Sygn. akt I Ca 405/23 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 8 września 2023 roku Sąd Okręgowy w Sieradzu I Wydział Cywilny w następującym składzie: Przewodniczący: sędzia Joanna Składowska Sędziowie: Barbara Bojakowska K. P. po rozpoznaniu w dniu 8 września 2023 roku w Sieradzu na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa P. G. przeciwko Skarbowi Państwa - (...) Zarządowi (...) w B. o odszkodowanie na skutek apelacji pozwanego od wyroku Sądu Rejonowego w Łasku z dnia 19 maja 2023 r., sygn. akt I C 454/18 zmienia zaskarżony wyrok w pkt
- w ten tylko sposób, że kwotę 33 503,45 złotych zasądza z odsetkami ustawowymi za opóźnienie: - od kwoty 11 000 (jedenaście tysięcy) złotych - od 6 marca 2018 r. do dnia zapłaty, - od kwoty 22 503,45 (dwadzieścia dwa tysiące pięćset trzy i 45/100) złotych - od 13 kwietnia 2020 r. do dnia zapłaty; umarza postępowanie co do odsetek od kwoty 22 503,55 złotych za okres od 6 marca 2018 r. do 12 kwietnia 2020 r.; nie obciąża powoda kosztami postępowania apelacyjnego, w tym również obowiązkiem zwrotu pozwanemu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu apelacyjnym. Sygn. akt I Ca 405/23 UZASADNIENIE Zaskarżonym wyrokiem z 19 maja 2023 r., Sąd Rejonowy Łasku - w sprawie z powództwa P. G. przeciwko Skarbowi Państwa - (...) Zarząd (...) w B., sygn. akt I C 454/18 - zasądził od pozwanego na rzecz powoda 33 503,45 złotych wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od 6 marca 2018 r. do dnia zapłaty (pkt 1) oraz kosztami procesu w kwocie 5 293 złotych (pkt 2), nakazując pobrać od pozwanego na rzecz Skarbu Państwa - Sądu Rejonowego w Łasku 7 391 złotych z tytułu zwrotu wydatków (pkt 3). Rozstrzygnięcie zapadło w oparciu o następujące ustalenia i wnioski: Powód P. G. jest współwłaścicielem w 8/16 części zabudowanej nieruchomości znajdującej się w miejscowości T., gmina Ł., składającej się z działki o numerze ewidencyjnym (...) i pow. 0,0714 ha, objętej księgą wieczystą Kw nr (...). Pozostałymi współwłaścicielami przedmiotowej nieruchomości są J. G. oraz A. W., w częściach wynoszących odpowiednio 5/16 oraz 3/
- Uchwałą nr XXIX/379/ 16 Sejmiku Województwa (...) z dnia 25 października 2016 r. utworzono obszar ograniczonego użytkowania dla lotniska wojskowego Ł.. Określony w obowiązującej uchwale nr XXIX/379/16 obszar ograniczonego użytkowania został podzielony na dwa podobszary oznaczone symbolami A i B: - podobszar A, którego granicę wewnętrzną wyznacza granica terenu lotniska, zewnętrzną natomiast wyznaczają izolinie równoważnego poziomu dźwięku L A. (...) = 60 dB oraz L A. (...) = 50 Db, - podobszar B, którego granicę wewnętrzną wyznacza izolinia równoważnego poziomu dźwięku A, zewnętrzną granicę podobszaru B izolinia równoważnego poziomu dźwięku L A. (...) = 55 dB oraz L A. (...) = 45 dB. Działka nr (...) znajduje się w podobszarze A. Utrata wartości rynkowej nieruchomości strony powodowej w wyniku wejścia w życie uchwały Sejmiku Wojewódzkiego Nr XXIX/379/16 z dnia 25 października 2016 r. w sprawie utworzenia obszaru ograniczonego użytkowania lotniska wojskowego Ł., według stanu na 7 grudzień 2016 r. i cen na dzień 7 lipca 2023 r. wynosi 26 800 złotych. Łączny koszt prac związanych z zapewnieniem odpowiedniego klimatu akustycznego