punktem 4 umowy w załączeniu do umowy pożyczkobiorcy miała został przesłana ramowa umowa pożyczki nr (...) w formie pliku (...) możliwego do zapisania w systemie komputerowym pożyczkobiorcy.
punktem 5 umowy, zapisy ramowej umowy pożyczki miały mieć zastosowanie do umowy pożyczki, w tym w szczególności w zakresie zasad i terminu spłaty pożyczki, w tym w szczególności kolejności zaliczania wpłat na poczet należności pożyczkodawcy, prawa pożyczkobiorcy do otrzymania w każdym czasie harmonogramu spłaty pożyczki, informacji o kosztach, które pożyczkobiorca zobowiązany jest ponieść w związku z umową pożyczki, rocznej stopy oprocentowania przeterminowanego oraz warunki jej zmiany, skutków braku płatności, terminu, sposobu i skutków odstąpienia pożyczkobiorcy od umowy pożyczki, prawa pożyczkobiorcy do spłaty pożyczki przed terminem, informacji o warunkach wypowiedzenia umowy, wskazania organu nadzoru właściwego w sprawach ochrony konsumentów.
punktem 6 umowy, opłaty związane z nieterminową spłatą udzielonej pożyczki oraz innych kosztów określa ramowa umowa pożyczki (załącznik – Tabela Opłat) zawarta przez pożyczkobiorcę z pożyczkodawcą.
punktem 7 umowy, załącznik do umowy pożyczki stanowił także wzór oświadczenia o odstąpieniu od umowy pożyczki, jak również formularz informacyjny dotyczący pożyczki. W sprawach nieuregulowanych w umowie zastosowania miały znaleźć zapisy ramowej umowy pożyczki (punkt 8 umowy). Dowód: bezsporne, a nadto wydruk umowy pożyczki z dnia 12 grudnia 2019 r. nr (...)– k. 17, potwierdzenie przelewu – k. 30, przesłuchanie pozwanej D. Z. na rozprawie w dniu 15 lipca 2024 roku – k. 81v, znacznik czasowy 00:21:40 do 00:39:53, wydruk rachunku bankowego pozwanej – k. 71 D. Z. przyporządkowano identyfikator odpowiadający numerowi PESEL (...). Dowód: informacja dotycząca logowania – k. 30v 15 stycznia 2020 roku został sporządzony wydruk umowy pożyczki o numerze: (...) pomiędzy (...) spółką z ograniczoną odpowiedzialnością w W. a D. Z.. Na mocy tej umowy kwota wypłacona miała wynosić 2824,42 złotych. Całkowita kwota pożyczki i zarazem całkowita kwota do zapłaty wynosić miała 3 622,72 zł, prowizja wynosić miała 155,04 zł, oprocentowanie 23,10 zł. Roczna stopa oprocentowania pożyczki wynosiła 10%. Termin spłaty pożyczki to 14 lutego 2020 roku. Pożyczka miała być spłacona w dwóch ratach: pierwsza w wysokości 620,16 zł do dnia 15 stycznia 2020 roku, a druga w wysokości 3002,56 zł do dnia 14 lutego 2020 roku.
punktem 2 wydruku umowy pożyczki, kwota pożyczki miała nastąpić na rachunek bankowy należący do Centrum (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością.
punktem 4 umowy w załączeniu do umowy pożyczkobiorcy miała został przesłana ramowa umowa pożyczki nr (...) w formie pliku (...) możliwego do zapisania w systemie komputerowym pożyczkobiorcy.
punktem 5, zapisy ramowej umowy pożyczki miały mieć zastosowanie do umowy pożyczki, w tym w szczególności w zakresie zasad i terminu spłaty pożyczki, w tym w szczególności kolejności zaliczania wpłat na poczet należności pożyczkodawcy, prawa pożyczkobiorcy do otrzymania w każdym czasie harmonogramu spłaty pożyczki, informacji o kosztach, które pożyczkobiorca zobowiązany jest ponieść w związku z umową pożyczki, rocznej stopy oprocentowania przeterminowanego oraz warunki jej zmiany, skutków braku płatności, terminu, sposobu i skutków odstąpienia pożyczkobiorcy od umowy pożyczki, prawa pożyczkobiorcy do spłaty pożyczki przed terminem, informacji o warunkach wypowiedzenia umowy, wskazania organu nadzoru właściwego w sprawach ochrony konsumentów.
