I C 218/14

Sygn. akt I C 218/14 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 12 kwietnia 2018 roku Sąd Okręgowy w Gliwicach I Wydział Cywilny w składzie: Przewodniczący: SSO Łucja Oleksy-Miszczyk Protokolant: sekretarz sądowy Wioleta Motyczka po rozpoznaniu w dniu 12 kwietnia 2018 roku w Gliwicach sprawy z powództwa P. B. przeciwko (...) o zapłatę i rentę 1) zasądza od pozwanego (...)w W. na rzecz powoda P. B. kwotę 7.000 (siedem tysięcy) złotych z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 7 sierpnia 2014 roku; 2) w pozostałej części powództwo oddala; 3) odstępuje od obciążania powoda kosztami procesu. SSO Łucja Oleksy-Miszczyk Sygn. akt I C 218/14 UZASADNIENIE Powód P. B. wniósł o zasądzenie na jego rzecz od pozwanego (...) w W. kwoty 197.000zł wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 7 sierpnia 2014 roku tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę, kwoty 1.998,35 zł tytułem odszkodowania za koszty leczenia, w tym kwoty 1.350,51zł z ustawowymi odsetkami od dnia 7 sierpnia 2014 roku oraz kwoty 647,84zł z ustawowymi odsetkami od dnia wniesienia pozwu oraz zasądzenie renty z tytułu zwiększonych potrzeb w wysokości 600 zł miesięcznie. W uzasadnieniu powód podał, iż w dniu 9 sierpnia 2013r. uległ wypadkowi komunikacyjnemu. Bezpośrednio po wypadku stwierdzono u niego stłuczenie klatki piersiowej oraz otarcie naskórka obu przedramion, natomiast po upływie około tygodnia poczuł ogromny ból, promieniujący od lewego pośladka do lewej stopy, a po konsultacji lekarskiej rozpoznano u niego zespół bólowy odcinka LS kręgosłupa. Podał, iż w/w dolegliwości utrzymywały się na stałym poziomie do 29 grudnia 2013 roku, kiedy to poczuł silny ból klatki piersiowej oraz lewego barku, a w wyniku konsultacji zaopatrzono go farmakologicznie zalecając dalsze leczenie w Poradni Neurologicznej. Podniósł, iż leczy się neurologicznie do dnia dzisiejszego, od dnia wypadku stał się osobą niezdolną do pracy, a rokowania co do możliwości poprawy stanu zdrowia i możliwości odzyskania zdolności do pracy są zdecydowanie niekorzystne. Pozwany w odpowiedzi na pozew (k. 61) wniósł o oddalenie powództwa oraz zasądzenie od powoda na rzecz pozwanego kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego. Oświadczył, że bezsporny jest fakt zaistnienia wypadku w dniu 9 sierpnia 2013 roku w wyniku którego pojazd kierowany przez powoda dachował, a następnie uderzył w zaparkowany samochód. Podniósł, iż roszczenie jest rażąco wygórowane, bowiem w toku postępowania likwidacyjnego wypłacił powodowi już kwotę 3000zł, która, w jego ocenie, w całości zrekompensowała szkodę. Wywodził, iż powód już przed zdarzeniem zgłaszał dolegliwości ze strony kręgosłupa, a jego dolegliwości są wynikiem schorzeń samoistnych, które nie pozostają w jakimkolwiek związku przyczynowym ze zdarzeniem z dnia 9 sierpnia 2013 roku. Pozwany zakwestionował również roszczenie o zasądzenie na jego rzecz renty na zwiększone potrzeby oraz roszczenie w przedmiocie rozliczenia kosztów leczenia jako niewykazane. Sąd ustalił co następuje: W dniu 9 sierpnia 2013r. w G. na skrzyżowaniu ulic (...) kierujący samochodem osobowym marki (...) nie ustąpił pierwszeństwa przejazdu pojazdowi kierowanemu przez powoda uderzając go w prawy bok. W wyniku uderzenia należący do powoda samochód marki (...) został przewrócony na dach, a następnie sunął po jezdni, aż uderzył w zaparkowany samochód marki (...). Z samochodu powód wyszedł samodzielnie. Na miejsce zdarzenia wezwano patrol Policji, który po weryfikacji okoliczności ukarał sprawcę mandatem. Nie wzywano karetki. Powód podjął się czynności mające na celu zabezpieczenie uszkodzonego pojazdu i transport do miejsca parkowania, a następnie udał się do domu. Po kilku godzinach od zdarzenia z uwagi na złe samopoczucie (bóle głowy, karku i barku oraz ból w klatce piersiowej) powód zgłosił się do (...) (...) w G., gdzie na Izbie Przyjęć poddał się badaniu lekarskiemu oraz dodatkowym badaniom RTG. Stwierdzono u