I C 427/22 UZASADNIENIE Powód S. R. domagał się uchylenia Uchwał Nr (...); (...); (...) ; (...) ; (...) i (...) Wspólnoty Mieszkaniowej przy ulicy (...), z dnia 25 lutego 2022 r. oraz zasądzenia od pozwanej na swoją rzecz kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Uzasadniając roszczenie wskazał, iż w dniu 17 lutego 2022 r. Zarząd Wspólnoty Mieszkaniowej przy ul. (...) w S. zawiadomił, że w dniu 25 lutego 2022 r. w godz. 15.30 - 17.00 odbędzie się zebranie ogółu właścicieli lokali, podczas którego zaplanowano podjęcie szeregu uchwał. Z uwagi na sytuację pandemiczną w kraju głosowanie nad uchwałami miało odbyć się w trybie indywidualnego głosowania za pomocą kart. Wcześniej tj. w dniach 03 lutego 2022 r. oraz 10 lutego 2022 r. odbyły się także dwa spotkania właścicieli lokali, na których poruszany był temat obciążenia nieruchomości wspólnej służebnością. W dniu 28 marca 2022 r. powód otrzymał od pozwanej Wspólnoty Mieszkaniowej przy ul. (...) w S. zawiadomienie o podjętych uchwałach nr (...),(...) oraz(...) z dnia 25 lutego 2022 r. Uchwała nr (...) z dnia 25 lutego 2022 r. dotyczyła wyrażenia zgody na ustanowienie odpłatnej służebności przez Wspólnotę Mieszkaniową R. (...) w S. na nieruchomości stanowiącej działkę gruntu nr (...), położoną w S. posiadającą księgę wieczystą nr (...). W pkt 2 uchwały ustalono, że udzielono łącznego pełnomocnictwa Panu A. S. i A. M. do zawarcia ze spółką (...) sp. z o. o. sp. k. umowy ustanowienia służebności. Za uchwałą głosowało 44,66 udziału, przeciw 6,16 udziału, wstrzymało się od głosowania 1,5 udziału. Zdaniem powoda podjęta uchwała nie jest zgodna z przepisami prawa, co potwierdzają cytowane przez niego orzeczenia Sądu Najwyższego. W uchwale z dnia 5 lutego 2010 roku sygn. akt III CZP 127/09 Sąd Najwyższy potwierdził bowiem, iż na podstawie art. 21 ust. 3 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r., o własności lokali (tekst jedn. Dz.U. z 2000 r. Nr 80, poz. 903, ze zm.) wspólnota mieszkaniowa nie może udzielić zarządowi pełnomocnictwa do złożenia oświadczenia o ustanowieniu służebności drogowej, zaś w postanowieniu z dnia 7 października 2011 roku sygn. akt II CSK 23/11 uznał, że złożenie oświadczenia o ustanowieniu służebności drogi koniecznej na nieruchomości wspólnej należy niewątpliwe do czynności przekraczających zakres zwykłego zarządu. Czynność ta, prowadząca do obciążenia nieruchomości wspólnej służebnością, nie została wymieniona w katalogu zawartym w art. 21 ust. 3 u.w.l. Oznacza to, że na podstawie tego przepisu wspólnota mieszkaniowa nie może udzielić zarządowi pełnomocnictwa do złożenia oświadczenia o ustanowieniu służebności drogowej. O ile zatem czynność polegająca na dokonaniu obciążenia nieruchomości wspólnej ma być podjęta i skutecznie przeprowadzona, to — po wykluczeniu trybu określonego w art. 21 ust. 3 u.w.l. w zw. z art. 22 ust. 2 u.w.l. - pozostaje dokonanie jej zgodnie z art. 199 k.c. Wobec powyższego dla ważności umowy ustanowienia służebności wymagane jest złożenie oświadczenia woli lub udzielenia pełnomocnictwa przez wszystkich właścicieli lokali i to jeszcze w formie aktu notarialnego. Z kolei chwała nr (...) dotyczyła ustalenia maksymalnego wynagrodzenia przewodniczącego zarządu Wspólnoty, które równe ma być najniższemu wynagrodzeniu obowiązującemu w danym roku kalendarzowym. W pkt 2 uchwalono, że o ostatecznej kwocie wynagrodzenia decyduje zarząd na wniosek