umową powód zobowiązał się do prowadzenia w imieniu pozwanej sprawy dotyczącej nabycia przez Skarb Państwa nieruchomości stanowiącej własność pozwanej w związku z realizowaną w jej sąsiedztwie inwestycją. Pozwana 7 czerwca 2021r. wypowiedziała stronie powodowej umowę wskazując, że nie jest zadowolona ze sposobu realizacji tej umowy przez powoda oraz, zarzucając że prezes powodowej spółki – (...) nie jest profesjonalnym prawnikiem.
umowy stron stronie powodowej przysługiwało wynagrodzenie w wysokości 5% wartości nieruchomości określonym w pierwszym operacie szacunkowym sporządzonym na zlecenie (...) we W. lub pierwszej propozycji w zakresie ceny zakupu przedstawionej przez (...). 7 listopada 2019r. został sporządzony operat szacunkowy na kwotę 198 300 zł, a 5% tej wartości wynosi 9915 zł. Strona powodowa zaprzeczyła, aby zasadne było wypowiedzenie jej umowy dokonane przez pozwaną ponadto wskazała, że
umową jej §2 ust. 4 „wynagrodzenie przysługuje powodowi również w sytuacji, gdy po podjęciu stosownych czynności przez zleceniobiorcę, a przed ustaleniem i wypłatą stosownego odszkodowania przez organ administracji, zleceniodawca wypowie umowę.” Strona powodowa w odpowiedzi na sprzeciw potwierdziła okoliczność, że pozwana 28 grudnia 2021r. po doręczeniu jej nakazu zapłaty wpłaciła kwotę 3000 zł i wniosła o zasądzenie na jej rzecz kwoty 6915 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie. Pozwana A. J.
żądaniem właścicielki nieruchomości. Pismo to doręczono również pozwanej. W Państwowym Gospodarstwie (...) – Regionalnym Zarządzie Gospodarki Wodnej we W. czerwcu 2019r. pracował R. M., który był kierownikiem realizacji projektów. R. M. zaangażował się w sprawę pozwanej, poszukiwał pozytywnego sposobu na rozwiązanie jej trudnej sytuacji. R. M. udzielał pismem z 14 czerwca 2019r. informacji Sanatorowi RP A. S. na temat działań podejmowanych przez Inwestora w sprawie A. J.
1 umowy za prowadzenie sprawy zleceniobiorcy przysługuje wynagrodzenie stanowiące:
1 porozumienia warunkiem nabycia tej nieruchomości przez Skarb Państwa – Starostę (...) było uzyskanie zgody Wojewody (...). J. N. mailowo w dniach 4 maja 2020r. i 18 maja 2021r. zwracała się do M. M. z Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej we W. o informację na jakim etapie jest sprawa A. J.
umową Skarb Państwa – Starosta (...) nabył od A. J.
aktu notarialnego, do umowy tej przedłożono zarządzenie nr 448 Wojewody (...) z 29 grudnia 2020r. w sprawie wyrażenia zgody na odpłatne nabycie do zasobu nieruchomości Skarbu Państwa prawa własności lokalu mieszkalnego położonego w S.. Dowód: - umowa sprzedaży z 29.07.2021r. k. 155 – 158. (...) Sp. z o.o. sp. k. z siedzibą we W. w dniu 16 września 2021r. wystawiła pozwanej fakturę za wykonaną usługę prawną na kwotę 9915 zł brutto płatną w terminie do 19 wrzenia 2021r. (...) Sp. z o.o. sp. k. z siedzibą we W. zawarła ze stroną powodową (...) Sp. z o.o. z siedzibą we W. w dniu 17 września 2021r. umowę cesji wierzytelności w stosunku do A. J.
