I C 157/22

(1)Dnia 3 listopada 2022 r. Sąd Rejonowy w Gdyni I Wydział Cywilny: Przewodniczący: sędzia Tadeusz Kotuk Protokolant: st. sekr. sąd. Anna Szymańska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 listopada 2022 r. w G. sprawy z powództwa (...) Państwowe S.A. w W. przeciwko J. K.

(1)i D. K.

(1)z udziałem interwenienta ubocznego Gminy M. G. o eksmisję nakazuje pozwanym J. K.

(1)i D. K.

(1), aby opróżnili, opuścili i wydali powodowi (...) Państwowe S.A. w W. lokal mieszkalny numer (...) w budynku przy ul. (...) w G.; orzeka, że pozwanym J. K.

(1)i D. K.

(1)nie przysługuje uprawnienie do zawarcia umowy najmu socjalnego lokalu; zasądza solidarnie od pozwanych J. K.

(1)i D. K.

(1)na rzecz powoda (...) Państwowe S.A. w W. kwotę 457 zł (czterysta pięćdziesiąt siedem złotych) wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie za okres od dnia uprawomocnienia się niniejszego wyroku do dnia zapłaty – tytułem zwrotu kosztów procesu; wyrokowi w punkcie I. w stosunku do pozwanego J. K.

(1)nadaje rygor natychmiastowej wykonalności; kosztami interwencji ubocznego obciąża Gminę M. G., uznając je za poniesione. Sygn. akt I C 157/22 UZASADNIENIE Stan faktyczny Lokal mieszkalny numer (...) przy ul. (...) w G. stanowi własność (...) Państwowych S.A. w W.. Okoliczność bezsporna W przeszłości najemcą tego lokalu był T. K. (ojciec pozwanych). Dowód: umowa najmu, k. 33 Po śmierci T. K. (w 2007 r.) najemcami są jego synowie: J. K.

(1)i D. K.

(1), którzy obecnie zamieszkują w przedmiotowym lokalu. Okoliczności bezsporne J. K.

(1)i D. K.

(1)prowadzą wspólnie jedno gospodarstwo domowe. D. K.

(1)nie pracuje zawodowo od kilkunastu lat, pozostaje na utrzymaniu brata. J. K.