Przewodniczącego. Powód wskazał, iż zgodnie z art. 22 ust. 3 pkt 1 uwl czynnościami przekraczającymi zakres zwykłego zarządu są w szczególności ustalenie wynagrodzenia zarządu lub zarządcy nieruchomości wspólnej. Konsekwencją tego jest konieczność określenia tego wynagrodzenia uchwałą, wyraźnie wskazującą, że wspólnota ustala to wynagrodzenie i kwotę. Podjęcie zaskarżonej uchwały wskazuje jedynie na maksymalną kwotę wynagrodzenia przewodniczącego. Uchwała nie wskazuje na wysokość miesięcznego wynagrodzenia, a decyzja ostateczna w zakresie kwoty wynagrodzenia ma zostać ustalona przez zarząd. W związku z powyższym właściciele lokali w rzeczywistości nie mają wpływu na wysokość wynagrodzenia wypłacanego Przewodniczącemu. Podjęta uchwała stanowi próbę obejścia przepisów prawa i w konsekwencji ceduje ustalenie kwoty wynagrodzenia Przewodniczącego na pozostałych członków zarządu, w sytuacji gdy z przepisów ustawy prawa własności lokali to na właścicielach lokali ciąży obowiązek ustalenia wysokości wynagrodzenia w drodze uchwały. Kolejna uchwała nr 3/2022 dotyczy przyjęcia sprawozdania z zarządu Wspólnotą za rok 2021 oraz udzielenia absolutorium zarządowi Wspólnoty Mieszkaniowej. Uchwała nr 4/2022 dotyczy przyjęcia rocznego sprawozdania finansowego Zarządu Wspólnoty mieszkaniowej sporządzone na dzień 31.12.2021 r., zaś uchwała nr 5/2022 ściśle łączy się ze sprawozdaniem finansowym i określa rozdysponowanie zysków oraz strat Wspólnoty. Uchwały te zostały podjęte na podstawie sprawozdań z zarządu, które w ocenie powoda nie są rzetelne i zgodne z prawdą. Powód podnosił, że od października do końca roku 2021 r. nie dokonywano odczytu liczników wodomierzy, stąd też informacje dotyczące straty na zimnej wodzie nie są miarodajne. Niewiadome na jakiej podstawie dokonano takich wyliczeń. Wątpliwości budziła również kwota środków zgromadzona na koncie funduszu remontowego w wysokości 60 843,92 zł. Według wiedzy powoda, Wspólnota zaciągnęła kredyt w wysokości 200 000 zł na poczet wykonania prac związanych z elewacją budynku. Kosztorys tych prac opiewał na kwotę 170 000 zł, a prace wykonane są na poziomie 50%, zaś wynagrodzenie wykonawcy, według wiedzy powoda, zostało wpłacone niemal w całości. O braku wykonania prac przez wykonawcę w terminie świadczy zawarty aneks do umowy nr (...) z dnia 17 listopada 2021 r., w którym przedłużono termin wykonania prac do 30 czerwca 2022 r. O tym, że sprawozdanie finansowe nie jest rzetelne świadczą trzy różne dokumenty rozliczeń konta powoda za ten sam okres. Na dwóch widnieją zadłużenia, zaś na jednym nadpłata. Co do uchwały nr 6/2022 dotyczącej zatwierdzenia rocznego planu finansowego zarządu nieruchomością wspólną na rok 2022, takie sprawozdanie nie było w ogólne właścicielom lokali udostępnione. Właściciele w żaden sposób nie mogli zapoznać się z treścią sprawozdania, stąd też głosowania w tym zakresie nie można uznać za ważne. Powód wskazał też, że na liście właścicieli lokali, która została dołączona do przesłanych uchwał, w pozycji nr 37 i 40 zostali wskazani właściciele lokali, którzy na dzień głosowania nie żyli. W związku z powyższym jego zdaniem istnieje duże prawdopodobieństwo, że osoby uprawnione do głosowania nie zostały należycie poinformowane o zebraniu właścicieli, stąd też nie mogły oddać swego głosu. Pozwana wspólnota domagała się oddalenia powództwa oraz zasądzenia na jej rzecz kosztów procesu. W odpowiedzi na pozew