sygn. akt I C 1475/23 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ 27 lipca 2023 roku Sąd Rejonowy dla miasta stołecznego Warszawy w W. w I Wydziale Cywilnym w składzie: Przewodniczący: asesor sądowy Mateusz Janicki po rozpoznaniu na rozprawie 27 lipca 2023 roku w W. przy udziale protokolanta Gabrieli Banaszek sprawy z powództwa AirHelp Germany GmbH z siedzibą w B. przeciwko (...) Spółce Akcyjnej z siedzibą w W. o zapłatę zasądza od pozwanej na rzecz powódki 300 (trzysta) euro z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od 25 września 2022 roku do dnia zapłaty; oddala powództwo w pozostałej części; zasądza od pozwanej na rzecz powódki 100 zł (sto złotych) z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od uprawomocnienia się wyroku do dnia zapłaty tytułem zwrotu kosztów procesu. UZASADNIENIE Ponieważ wartość przedmiotu sporu nie przekracza 4 000 zł, uzasadnienie sporządzono w skróconej formie stosownie do art. 505 8 § 4 k.p.c. w zw. z art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 9 marca 2023 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 614) – ograniczając do wyjaśnienia podstawy prawnej z podaniem przepisów prawa. Powództwo zasługiwało na uwzględnienie w części. Podstawą prawną dochodzonego roszczenia były przepisy rozporządzenia (WE) nr 261/2004, a mianowicie art. 5 ust. 1 lit. c w zw. z art. 7 ust. 1 tego aktu prawnego, wykładane zgodnie z wiążącym orzecznictwem (...), w świetle którego pasażerów lotów opóźnionych w przylocie co najmniej 3 godziny należy – na potrzeby uprawnienia do zryczałtowanego odszkodowania – traktować tak jak pasażerów lotów odwołanych (wyrok w sprawie C-402/07, wyrok w sprawie C-581/10). W przypadku lotu o długości ponad 3 500 km wysokość odszkodowania wynosi 600 euro. Pozwana powołała się jednak na prawo do obniżenia odszkodowania o 50% ( vide sprzeciw od nakazu zapłaty k. 25-25v). Zarzut pozwanej zasługiwał na uwzględnienie. W tym miejscu wskazać należy, że zgodnie z art. 7 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 261/2004, jeżeli pasażerom lotu o długości ponad 3 500 km zaoferowano zmianę planu podróży do ich miejsca docelowego na alternatywny lot, którego czas przylotu nie przekracza planowego czasu przylotu pierwotnie zarezerwowanego lotu o cztery godziny, obsługujący przewoźnik lotniczy może pomniejszyć odszkodowanie o 50%. Choć przepis odnosi się explicite do odwołania lotu i zaoferowania zmiany planu podróży, znajduje on zastosowanie również do rejsów opóźnionych (przy których, ze swej istoty, nie oferuje się lotu alternatywnego). Należy bowiem zważyć, że roszczenie o odszkodowanie za opóźnienie lotu nie wynika expressis verbis z żadnego z przepisów rozporządzenia, jest natomiast efektem propasażerskiej wykładni przepisów rozporządzenia dokonanej przez (...). Wykładnia ta opiera się na traktowaniu pasażerów lotów opóźnionych ponad 3 godziny tak jak pasażerów rejsów odwołanych. Konsekwencją takiego traktowania jest zatem nie tylko przyznanie im roszczenia o odszkodowanie, ale i zarazem, konsekwentnie, przyznanie przewoźnikowi w stosunku do nich prawa do obniżenia tego odszkodowania, jeśli niedogodność, która dotknęła pasażerów tj. opóźnienie w znalezieniu się w miejscu docelowym, nie przekroczy 4 godzin. Nie ma żadnego racjonalnego powodu, żeby pasażerowie lotów opóźnionych byli chronieni bardziej niż pasażerowie lotów odwołanych. Byłoby to wprost sprzeczne z jasno wyrażoną przez (...) (którego wykładnia jest wiążąca dla wszystkich sądów państw członkowskich) zasadą równości tych pasażerów. Co więcej, (...) w wyroku w sprawie C-402/07 wprost w pkt. 63 wskazał na konieczność stosowania art. 7 ust. 2 rozporządzenia nr 261/2004 również w stosunku do opóźnionych lotów. Wykładnia dokonana przez (...) wiąże sąd rozpoznający niniejszą sprawę w zakresie wykładni art. 7 ust. 2 rozporządzenia 261/2004. Mając na uwadze powyższe, sąd zasądził od pozwanej na rzecz powódki 300 euro, w pozostałej części oddalając powództwo jako niezasadne. Podstawą prawną zasądzenia roszczeń odsetkowych był art. 481 § 1 i 2 k.c. w zw. z art. 205c pr. lotn. – odsetki były należne od dnia następującego po zakończeniu postępowania reklamacyjnego. Ponieważ pozwana 24 września 2022 r. odmówiła wypłaty odszkodowania, od 25 września 2022 r. była w opóźnieniu. Ani legitymacja bierna pozwanego jako przewoźnika obsługującego lot cedenta powódki, ani fakt opóźnienia lotu w wymiarze 3 godzin, ani legitymacja czynna powódki (jako cesjonariusza pasażera opóźnionego lotu, mającego potwierdzoną rezerwację i który stawił się do odprawy) nie były sporne. Pozwana podniosła ponadto zarzut, że część opóźnienia (51 minut na wylocie) była spowodowana nadzwyczajną okolicznością w rozumieniu art. 5 ust. 3 rozporządzenia nr 261/2004, co powinno skutkować odliczeniem tej części od łącznego wymiaru opóźnienia, wskutek czego opóźnienie nie przekroczyłoby 3 godzin, a więc pozwana nie byłaby w ogóle zobowiązana do zapłaty odszkodowania (stosownie do wykładni z wyroku (...) C-402/07 oraz C-315/15). Zarzut pozwanej nie zasługiwał na uwzględnienie. W ocenie pozwanej tą nadzwyczajną okolicznością były restrykcje (...) tj. przydzielenie jej „slotu” z opóźnieniem względem deklarowanego czasu gotowości samolotu i załogi. O ile restrykcje (...) stanowią okoliczności nadzwyczajne w rozumieniu art. 5 ust. 3 rozporządzenia nr 261/2004 ( vide motyw
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.