zobowiązał pełnomocnika powoda do doręczenia pozwanej w terminie 2 miesięcy za pośrednictwem komornika odpisu pozwu wraz z załącznikami oraz pouczeniem o treści art. 205 2 § 1 k.p.c. – pod rygorem zawieszenia postępowania. Z uwagi na bezskuteczny upływ w/w terminu Sąd postanowieniem z dnia 24 kwietnia 2023 r. zawiesił postępowanie w sprawie na podstawie art. 177 § 1 pkt 6 k.p.c. w zw. z art.
Pismem z dnia 24 lipca 2023 r. (data nadania) pełnomocnik powoda wniósł o podjęcie zawieszonego postępowania w sprawie i uznanie korespondencji sądowej za skutecznie doręczoną stronie pozwanej na adres wskazany w komparycji pisma. W uzasadnieniu pisma pełnomocnik powoda podał, że w wykonaniu zobowiązania Sądu skierował do Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Opocznie wniosek o doręczenie pozwanej korespondencji sądowej. Podał, że Komornik nie doręczył pozwanej korespondencji na adres wskazany w pozwie, jednakże powód dysponuje pisemną odpowiedzią Szefa Krajowej Administracji Skarbowej, z której wynika, że adresem zamieszkania pozwanej jest adres wskazany w pozwie. Sąd zważył, co następuje: W myśl art.
jeżeli pozwany będący osobą fizyczną, pomimo powtórzenia zawiadomienia zgodnie z art. 139 § 1 zdanie drugie, nie odebrał wysłanego pod wskazany adres pozwu, innego pisma procesowego lub orzeczenia wywołującego potrzebę podjęcia obrony jego praw, a w sprawie nie doręczono mu wcześniej żadnego pisma w sposób przewidziany w artykułach poprzedzających ani nie ma zastosowania art. 139 § 2 lub inny przepis szczególny przewidujący skutek doręczenia, przewodniczący zawiadamia o tym powoda, przesyłając mu odpis pisma sądowego dla pozwanego i zobowiązując do doręczenia tego odpisu pisma pozwanemu za pośrednictwem komornika. Powód w terminie dwóch miesięcy od dnia doręczenia mu zobowiązania, o którym mowa w § 1, składa do akt potwierdzenie doręczenia korespondencji pozwanemu za pośrednictwem komornika albo zwraca korespondencję wraz z dowodem na piśmie, że pozwany zamieszkuje pod adresem wskazanym w pozwie. Po bezskutecznym upływie terminu stosuje się przepis art. 177 § 1 pkt 6 (art.
Zgodnie z art. 180 § 1 k.p.c. sąd postanowi podjąć postępowanie z urzędu, gdy ustanie przyczyna zawieszenia. Z kolei art. 182 § 1 pkt 1) k.p.c. stanowi, że sąd umarza postępowanie zawieszone z przyczyn wskazanych w art. 177 § 1 pkt 5 i 6 , jeżeli wniosek o podjęcie postępowania nie został zgłoszony w ciągu trzech miesięcy od daty postanowienia o zawieszeniu postępowania. Zgodnie ze stanowiskiem Sądu Najwyższego przedstawionym w uchwale z 23.2.1982 r., III CZP 4/82, niepubl. i z 18.11.2015 r., III CZP 74/15, OSNC 2016, Nr 12, poz. 136 bezzasadny wniosek o podjęcie postępowania jest „procesowo jałowy” i nie tamuje umorzenia postępowania. Z treści przepisów regulujących podjęcie postępowania wynika, że mają one zastosowanie jedynie wtedy, gdy ustanie przeszkoda uniemożliwiająca prawidłowe prowadzenie procesu. Przed wydaniem postanowienia o podjęciu postępowania albo o odmowie jego dokonania, sąd powinien zatem przedsiębrać czynności mające na celu sprawdzenie, czy wykonanie przez powoda zarządzenia (np. wskazanie prawidłowego adresu) rzeczywiście osiągnęło pożądany skutek, przejawiający się w możliwości nadania sprawie dalszego biegu. Przenosząc powyższe rozważania natury prawnej na grunt przedmiotowej sprawy stwierdzić należy, że strona powodowa nie uczyniła zadość dyspozycji z art.
k.p.c., a tym samym zgłoszony przez nią wniosek o podjęcie zawieszonego postępowania w sprawie nie mógł być potraktowany jako skuteczny. Co prawda pełnomocnik powoda załączył do wniosku informację od Szefa Krajowej Administracji Skarbowej, w której jako adres pozwanej W. K. wskazany jest adres podany w pozwie, jednakże z protokołu z czynności podjętych przez Komornika zmierzających do doręczenia korespondencji pozwanej bezsprzecznie wynika, iż pod w/w adresem pozwana nie mieszka, wyprowadziła się ok. 3 lata temu, a budynek jest niezamieszkały. Mając powyższe na uwadze, przyjąć należało, iż powód nie wskazał prawidłowego adresu pozwanej, sprawie nie można nadać dalszego biegu, a tym samym wniosek o podjęcie zawieszonego postępowania w sprawie podlegał oddaleniu jako niezasadny – punkt 1. sentencji postanowienia. Jednocześnie, mając na względzie upływ terminu trzech miesięcy od daty postanowienia o zawieszeniu postępowania oraz fakt, że złożony przez stronę powodową wniosek o podjęcie postępowania był bezzasadny, Sąd na mocy art. 182 § 1 pkt 1) k.p.c. orzekł jak w punkcie 2. sentencji postanowienia.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.