wskazała, iż wszystkie dokumenty tj. sprawozdanie z zarządu wspólnotą za rok 2021, sprawozdanie finansowe zarządu za rok 2021 oraz planu gospodarczy na rok 2022 były wyłożone w biurze wspólnoty przed zebraniem właścicieli w terminie określonym ustawą, zgodnie z treścią zawiadomienia o planie i formie zebrania właścicieli oraz trybie głosowania ze względu na panujące obostrzenia pandemiczne. Ponadto w/w dokumenty były wyłożone do wglądu przez godzinę przed zebraniem (14.30-15.30) w dniu zebrania w postaci głosowania w godz. 15.30-17.00, a także były udostępniane głosującym przed oddaniem głosów, jeśli chcieli się z nimi zapoznać. Niektórzy z głosujących wdawali się w dyskusje z zarządem nt. wyłożonych dokumentów, m.in. także powód. Pismem z dnia 23.03.2022r. (wyjętym ze skrzynki na listy przez Powoda w dniu 28.03.2022r. - zwyczajowy sposób korespondencji z właścicielami) został on zawiadomiony o podjęciu uchwał otrzymując z załączeniu do pisma kserokopię protokołu z uchwałami podjętymi z dniu 25.02.2022r., które znajdują się wśród załączników do pozwu, zatem dowodzą, że powód dotrzymał 6-tygodniowego terminu na zaskarżenie uchwał. Ponadto Protokół wraz z uchwałami został bez zbędnej zwłoki zamieszczony w gablocie ogłoszeniowej do publicznej wiadomości przez 6 tygodni od dnia wywieszenia. W okresie od października do końca grudnia 2021r. nie dokonano odczytu wodomierzy, gdyż do końca października i w indywidualnych przypadkach nawet w listopadzie trwała kompleksowa wymiana wodomierzy w lokalach, zatem miesiące listopad i grudzień 2021r. potraktowano zaliczkowo na podstawie średniego zużycia wody w danym lokalu. Kwota 7313,23zł jest różnicą sumy naliczonych w powyższy sposób należności od właścicieli i sumy faktur wystawionych przez Przedsiębiorstwo (...) w S., co w większym czy mniejszym przybliżeniu i tak muszą pokryć właściciele lokali w sposób proporcjonalny do udziału w części wspólnej, zgodnie z art. 12.2 Ustawy o własności lokali. Nadto uchwała o pokryciu deficytu kwotowego z dopłat właścicieli w kwocie 97zł od lokalu także została przyjęta większością głosów. Na dzień złożenia odpowiedzi na pozew większość właścicieli uregulowało tą kwotę. Pozwana wskazała, że zebranie w formie głosowania nad uchwałami odbywało się w tzw. świetlicy o pow. 140mkw. dla zwiększenia możliwości zachowania wymaganego dystansu, stworzono kilku stanowisk do głosowania w celu rozładowania ewentualnych kolejek (podnoszących ryzyko zakażenia się), zapewnienia przestrzeni na przeglądanie dokumentów, czy udzielania dodatkowych wyjaśnień. Powód był obecny podczas całego głosowania, często zakłócał udzielanie instrukcji, w jaki sposób wypełniać karty do głosowania, a niejednokrotnie zakłócał przestrzeń osobom głosującym podchodząc do nich i wprost dyktując im odpowiedzi wg swojej narracji. Pozwana wyjaśniła, że w dniu 3.02.2022r., w kontekście przyszłego głosowania nad służebnością gruntową, na żądanie właścicieli (nie zarządu) miało się odbyć spotkanie grupowe (w warunkach obostrzeń pandemicznych) z projektantem instalacji, które miały przebiegać przez teren wspólnoty będący w użytkowaniu wspólnoty. Projektant nie dojechał, więc przełożono spotkanie z nim na 10.02.2022r. na którym projektant przedstawił zebranym plan sieci wodociągowej i kanalizacyjnej mającej przebiegać głównie terenem zielonym w obrębie posesji wspólnoty. Odnośnie uchwały dotyczącej wyrażenia zgody na ustanowienie