w budynku mieszkalnym strony powodowej to kwota 6 703,45 złotych. Pełnomocnik powódki wystosował do pozwanego pisemne wezwanie do zapłaty kwoty 130 000 złotych w terminie do 5 marca 2018 r. Pismem z 28 marca 2018 r. pozwany odmówił uznania zgłoszonych roszczeń. W przedstawionym stanie faktycznym, w ocenie Sądu Rejonowego, spełnione zostały przesłanki odpowiedzialności odszkodowawczej uregulowanej w art. 129 ust 2 oraz 136 ust 3 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (Dz. U z dnia 29.10.2021, Dz.U. 2021 poz. 1973 - p.o.ś). Zakres prac koniecznych do zapewnienia odpowiedniego klimatu akustycznego i ich koszt wynika z opinii biegłych, podobnie jak spadek wartości nieruchomości. Z powyższych względów powództwo podlegało uwzględnieniu. O odsetkach Sąd pierwszej instancji orzekł podstawie art. 481 k.c. w zw. z art. 455 k.c., o kosztach procesu - na podstawie art. 98 § 1 i 3 k.p.c., a o kosztach sądowych - na podstawie art. 83 ust. 2 w zw. z art. 113 ust. 1 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych. Apelację od powyższego wyroku wniósł pozwany, który zaskarżył orzeczenie w zakresie odsetek za opóźnienie od kwoty 33 503,45 złotych od 6 marca 2018 r. do dnia zapłaty, zarzucając naruszenie przepisów postępowania, a mianowicie art. 321 § 1 k.p.c., przez jego niezastosowanie, polegające na zasądzeniu w pkt
- żądanej kwoty wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od 6 marca 2018 r. do dnia zapłaty, zamiast prawidłowo: - od kwoty 11 000 złotych - od 6 marca 2018 r. do dnia zapłaty, - od kwoty 22 503,45 złotych - od 13 kwietnia 2020 r. do dnia zapłaty. W oparciu o tak sformułowane zarzuty skarżący wniósł o: zmianę zaskarżonego wyroku poprzez zasądzenie odsetek ustawowych za opóźnienie od zasądzonej kwoty w sposób wyżej wskazany; zasądzenie od strony powodowej na rzecz pozwanego kosztów postępowania apelacyjnego. Powód uznał apelację, wnosząc o nieobciążanie go kosztami postępowania apelacyjnego. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Apelacja zasługiwała na uwzględnienie. Zgodzić należy się z apelującym, że co do odsetek od kwoty 22 503,45 złotych za okres od 6 marca 2018 r. do 12 kwietnia 2020 r., Sąd orzekł ponad żądanie, uchybiając art. 321 k.p.c. W piśmie procesowym z 14 kwietnia 2023 r. pełnomocnik powoda wyraźnie wskazał, że od wskazanej sumy domaga się odsetek od 13 kwietnia 2020 r. Mając na uwadze powyższe, Sąd Okręgowy zmienił zaskarżony wyrok w pkt
- w ten sposób, że kwotę 33 503,45 złotych zasądził z odsetkami ustawowymi za opóźnienie: - od kwoty 11 000 złotych - od 6 marca 2018 r. do dnia zapłaty, - od kwoty 22 503,45 złotych - od 13 kwietnia 2020 r. do dnia zapłaty; umarzając postępowanie co do odsetek od kwoty 22 503,55 złotych za okres od 6 marca 2018 r. do 12 kwietnia 2020 r. Na zasadzie art. 102 k.p.c. w zw. z art. 391 § 1 k.p.c., Sąd odwoławczy nie obciążył powoda obowiązkiem zwrotu pozwanemu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu apelacyjnym. Konieczność wniesienia środka zaskarżenia wynikała z błędu popełnionego przez Sąd Rejonowy, na który powód nie miał żadnego wpływu. Zatem przyjęcie, że koszty korekty orzeczenia mają obciążać stronę, której powództwo zostało w całości uwzględnione sprzeciwiałoby się zasadzie słuszności.