powoda powierzchowne obrażenia pod postacią potłuczenia ogólnego z otarciami skóry oraz przeciążenia odc. C kręgosłupa i stłuczenie klatki piersiowej, które nie wymagały hospitalizacji. W badaniu RTG odc. C kręgosłupa nie stwierdzono zmian pourazowych, stwierdzono natomiast spłycenie lordozy szyjnej. Nie stwierdzono obrażeń lewego stawu ramienno-łopatkowego ani cech uszkodzenia żadnego ze splotów ramienno-łopatkowych. W wykonanym rtg klatki piersiowej nie stwierdzono zmian pourazowych. Zlecono leki przeciwbólowe, czasowe stosowanie miękkiego kołnierza szyjnego oraz dalsze leczenie w poradni ortopedycznej. W dniu 18 sierpnia 2013 roku powód kolejny raz zgłosił się do Izby Przyjęć (...) w G. podając dolegliwości bólowe odc. L/S kręgosłupa z promieniowaniem do lewego pośladka, gdzie rozpoznano zespół bólowy odcinka lędźwiowo-krzyżowego kręgosłupa. Dolegliwości te wystąpiły u powoda dzień wcześniej, po schyleniu się. Podano powodowi środki przeciwbólowe, a następnie kontynuował on leczenie ambulatoryjne. W wyniku przeprowadzonego u powoda w dniu 28 sierpnia 2013 roku badania TK kręgosłupa lędźwiowego ujawniono wielopoziomowe zmiany wypukliny krążków mk w odcinku L2 do S1, ucisk na struktury nerwowe na poziomie L4-L5. W dniu 29 grudnia 2013 roku powód skorzystał z pomocy medycznej Nocnej i Świątecznej Opieki Medycznej (...) z powodu bólu w klatce piersiowej i drętwienia kończyny górnej. Po wypadku powód przebywał na wielomiesięcznym zwolnieniu lekarskim oraz był leczony sanatoryjnie w ramach prewencji rentowej ZUS w dniach od 6 maja 2014 roku do 29 maja 2014 roku. Na zwolnieniu lekarskim przebywał 182 dni, następnie korzystał ze świadczenia rehabilitacyjnego. Starał się o przedłużenie świadczeń rehabilitacyjnych i o rentę, ale został przez orzeczników ZUS uznany za zdolnego do pracy. Powód odwołał się od decyzji ZUS-postępowanie w tej sprawie jest w toku. Przed wypadkiem powód utrzymywał rodzinę pracując jako instruktor nauki jazdy. Obecnie powód prowadzi poddziałalność gospodarczą, gdzie zajmuje się dokumentacją i sprawami biurowymi firmy w zakresie sprzedaży sprzętu AGD, którą prowadzi jego żona. Rodzina utrzymuje się głównie z dochodów tej firmy. Pracy fizycznej nie wykonuje z uwagi na dolegliwości kręgosłupa. Podał, że musiał zrezygnować z aktywności fizycznej, wcześniej uprawiał sport, jeździł na nartach , snowboardzie, korzystał z basenu, jeździł na rowerze, grał w tenisa. W ostatnim czasie odczuwa nasilenie dolegliwości, ma problemy z przesypianiem nocy. Stara się unikać dźwigania cięższych przedmiotów. Odczuwa bóle w okolicy kręgosłupa szyjnego i ból promieniujący do głowy i barku oraz mrowienie rąk. Doraźnie przyjmuje leki przeciwbólowe. Po wypadku powód korzystał z wizyt i zabiegów rehabilitacyjnych, zarówno w ramach NFZ, jak i prywatnie. Średni miesięczny koszt oszacował na około 600-1000zł. Powód już przed wypadkiem sporadycznie odczuwał bóle kręgosłupa np. po silnym przesileniu odśnieżając plac manewrowy. Dotyczyło to przede wszystkim części lędźwiowej kręgosłupa. Biegły sądowy z zakresu neurologii opiniujący następstwa wypadku jakiemu uległ powód stwierdził u niego stłuczenia i nadwyrężenia kręgosłupa szyjnego i prawdopodobnie barku lewego. Biegły na podstawie badania i dokumentacji medycznej rozpoznał u powoda wielopoziomową dyskopatię odcinka szyjnego z uciskiem na korzenie rdzeniowe, wielopoziomową dyskopatię odcinka lędźwiowego z uciskiem na kanał korzeniowy w segmencie L4/L5 oraz zespół bólowy odcinka szyjnego i lędźwiowego kręgosłupa z objawami podrażnienia korzeni nerwowych w odcinku szyjnym obustronnie, bez objawów klinicznych uszkodzenia struktur nerwowych. U powoda występują zmiany zwyrodnieniowe krążków międzykręgowych, a w konsekwencji stawów miedzykręgowych i trzonów kręgów powodujące w odcinku szyjnym ucisk na kanały korzeniowe. Konsekwencją jest podrażnienie korzeni rdzeniowych i stad drętwienia palców i rąk i bóle promieniujące do kończyn górnych. Z przeważającym prawdopodobieństwem