odpłatnej służebności gruntowej została ona podjęta większością głosów. Na karcie do głosowania nad w/w uchwałą w pkt. 2 automatycznie wskazany był Przewodniczący Zarządu- A. S. (ze względu na pełnioną - odpłatnie - funkcję w zarządzie jako najlepiej zorientowany), a drugiego członka zarządu do reprezentacji przed notariuszem w wyniku głosowania wybrano Panią A. M.. Zgodnie z art. 22 ust. 2 ustawy uchwała o wyrażeniu zgody na dokonanie czynności nie musi mieć specjalnej formy, natomiast uchwała o udzieleniu pełnomocnictwa powinna mieć formę przewidzianą dla czynności, do której pełnomocnictwo ma być udzielone. Nie zachowanie tej formy nie stanowi jednak powodu do uchylenia takiej uchwały, a tylko niemożność skorzystania z tak udzielonego pełnomocnictwa. Odnośnie wskazywanych przez powoda orzeczeń Sądu Najwyższego uzasadniających kwestionowanie skarżonych uchwał pozwana wskazała na poddanie krytycznej ocenie doktryny i orzecznictwa sądów powszechnych wskazanych orzeczeń. Nie ulega wątpliwości, że sprawa o ustanowienie służebności na nieruchomości wspólnej, której współwłaściciele tworzą Wspólnotę Mieszkaniową jest związana z zarządzaniem nieruchomością wspólną. Jak wskazał Sąd Najwyższy w uzasadnieniu postanowienia z dnia 4 lutego 2011 roku (III CSK 110/10) odwołując się do treści art. 22 ust. 3 i 4 ustawy o własności lokali, pomimo, że nie wymienia on expressis verbis czynności polegającej na obciążeniu nieruchomości wspólnej służebnością, to należy takie obciążenie nieruchomości traktować równoznacznie z czynnościami wymienionymi w art. 22 ustawy o własności lokali, bowiem powstaje również ograniczone prawo rzeczowe. Jest to zatem czynność mieszcząca się w granicach zarządu nieruchomością wspólną, z tym, że przekracza ona zakres zwykłego zarządu. Ostatecznie Sąd Najwyższy wskazał, że Wspólnota Mieszkaniowa ma legitymację w sprawie o ustanowienie służebności na nieruchomości wspólnej z tym zastrzeżeniem, że zarząd może podejmować czynności w tej sprawie wyłącznie na podstawie uchwały właścicieli lokali, o której mowa w art. 22 ust. 2 ustawy o własności lokali. Sąd Najwyższy uznał zatem, że uczestnikiem postępowania sądowego o ustanowienie służebności na nieruchomości wspólnej może być Wspólnota Mieszkaniowa reprezentowana przez Zarząd na podstawie uchwały ogółu właścicieli lokali wyrażającej zgodę na dokonanie czynności przekraczającej zakres zwykłego zarządu. Pozwana wskazywała, że przewidziane w art. 22 ust. 3 u.w.l. ustawowe wyliczenie czynności przekraczających zakres zwykłego zarządu jest tylko przykładowe, wobec czego wynikający z art. 22 ust. 2 u.w.l. obowiązek udzielenia zarządowi pełnomocnictwa należy odnieść do wszelkich czynności przekraczających zakres zwykłego zarządu, które wymagają złożenia przez zarząd oświadczenia woli. Z punktu widzenia racjonalności ustawodawcy trudno byłoby uzasadnić, dlaczego w przypadku niektórych czynności przekraczających zakres zwykłego zarządu, zarząd mógłby występować w danej sprawie jako pełnomocnik, a w innej (nieraz bardzo podobnej) byłoby to niemożliwe. Przykładowo, na gruncie takiej interpretacji zarząd mógłby podejmować czynności w sprawie o nabycie nieruchomości przyległej (art. 32a u.w.l, który również przewiduje udzielenie zarządowi przez wspólnotę pełnomocnictwa do dokonania czynności prawnych zmierzających do takiego nabycia), natomiast nie mógłby ich podejmować w sprawie o nabycie innej nieruchomości (art. 22 ust. 3 pkt 6a u.w.l). Mógłby on podejmować czynności prowadzące do zmiany wysokości udziałów w nieruchomości wspólnej wynikające z powstania nowej nieruchomości lokalowej w rezultacie dokonanej nadbudowy lub przebudowy (art. 22 ust. 3 pkt 5 u.w.l), ale nie mógłby ich podejmować, jeżeli konieczność zmiany wysokości udziałów wynikała by z podjętej przez wspólnotę decyzji o zmianie przeznaczenia części nieruchomości wspólnej - np. adaptacji strychu w celu powiększenia powierzchni jednego z wyodrębnionych lokali (art. 22 ust. 3 pkt 4 u.w.l). Dalej wskazała, że przedstawiciele doktryny słusznie podnoszą, że nieracjonalne byłoby rozwiązanie ustawowe, w którym z jednej strony ustawodawca nakazuje udzielać pełnomocnictwa do każdej czynności przekraczającej zakres zwykłego zarządu (art. 22 ust. 2 u.w.L), a z drugiej strony jego skuteczność wobec wszystkich właścicieli lokali uzależniona byłaby od istnienia dodatkowego przepisu (takiego jak art, 21 ust. 3 u.w.l., który jednak de lege lata odnosi się jedynie do wąsko określonej grupy sytuacji). Pogląd Sądu Najwyższego oznaczałby, że w przypadkach niewymienionych w art. 21 ust. 3 u.w.l. - a więc w zdecydowanej większości sytuacji — pełnomocnictwu temu odmawiałoby się de facto skuteczności prawnej. Na jego podstawie pełnomocnik (zarząd) nie mógłby bowiem skutecznie działać w imieniu swoich mocodawców (właścicieli lokali) pomimo skutecznego powzięcia uchwały, gdyż rodzaj czynności prawnej, jakiej miałby dokonać (np. złożyć oświadczenie woli o ustanowieniu służebności), powodowałby, że jego oświadczenie nie odnosiłoby skutku wobec wszystkich właścicieli lokali, co przeczy istocie takiego oświadczenia, niepodzielnie wpływającego na prawo współwłasności wszystkich właścicieli lokali. Odnośnie samej karty do głosowania, to zdaniem pozwanej Powód przeoczył treść pkt. 2, w którym wyraźnie jest zapisane „automatyczne” wejście Pana A. S. w skład pełnomocników wspólnoty ze względów opisanych wcześniej, co zresztą było pomysłem członków zarządu w kwestii wyboru pełnomocników do ustanowienia służebności. Co do Uchwały Nr 2 pozwana podniosła, że uzasadnienie dla treści uchwały zostało opisane w zawiadomieniu o zebraniu właścicieli w formie głosowania nad uchwałami oraz w treści uchwały tj. chodziło o stworzenie elastyczności w negocjacjach dotyczących wynagrodzenia osoby pełniącej funkcję Przewodniczącego Zarządu. Podkreślała, że to wspólnota ustala wynagrodzenie, to właściciele określają podstawy jej określenia tak, jak np. określają kwotę maksymalnych zobowiązań, które zarząd może zaciągać jako pełnomocnik wspólnoty. Powód w sposób dowolny zinterpretował zamysł Sądu Apelacyjnego w Białymstoku z dnia 23 listopada 2012r. sygn. akt I ACa 1069/12, gdyż zapisy ustawy o własności nie precyzują tej kwestii, nie narzucają „konkretnej kwoty”, a sąd nie może zawężać zamysłu ustawodawcy. Poza tym przyjęta w głosowaniu większością udziałów maksymalna kwota wynagrodzenia może być (nie „ma być” jak twierdzi Powód) równa najniższemu wynagrodzeniu obowiązującemu w danym roku kalendarzowym, czyli należy rozumieć, że np. w roku 2022r. jest to kwota 3010 zł brutto. Zdaniem pozwanej nie ma takiego prawa, które narzuca prywatnym podmiotom (w tym przypadku wspólnocie-właścicielom) ile pieniędzy mają płacić właściciele pracownikowi, a tym bardziej zleceniobiorcy - Przewodniczącemu Zarządu. Także tutaj zarząd jest organem wykonawczym