punktem 6 umowy, opłaty związane z nieterminową spłatą udzielonej pożyczki oraz innych kosztów określa ramowa umowa pożyczki (załącznik – Tabela Opłat) zawarta przez pożyczkobiorcę z pożyczkodawcą.
punktem 7 umowy, załącznik do umowy pożyczki stanowił także wzór oświadczenia o odstąpieniu od umowy pożyczki, jak również formularz informacyjny dotyczący pożyczki.
punktem 8, w sprawach nieuregulowanych w umowie zastosowania miały znaleźć zapisy ramowej umowy pożyczki. Wydruk ten nie został opatrzony podpisem żadnej ze stron lub innym zwyczajowo przyjętym sposobem weryfikacji stron (przelew weryfikacyjny, rozmowa autoryzacyjna itp.). Dowód: wydruk umowy pożyczki z 15 stycznia 2020 roku – k. 28v-29 W dniu 9 października 2019 roku, sporządzony został wydruk ramowej umowy pożyczki, z którego treści wynika, że Centrum (...) spółka z o.o. w W. reprezentowana przez pośrednika (...) z siedzibą w Zjednoczonych Emiratach Arabskich zawarła z pozwaną D. Z. wskazaną umowę ramową pożyczki określającą zasady udzielania pożyczek oraz pożyczek refinansujących. Tego samego dnia, tj. 9 października 2019 roku sporządzony został wydruk ramowej umowy pożyczki, z którego treści wynika, że (...) spółka z o.o. w W. reprezentowana przez pośrednika (...) z siedzibą w Zjednoczonych Emiratach Arabskich zawarła z pozwaną D. Z. wskazaną umowę ramową pożyczki określającą zasady udzielania pożyczek oraz pożyczek refinansujących. Obie umowy ramowe są tożsamej treści, z tą różnicą, że w przypadku wydruku umowy ramowej zawartej z Centrum (...) spółką z o.o. w poszczególnych częściach umowy jest mowa o tym podmiocie, natomiast w przypadku wydruku umowy ramowej zawartej z (...) spółką z o.o. umowa wskazuje w tych samych miejscach ten właśnie podmiot. Warunkiem udzielenia pożyczki
każdej z umów ramowych jest zarejestrowanie się przez pożyczkobiorcę na stronie internetowej freezl.pl (tak definicja strony internetowej w § 1 pkt 1 ppkt 31 umów ramowych), dokonanie przez pożyczkobiorcę przelewu potwierdzającego rejestrację, złożenie wniosku o udzielenie pożyczki zaakceptowanego przez pożyczkodawcę oraz przejście przez pożyczkobiorcę weryfikacji.
pkt 1 i § 1 pkt 1 ppkt 4 umów ramowych, wniosek o udzielenie pierwszej pożyczki zarejestrowany pożyczkobiorcy może złożyć wyłącznie za pośrednictwem formularza internetowego udostępnionego pożyczkobiorcom na stronie internetowej pożyczkodawcy. Wniosek o udzielenie kolejnej pożyczki pożyczkobiorca może złożyć przez formularz internetowy, jak również wysyłając wiadomość tekstową (SMS) na numer telefonu podany na stronie internetowej pożyczkodawcy lub dzwoniąc na numer infolinii podany na stronie internetowej pożyczkodawcy (§ 10 pkt 3 umów ramowych).
pkt 1 umów ramowych, pożyczkodawca dopuszcza udzielenie pożyczkobiorcy pożyczki refinansującej zobowiązania u innych pożyczkodawców wymienionych na stronie internetowej pośrednika. W ramach pożyczki refinansującej pożyczkodawca spłaca zobowiązanie wobec pożyczkodawcy, względem którego pożyczkobiorca ma zobowiązanie.