art. 355 k.p.c. w zw. z art. 203 § 1 k.p.c. postępowanie należało umorzyć. Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, w tym przede wszystkim dokumenty: umowa o dochodzenie roszczeń, wydruki korespondencji przedłożonej przez strony, dokumentacja dotycząca realizacji inwestycji, operat szacunkowy, a także zeznania świadków R. M., L. B. oraz wyjaśnienia stron, pozwoliły przyjąć, że strony łączyła umowa zlecenia, której przedmiotem było dochodzenie roszczeń na rzecz pozwanej, w sprawie nabycia przez Skarb Państwa nieruchomości pozwanej położonej w miejscowości szalejów Dolny, objętej księgą wieczystą (...), w ramach rekompensaty skutków związanych z realizacją inwestycji pod nazwą „Budowa suchego zbiornika S. na rzece B.”. Według przepisów kodeksu cywilnego przedmiotem zlecenia jest dokonanie oznaczonej czynności prawnej dla dającego zlecenie (art. 734 § 1), kwalifikowanego jako zobowiązanie starannego działania. W ramach tego zobowiązania przyjmujący zlecenie jest odpowiedzialny za dokonanie wszystkich zależnych od niego czynności (także faktycznych czynności przygotowawczych) niezbędnych dla dojścia zleconej czynności prawnej do skutku. Dotyczy to zarówno przypadków działania jako zastępca bezpośredni (pełnomocnik), jak i występowania jako zastępca pośredni (w imieniu własnym na rachunek dającego zlecenie). W sytuacji gdy pomimo dokonania przez przyjmującego zlecenie z należytą starannością (art. 355 k.c.) wszystkich leżących po jego stronie (a w razie działania jako pełnomocnik – mieszczących się w zakresie umocowania) czynności (np. podjęcia negocjacji, złożenia oferty, uzyskania niezbędnych zgód i zezwoleń, itp.) objęta zleceniem czynność prawna (zwłaszcza umowa) nie doszła do skutku z innych przyczyn (np. wskutek odmowy przyjęcia oferty przez drugą stronę, zakończenie negocjacji niepowodzeniem), brak jest podstaw do przypisania przyjmującemu zlecenie odpowiedzialności. W tym sensie nie jest on odpowiedzialny za każdy przypadek niedojścia do skutku zleconej czynności prawnej (brak rezultatu). Ponadto przyjmujący zlecenie jest odpowiedzialny za dołożenie należytej staranności w toku dokonywania zleconej czynności prawnej dla dającego zlecenie. Chodzi w szczególności o należytą staranność w zakresie ochrony interesów dającego zlecenie (np. poprzez dążenie do korzystnego dla niego ukształtowania treści umowy, do uzyskania pozytywnego wyniku prowadzonego postępowania). W razie dochowania należytej staranności w tym zakresie przyjmujący zlecenie nie jest odpowiedzialny za ostateczny rezultat tej czynności w sferze interesów dającego zlecenie, a zatem ten ostatni ponosi ryzyko wspomnianego efektu. Stąd też stosunek zlecenia oparty jest na wzajemnym zaufaniu stron, w tym w szczególności zaufaniu dającego zlecenie do osoby przyjmującego zlecenie, jego fachowości i umiejętności w zakresie dokonywanej czynności prawnej (zob. P. Drapała [w:] Kodeks cywilny. Komentarz. Tom V. Zobowiązania. Część szczegółowa, wyd. II, red. J. Gudowski, Warszawa 2017, art. 734 i powołane tam orzecznictwo). Wynikają z tego określone skutki, w tym reguła osobistego wykonania zobowiązania przez przyjmującego zlecenie, od której wyjątki określa norma art. 738 § 1 k.c. Dający zlecenie powierza wykonanie czynności prawnej stanowiącej przedmiot zlecenia określonemu podmiotowi, do którego ma zaufanie ze względu na jego cechy osobiste, a nierzadko także wiedzę, doświadczenie i umiejętności (zob. powołany już wyrok SN z dnia 29 kwietnia 2015 r., IV CSK 489/14). Ponadto ochronie relacji zaufania służy ujęte w imperatywnej normie