ust 1 (...), pożyczkobiorca zobowiązany był do zapłaty odsetek za opóźnienie w przypadku niezapłacenia którejkolwiek raty pożyczki w terminie. Stosownie do § 11 ust. 2 Ogólnych Warunków Umowy P. w (...) S.A. w przypadku niedotrzymania przez pożyczkobiorcę warunków umowy, a w szczególności, jeżeli pożyczkobiorca dopuści się opóźnienia w spłacie którejkolwiek raty pożyczki i uchybi dodatkowemu terminowi do jej uiszczenia oznaczonemu w wezwaniu do zapłaty wystosowanemu przez pożyczkodawcę. Pożyczkodawca zastrzegł sobie prawo do żądania dodatkowego zabezpieczenia pożyczki, jednostronnego ustalenia nowego harmonogramu umowy, jednostronnego wcześniejszego ustalenia terminu spłaty pożyczki, a także do postawienia pożyczki w całości w stan natychmiastowej wymagalności w terminie określonym w pisemnym wezwaniu skierowanym do pożyczkobiorcy.
5 (...) w przypadku zaistnienia przyczyn żądania przez PD o PB natychmiastowego zwrotu pożyczki z powodów, o których mowa w ust. 1, 2 i 3, PD wezwie PB pisemnie do zwrotu całej kwoty pożyczki wraz z należnym oprocentowaniem.
umowy pożyczki pożyczkobiorca upoważnił pożyczkodawcę na wypadek rozwiązania umowy pożyczki, do wejścia do pomieszczeń pożyczkobiorcy i przejęcia przedmiotu zabezpieczenia również za pośrednictwem umocowanych osób trzecich. Wszelkie koszty związane z odbiorem przedmiotu zabezpieczenia oraz z dochodzeniem od pożyczkobiorcy świadczeń wynikających z umowy pożyczki pokrywa pożyczkobiorca. Na zabezpieczenie roszczeń wynikających z umowy strony zawarły umowę przewłaszczenia na zabezpieczenie na rzecz pożyczkodawcy przedmiotu sfinansowanego z pożyczki, tj. ładowarki teleskopowej firmy (...) 130 PS. (...) do § 7 umowy przewłaszczenia, w przypadku niespłacenia umowy pożyczki w terminie umownym, (...) S.A. był uprawniony do zbycia przewłaszczonej rzeczy, zaliczając uzyskaną cenę na spłatę zadłużenia pożyczkobiorcy z tytułu zawartej umowy pożyczki albo wynająć rzecz lub wydzierżawić z zaliczeniem uzyskanego czynszu na spłatę zadłużenia pożyczkobiorcy. (dowód: wniosek o zawarcie umowy pożyczki k. 10-14, harmonogram 15-17, ogólne warunki Umowy P. w (...) S.A. k. 18-22, umowa przewłaszczenia k. 23, tabela opłat i prowizji k. 24-27) W dniu 20 października 2020 r. zmarł pożyczkobiorca G. F.