pkt 2 umów ramowych, niezwłocznie po złożeniu przez pożyczkobiorcę wniosku o udzielenie pożyczki refinansującej na podstawie danych zawartych we wniosku, pożyczkodawca działając za pośrednictwem pośrednika przedstawia pożyczkobiorcy ofertę spłaty pożyczki refinansującej.
pkt 8 umów ramowych, w przypadku gdy pożyczkobiorca nie dokona spłaty pożyczki refinansującej lub jej części, pożyczkodawca jest uprawniony do naliczania odsetek za opóźnienie w wysokości maksymalnych odsetek za opóźnienie (§ 14 pkt 8 umów ramowych w zw. z § 15 pkt 2). Żadna z umów ramowych nie zawiera informacji o tym jakie umowy stanowi integralną część. Dowód: wydruk umowy ramowej pożyczki z Centrum (...) spółką z o.o. z 9.10.2019 r. – k. 13-16v, wydruk umowy ramowej pożyczki z (...) spółką z o.o. z 9.10.2019 r. – k. 23-26 (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, jak i (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością ustanowiły regulaminy świadczenia usług drogą elektroniczną, lecz postanowienia tych regulaminów pokrywają się w przeważającej mierze z postanowieniami umów ramowych. Dowód: wydruk regulaminu świadczenia usług drogą elektroniczną przez Centrum (...) sp. z o.o. – k. 9-12v, wydruk regulaminu świadczenia usług drogą elektroniczną przez (...) sp. z o.o.– k. 18v-22 14 grudnia 2022 roku (...) sp. z o.o. w W. zawarła z M. O. w T. umowę cesji, mocą której M. O. nabyła pakiet wierzytelności. W wyciągu z listy wierzytelności pod pozycją 97614 wymieniona była wierzytelność w kwocie 2824,42 złote z tytułu pożyczki o numerze (...) zaciągniętej 15 stycznia 2020 roku, przez D. Z.. Wyciąg wymieniał również numer PESEL pozwanej. Dowód: odpis umowy cesji wraz z wyciągiem z listy dłużników – k. 31-35 8 lutego 2023 roku M. O. w T. zbyła na rzecz powoda (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w W. pakiet wierzytelności. W wyciągu z listy wierzytelności pod pozycją 97614 wymieniona była wierzytelność w kwocie 2824,42 złote z tytułu pożyczki o numerze (...) zaciągniętej 15 stycznia 2020 roku, przez D. Z.. Wyciąg wymieniał również numer PESEL pozwanej. Dowód: odpis umowy cesji wraz z wyciągiem z listy dłużników – k. 36-40 (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością pismem z dnia 16 marca 2020 roku wezwał pozwaną do zapłaty kwoty 3 670,84 zł. Powód pismem z dnia 13 listopada 2023 roku zawiadomił pozwaną o przelewie wierzytelności i wezwał ją do zapłaty kwoty 5 603,21 złotych z tytułu przedmiotowej umowy. Wezwania pozostały bezskuteczne. Dowód: kopia wezwania do zapłaty z dnia 16 marca 2020 r. – k. 29v, kopia wezwania do zapłaty z dnia 13 listopada 2023 r. z potwierdzeniem nadania – k. 40v-41 W dniu 23 czerwca 2024 roku działająca w imieniu Centrum (...) spółki z o.o. prezes zarządu A. S. wydała oświadczenie, w którym potwierdziła w imieniu reprezentowanej spółki, że na poczet spłaty pożyczki D. Z. wpłynęła wpłata w wysokości 2 824,42 zł w dniu 15 stycznia 2020 roku z konta spółki (...) spółki z o.o. Dowód: kopia pisma z dnia 23.06.2024 r. – k. 86 Z