← Polska

XVII AmC 2728/11

Obsah (4)§ 18§ 20§ 26§ 30u

XVII AmC 2728/11 UZASADNIENIE Powód wniósł o uznanie postanowień wzorca umowy za niedozwolone o treści : 1. „Informacja o wysokości i zmianie stóp procentowych podawane są do wiadomości członków poprz

§ 18ust.

3 wzorca jest abuzywna, ponieważ w sposób sprzeczny z prawem przewiduje uprawnienie pozwanego przedsiębiorcy do jednostronnego wprowadzania dowolnych zmian do istotnych cech swojego świadczenia - oprocentowania, jednakże bez wprowadzenia wymogu należytego indywidualnego powiadomienia klientów o wprowadzonych zmianach. W efekcie klienci mogą się dowiedzieć o obniżeniu oprocentowania długi czas po jej wprowadzeniu, co w oczywisty sposób naraża ich na dotkliwe straty majątkowe.

§ 20

wzorca powinna zostać uznana za niedozwoloną, gdyż niezgodnie z prawem przewiduje uprawnienie dla pozwanego do wprowadzania jednostronnie dowolnych zmian do istotnych cech swojego świadczenia -okresów kapitalizacji odsetek, jednakże bez wprowadzenia wymogu należytego indywidualnego powiadomienia klientów o wprowadzonych zmianach, jak również bez określenia jakichkolwiek ważnych przyczyn do takiego działania. W efekcie klienci nigdy nie wiedzą czy i kiedy pozwany zmieni okresy kapitalizacji, ponadto klienci mogą się dowiedzieć o wprowadzonych zmianach długi czas po ich wprowadzeniu. Dla Klienta jest przecież istotne czy odsetki od swoich pieniędzy otrzyma po miesiącu, czy dopiero po roku oczekiwania.

§ 26

ust.2 wzorca powinna zostać uznana za niedozwoloną, gdyż niezgodnie z prawem przewiduje uprawnienie dla pozwanego do jednostronnego rozwiązania umowy zawartej z konsumentem, jednakże bez jasnego, precyzyjnego i enumeratywnego wskazania ważnych przyczyn do takiego działania. W efekcie klient nigdy nie wie czy i kiedy konkretnie pozwany będzie uprawniony do rozwiązania umowy. Pozwany jako profesjonalista powinien formułować swoje akty wewnętrzne i regulaminy precyzyjnie. Podobne klauzule są już wpisane do rejestru UOKiK.

§ 30ust.

3 wzorca powinna zostać uznana za niedozwoloną, gdyż niezgodnie z prawem przewiduje domniemanie na niekorzyść wyłącznie konsumentów zasad związanych z doręczaniem oświadczeń woli pozwanego. Pozwany żadnych takich domniemań nie wprowadził w stosunku do siebie samego. Podobne klauzule są już wpisane do rejestru UOKiK. Pozwany wniósł o oddalenie powództw. Pozwany podniósł, iż nadzór nad Spółdzielczymi Kasami Oszczędnościowo- Kredytowymi sprawuje Krajowa Spółdzielcza Kasa Oszczędnościowo- Kredytowa, która tworzy wszelkie akty wewnętrzne obo­wiązujące w SKOKach, w celu ujednolicenia procedur we wszystkich Kasach. Zgodnie z art. 35 ust 1 pkt. 6 ustawy o spółdzielczych kasach oszczędnościowo- kredytowych to Kasa Krajowa opracowuje jednolite procedury świadczenia usług i prowadzenia dokumentacji. Wynika z tego, że strona Pozwana nie ma realnej możliwości zmiany tego Regulaminu, bo jak wynika z ustawy zmianę Regulaminu może wprowadzić tylko Kasa Krajowa. Kasa Krajowa wprowadzając nowy akt normatywny obliguje SKOKi do wdrożenia ich uchwałą Zarządu. Pozwany stwierdził, że w trosce o jakość usług świadczonych na rzecz i w intere­sie swych członków z dniem 24 czerwca 2011 r, Zarząd Spółdzielczej Kasy Oszczędnościowo-Kredytowej (...) wprowadził uchwałą nr 5 Nowy Regulamin Rachunków Oszczędnościowo-Rozliczeniowych (Kont osobistych). Obecnie obowiązujący Regulamin nie zawiera postanowień będących przedmiotem sporu. W związku z tym zapisy nieobowiązującego Regulaminu, na które powołuje się strona powodowa są w istocie nieaktualne, przez co powództwa zasługują na oddalenie. Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów ustalił i zważył co następuje: Bezsporne jest, iż pozwany do dnia 24.06.2011 r. stosował w obrocie z konsumentami kwestionowane postanowienia wzorca. Pozwy w sprawach niniejszych złożone zostały w dniu 15.06.2011 r., zatem w terminie określonym w art. 479 39 kpc, tym samym nie podlegają one oddaleniu. Sąd podziela argumenty powoda o abuzywności kwestionowanych klauzul i przyjmuje je za swoje. Kwestionowane klauzule uznać należy za abuzywne w świetle art. 385 1 § 1 kc jako sprzeczne z dobrymi obyczajami i rażąco naruszające interesy konsumentów. Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji (art. 479 42 § 1 kpc). O kosztach orzeczono stosownie do art. 98 i99 kpc oraz art. 479 44 § 2 kpc. Publikację prawomocnego wyroku zarządzono na mocy art. 479 44 § 1 kpc.

🔗 Do źródła urzędowego

Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.