przepisem art. 203 § 1 i 4 k.p.c. pozew może być cofnięty bez zezwolenia pozwanego, aż do rozpoczęcia rozprawy, a jeżeli z cofnięciem połączone jest zrzeczenie się roszczenia – aż do wydania wyroku. Sąd może uznać za niedopuszczalne cofnięcie pozwu, zrzeczenie się lub ograniczenie roszczenia tylko wtedy, gdy okoliczności sprawy wskazują, że wymienione czynności są sprzeczne z prawem lub zasadami współżycia społecznego albo zmierzają do obejścia prawa. Pismem procesowym z dnia 13 lipca 2023 r. powód cofnął pozew w zakresie kwoty 13.861,13 zł, tj. kwoty zwróconej składki ubezpieczeniowej z ubezpieczenia majątkowego. Cofnięcie pozwu w tym zakresie nie jest sprzeczne z prawem, zasadami współżycia społecznego i nie zmierza do obejścia prawa. Stąd też koniecznym było w tej części umorzyć postępowanie w sprawie (pkt I sentencji wyroku). Wraz z cofnięciem pozwu co do w/w kwoty powód zgłosił ostateczne roszczenie w ramach żądania głównego, w którym zażądał zapłaty na jego rzecz kwoty 67.354,24 zł. W takim przypadku powództwo w zakresie roszczenia głównego – roszczenia o zapłatę po jego modyfikacji i cofnięciu w/w zakresie zasługiwało na uwzględnienie. Oddaleniu podlegało jedynie roszczenie odsetkowe za okres sprzed 15 marca 2024 r. W pierwszej kolejności i dla porządku poczynionych rozważań wskazać należy, iż sprawa niniejsza dotyczy rozliczenia kwestii umowy pożyczki, a nie umowy leasingu. Zastosowanie będą miały tutaj przepisy odnoszące się do umowy pożyczki. Tym samym bez znaczenia pozostaje to, czy pozwana mogła korzystać z przedmiotu zabezpieczenia pożyczki. Brak możliwości skorzystania z przedmiotu zabezpieczenia nie ma żadnego wpływu na obowiązek zwrotu pożyczki. Zauważyć należy, iż ewentualny brak możliwości korzystania z przedmiotu zabezpieczenia wynikał z przyczyn niezależnych od strony powodowej. Powyższa okoliczność nie może mieć zatem wpływu na istnienie i rozmiar wierzytelności strony powodowej wynikającej z umowy pożyczki. Mając powyższe na uwadze, Sąd podzielił stanowisko strony powodowej, iż dochodzenie tej należności od pozwanej nie może zostać uznane za nadużycie prawa, o którym mowa w art. 5 k.c. Powód udostępnił zmarłemu G. F.
art. 720 Kodeksu cywilnego (k.c.) pożyczka jest umową konsensualną, polegającą na zgodnym oświadczeniu woli stron, dającego i biorącego pożyczkę, przez którą dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność biorącego pożyczkę określoną ilość pieniędzy albo rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku, zaś biorący zobowiązuje się zwrócić taką samą ilość pieniędzy albo tę samą ilość rzeczy tego samego gatunku i tej samej jakości. Skoro zmarły G. F.
10 ust. 6 (...), pożyczkobiorcy w ogóle nie przysługiwało uprawnienie do wypowiedzenia umowy pożyczki w czasie jej trwania. Strona powodowa wskazywała, że domaga się zapłaty nieuiszczonych rat pożyczki, zarówno w części kapitałowej, jak i odsetkowej, jednakże raty te zostały zdyskontowane. Postanowienie takie jest dopuszczalne w granicach swobody umów o której mowa w art. 353 1 k.c. Uprawnienie takie wynikało wprost z § 11 ust. 5 (...). Niesłuszny okazał się także zarzut strony pozwanej, jakoby powód nieprawidłowo uwzględniał w rozliczeniu umowy pożyczki koszty windykacji i transportu. Z faktury VAT nr (...) wynika, iż koszty windykacji zostały uwzględnione odrębnie dla każdej z pożyczek. Nadto, przedstawione przez powoda dokumenty wskazują, iż faktycznie poniósł on wskazywane przez siebie koszty windykacji i transportu. Nietrafnym okazał się także zarzut zaniżenia wartości przedmiotu zabezpieczenia. W ocenie Sądu strona powodowa dołożyła należytej staranności przy sprzedaży przedmiotu zabezpieczenia. Rozporządzenie przedmiotem zabezpieczenia po jak najkorzystniejszej wartości było bowiem również w interesie strony powodowej, która dąży do rozliczenia umowy z jak najmniejszą stratą. Taka sytuacja jest zaś możliwa wyłącznie w razie sprzedaży przedmiotu zabezpieczenia za jak najwyższą wartość. W tym celu, przed przystąpieniem do sprzedaży pojazdu, przedmiot ten został poddany oględzinom i wycenie przez niezależnego rzeczoznawcę majątkowego. Rzeczoznawca majątkowy wycenił przedmiot na kwotę 255.000 zł netto. Następnie pojazd oferowany był do sprzedaży na stronie internetowej strony powodowej. Pojazd był oferowany za cenę wywoławczą wyższą niż jego szacunkowa wartość wynikająca z wyceny (290.000 zł), gdyż strona powodowa dążyła do sprzedaży pojazdu po jak najwyżej cenie. Ostatecznie przedmiot udało się sprzedać za kwotę 293.000 zł, która była ceną najwyższą z zaoferowanych przez osoby zainteresowane jego nabyciem. Kwota ta znacznie przewyższała wartość ustaloną przez rzeczoznawcę. Nadto, wskazać należy, że jeżeli strona pozwana uznała, że pojazd może zostać sprzedany za cenę wyższą winna wskazać takiego nabywcę. Mając powyższe rozważania na uwadze, Sąd uznał, iż roszczenie powoda jest zasadne tak co do istoty jak i co do wysokości. Zatem w punkcie II wyroku zasądzono na rzecz powoda kwotę 67.354,24 zł wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 15 marca 2024 r. do dnia zapłaty z ograniczeniem odpowiedzialności pozwanej do stanu czynnego spadku po jej ojcu G. F.