informacji wynikających z rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego Centrum (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w W. oraz (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w W. wynika, że w każdej z tych spółek jedynymi wspólnikami w przeszłości były (...) oraz (...) Ltd – każdy z tych podmiotów dysponował w każdej ze spółek 50 udziałami o łącznej wartości po 2500 zł, a następnie w każdej ze spółek doszło do zwiększenia kapitału zakładowego z 5000 złotych do 200 000 złotych. Wraz ze zwiększeniem kapitału zakładowego jedynym wspólnikiem w obu spółkach stał się (...) Ltd, który dysponował 4000 udziałami o łącznej wartości 200 000 złotych. Następnie udziały należące do (...) Ltd zmieniły właścicieli i obecnie w każdej ze spółek są inny wspólnicy – w (...) spółce z o.o. jest nim S. C., który stał się posiadaczem wszystkich udziałów spółki w wyniku nabycia ich od (...) Ltd, który z kolei nabył je od (...) Ltd. Z kolei w Centrum (...) spółce z o.o., (...) Ltd wyzbył się swoich udziałów na rzecz (...) Ltd, który z kolei zbył udziały na rzecz (...) Ltd – aktualnego jedynego wspólnika spółki. Dowód: odpis pełny z Krajowego Rejestru Sądowego Centrum (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w W. oraz (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w W. – dostępne w rejestrze publicznym na stronie internetowej https://wyszukiwarka-krs.ms.gov.pl Sąd Rejonowy zważył, co następuje: Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie dokumentów zgromadzonych w aktach sprawy, uznając je za wiarygodne w całości. Sąd uznał za wiarygodne także zeznania pozwanej D. Z., aczkolwiek w przeważającej części nie były one przydatne dla ustalenia stanu faktycznego. Pozwana potwierdziła zawarcie umowy pożyczki z dnia 19 grudnia 2019 roku, a także opisała swój aktualny stan majątkowy i rodzinny. Okoliczności dotyczące sytuacji osobistej pozwanej były jednak irrelewantne dla rozstrzygnięcia sprawy w sytuacji, w której powództwo podlegało oddaleniu. Sąd nie uznał za przydatne dla rozstrzygnięcia sprawy także w przeważającej mierze wydruków z rachunku bankowego pozwanej. W części (k. 71) potwierdzają one otrzymanie przez pozwaną kwoty 2200 złotych od Centrum Rozwiązań Kredytowych, lecz operacje wskazujące na spłatę pożyczki zawierają informację o spłacie na rzecz Centrum Rozwiązań Kredytowych w W., zaś powód dochodził roszczenia wynikającego z umowy pożyczki refinansującej zawartej z (...) spółką z ograniczoną odpowiedzialnością w W.. Wobec stanowiska pozwanej, to na stronie powodowej ciążył obowiązek udowodnienia, że strony zawarły umowę pożyczki refinansowanej, że została ona wykonana przez pierwotnego pożyczkodawcę, a nadto wykazania roszczenia co do wysokości. Tymczasem dowody przedstawione przez powoda nie wykazały w sposób dostateczny by dochodzona pozwem wierzytelność w ogóle istniała. Również zeznania pozwanej złożone na rozprawie w dniu 15 lipca 2024 roku wskazują, że nie składała ona wniosku o zawarcie umowy pożyczki refinansującej.