dla wspólnoty i wykonuje postanowienia uchwał na zasadzie pełnomocnictwa, co potwierdza pkt. 3 tejże uchwały. Zarząd działał w obronie interesu wspólnoty (innych właścicieli) i nie przekroczył swoich kompetencji, zwłaszcza, że pełni swoją funkcję nieodpłatnie. Zatem to właściciele zgodnie z Art, 22.3.1 zatwierdzili wysokość wynagrodzenia i upoważnili zarząd do negocjowania „konkretnej wysokości”, gdy zajdzie taka potrzeba w czasach ciągłych podwyżek cen i kosztów pracowniczych w kraju. Co do uchwał Nr 3-6 pozwana podniosła, że kolejne uchwały zatwierdzone większością udziałów dotyczą corocznych sprawozdań i udzielenia absolutorium członkom zarządu. Powód nie jest ani biegłym ani specjalistą w żadnej z tych dziedzin, a więc ma wątpliwe kompetencje, by postulować, że zatwierdzone dokumenty „nie są rzetelne i zgodne z prawdą”. Na etapie wywieszonego ogłoszenia o zebraniu właścicieli w formie głosowania nad uchwałami nie złożył swoich zarzutów na piśmie tak, aby zarząd mógł mu wytłumaczyć, co i skąd się wzięło. Powód przyjął coroczną taktykę publicznego oczerniania zarządu i bezpodstawnego rzucania pomówień oraz ubliżania członkom zarządu. Nie potrafi w sposób logiczny przedstawić racji również w kwestii swoich własnych rozliczeń ze wspólnotą, których po tylu latach nadal nie rozumie. Kwestie odnośnie odczytów wodomierzy, sposobu wyliczenia zużycia i powstałych strat wspólnoty na wodzie wyjaśniono powyżej. W nawiązaniu do wydatków remontowych, fundusz remontowy naliczany jest przez cały rok w wysokości ok. 6OOO zł miesięcznie, co w skali roku 2021 dało ok.72000zł wpływów. Z funduszu remontowego za rok 2020 przeniesiono na rok 2021 kwotę ok.19 500 zł i w roku 2021 zaciągnięto kredyt na inwestycje w kwocie 200 000 zł. Łącznie środki na funduszu remontowym do dyspozycji w roku 2021 wyniosły ok. 291500 zł, zatem zadatki w kwocie ok. l60 000 zł plus wydatki na inne remonty (m.in. wymiana wodomierzy, roboty naprawcze w kotłowni, wykonanie barier schodowych, czy suszarek) w czasie roku w rozrachunku zakończyły się saldem 60 843,92 zł na dzień 31.12.2021r. Co dokumentów do Uchwały Nr 6, to coroczny plan gospodarczy wspólnoty na rok 2022 został sporządzony w tym samym czasie, co pozostałe dokumenty i był dostępny do wglądu na etapie wywieszonego ogłoszenia, a także na sali do głosowania, a więc właściciele mogli się zapoznać z jego treścią. Nadto Powód na żadnym etapie nie wnioskował o udostępnienie rzekomo brakujących dokumentów. Co do listy obecności, na której w poz. 37 i 40 zostali wskazani nieżyjący właściciele, to pozwana wskazała, iż oczywistym jest, że figurowali na niej, gdyż na dzień sporządzania listy nie były znane wspólnocie personalia spadkobierców, które można byłoby wpisać na listę w miejsce zmarłych osób. Jednocześnie podniosła, że wielu właścicieli lokali przebywa przez dłuższy czas lub trwałe poza granicami kraju i ich też nie można było prawidłowo zawiadomić z powodu braku danych teleadresowych czy numerów telefonów. Wyniki glosowania jednakże odzwierciedlają bezwzględną większość udziałów, tym samym stały się miarodajne i ważne. Odnośnie dokumentów i rozliczeń powoda, pozwana wskazała, że bez rozróżniania dokumentów finansowych wysnuł lakoniczne twierdzenia, że trzy dokumenty księgowe, jakie otrzymał, to dokumenty o jednakowym zakresie merytorycznym, mimo że tak nie jest. Same nagłówki dokumentów świadczą o innym przeznaczeniu i innym sposobie