którym jeżeli pozwany ponosi odpowiedzialność z określonych przedmiotów majątkowych albo do wysokości ich wartości, sąd może, nie wymieniając tych przedmiotów ani ich wartości, uwzględnić powództwo zastrzegając pozwanemu prawo do powołania się w toku postępowania egzekucyjnego na ograniczenie odpowiedzialności. Ograniczenie odpowiedzialności dłużnika do określonych przedmiotów majątkowych albo wysokości ich wartości dotyczy takich wypadków, jak: 1) ograniczenie odpowiedzialności współmałżonka za długi drugiego małżonka do składników majątku wspólnego (art. 41 § 1 KRO); 2) ograniczenie odpowiedzialności osoby trzeciej, która uzyskała korzyść na podstawie czynności prawnej uznanej za bezskuteczną, do zaspokojenia z przedmiotów, które wskutek tej czynności wyszły z majątku dłużnika albo do niego nie weszły (art. 532 KC); 3) ograniczenie odpowiedzialności spadkobiercy za długi spadkowe tylko do masy spadkowej (art. 1030 KC); 4) ograniczenie odpowiedzialności spadkobiercy za długi spadkowe, w wypadku przyjęcia spadku z dobrodziejstwem inwentarza, tylko do wartości ustalonego w wykazie inwentarza albo spisie inwentarza stanu czynnego spadku (art. 1031 § 2 KC). Rozstrzygnięcie z punktu III wyroku dotyczyło w realiach sprawy oddalenia roszczenia odsetkowego w pozostałym zakresie. Sąd uznał, iż zasadne będą odsetki od dnia 15 marca 2024 r., tj. od dnia wyrokowania. O kosztach procesu rozstrzygnięto w pkt IV wyroku na podstawie art. 100 k.c., mając na uwadze wynik postępowania oraz na podstawie art. 102 k.p.c.,
którym w wypadkach szczególnie uzasadnionych sąd może zasądzić od strony przegrywającej tylko część kosztów albo nie obciążać jej w ogóle kosztami. Sąd zastosował tutaj zasadę słuszności, uznając, że w niniejszej sprawie zachodzą szczególne okoliczności uzasadniające nieobciążanie pozwanej obowiązkiem zwrotu kosztów procesu na rzecz powoda. Pozwana zobowiązana jest do zapłaty długów po zmarłym ojcu, Sąd uznał, iż niesprawiedliwym byłoby by teraz dodatkowo karać ją zasądzeniem kosztów, a wytaczając powództwo mogła mieć uzasadnione przekonanie, że jej żądanie jest usprawiedliwione. Nadto, w punkcie V wyroku nakazano zwrócić powodowi kwotę 316,52 zł tytułem części opłaty od pozwu, z uwagi na cofnięcie pozwu w zakresie roszczenia o zapłatę kwoty 13.861,13 zł. W realiach sprawy powód uiścił opłatę w łącznej kwocie 4.061 zł. Z kolei na gruncie sprawy roszczenie pozwu po modyfikacji wynosiło 67.3254,24 zł. Należna zatem była opłata 3.368 zł. Różnica pomiędzy tymi opłatami wyniosła 648 złotych. Zatem
art. 79 ust. 1 pkt 3) ppkt a) należało zwrócić powodowi połowę opłaty pomniejszoną o opłatę podstawową w łącznej kwocie 316,52 złotych. sędzia Krystian Szeląg
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.