II AKa 244/14 | Europaius

UZASADNIENIE Sąd Okręgowy w P. wyrokiem z dnia (...) sygn.akt (...) uznał: S. D.: 1. za winnego tego, że w okresie od (...)roku w miejscowościach: P., P. i R., kierował zorganizowaną grupą przestępczą, w skład której wchodziły następujące osoby: M. M.

(1), T. S.

(1), R. B.

(1), B. B.

(1), J. F., J. W., W. J.

(1), M. P.

(2), W. J.

(2), J. P. oraz inne ustalone i nieustalone osoby, której celem było popełnianie przestępstw polegających na uprawie ziela konopi innych niż włókniste, mogącej dostarczyć znaczne ilości środków odurzających, wytwarzaniu, wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, w znacznych ilościach środków odurzających w postaci suszu ziela konopi innych niż włókniste (marihuany), przystosowaniu budynków do niedozwolonego wytwarzania środków odurzających w znacznych ilościach oraz wytwarzaniu i posiadaniu przyrządów przeznaczonych do nielegalnego wytwarzania, przetwarzania i przerobu środków odurzających w postaci marihuany w znacznych ilościach, jak również posiadaniu środków odurzających w znacznych ilościach oraz obrocie tymi środkami, tj. przestępstwa z art. 258 § 3 k.k., i za to, na podstawie cytowanego przepisu, wymierzył oskarżonemu karę 3 lat pozbawienia wolności (pkt. 1 zaskarżonego wyroku); 2. za winnego tego, że w okresie od (...) roku w miejscowości P., działając w ramach kierowanej przez siebie zorganizowanej grupy przestępczej, do której w tym czasie należeli: M. M.

(1), T. S.

(1), B. B.

(1), R. B.

(1), J. F. oraz inne ustalone i inne nieustalone osoby, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, ze z góry powziętym zamiarem i w krótkich odstępach czasu, wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, uprawiał konopie indyjskie inne niż włókniste, w ramach której to uprawy wytworzono, wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, znaczne ilości środków odurzających w postaci marihuany, w ilości nie mniejszej niż 2.576 kg suszu ziela konopi innych niż włókniste o wartości co najmniej 51.520.000 zł, tj. przestępstwa z art. 53 ust. 2 i art. 63 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. i za to, na podstawie art. 53 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) w zw. z art. 11 § 3 k.k. i art. 64 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k., wymierzył oskarżonemu karę 6 lat pozbawienia wolności, a na podstawie art. 33 § 2 k.k. karę 400 stawek dziennych grzywny ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 100 złotych (pkt.2); Na podstawie art. 45 § 1 k.k. orzekł wobec oskarżonego środek karny w postaci przepadku równowartości korzyści majątkowej uzyskanej z przestępstwa opisanego w punkcie 2 w kwocie 8.965.333,33 zł (pkt.3); Na podstawie art. 70 ust. 4 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii orzekł wobec oskarżonego nawiązkę w kwocie 50.000 złotych na rzecz Stowarzyszenia (...), (...) i (...) w P., ul. (...) lokal nr (...) (pkt.4); 3. za winnego tego, że w okresie od (...) roku w P. przy ul. (...), w ramach kierowanej przez siebie zorganizowanej grupy przestępczej, do której w tym czasie należeli: M. M.

(1), T. S.

(1), B. B.

(1), R. B.

(1), J. F. oraz inne ustalone i inne nieustalone osoby, ze z góry powziętym zamiarem i w krótkich odstępach czasu, wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, uprawiał konopie indyjskie inne niż włókniste, w ramach której to uprawy wytworzono co najmniej 32.000 sztuk sadzonek, które mogły dostarczyć znaczną ilość ziela konopi innych niż włókniste, tj. przestępstwa z art. 63 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k., i za to, na podstawie tego przepisu w zw. z art. 64 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. wymierzył oskarżonemu karę 3 lat pozbawienia wolności (pkt.5); 4. za winnego tego, że w okresie od dnia (...) roku w miejscowości R., działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, w ramach kierowanej przez siebie zorganizowanej grupy przestępczej, do której w tym czasie należeli: T. S.

(1), J. W., W. J.

(1), M. P.

(2), W. J.

(2), J. F., J. P., B. B.

(1), R. B.