można stwierdzić, że w wypadku przy urazie barku doszło także do nadwyrężenia i podrażnienia struktur splotu ramiennego lewego i stad także bole i dolegliwości o typie neuropatycznym, korzeniowym. Przemawia za tym wynika badania przewodzenia nerwowego. Także charakterystyczny rozkład zaburzeń czucia na kończynie górnej. Nie ma innych objawów uszkodzenia struktur nerwowych np.. niedowładów, zniesienia odruchów. Podobne zmiany występują w odcinku lędźwiowy, jednak tu nie rozpoznano wpływu urazu w wypadku. Dolegliwości będące konsekwencją wypadku to korzeniowe zespoły bólowe z odcinka szyjnego kręgosłupa. Na podstawie tabeli procentowego trwałego lub długotrwałego uszczerbku na zdrowiu (pozycja 94a) biegły ocenił u powoda uszczerbek na zdrowiu na 10 %. Zdaniem biegłego występujące u powoda zmiany strukturalne kręgosłupa prowadzące do ucisku i kolizji elementów kręgosłupa z strukturami nerwowymi występowały już przed wypadkiem , co niejako predysponowało do wystąpienia opisanych dolegliwości w następstwie urazu. W opisanych dolegliwościach z czasem oczekiwać należy poprawy. Jednak biorąc pod uwagę, że w dużym stopniu na kolizję z strukturami nerwowymi wpływają zmiany zwyrodnieniowe, które z czasem na pewno będą się nasilać - należy liczyć się z utrzymywaniem się dolegliwości. Uraz w wypadku przyczynił się do wystąpienia dolegliwości jako czynnik wyzwalający je, a nie jako sprawczy, zwłaszcza jedyny sprawczy. Nie ma jednoznacznych deficytów eliminujących powoda z określonych aktywności życiowych czy zawodowych. Poczucie dolegliwości mogą powodować poczucie pogorszenia jakości życia, ale tylko w tym zakresie. Brak w zakresie stanu neurologicznego jednoznacznych objawów powodujących jakąś niesprawność / opinia biegłego neurologa k.137-139 i opinia uzupełniająca k.162/ Z punktu widzenia biegłego specjalisty z zakresu ortopedii i chirurgii urazowej obrażenia jakich doznał powód nie powinny w dłuższym przedziale czasowym skutkować żadnymi następstwami dla stanu jego zdrowia. Biegły wskazał, iż nie zgadza się z ustaleniami biegłego neurologa co do powypadkowego stopnia uszczerbku na zdrowiu powoda. Zdaniem biegłego rokowania co do stanu zdrowia powoda na przyszłość, pozostające w wyłącznym związku przyczynowo-skutkowym z następstwami wypadku jest bardzo dobre, natomiast rokowanie z tytułu ogólnego stany zdrowia, mając na uwadze rozpoznaną, zaawansowana chorobę zwyrodnieniową kręgosłupa jest niepewne i wiąże się z realną możliwością progresji tego schorzenia. Odnosząc się do oceny powypadkowej narządu ruchu obrażenia, których powód doznał w wyniku wypadku, nie powinny mieć wpływu na jego aktywność w życiu społecznym i zawodowym, Z punktu widzenia ortopedii i traumatologii zakres obrażeń doznanych przez powoda nie uzasadnia tezy o konieczności dalszego leczenia i rehabilitacji, natomiast ogólny stan zdrowia i narządu ruchu powoda może tą tezę uzasadniać ./opinia biegłego ortopedy traumatologa k. 232-241, ustne wyjaśnienia do opinii k. 313-320 i zapis z dysku w systemie audio-video k. 322/ Z punktu widzenia psychiatryczno-psychologicznego powód nie doznał żadnego trwałego ani długotrwałego uszczerbku na zdrowiu. Powód w wyniku zdarzenia nie doznał urazu głowy z utratą przytomności, nie wystąpiła niepamięć okoliczności i przebiegu zajścia. Doznał reakcji stresowej. Nie wystąpiły pourazowe zaburzenia psychiczne w rozumieniu zespołu stresu pourazowego, bądź jakiejkolwiek innej jednostki chorobowej z zakresu psychopatologii. Nie był leczony specjalistycznie psychiatrycznie, nie korzystał z terapii psychologicznej. Brak podstaw do założenia o wystąpieniu w przyszłości zaburzeń emocjonalnych o charakterze pourazowym /opinia psychiatryczno-psychologiczna k. 375-381/ Pismem z dnia 5 maja 2014 roku powód zgłosił pozwanemu szkodę wzywając do wypłaty zadośćuczynienia i odszkodowania. Na mocy decyzji z dnia 14 sierpnia 2014 roku pozwany przyznał powodowi kwotę 3000zł tytułem zadośćuczynienia. /dowód : zeznania świadków: A. B.