I C 165/24

(1)a w uzasadnieniu pozwany jest A. N. i W. N., zgodnie z rozporządzeniem MSWiA z 2014 r. ze zm. o USC nie można zmieniać zapisów pierwotnych pod żadnym pozorem. Nie ma takich osób jak A. N. i W. N.. W ocenie pozwanych upoważnienie podpisane przez wójta zwiera błędy formalne ponieważ nie ma takiej osoby, nie ma też radcy prawnego A. W. i referendarza sądowego J. S.. Pozwani wskazali na art. 43

(4)k.c., art. 271 k.k. i art. 39

(4)§ 4 k.c. Sąd ustalił co następuje: Pozwany A. N. 2 lipca 2021 r. zawarł z Zakładem (...) przy Urzędzie Gminy C. umowę nr (...) (kod kontrahenta: (...)) umowę o zaopatrzenie w wodę i odprowadzanie ścieków z obiektu położonego w (...) i zobowiązał się do terminowo uiszczać zapłatę za dostarczoną wodę i odprowadzone ścieki zgodnie z wystawioną przez dostawcę fakturą. (dowód: umowa nr (...) k. 5). Zakładem (...) przy Urzędzie Gminy C. wystawił w imieniu sprzedającego Gminy C. pozwanym A. i W. N. faktury VAT nr : FA (...) z 7.07.2023 r. na kwotę 127,40 zł z terminem płatności 21.07.2023 r. , FA (...) z 19.09.2023 r. na kwotę 127,40 zł z terminem płatności 3.10.2023 r., FA (...) z 20.11.2023 r. na kwotę 127,40 zł z terminem płatności 4.12.2023 r. i FA (...) z 5.02.2024 na kwotę 127,52 zł z terminem płatności 19.02.2024 r. (dowód: faktury VAT k.6). Zakład (...) przy Urzędzie Gminy C. wysłał pozwanym A. i W. N. przedsądowe wezwanie do zapłaty nr (...) z 12.01.2024 r. (dowód: wezwanie do zapłaty k.7). Sąd zważył co następuje: Powództwo zasługiwało na uwzględnienie. W rozpoznawanej sprawie co do zasady stan faktyczny nie był sporny. Pozwani nie kwestionowali faktu zawarcia z stroną powodową umowy z 2 lipca 2021 r. o umowę o zaopatrzenie w wodę i odprowadzanie ścieków z obiektu położonego w (...). Sam pozwany A. N. na rozprawie wyjaśnił, że jeżeli chodzi o kwestie samej opłaty, to nie uchylają się od zapłaty. Jedynie pozwani konsekwentnie twierdzili, iż „ pozew został wystawiony na N. W. i N. A.

(1)a w uzasadnieniu pozwany jest A. N. i W. N.. Nie ma takich osób jak A. N. i W. N.”. Tylko dla uściślenia faktów w pierwszej kolejności należy wskazać, iż w uzasadnieniu pozwu z 21.02.2024 r. pozwani nie są wymieniani z imienia i nazwiska. Zgodnie z zasadami pisowni języka polskiego naturalnym szykiem pisowni jest zasada umieszczania imienia przed nazwiskiem. Nazwisko może występować na pierwszym miejscu tylko w zestawieniach sporządzonych w porządku alfabetycznym, np. w indeksach osobowych lub bibliografii (vide: Słownik Języka Polskiego PWN). Również art. 126 § 1 pkt 2 k.p.c. wyraźnie stanowi, iż każde pismo procesowe powinno zawierać imiona i nazwiska stron, czyli wskazuje kolejność podawania najpierw imienia a następnie nazwiska. Pozwani całkowicie dowolnie bez wskazania logicznej argumentacji twierdzą, że szyk pisowni A. N. i W. N. jest jednoznaczny z tym, że nie ma takich osób, bowiem „nie można zmieniać nazwiska N. A.

(1)”. Kolejność nazwiska i imienia w aktach i rejestrach USC nie oznacza, że stosowanie reguł języka polskiego w pisowni imienia i nazwiska jest równoznaczne z tym, iż taka osoba nie istnieje. Identyfikacja osoby fizycznej następuje nie tylko przez wskazanie imienia i nazwiska ale również przez wskazanie nr PESEL, daty i miejsca urodzenia, imion rodziców i nazwiska rodowego matki, adresu zamieszkania. Zawarcie umowy o zaopatrzenie w wodę lub odprowadzanie ścieków z właścicielem budynku oznacza, że koszty tych usług obciążają ich odbiorców. Umowę zawartą w oparciu o regulacje ustawy z 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 757) klasyfikuje się jako umowę dostawy. Zgodnie bowiem z dyspozycją przepisu art. 605 k.c. przez umowę dostawy dostawca zobowiązuje się do wytworzenia rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku oraz do ich dostarczenia częściami albo periodycznie, a odbiorca zobowiązuje się do odebrania tych rzeczy i do zapłacenia ceny (tak: P. Bojarski [w:] W. Radecki, J. Rotko, P. Bojarski, Ustawa o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków. Komentarz, Warszawa 2011, art. 6). Bezsprzecznie, w okresie objętym pozwem strona powodowa dostarczała wodę i odbierała ścieki z nieruchomości znajdującej się we władaniu pozwanych. W ocenie sądu strona powodowa właściwie określiła pozwanych i w toku postępowania stosownie do treści przepisu art. 6 k.c. wykazała dokumentami zasadność powództwa co do zasady i wysokości, i że pozwani stosownie do zawartej umowy z 2 lipca 2021 r. o zaopatrzenie w wodę i odprowadzanie ścieków z obiektu położonego w (...), nie uiścili wymagalnych należności wynikających z faktur VAT nr (...), FA (...), FA (...), FA (...) . Również strona powodowa wykazała istnienie po jej stronie legitymacji czynnej wynikającej z zwartej umowy z 2 lipca 2021 r. o zaopatrzenie w wodę i odprowadzanie ścieków z obiektu położonego w (...). Mając na uwadze powyższe sąd zasądził od pozwanych na rzecz strony powodowej kwotę 509,72 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia wymagalności poszczególnych kwot do dnia zapłaty. O kosztach procesu orzeczono na podstawie art. 98 § 1 k.p.c., zgodnie z zasadą odpowiedzialności za wynik procesu, który pozwani przegrali. Na zasądzone od pozwanych na rzecz strony powodowej koszty procesu w wysokości 370 zł składało się wynagrodzenie profesjonalnego pełnomocnika będącego radcą prawnym w wysokości 270 zł (§ 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych) i zwrot uiszczonej opłaty od pozwu w kwocie 100 zł .