w sprawie opłat za czynności radców prawnych, przy czym powódce należy się zwrot kwoty 3.078 zł, a pozwanemu kwoty 2.322 zł. Po skompensowaniu kosztów zastępstwa procesowego powódce należy się od przeciwnika zwrot kwoty 756 zł. Łącznie zatem należało zasądzić na rzecz powódki kwotę 2.252,25 zł. Na tej samej zasadzie Sąd orzekł o kosztach w sporze pomiędzy C. K. a pozwanym. Powód wygrał spór w 85 %. Poniósł koszty opłaty sądowej od pozwu w kwocie 1.350 zł, z czego należy mu się zwrot kwoty 1.147,50 zł. Nadto, rozliczeniu podlegały poniesione przez strony koszty zastępstwa procesowego w kwotach po 3.600 zł,
w sprawie opłat za czynności radców prawnych. Z tego tytułu powodowi należy się zwrot kwoty 3.060 zł, a pozwanemu 540 zł. Po skompensowaniu kosztów zastępstwa powodowi należy się kwota 2.520 zł. Łącznie należało zasądzić na jego rzecz kwotę 3.667,50 zł. Natomiast, w przypadku powódek K. C., A. N. i A. C. o kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 98 k.p.c.,
zasadą odpowiedzialności za wynik sprawy i zasądził na ich rzecz całość poniesionych kosztów, albowiem wygrały niniejszy spór w całości. Na koszty poniesione przez K. C. składają się: opłata sądowa od pozwu w kwocie 1.350 zł oraz opłata za czynności fachowego pełnomocnika w kwocie 3.600 zł oraz opłata skarbowa od pełnomocnictwa w kwocie 17 zł. Pozostałe dwie powódki poniosły koszty w takiej samej wysokości, tj. w kwocie 4.367 zł, na co składały się: opłata sądowa od pozwu w kwocie 750 zł, a także koszty zastępstwa procesowego w kwocie 3.617 zł. W przypadku M. K.
w sprawie opłat za czynności radców prawnych. Z tego tytułu powodowi należy się zwrot kwoty 2.988 zł, a pozwanemu 612 zł. Po skompensowaniu kosztów zastępstwa powodowi należy się kwota 2.520 zł. Łącznie należało zasądzić na jego rzecz kwotę 2.998,50 zł. Natomiast, drugi z powodów, wygrał spór w 66 %. Poniósł koszty opłaty sądowej od pozwu w kwocie 750 zł, z czego należy mu się zwrot kwoty 495 zł. Obie strony poniosły też koszty zastępstwa procesowego w kwotach po 3.600 zł,
w sprawie opłat za czynności radców prawnych. Z tego tytułu powodowi należy się zwrot kwoty 2.376 zł, a pozwanemu 1.114 zł. Po skompensowaniu kosztów zastępstwa powodowi należy się kwota 1.152 zł. Łącznie należało zasądzić na jego rzecz kwotę 1.647 zł. Nadto, od zasądzonych kosztów każdemu z pozwanych należały się odsetki ustawowe za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się orzeczenia do dnia zapłaty,
art. 98 § 1 1 k.p.c. Przy rozstrzyganiu o kosztach procesu Sąd miał na względzie, iż w razie współuczestnictwa formalnego (art. 72 § 1 pkt 2 k.p.c.) do niezbędnych kosztów procesu poniesionych przez współuczestników reprezentowanych przez jednego pełnomocnika będącego adwokatem lub radcą prawnym zalicza się jego wynagrodzenie ustalone odrębnie w stosunku do każdego współuczestnika. W judykaturze wskazuje się, że sąd powinien jednak obniżyć to wynagrodzenie, jeżeli przemawia za tym nakład pracy pełnomocnika, podjęte przez niego czynności oraz charakter sprawy (art. 109 § 2 k.p.c.) (zob. uchwała SN z 10 lipca 2015 r., III CZP 29/15, OSNC 2016, Nr 6, poz. 69). W ocenie Sądu nakład pracy pełnomocnika i charakter sprawy nie uzasadniały obniżenia wysokości wynagrodzenia. Zarówno w pozwie, jak i dalszych pismach procesowych pełnomocnik musiał odnieść się do kwestii indywidualnej szkody odniesionej przez każdego z powodów, szczegółowo opisując na czym polegał uszczerbek poniesiony przez każdego z nich. Nadto, w odniesieniu do konkretnych grup powodów (żona poszkodowanego, dzieci, wnuki) zróżnicowane były zarzuty pozwanego ubezpieczyciela, a zatem argumentacja podnoszona przez stronę powodową nie była jednakowa. Wreszcie, pełnomocnik aktywnie uczestniczył w przesłuchaniu wszystkich powodów.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.