art. 720 § 1 k.c., przez umowę pożyczki dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność biorącego określoną ilość pieniędzy albo rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku, a biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy albo tę samą ilość rzeczy tego samego gatunku i tej samej jakości. Ustawa z 12 maja 2011 roku o kredycie konsumenckim (dalej: u.k.k.) stanowi w art. 3 ust. 1 i ust. 2 pkt 1, iż przez umowę o kredyt konsumencki rozumie się umowę o kredyt w wysokości nie większej niż 255 550 zł albo równowartość tej kwoty w walucie innej niż waluta polska, który kredytodawca w zakresie swojej działalności udziela lub daje przyrzeczenie udzielenia konsumentowi. Za umowę o kredyt konsumencki uważa się w szczególności umowę pożyczki. Na wstępie należy podkreślić, że fakt, iż umowa nie została ona zawarta w formie pisemnej nie powoduje, że nie jest ona ważna. Do ważności umowy pożyczki zawartej w drodze elektronicznej nie jest bowiem wymagana forma pisemna, co wynika z treści przepisu art. 29 ust. 1 u.k.k.,
którym umowa o kredyt konsumencki powinna być zawarta w formie pisemnej, chyba że odrębne przepisy przewidują inną szczególną formę. Z przepisu tego nie wynika zatem, aby forma pisemna została zastrzeżona pod rygorem nieważności, a zatem należało przyjąć, że zastrzeżenie formy pisemnej,
przepisem art. 73 § 1 k.c., zostało zastrzeżone jedynie pod rygorem dowodowym. Innymi słowy, brak podpisów stron pod wydrukiem umowy pożyczki zawartej na odległość, nie świadczy o nieważności bądź nieistnieniu takiej umowy. Jednakże w takim wypadku to na pożyczkodawcy, czy też – jak w niniejszej sprawie – jego następcy, spoczywa ciężar wykazania, że do zawarcia przedmiotowej umowy faktycznie doszło. Powód nie sprostał temu wymaganiu. Wśród materiałów złożonych w sprawie nie ma bowiem jakichkolwiek śladów aktywności pozwanej świadczących o tym, że w dniu 15 stycznia 2020 roku D. Z. wyraziła wolę przystąpienia do umowy pożyczki refinansowanej na warunkach określonych przez powoda. Brak np. złożonego przez pozwanego wniosku o pożyczkę, wyrażonych zgód czy potwierdzeń, indywidualnej autoryzacji automatycznego oświadczenia. Za taki dowód nie mógł zdaniem Sądu zostać uznany wydruk pisma z 23 czerwca 2024, w którym działająca w imieniu Centrum (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w W. prezes zarządu A. S. wydała oświadczenie, w którym potwierdziła w imieniu reprezentowanej spółki, że na poczet spłaty pożyczki D. Z. wpłynęła wpłata w wysokości 2 824,42 zł w dniu 15 stycznia 2020 roku z konta spółki (...) spółki z o.o. (...) to żadną miarą nie potwierdza woli zawarcia umowy pożyczki przez pozwaną, ani tego, że składała wniosek o udzielenie jej pożyczki refinansującej. W świetle stanowiska pozwanej konsekwentnie zaprzeczającej złożeniu wniosku o refinansowanie pożyczki udzielonej przez Centrum (...) spółkę z o.o. nie można na podstawie tego dokumentu przyjąć, że umowa z (...) spółka z o.o. została zawarta. Podobnie, fakt, że pożyczkodawca dysponował danymi personalnymi pożyczkobiorcy, nie świadczył o tym, że pozwana do spornej umowy przystąpiła. Nie można bowiem tracić z pola widzenia, że umowa została zawarta z udziałem pośrednika, który dysponował już danymi pozwanej na użytek refinansowanej umowy pożyczki. Rola pośrednika kredytowego mogła być wykorzystana do transferu tych danych oraz procesu rzekomego refinansowania pożyczki. Podsumowując, stwierdzić należało, że zaproponowany przez powoda materiał dowodowy, w świetle stanowiska pozwanej, która