Sygn. akt I C 135/23 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 19 marca 2024 r. Sąd Okręgowy w Warszawie, I Wydział Cywilny w składzie: Przewodniczący: SSO Ewa Ligoń-Krawczyk Protokolant: sekreta

§ 1kc i art.

118 kc. Zgodnie z pierwszym ze stanowisk, na które powoływał się pozwany, art.

§ 1kc ma charakter samodzielny i niezależny od art.

118 kc, stanowi wobec niego lex specialis, zatem koniec terminu przedawnienia nie zostaje przedłużony do ostatniego dnia roku kalendarzowego. Między stronami nie była sporna okoliczność, że powód o szkodzie i o osobie obowiązanej do jej naprawienia dowiedział się najpóźniej z dniem 28 sierpnia 2019 r., kiedy to nastąpiło zwolnienie z jednostki penitencjarnej. Zatem zgodnie z pierwszym poglądem roszczenie powoda uległoby przedawnieniu z upływem dnia 28 sierpnia 2022 r. Sąd rozpoznający sprawę w niniejszym składzie nie przychyla się jednak do tego poglądu. Stanowisko przeciwne zaś głosi, że trzyletni termin przedawnienia roszczeń odszkodowawczych wynikających z czynu niedozwolonego, art.

§ 1kc powinien być rozpatrywany z uwzględnieniem brzmienia art.

118 kc, dzięki któremu koniec terminu przedawnienia ulegnie przedłużeniu do ostatniego dnia roku kalendarzowego. Zdaniem Sądu zatem termin przedawnienia w sprawie niniejszej upływał z dniem 31 grudnia 2022 r., nie zaś 28 sierpnia 2022 r. Pozew został nadany w polskiej placówce pocztowej operatora pocztowego w dniu 29 grudnia 2022 r., zatem zgodnie z art. 165 § 1 kpc z tym dniem uważa się za wniesiony do sądu. W ten sposób na podstawie art. 123 § 1 pkt 1 kpc został skutecznie przerwany bieg przedawnienia. O kosztach orzeczono na podstawie art. 98 § 1 i 1 1 kpc. Zgodnie z tym przepisem strona przegrywająca proces obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do dochodzenia praw i celowej obrony. Stroną przegraną okazał się powód. Na koszty procesu strony pozwanej złożyło się wynagrodzenie radcy Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej w wysokości 5.400 zł ustalone na podstawie art. 99 kpc w zw. z § 2 ust. 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 15 grudnia 2016 r. o Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej. Mając powyższe na uwadze, należało orzec jak w sentencji.