I C 546/23

Sygn. akt: I C 546/23 upr WYROK ZAOCZNY W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 2 lutego 2024 r. Sąd Rejonowy w Kętrzynie I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia Sławomir Szubstarski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 2 lutego 2024 r. w K. na podstawie art. 339 §1 k.p.c. sprawy z powództwa (...) Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego Niestandaryzowanego Funduszu Wierzytelności z siedzibą w G. przeciwko E. Z. o zapłatę I. zasądza od pozwanej E. Z. (poprzednio: J.) na rzecz powoda (...) Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego Niestandaryzowanego Funduszu Wierzytelności z siedzibą w G. kwotę 1 526 (jeden tysiąc pięćset dwadzieścia sześć) złotych z odsetkami ustawowymi za opóźnienie za okres od dnia 27 lutego 2023 r. do dnia zapłaty; II. w pozostałym zakresie powództwo oddala; III. zasądza od pozwanej na rzecz powoda kwotę 1 117 (jeden tysiąc sto siedemnaście) złotych z odsetkami, w wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie w spełnieniu świadczenia pieniężnego, za czas od dnia uprawomocnienia się wyroku do dnia zapłaty, tytułem kosztów procesu; IV. wyrokowi w punktach I i III nadaje rygor natychmiastowej wykonalności. Uzasadnienie punktu II wyroku Powód E. D. Fundusz Inwestycyjny Zamknięty Niestandaryzowany Fundusz Wierzytelności z siedzibą w G. domagała się zasądzenia od pozwanej E. J. kwoty 1 525,19 złotych wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od dnia wniesienia pozwu w elektronicznym postępowaniu upominawczym, tj. 23 grudnia 2022 roku do dnia zapłaty. Uzasadniając powództwo w zakresie roszczenia odsetkowego powód wskazał, że pozew w niniejszej sprawie został złożony w terminie trzech miesięcy od wydania postanowienia o umorzeniu elektronicznego postępowania upominawczego przeciwko pozwanej o to samo roszczenie, wobec czego powód wnosi o uwzględnienie skutków prawnych wytoczenia powództwa od dnia 23 grudnia 2022 roku. Pozwana nie złożyła odpowiedzi na pozew i nie zajęła stanowiska w sprawie. Sąd ustalił i zważył co następuje: Powód E. D. Fundusz Inwestycyjny Zamknięty Niestandaryzowany Fundusz Sekurytyzacyjny z siedzibą w G. wystąpił przeciwko E. Z. z powództwem o zapłatę, które Sąd Rejonowy Lublin – Zachód w Lublinie rozpoznawał pod sygnaturą (...). Postanowieniem z 22 maja 2023 roku Sąd ten uchylił nakaz zapłaty z 27 lutego 2023 roku oraz umorzył postepowanie. Dowód: postanowienie k.21 W dniu 21 sierpnia 2023 roku powód wytoczył powództwo o zapłatę w niniejszej sprawie. Dowód: pozew wraz z kopertą k. 4 – 93. Stosownie do treści art. 505 37 §2 k.p.c. jeżeli w terminie trzech miesięcy od dnia wydania postanowienia o umorzeniu elektronicznego postępowania upominawczego powód wniesie pozew przeciwko pozwanemu o to samo roszczenie w postępowaniu innym niż elektroniczne postępowanie upominawcze, skutki prawne, które ustawa wiąże z wytoczeniem powództwa, następują z dniem wniesienia pozwu w elektronicznym postępowaniu upominawczym. Nie kwestionując wywołania skutków prawnych wniesieniem powództwa w sprawie VI Nc-e (...), Sąd nie miał podstaw uwzględnienia żądania odsetkowego za okres od 23 grudnia 2022 roku od 26 lutego 2023 roku. Powód nie wykazał bowiem daty, w którym powództwo w elektronicznym postepowaniu upominawczym zostało złożone, a tym samym początku okresu uzasadniającego żądanie odsetek za opóźnienie. Powód przedłożył jedynie postanowienie Sądu Rejonowego Lublin – Zachód w Lublinie z dnia 22 maja 2023 roku, w sprawie VI Nc-e (...) (k.21). Nie przedłożył natomiast wydruku akt postępowania zawierających informację o dacie wniesienia powództwa. Na podstawie przedstawionego wydruku Sąd ustalił jedynie datę wydania nakazu zapłaty w tym postępowaniu – 27 lutego 2023 roku. Była to najwcześniejsza data, od której Sąd mógł zasądzić odsetki ustawowe za opóźnienie. Obowiązek przedstawienia dowodów spoczywa na stronach stosownie do unormowania z art. 6 k.c., zgodnie z którym ciężar udowodnienia faktu spoczywa na tym, kto z faktu tego wywodzi skutki prawne. Na gruncie prawa procesowego odpowiednikiem art. 6 k.c. jest przepis art. 232 k.p.c., w myśl którego strony są obowiązane wskazywać dowody dla stwierdzenia faktów, z których wywodzą skutki prawne . Zatem to na powodzie spoczywał ciężar udowodnienia faktów, uzasadniających jego roszczenie. Od powyższego obowiązku nie zwalnia treść przepisu art. 339 k.p.c., zgodnie z którym, jeżeli pozwany nie stawił się na posiedzenie wyznaczone na rozprawę albo mimo stawienia się nie bierze udziału w rozprawie, przyjmuje się za prawdziwe twierdzenie powoda o okolicznościach faktycznych, przytoczonych w pozwie lub w pismach procesowych, doręczonych pozwanemu przed rozprawą. Sąd jest zobligowany do uznania twierdzeń powoda przy bezczynności pozwanego jedynie w razie braku wątpliwości, co do zasadności pozwu. W art. 339 § 2 k.p.c. nie chodzi o prawne domniemanie prawdziwości twierdzeń powoda. W omawianym przypadku sąd ocenia, czy okoliczności podane w pozwie, nie budzą uzasadnionych wątpliwości, albo nie zostały przytoczone w celu obejścia prawa. Przyjęcie za prawdziwe twierdzeń powoda dotyczy wyłącznie okoliczności faktycznych i nie zwalnia sądu orzekającego od obowiązku rozważenia, czy oświadczenia te uzasadniają należycie i w całości żądania pozwu i czy uwzględnienie tych żądań nie narusza obowiązujących przepisów. Stanowisko takie nie budzi wątpliwości w nauce prawa, znalazło także wyraz w orzecznictwie Sądu Najwyższego (por. wyroki: z dnia 15 września 1967 r. - III CRN 175/97, OSNCP 1968, nr 8-9, poz. 142; z dnia 31 marca 1999 r., I CKU 176/97, Prok.i Pr.-wkł. 1999/9/30). Mając na uwadze powyższe, Sąd oddalił powództwo w zakresie odsetek za okres od 23 grudnia 2022 roku od 26 lutego 2023 roku.