(1)jest pracownikiem ochrony z wynagrodzeniem około 3.000 zł (netto). Od około 2017 r. pozwani w ogóle nie uiszczają czynszu na rzecz właściciela. Dowód: zeznania pozwanego D. K., k. 114 verso Pismem z 10 lipca 2018 r. pozwani zostali wezwani do uregulowania zaległości przekraczającej 3-miesięczny czynsz w dodatkowym terminie miesięcznym – pod rygorem wypowiedzenie umowy najmu. Wobec bezskuteczności wezwania pozwany wypowiedziano umowę najmu (pismami z 25 września 2018 r., doręczonymi 1 i 3 października 2018 r.). Dowód: wezwanie, k. 34-35 wypowiedzenie, k. 36-39 Ocena dowodów Stan faktyczny ustalono na podstawie dokumentów prywatnych oraz zeznań pozwanego D. K., które są szczere i nie budzą wątpliwości. Kwalifikacja prawna Pozwani obecnie nie posiadają tytułu prawnego do zajmowania lokalu (wypowiedzenie umowy najmu skuteczne w świetle art. 11 ust. 2 pkt 1 ustawy o ochronie praw lokatorów […]), a powód jest jego właścicielem. To czyni powództwo zasadnym w świetle art. 222 § 1 k.c. ( punkt I. sentencji). Przedmiotowy lokal nie wchodzi w skład publicznego zasobu mieszkaniowego, jest własnością prywatną. Stosunek prawny stron nawiązał się w 2007 r. w trybie art. 691 k.c. (wstąpienie w stosunek najmu dzieci po śmierci dotychczasowego najemcy), nie jest on tożsamy z umową zawartą przez T. K., a za jej „kontynuację” może być potraktowany jedynie w rozumieniu potocznym, a nie prawnym. Zgodnie z treścią art. 5 ustawy z dnia 17 grudnia 2004 r. o zmianie ustawy o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego oraz o zmianie niektórych ustaw przepisu art. 14 ust. 7 ustawy o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego nie stosuje się do umów o używanie lokal mieszkalnych, zawartych przed dniem wejścia w życie ustawy nowelizującej (czyli przed dniem 1 stycznia 2005 r.). Wyłączenie to nie ma więc zastosowania w niniejszej sprawie, gdyż w pojęciu „zawarcia umowy o używanie lokali mieszkalnych” mieści się także nawiązanie stosunku najmu w trybie art. 691 k.c. W konkluzji należy stwierdzić, że Sąd w niniejszej sprawie nie stosował art. 14 ust. 4 ustawy o ochronie praw lokatorów […], gdyż przedmiotowy lokal nie wchodzi w skład publicznego zasobu mieszkaniowego, ani nie dotyczy lokalu spółdzielczego lub w ramach zasobu społecznej inicjatywy mieszkaniowej (art. 14 ust. 7 tej ustawy). Jeżeli zaś chodzi o analizę ogólnych przesłanek przyznania uprawnienia pozwanym do zawarcia umowy najmu socjalnego lokalu, Sąd stwierdził ich brak. Zgodnie z art. 14 ust. 3 ustawy o ochronie praw lokatorów […] w tym zakresie bierze się pod uwagę dotychczasowy sposób korzystania przez z lokalu oraz szczególną sytuację materialną i rodzinną pozwanych. Sposób korzystania z lokalu przez pozwanych nie cechuje nic istotnego, poza tym, że pozwani od kilku już lat zupełnie nie regulują w żadnym stopniu należności na rzecz właściciela (zapadły w sprawie zaległości już prawomocne orzeczenia sądowe), a lokal – jak wynika z zeznań D. K. – jest zaniedbany. Pozwani nie znajdują się też w szczególnej sytuacji materialnej i rodzinnej. Żaden z nich nie ma nikogo na swoim utrzymaniu, nie jest poważnie chory lub dotknięty inwalidztwem, jeden z pozwanych (J. K.) pracuje zawodowo, a drugi (D. K.) jest na utrzymaniu brata – od kilkunastu lat nie pracuje i nie poszukuje aktywnie zatrudnienia, co należy ocenić krytycznie. Niezasadnym jest więc argument, że pozwani nie uiszczają należności z uzasadnionych przyczyn (brak środków materialnych), gdyż korzystając z cudzej rzeczy (lokal mieszkalny) należy dołożyć odpowiedniej staranności, aby pokryć należne opłaty, tymczasem D. K. w tym zakresie bez żadnego rzeczywistego powodu od kilkunastu lat całkowicie bierny (nie pracuje zawodowo). Zachowanie pozwanego D. K. na rozprawie nie daje podstaw do wniosków, aby był on w jakimkolwiek stopniu ułomny intelektualnie (co niedwuznacznie sugerował złożeniem świadectw ze szkoły specjalnej). Z tych przyczyn orzeczono jak w punkcie II. sentencji na mocy art. 14 ust. 3 ustawy o ochronie praw lokatorów […] a contrario. Wyrokowi w stosunku do pozwanego J. K. jako zaocznemu – nadano rygor natychmiastowej wykonalności z urzędu (art. 333 § 1 pkt 3 k.p.c.) – punkt IV. sentencji. Koszty W punkcie III. zasądzono solidarnie od pozwanych na rzecz wygrywającego powoda koszty procesu (art. 98 w zw. z art. 105 § 2 k.p.c.), na które składa się: opłata sądowa od pozwu (200 zł), opłata za czynności radcy prawnego w stawce minimalnej (240 zł, § 7 pkt 1 rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych, ze zm.), opłata skarbowa od pełnomocnictwa (17 zł). O kosztach interwencji ubocznej orzeczono jak w punkcie V. sentencji na mocy art. 107 zd. trzecie k.p.c. a contrario, albowiem interwencja nie przyczyniła się do wyjaśnienia sprawy, interwenient był też reprezentowany na przeprowadzonej rozprawie.