← Polska

I C 38/23

Sygnatura akt I C 38/23 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 28 czerwca 2024 roku Sąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim, Wydział I Cywilny w składzie: Przewodniczący Sędzia SO Paweł Lasoń P

§ 1-4.

Przepis art.

§ 1k.c.

zawiera regulację o treści tożsamej z treścią zawartą w uchylonym przepisie art. 442 § 1 k.c. W art.

§ 2

został wprowadzony dwudziestoletni termin przedawnienia roszczeń o naprawienie szkody wynikającej z popełnienia przestępstwa, a w § 3 i 4 tego przepisu rozwiązania szczególne w odniesieniu do roszczeń o naprawienie szkody na osobie, w tym zasada, że przedawnienie takiego roszczenia nie może się zakończyć wcześniej niż z upływem trzech lat od dnia, w którym poszkodowany dowiedział się o szkodzie i o osobie zobowiązanej do jej naprawienia. Zgodnie z art. 2 ustawy nowelizującej z dnia 16 lutego 2007 r. roszczenia z czynów niedozwolonych, które powstały i nie uległy przedawnieniu przed dniem wejścia w życie przepisu art. 4421 k.c., podlegają przedawnieniu na nowych zasadach (zasada bezpośredniego skutku nowego prawa). Zgodnie z ogólną regułą rozkładu ciężaru dowodu określoną w art. 6 k.c., na powodach spoczywał ciężar wykazania okoliczności, z których wywodzili swoje roszczenie, w tym również udowodnienia, że poniesiona przez nich szkoda, wynikła z popełnienia zbrodni lub występku. Zebrany w sprawie materiał dowodowy nie potwierdza aby J. P. popełnił przestępstwo przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji stypizowane w art. 177 § 2 k.k. Przestępstwo z art. 177 § 2 k.k. popełnia osoba, która naruszając chociażby nieumyślnie zasady bezpieczeństwa w ruchu lądowym, wodnym lub powietrznym, powoduje nieumyślnie wypadek, w którym inna osoba odniosła śmierć albo ciężki uszczerbek na zdrowiu. Dla stwierdzenia popełnienia przestępstwa niezbędne jest ustalenie jego znamion przedmiotowych i podmiotowych (winy) oznaczonych w prawie karnym. Aby zastosować dłuższy, bo dwudziestoletni termin przedawnienia roszczenia sąd cywilny powinien ustalić ponad wszelką wątpliwość, że szkoda na osobie zmarłego wynika ze zbrodni lub występku (por. uchwała SN z 29 października 2013 r., III CZP 50/13). W oparciu o dostępny materiał dowodowy można stwierdzić, że zasady bezpieczeństwa w ruchu drogowym naruszył zmarły K. K.

(1). Brak jest natomiast podstaw do postawienia takiego zarzutu kierującemu pojazdem. W związku z powyższym przyjąć należało, że roszczenie powodów uległo przedawnieniu. Strona powodowa nie wykazała, iż do śmierci K. K.
(1)doszło na skutek niedozwolonego czynu kierowcy pojazdu mechanicznego, a tym bardziej, że doszło do niego na skutek zbrodni lub występku. W związku z powyższym Sąd oddalił powództwo, albowiem przeprowadzone w sprawie postępowanie dowodowe nie dało podstaw do ustalenia, iż zaistniałe zdarzenie stanowiło przestępstwo. W ocenie Sądu brak było podstaw do nieuwzględnienia zarzutu przedawnienia. W sprawie nie zostały wykazane żadne szczególne okoliczności w tym względzie. W przedmiotowej sprawie Sąd, biorąc pod uwagę jej charakter, nie obciążył powodów kosztami procesu mając na uwadze treść art. 102 k.p.c. Zgodnie z treścią art. 102 k.p.c. w wypadkach szczególnie uzasadnionych sąd może zasądzić od strony przegrywającej tylko część kosztów albo nie obciążać jej w ogóle kosztami. W związku z powyższym ustawodawca ustanowił zasadę słuszności, będącą odstępstwem od zasady odpowiedzialności za wynik procesu. Jest to rozwiązanie szczególne, niepodlegające wykładni rozszerzającej, wykluczające stosowanie wszelkich uogólnień, wymagające do swego zastosowania wystąpienia wyjątkowych okoliczności. Nie konkretyzuje on pojęcia wypadków szczególnie uzasadnionych, pozostawia ich kwalifikację, przy uwzględnieniu całokształtu okoliczności danej sprawy, sądowi (por. m.in. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 20 grudnia 1973 r., II CZ 210/73, LEX nr 7366). Mając na uwadze szczególny charakter więzi łączącej najbliższych członków rodziny, a także fakt że przyczyną oddalenia powództwa jest przedawnienie w ocenie Sądu zasadnym było odstąpienie od obciążenia powodów kosztami procesu należnymi na rzecz pozwanego. Gdyby powodowie wystąpili z powództwem w odpowiednim terminie powództwo podlegałoby uwzględnieniu, ze względu na zasadę ryzyka jako podstawę odpowiedzialności pozwanego. W tej sytuacji fakt oddalenia powództwa wobec skuteczności zarzutu przedawnienia daje podstawę do nieobciążania powodów kosztami procesu. W związku z powyższym w przedmiotowej sprawie Sąd uznał, że zasadne będzie, aby nie obciążać powodów kosztami procesu. ZARZĄDZENIE odpis orzeczenia z uzasadnieniem doręczyć pełn stron.

🔗 Do źródła urzędowego

Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.