w jaki należy je czytać. Lista płatności nierozliczonych przedstawia spis rachunków wystawionych przez wspólnotę do zapłaty, ale nieopłaconych w danym roku, czyli Powód za rok 2021 jest winny wspólnocie 515,07zł. Z kolei lista płatności rozliczonych przedstawia spis rachunków wystawionych przez wspólnotę do zapłaty i opłaconych w danym roku, czyli Powód w roku 2021 wpłacił 4744,68 zł i nadpłacił kwotę dopisaną długopisem przez Powoda — 428,32zł, wobec kosztów w kwocie 4316,36zł. Lista księgowań na kontach syntetycznych przedstawia zestawienie dokumentów do zapłaty wystawionych przez wspólnotę i listę wpłat Powoda, które potwierdzają się w liście płatności rozliczonych po stronie wpłat Powoda w kwocie 4744,68zł. Każdy z tych dokumentów nie może mieć jednakowych kwot, których „domaga się” powód, a główną uwagę należy zwrócić na potwierdzenie salda nr PS/ (...) wykazujące kwotę 803,50zł w kolumnie kwoty do rozliczenia. W załączonym przez Pozwaną Potwierdzeniu salda Nr PS/ (...) widnieje kwota 1231,82zł za rok 2020 do zapłaty przez Powoda na rzecz wspólnoty. Uwzględniając w/w nadpłatę w roku 2021 w kwocie 428,32zł, otrzymuje się dokładnie kwotę 803,50zł widniejącą na potwierdzeniu salda Nr PS/ (...). Widoczne jest to też na liście księgowań na kontach syntetycznych załączonej przez Pozwaną z dopiskiem B.O. (bilans otwarcia roku) w kwocie 1231,82zł, który bierze się właśnie z potwierdzenia salda Nr PS/ (...) i który powinien być uwzględniony przez powoda podczas płatności w roku 2021, czyli powinien on zapłacić 803,50zł więcej w roku 2021, aby saldo księgowe na jego lokalu wynosiło 0,00zł na dzień 31.12.2021r. Końcowo pozwana podniosła, że powód z niewiadomych powodów wpisał się na listę obecności właścicieli na głosowaniu w dniu 25.02.2022r., otrzymał kartę do głosowania, ale nie wrzucił jej do urny z głosami, tylko zabrał do domu. Sąd ustalił i zważył co następuje: Powód S. R. jest członkiem wspólnoty mieszkaniowej przy ulicy (...). W dniu 25 lutego 2022r odbyło się zebranie członków wspólnoty poprzez indywidualny udział właścicieli lokali, o którym ogłoszenie nastąpiło w gablotach w holu budynku oraz poprzez wrzucenie do każdej ze skrzynek pocztowych lokali ogłoszenia o zebraniu. Z uwagi na okres pandemii powiadomiono uprawnionych , że zebranie odbędzie się w formie indywidualnego głosowania nad uchwałami z zachowaniem środków ostrożności w postaci maseczek. Udział w głosowaniu wzięli członkowie wspólnoty podpisani na liście właścicieli lokali (K. 19-20). Z członków wspólnoty A. K. wziął kartę do głosowania lecz jej nie złożył, powód też wpisał się na listę obecności lecz nie głosował. Przedmiotem głosowania były takie kwestie jak wyrażenie zgody na odpłatne ustanowienie służebności związanej z przeprowadzeniem sieci wodno -kanalizacyjnej przez działkę wspólnoty, określenie maksymalnego wynagrodzenia miesięcznego Przewodniczącego zarządu, podjęcie uchwały o udzieleniu absolutorium zarządowi w związku ze sprawozdaniem z zarządu wspólnotą za 2021r, podjęcie uchwały o zatwierdzeniu rocznego sprawozdania finansowego z zarządu wspólnotą za rok 2021, podjęcie uchwały w sprawie sposobu rozliczenia różnicy pomiędzy zaliczkami i pożytkami, a kosztami utrzymania nieruchomości wspólnej i lokali za rok 2021 i podjęcie uchwały w sprawie przyjęcia rocznego planu gospodarczego zarządu nieruchomością wspólną na rok
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.