tym też stosunku powinna partycypować w kosztach wygenerowanych wniesionym powództwem. Na koszty procesu poniesione przez powódkę A. F. w łącznej wysokości 4 617 zł składają się: - opłata od pozwu w wysokości 1000 zł, - opłata skarbowa od pełnomocnictwa 17 zł, - wynagrodzenie zawodowego pełnomocnika będącego radcą prawnym – 3 600 złotych,

§ 2

pkt 5rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1964 z późn. zm.) Na koszty poniesione przez pozwanego w łącznej wysokości 3 600 zł składają się: - wynagrodzenie zawodowego pełnomocnika będącego radcą prawnym – 3 600 złotych,

§ 2

pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1935), Suma kosztów poniesionych przez obie strony wynosi 8 217 zł. Wobec faktu, że powódka uległa co do części swego żądania w wysokości 74%, to powinna ponieść 74% kosztów procesu, to jest 6 080,58 złotych (a dotychczas poniosła 4 617 zł, czyli o 1 463,58 zł za mało). Natomiast pozwany powinien ponieść 26% kosztów procesu, to jest 2 136,42 złotych (a dotychczas poniósł 3 600 zł, czyli o 1 463,58 zł za dużo). Dlatego Sąd obciążył powódkę w przegranej przez nią części kosztami procesu poniesionymi przez pozwanego, to jest w kwocie 1 463,58 złotych (3600- 2136,42= 1463,58) – na podstawie art. 98 par. 1 k.p.c. (punkt VI wyroku). Rozstrzygnięcie w zakresie odsetek od kwoty zasądzonej tytułem zwrotu kosztów procesu uzasadnia treść art. 98 §1 1k.p.c. Rozstrzygnięcie w przedmiocie nieuiszczonych kosztów sądowych uzasadnia treść art. 100 zd. pierwsze k.p.c. w zw. z art. 113 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 roku o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz. U. z 2016 roku, poz. 623 zwanej dalej u.k.s.c.). Stosownie do art. 113 ust. 1 u.k.s.c. w sprawach cywilnych kosztami sądowymi, których strona nie miała obowiązku uiścić lub których nie miał obowiązku uiścić kurator albo prokurator, sąd w orzeczeniu kończącym sprawę w instancji obciąży przeciwnika, jeżeli istnieją do tego podstawy, przy odpowiednim zastosowaniu zasad obowiązujących przy zwrocie kosztów procesu. W niniejszej sprawie zostały tymczasowo wyłożone z sum budżetowych Skarbu Państwa wydatki na opinie biegłej w łącznej kwocie 916,67 złotych (k.881). W związku z przegraną powódki E. F. w sprawie w 81%, jest ona zobowiązana zwrócić na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Okręgowego w Lublinie kwotę 742,50 zł (81% z 916,67) (punkt VII wyroku). W związku z przegraną pozwanego w sprawie w 19%, jest on zobowiązany zwrócić na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Okręgowego w Lublinie kwotę 174,17 zł (19% z 916,67) (punkt VIII wyroku). Należało zatem w pkt VII nakazać ściągnąć od powódki E. F. na rzecz Skarbu Państwa- Prezesa Sądu Okręgowego w Lublinie kwotę 742,50 zł tytułem pokrycia części kosztów sądowych, wyłożonych tymczasowo z sum budżetowych Skarbu Państwa. Należało zatem w pkt VIII nakazać ściągnąć od powódki pozwanego na rzecz Skarbu Państwa- Prezesa Sądu Okręgowego w Lublinie kwotę 174,17 zł tytułem pokrycia części kosztów sądowych, wyłożonych tymczasowo z sum budżetowych Skarbu Państwa. Z tych wszystkich względów, na podstawie przywołanych przepisów prawa, Sąd Okręgowy w Lublinie orzekł, jak w wyroku.