kpc (poprzez sporządzenie uzasadnienia przez Sąd I Instancji nie zawierającego wszystkich koniecznych elementów oraz w sposób uniemożliwiający zrekonstruowanie sposobu rozumowania Sądu i uniemożliwiający dokonanie kontroli instancyjnej) oraz art. 233 § 1 kpc w zw. z art. 278 kpc (w skutek błędnej i dowolnej oceny dowodów, w tym pominięciu wniosków płynących z opinii biegłego). Obrazy przepisów materialnoprawnych skarżący dopatrywał się w niewłaściwym zastosowaniu art. 361 § 1 i 2 kc oraz art. 362 kc wskutek jego niezastosowania, a także art. 6 kc poprzez uznanie, że powód udowodnił wysokość dochodzonego roszczenia. Powołując się na powyższe apelujący wniósł o zmianę wyroku w zaskarżonej części oraz zasądzenie kosztów procesu za obie instancje. W odpowiedzi na apelacje powód wniósł o jej oddalenie i zasądzenie kosztów postępowania apelacyjnego. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Apelacja skutkowała koniecznością uchylenia przedmiotowego wyroku w zaskarżonej części i przekazania sprawy w tym zakresie do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu we Włocławku. W pełni uzasadniony okazał się bowiem zarzut obrazy przepisu art.
Nie ulega najmniejszej wątpliwości, że uzasadnienie zaskarżonego wyroku w kwestionowanej części nie odpowiada wymogom przewidzianym w przywołanym przepisie. Przede wszystkim brak jest wskazania jaki okres najmu pojazdu zastępczego Sąd uznał za pozostający w normalnym związku przyczynowym ze zdarzeniem szkodowym. Co prawda w ocenie dowodów mowa jest o tym, że Sąd „dokonał ustaleń faktycznych w oparciu o twierdzenia powoda bowiem wersji prezentowanej przez niego nie wyklucza w sposób jednoznaczny opinia biegłego”, ale przecież biegły A. – co trafnie uwypuklił ubezpieczyciel – jednoznacznie wskazał (k. 107 – 109 akt), że uzasadniony czas naprawy to 18 dni, a nie - jak przyjął w ślad za powodem Sąd a quo – 58 dni. Aby kwestię powyższą rozstrzygnąć niezbędne są dodatkowe ustalenia faktyczne, a także stosowne rozważania prawne, których zabrakło. Trudno także za takie uznać motywy uwzględnienia kwoty 1230 zł sprowadzające się do enigmatycznego stwierdzenia, że ... ”takie też kwoty zostały zasądzone w ramach odszkodowania uzupełniającego oraz kwota 1230 zł, którą powód poniósł na przeprowadzenie kalkulacji kosztów”… Już w tym miejscu można dodatkowo zasygnalizować, że powód - mimo wezwania na rozprawę w dniu 26 kwietnia 2021r. celem przesłuchania w charakterze strony - nie stawił się, więc poza przedłożonymi dokumentami brak było jakichkolwiek dowodów potwierdzających prezentowaną przez niego wersję. W orzecznictwie przyjmuje się (przykładowo: wyroki i postanowienia Sądu Najwyższego: z 21.11.2001r., I CKN 185/01 nie publ. , LEX nr 52726 z 18.03.2003r. IV CKN 182/00 nie publ. , LEX nr 109420, 5.10.2005 r. IV UK 49/05 opubl. OSNP 2006/17-18/280 z 26.07.2007 r. V CSK 115/07, opubl. „Monitor Prawniczy” 2007/17/930 i dalsze wskazane w uzasadnieniach judykaty, że w wyjątkowych przypadkach , gdy braki konstrukcyjne uzasadnienia wyroku są tak istotne, że zaskarżone orzeczenie nie poddaje się kontroli co do przyczyn faktycznych i prawnych, które legły u jego podstaw (jego sfera motywacyjna pozostaje nieujawniona bądź ujawniona w sposób nieumożliwiający poddanie jej ocenie instancyjnej) zarzut naruszenia art.
328 § 2 kpc) stanowi uzasadnioną podstawę apelacyjną, a wyrok podlega uchyleniu. W rozpatrywanej sprawie wystąpiła właśnie tego rodzaju sytuacja, co wynika z poczynionych wyżej rozważań. Warto też dodać, że tak daleko idące wady uzasadnienia kwalifikuje się jako nierozpoznanie istoty sprawy uzasadniające uchylenie orzeczenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania (przywołany wyrok Sądu Najwyższego V CSK 115/07, postanowienie tego Sądu z 7.11.2014r. IV CZ 82/14 nie publ., LEX nr 1598711 i z 29.09.2017 r. V CZ 61/17 nie publ., LEX nr 2401101). Wydanie przez Sąd II Instancji w omawianych warunkach orzeczenia merytorycznego byłoby wyręczeniem Sądu I Instancji pozbawiając strony zagwarantowanego w art. 176 ust. 1 Konstytucji dwuinstancyjnego postępowania sądowego. Mając powyższe na uwadze Sąd Okręgowy we Włocławku na podstawie art. 386 § 4 kpc orzekł jak w sentencji. Uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania sprawia, że zbędne jest odnoszenie się do pozostających zarzutów apelacyjnych. Warto jedynie nadmienić, że niewątpliwie pozbawiony słuszności był zarzut naruszenia art. 6 kc. Przepis ten dotyczy przecież określenia rozkładu ciężaru dowodów, a zarzut nieprawidłowego przyjęcia, że druga strona wykazała swoje roszczenie lub twierdzenia polega na kwestionowaniu ustaleń sądowych dokonanych na podstawie przeprowadzonego postępowania dowodowego. W toku dalszego procedowania Sąd meriti dokona niezbędnych ustaleń faktycznych umożliwiających subsumpcję stanu faktycznego pod odpowiednie dyspozycje przepisów prawa materialnego i sporządzi uzasadnienie, które diametralnie będzie się różnić od uzasadnienia wyroku z dnia 30 czerwca 2022r. spełniając wymogi przewidziane w przepisie art.
Marginalnie Sąd Okręgowy pragnie zasygnalizować, że w swoich orzeczeniach wskazywał już (np. uzasadnienie wyroków z 12 listopada 2020r. I Ca 131/20 nie publ., i z 10 czerwca 2021r., I 1 Ca 523/20 nie publ., LEX nr 3225499), że nie w każdym przypadku skorzystanie z pomocy pełnomocnika (specjalisty) pozostaje z wypadkiem w związku przyczynowym, który może być uznany za adekwatny . Nie może być tu mowy o jakimkolwiek automatyzmie rozumianym jako konieczność zrekompensowania kosztów wspomnianej pomocy tylko dlatego, że doszło do skorzystania z niej. Samo np. dążenie do wygody i ujęcia obowiązków poszkodowanemu nie uzasadnia takiego związku, gdyż niedogodności stanowią dolegliwości o charakterze niemajątkowym, nie podlegającą reżimowi odszkodowawczemu. W związku takim natomiast pozostaje sięgnięcie po pomoc prawną w okolicznościach, w których przykładowo stan zdrowia, kwalifikacje osobiste lub sytuacja życiowa poszkodowanego usprawiedliwiają potrzebę zasięgnięcia pomocy w celu sprawnego, efektywnego i ekonomicznie opłacalnego przebiegu postępowania likwidacyjnego. Ciężar wykazania tych okoliczności spoczywa na osobie pokrzywdzonego. O kosztach postępowania apelacyjnego rozstrzygnięto na podstawie art. 108 § 2 kpc. SSO Mariusz Nazdrowicz
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.