przeczyła zawarciu umowy pożyczki refinansującej, nie pozwalał przyjąć, że do zawarcia spornej umowy w ogóle doszło. W dalszej kolejności stwierdzić należało, że nawet gdyby założyć, że pozwana faktycznie zawarła z poprzednikiem powoda umowę pożyczki refinansowanej, z której powód wywodzi swoje roszczenie, to i tak umowę tę uznać należałoby za nieważną, jako zmierzającą do obejścia przepisów ustawy o kredycie konsumenckim (art. 58 § 1 k.c.). W spornej umowie powód nie wskazał jakie zobowiązanie zaciągnięte przez pozwaną miało być spłacone poprzez pożyczkę refinansującą. W punkcie 2 umowy wskazano jedynie, że
dyspozycją pożyczkobiorcy wypłata kwoty pożyczki miała nastąpić na rachunek bankowy należący do Centrum (...) sp. z o.o. Z tego postanowienia zawartego w umowie pożyczki refinansującej można mniemać, iż dotyczyło to pożyczki zawartej z Centrum (...) sp. z o.o., ale brak jest jakichkolwiek innych danych dotyczących tej umowy. Powód dołączył dokumenty przedstawiające warunki umowy refinansowanej, lecz z umowy pożyczki refinansującej nie da się wywnioskować, że właśnie pożyczka zaciągnięta przez pozwaną w związku z umową zawartą w dniu 12 grudnia 2019 roku była spłacona pożyczką refinansującą. Oprócz tego zarówno umowa pożyczki refinansującej, jak i umowa pożyczki refinansowanej odwołują się do ramowej umowy pożyczki, ale żadna z ramowych umów pożyczki nie zawiera żadnych odniesień do którejkolwiek z umów pożyczek, których wydruki zostały załączone do pozwu. Na samym końcu obydwu umów ramowych pożyczki wskazano, że stanowią one załączniki stanowiące integralną część umowy, lecz umowa ta nie została wymieniona. Nie wiadomo zatem czy właśnie te ramowe umowy odnoszą się do umów pożyczek załączonych do pozwu. Podobnie rzecz ma się z regulaminami świadczenia usług elektronicznych – w żadnej z umów pożyczek nie znajduje się jakiekolwiek odwołanie do wspomnianych regulaminów, a jedynie do ramowej umowy pożyczki.
art. 36b u.k.k., w przypadku odroczenia spłaty zadłużenia wynikającego z umowy o kredyt konsumencki w okresie 120 dni od dnia wypłaty tego kredytu całkowitą kwotę kredytu dla celów ustalenia maksymalnej wysokości pozaodsetkowych kosztów kredytu, o której mowa w art. 36a, stanowi kwota udzielonego i wypłaconego kredytu, którego spłata została następnie odroczona, zaś do pozaodsetkowych kosztów kredytu dolicza się wszystkie koszty i opłaty, które kredytobiorca jest obowiązany ponieść w związku z odroczeniem spłaty kredytu, naliczone w okresie 120 dni od dnia wypłaty kredytu. Analogicznie uregulowane zostały zasady udzielania kolejnego kredytu konsumentowi, który nie dokonał pełnej spłaty kredytu w art. 36c u.k.k. Celem przedmiotowych regulacji jest zapobieżenie omijaniu limitów kosztów pozaodsetkowych w razie udzielenia kredytów na krótkie okresy i pobierania wysokich opłat za ich przedłużanie. Za umowę zmierzającą do obejścia prawa w rozumieniu art. 58 § 1 k.c. uznaje się takie czynności, które nie są wprost zakazane i ich treść nie zawiera elementów sprzecznych z ustawą, ale zmierzają do wywołania rezultatu, któremu miała zapobiec obchodzona norma. Raz jeszcze w tym miejscu podkreślić należy, że powód nie dostarczył materiału dowodowego pozwalającego przyjąć, że pozwana zawarła z poprzednikiem powoda jakąkolwiek umowę pożyczki refinansującej. Zakładając jednak dla potrzeb niniejszych rozważań, że doszło do zawarcia przez pozwaną dwóch umów pożyczki refinansującej, których wydruki dołączono do pozwu, to umowa pożyczki refinansującej stanowiłaby umowę sprzeczną z art. 36c u.k.k.
