Sygn. akt IV U 89/14 POSTANOWIENIE Dnia 27 maja 2014r. Sąd Okręgowy w Siedlcach IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący SSR del. Elżbieta Wojtczuk Protokolant sekr. sądow

§ 3

1 kpc sąd odrzuca odwołanie w sprawie o świadczenie z ubezpieczeń społecznych, do którego prawo jest uzależnione od stwierdzenia niezdolności do pracy lub niezdolności do samodzielnej egzystencji, a podstawę do wydania decyzji stanowi orzeczenie lekarza orzecznika Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, jeżeli osoba zainteresowana nie wniosła sprzeciwu od tego orzeczenia do komisji lekarskiej Zakładu Ubezpieczeń Społecznych i odwołanie jest oparte wyłącznie na zarzutach dotyczących tego orzeczenia. Jeżeli odwołanie opera się także na zarzucie nierozpoznania wniesionego po terminie sprzeciwu od tego orzeczenia, a wniesienie sprzeciwu po terminie nastąpiło z przyczyn niezależnych od osoby zainteresowanej Sąd uchyla decyzję, przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania organowi rentowemu i umarza postępowanie. W takim przypadku organ rentowy kieruje sprzeciw do rozpatrzenia do komisji lekarskiej Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. W przedmiotowej sprawie zachodzi podstawa do zastosowania art. art.

§ 31 kpc, bowiem wydanie decyzji dnia 19 grudnia 2013 r.

przez organ rentowy było przedwczesne. Organ rentowy wydał zaskarżoną decyzję nie czekając na zwrotne potwierdzenie odbioru od ubezpieczonego odpisu orzeczenia lekarza orzecznika ZUS z dnia 07.11.2013 r. i upływ terminu do wniesienia przez ubezpieczonego sprzeciwu od tego orzeczenia. Organ rentowy nie mając doręczonego orzeczenia z dnia 07.11.2013 r. wydał zaskarżoną decyzję (notatka służbowa k.118 akt organu rentowego). Takie postępowanie organu rentowego uniemożliwiło ubezpieczonemu złożenie sprzeciwu od lekarza orzecznika ZUS z dnia 07.11.2013 r. Odpis orzeczenia lekarza orzecznika ZUS z dnia 07.11.2013 r. na podstawie art. 139 kpc może być uznany za doręczony skutecznie dopiero z dniem 3 stycznia 2014 r. i od tej daty powinien być liczony dla ubezpieczonego 14 dniowy termin na złożenie sprzeciwu do Komisji lekarskiej ZUS. Tak więc ubezpieczony mógł wnieść sprzeciw do dnia 17 stycznia 2014 r. Dnia 9 stycznia 2014 r. ubezpieczony złożył odwołanie od zaskarżonej decyzji z dnia 19.12.2013r., w którym zakwestionował ustalenia lekarza orzecznika ZUS, co w okolicznościach niniejszej sprawy organ rentowy powinien potraktować jako sprzeciw od orzeczenia lekarza orzecznika ZUS wniesiony w terminie, na podstawie art.

§ 2kpc uchylić swoją decyzję i wyznaczyć termin badania przez Komisję Lekarską ZUS.

W ocenie Sądu zasadnym jest zatem potraktowanie pisma wniesione przez ubezpieczonego dnia 09.01.2014 r. zatytułowanego „odwołanie” jako sprzeciwu od lekarza orzecznika ZUS do Komisji Lekarskiej ZUS i uznanie, że powyższy sprzeciw nie został przez organ rentowy rozpatrzony. Wobec tego, że organ rentowy ograniczając prawa ubezpieczonego wydał zaskarżoną decyzję z naruszeniem przepisów prawa Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia. Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w postanowieniu.