art. 746 § 3 k.c. uprawnienie do wypowiedzenia stosunku zlecenia z ważnego powodu. Ważny powód może stanowić m.in. takie zachowanie przyjmującego zlecenie, które podważa istniejącą relację zaufania. Świadczenie główne przyjmującego zlecenie polega na wykonaniu powierzonej mu czynności prawnej. Przyjmujący zlecenie – co do zasady – samodzielnie decyduje o sposobie wykonania tej czynności. Zakres tej samodzielności decyzji jest wyznaczany przez treść umowy, wskazówki dającego zlecenie oraz cel i charakter prawny podejmowanych czynności. Oprócz tego przyjmujący zlecenie zobowiązany jest do wykonywania obowiązków ubocznych polegających m.in. na stosowaniu się do wskazówek dającego zlecenie (art. 737 k.c), wykonywaniu zlecenia osobiście (art. 738 k.c.), informowaniu dającego zlecenie o przebiegu sprawy oraz powstrzymaniu się od używania dla własnej korzyści rzeczy i pieniędzy dającego zlecenie (art. 741 k.c.). Po wykonaniu zlecenia lub wcześniejszym rozwiązaniu umowy przyjmujący zlecenie ma obowiązek złożenia sprawozdania i wydania dającemu zlecenie wszystkiego, co uzyskał przy wykonywaniu zlecenia, chociażby we własnym imieniu (art. 740 k.c.). Z okoliczności sprawy wynika, że pozwana co najmniej od 27 listopada 2016r. występowała z żądaniem wykupu od niej prawa własności jej lokalu mieszkalnego przez Skarb Państwa, z uwagi na prowadzoną w jej sąsiedztwie inwestycję. Pozwana była aktywna w tym postępowaniu, występowała z interwencjami do różnych organów, w tym do wykonawcy Projektu (...), a także przedstawicieli Banku (...). Bezspornym było, że w dużej mierze działania pozwanej doprowadziły do wizytacji nieruchomości, na których prowadzona była inwestycja przez przedstawicieli Banku (...) i wizyta ta miała istotny wpływ na przebieg postępowania w sprawie wykupu nieruchomości pozwanej. Jak wynika z dokumentów dołączonych do akty sprawy czynności te podejmowane były w szczególności w okresie od maja do lipca 2019r. W tym czasie w sprawę pozwanej zaangażował się R. M., który był kierownikiem realizacji projektu związanym z inwestorem tj. (...), a pozwana pozostawała z nim w stałym kontakcie. Z pisma R. M. z 14 czerwca 2019r. skierowanego do Senatora RP A. S. wynika, że już wtedy uznawano, iż najkorzystniejszym rozwiązaniem problemu pozwanej jest wykupienie jej nieruchomości lokalowej przez Skarb Państwa. Pozwana zatem w tym czasie, miała już wiedzę, że jej sprawa zostanie pozytywnie załatwiona. Pozwana uczestniczyła w spotkaniach mieszkańców miejscowości dotkniętych skutkami inwestycji, w tym w spotkaniach z M. O.. Z usług prawnych spółki, której prezesem zarządu był M. O. korzystali mieszkańcy dotknięci inwestycją i pozwana również zdecydowała się na zawarcie umowy z poprzednikiem prawnym powoda. Podkreślić należy, że umowa między stronami zawarta została 23 września 2019r., czyli już po wizytacji przedstawicieli Banku (...), w zasadzie w momencie, gdy już było pewne, że nieruchomość pozwanej zostanie wykupiona przez Skarb Państwa. Zarzuty pozwanej, że wyłącznie dzięki jej działaniom i inicjatywie doszło do pozytywnego załatwienia sprawy nie mogą więc być uwzględnione, gdyż okoliczności te istniały już przed zawarciem umowy z 23 września 2019r.. Pozwana w dacie zawierania umowy ze zleceniobiorcą wiedziała, że na obecnym etapie rozpocznie się procedura uzgadniania warunków wykupu jej lokalu mieszkalnego.
umową między stronami, zleceniobiorca zobowiązany był działać z należytą starannością jako pełnomocnik pozwanej w postępowaniu zmierzającym do wykupienia od pozwanej jej nieruchomości przez Skarb Państwa.