art. 36c u.k.k., w przypadku udzielenia przez kredytodawcę lub podmiot z nim powiązany konsumentowi, który nie dokonał pełnej spłaty kredytu, kolejnych kredytów w okresie 120 dni od dnia wypłaty pierwszego z kredytów: 1) całkowitą kwotę kredytu, dla celów ustalenia maksymalnej wysokości pozaodsetkowych kosztów kredytu, o której mowa w art. 36a, stanowi kwota pierwszego z kredytów; 2) pozaodsetkowe koszty kredytu obejmują sumę pozaodsetkowych kosztów wszystkich kredytów udzielonych w tym okresie. Należy przy tym zaznaczyć, że przepis art. 36c u.k.k. w wyniku nowelizacji, która weszła w życie w dniu 18 grudnia 2022 roku znajduje zastosowanie także w przypadku udzielenia przez podmiot powiązany z kredytodawcą pożyczki konsumentowi, który nie dokonał pełnej spłaty kredytu, kolejnych kredytów w okresie 120 dni od dnia wypłaty pierwszego z kredytów. Przepis art. 36c u.k.k. w brzmieniu obowiązującym w dacie zawarcia spornej umowy pożyczki refinansującej nie przewidywał limitowania kosztów pozaodsetkowych w razie udzielenia pożyczki przez podmiot powiązany z kredytodawcą. Niemniej jednak w ocenie Sądu ewentualne udzielenie pożyczki refinansującej przez (...) spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością w celu spłaty pożyczki udzielonej pozwanej przez Centrum (...) spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością miało na celu obejście przepisów art. 36a-36c u.k.k. Należy zauważyć, że pierwsza z umów pożyczki, zawarta w dniu 12 grudnia 2019 roku została zawarta na okres 30 dni. Udostępniona pozwanej kwota wynosiła 2 200 zł, wobec czego maksymalne pozaodsetkowe koszty kredytu obliczone na podstawie wzoru wskazanego w art. 36a u.k.k. w brzmieniu obowiązującym w dacie zawarcia umowy wynosiły ok. 604 zł. Prowizja w umowie pożyczki z dnia 12 grudnia 2019 roku wynosiła 603,90 zł, a zatem stanowiła równowartość maksymalnych pozaodsetkowych kosztów kredytu. Umowa pożyczki refinansującej z dnia 15 stycznia 2020 roku (a zatem miała być zawarta czwartego dnia po upływie terminu na spłatę pożyczki z 12 grudnia 2019 roku) natomiast przewiduje kwotę pożyczki w wysokości 2 824,42 zł oraz prowizję w wysokości 155,04 zł. Gdyby pożyczki refinansującej udzielała Centrum (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, nie mogłaby dochodzić dodatkowych pozaodsetkowych kosztów udzielenia pożyczki, bowiem byłoby to sprzeczne z art. 36c u.k.k. Zastosowany przez Centrum (...) spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością oraz (...) spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością mechanizm służył obejściu ograniczenia pozaodsetkowych kosztów kredytu konsumenckiego. Art. 5 pkt 3a u.k.k. zawiera definicję podmiotu powiązanego – definicja ta znalazła się w ustawie o kredycie konsumenckim także od dnia 18 grudnia 2022 roku w związku z nowelizacją ustawy. Podmiotem powiązanym jest podmiot powiązany w rozumieniu przepisów rozporządzenia Komisji (WE) nr 1126/2008 z dnia 3 listopada 2008 r. przyjmującego określone międzynarodowe standardy rachunkowości
rozporządzeniem (WE) nr 1606/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz. Urz. UE L 320 z 29.11.2008, str. 1, z późn. zm.
definicją podmiotu powiązanego zawartą w powołanym w ustawie o kredycie konsumenckim rozporządzeniu Komisji nr 1126/2008 z dnia 3 listopada 2008 r., podmiot powiązany jest osobą lub jednostką związaną z jednostką, która sporządza sprawozdanie finansowe (w niniejszym standardzie nazywaną "jednostką sprawozdawczą").
zasadą odpowiedzialności za wynik procesu. Powód przegrał proces w całości, wobec czego zobowiązany był do zwrotu poniesionych przez pozwaną kosztów procesu. Niemniej jednak pozwana nie poniosła w przedmiotowym postępowaniu kosztów, w związku z tym Sąd nie zasądził na jej rzecz żadnej kwoty. Sąd orzekł jedynie, że kosztami procesu obciąża powoda, natomiast wszystkie koszty procesu w instancji zostały już przez powoda poniesione.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.