umową, zleceniobiorcy przysługiwało wynagrodzenie za wykonanie umowy w wysokości 5% wartości nieruchomości ustalonej przez (...) ewentualnie dodatkowo 25% różnicy pomiędzy finalną ceną wynegocjowaną przez zleceniobiorcę a pierwszą propozycją. Jednocześnie podkreślić należy, że umowa nie przewidywała wynagrodzenia dla zleceniobiorcy, gdyby ostatecznie nie doszło do zbycia nieruchomości pozwanej. W ocenie Sądu zleceniobiorca należycie wywiązał się z umowy i przez niespełna trzy lata podejmował liczne działania zmierzające do jak najszybszego załatwienia sprawy pozwanej. Zleceniobiorca uczestniczył w licznych czynnościach, w tym w oględzinach nieruchomości pozwanej, składał zastrzeżenia do operatu szacunkowego (choć uważał, że wycena była korzystna dla pozwanej), uczestniczył w spotkaniach z przedstawicielami Inwestora, korespondował z pracownikami inwestora i wykonawcami projektu. Wszystkie działania uzgadniane były z pozwaną. Zleceniodawca brał czynny udział w wypracowywaniu warunków porozumienia pomiędzy pozwaną a (...) i doprowadził do podpisania tego porozumienia przez strony 15 kwietnia 2020r. Procedura wykupu nieruchomości pozwanej przez Skarb Państwa była skomplikowana pod względem formalnoprawnym, gdyż wymagała dodatkowo przeprowadzenia postępowań administracyjnych w przedmiocie udzielenia niezbędnych zgód na wykup tej nieruchomości. Na postępowania te pełnomocnik pozwanej nie miał wpływu, a procedury znacznie się przedłużały. Zleceniobiorca występował do przedstawicieli (...) z zapytaniami o udzielenie informacji o stan sprawy. Ostatecznie 24 maja 2021r. dowiedział się, że przedstawiciele Starosty (...) wraz z pozwaną ustalają z notariuszem termin sporządzenia aktu notarialnego. Umowa sprzedaży lokalu mieszkalnego została zawarta 29 lipca 2021r. i realizowała ona w całości warunki porozumienia wynegocjowane przez zleceniobiorcę. Z okoliczności tych jednoznacznie wynika, że dniu sporządzenia przez pozwaną oświadczenia o wypowiedzeniu umowy tj. 7 czerwca 2021r. umowa zlecenia została właściwie w całości wykonana, a pozwana oczekiwała jedynie na termin podpisania aktu notarialnego. W ocenie Sądu wypowiedzenie umowy na takim etapie wykonania umowy zlecenia było bezpodstawne i zmierzało jedynie do uniknięcia obowiązku zapłaty poprzednikowi strony powodowej wynagrodzenia. Pozwana nie wykazała żadnych istotnych okoliczności, które mogłyby wskazywać na nienależyte wykonanie tej umowy przez zleceniobiorcę, czy też okoliczności z których wynikałoby, że przed dniem 7 czerwca 2019r. istniały uzasadnione podstawy do utraty zaufania pozwanej do M. O.. Wprawdzie pozwana powoływała się na okoliczności z dnia oględzin nieruchomości, podczas których M. O. miał sugerować rzeczoznawcy majątkowemu działającemu na zlecenie Inwestora, żeby zaniżył wartość nieruchomości w operacie. Okoliczność ta nie została jednak potwierdzona przez świadka L. B. (k. 165), a ponadto zdarzenie to miało miejsce na początku obowiązywania umowy tj. 6 listopada 2019r., a pozwana przez kolejny okres do czerwca 2021r. nie zgłaszała w tym zakresie żadnych uwag swojemu pełnomocnikowi. Wycena zaś została sporządzona w sposób rzetelny i była korzystna dla pozwanej. Również zarzut braku posiadania przez M. O. uprawnienie do wykonywania zawodu adwokata czy radcy prawnego był bezzasadny, gdyż pozwanej zapewniono obsługę przez dwóch pełnomocników, w tym profesjonalnego prawnika radcę prawnego J. N.. W ocenie Sądu warunki umowy stron, w tym wysokość umówionego wynagrodzenia, mając na uwadze czas trwania umowy i nakład pracy zleceniobiorcy było odpowiednie i nie naruszało praw pozwanej. Podkreślić trzeba, że wysokość i wymagalność należnego zleceniobiorcy wynagrodzenia była zależna od wynegocjowanej wartości nieruchomości oraz skutecznego zbycia tej nieruchomości i wypłaty uzgodnionej ceny, zatem obie strony umowy zlecenia miały wspólny cel, aby jak najszybciej i na jak najlepszych warunkach nieruchomość została wykupiona przez Skarb Państwa. Mając to wszystko na uwadze należało powództwo co do należności głównej w całości uwzględnić. O odsetkach orzeczono
art. 481§ 1 k.p.c. i art. 455 k.c. oraz art. 482 k.c. Strona powodowa wezwała pozwaną do zapłaty w wyznaczonym terminie, który upłynął bezskutecznie. Lecz ostatecznie zażądał odsetek ustawowych za opóźnienie od dnia wniesienia pozwu tj. od 22 grudnia 2021r. i żądanie to było uzasadnione. O kosztach orzeczono
art. 98 k.p.c., obciążając pozwaną w całości kosztami postępowania, na które składały się 500 zł opłata sądowa od pozwu, wynagrodzenie pełnomocnika 1800 zł, opłata skarbowa od pełnomocnictwa 17 zł.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.