(1)oraz inne ustalone i inne nieustalone osoby, ze z góry powziętym zamiarem i w krótkich odstępach czasu, wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, uprawiał konopie indyjskie inne niż włókniste, która to uprawa mogła dostarczyć znaczne ilości środków odurzających (co najmniej 362 kg 40 gram ziela konopi innych niż włókniste), a w ramach której wytworzono, wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, znaczne ilości środków odurzających w postaci marihuany, w ilości nie mniejszej niż 100 kg i 800 gram suszu ziela konopi innych niż włókniste o wartości co najmniej 2.016.000 zł, tj. przestępstwa z art. 53 ust. 2 i art. 63 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. i za to, na podstawie art. 53 ust. 2 tej ustawy w zw. z art. 11 § 3 k.k. i art. 64 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k., wymierzył oskarżonemu karę 5 lat pozbawienia wolności, a na podstawie art. 33 § 2 k.k. karę 200 stawek dziennych grzywny ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 100 złotych (pkt.6); Na podstawie art. 45 § 1 k.k. orzekł wobec oskarżonego środek karny w postaci przepadku równowartości korzyści majątkowej uzyskanej z przestępstwa opisanego w punkcie 6 w kwocie 322.933,33 zł (pkt.7). Na podstawie art. 70 ust. 4 ww. ustawy orzekł wobec oskarżonego nawiązkę w kwocie 20.000 złotych na rzecz Stowarzyszenia (...), (...) i (...) w P., ul. (...) lokal nr (...) (pkt.8). Na podstawie art. 85 k.k. i art. 86 § 1 i 2 k.k. połączył orzeczone wyżej kary pozbawienia wolności i kary grzywny i wymierzył oskarżonemu S. D. karę łączną 10 lat pozbawienia wolności i karę łączną 500 stawek dziennych grzywny ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 100 złotych (pkt.9). Na podstawie art. 63 § 1 k.k. na poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności zaliczył okres rzeczywistego pozbawienia oskarżonego S. D. wolności w sprawie od dnia 29 czerwca 2010r. do dnia 19.06.2012r.(pkt.10). T. S.

(1)1. za winnego tego, że w okresie od (...) roku w miejscowości K., brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej, do której należeli: W. S., R. B.

(1)oraz inne ustalone i inne nieustalone osoby, której celem było popełnianie przestępstw polegających na uprawie ziela konopi innych niż włókniste, mogącej dostarczyć znaczne ilości środków odurzających, wytwarzaniu, wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, w znacznych ilościach środków odurzających w postaci suszu ziela konopi innych niż włókniste (marihuany), przystosowaniu budynków do niedozwolonego wytwarzania środków odurzających w znacznych ilościach oraz wytwarzaniu i posiadaniu przyrządów przeznaczonych do nielegalnego wytwarzania, przetwarzania i przerobu środków odurzających w postaci marihuany w znacznych ilościach, jak również posiadaniu środków odurzających w znacznych ilościach oraz obrocie tymi środkami, tj. przestępstwa z art. 258 § 1 k.k., i za to, na podstawie cytowanego przepisu, wymierzył oskarżonemu karę 6 miesięcy pozbawienia wolności (pkt.11); 2. za winnego tego, że w okresie od (...) roku w miejscowości K., działając w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, do której należeli W. S., R. B.

(1)oraz inne ustalone i inne nieustalone osoby, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, ze z góry powziętym zamiarem i w krótkich odstępach czasu, wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, uprawiał konopie indyjskie inne niż włókniste, w ramach której to uprawy wytworzono, wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, znaczne ilości środków odurzających w postaci marihuany, w ilości nie mniejszej niż 220 kg i 380 gram suszu ziela konopi innych niż włókniste o wartości co najmniej 4.407.600 zł, tj. przestępstwa z art. 53 ust. 2 i art. 63 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. i za to, na podstawie art. 53 ust. 2 tej ustawy w zw. z art. 11 § 3 k.k. i art. 64 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k., wymierzył oskarżonemu karę 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności, a na podstawie art. 33 § 2 k.k. karę 200 stawek dziennych grzywny ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 50 złotych (pkt.12); Na podstawie art. 45 § 1 k.k. orzekł wobec oskarżonego środek karny w postaci przepadku równowartości korzyści majątkowej uzyskanej z przestępstwa opisanego w punkcie 12 w kwocie 770.726,67 zł Na podstawie art. 70 ust. 4 ww. ustawy orzekł wobec oskarżonego nawiązkę w kwocie 20.000 złotych na rzecz Stowarzyszenia (...), (...) i (...) w P., ul. (...) lokal nr (...) (pkt.14). 3. za winnego tego, że w okresie od (...) roku w miejscowościach: P., P. i R., brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej, kierowanej przez S. D., w skład której wchodziły następujące osoby: M. M.

(1), R. B.

(1), B. B.

(1), J. F., J. W., W. J.

(1), M. P.

(2), W. J.

(2), J. P. oraz inne ustalone i nieustalone osoby, której celem było popełnianie przestępstw polegających na uprawie ziela konopi innych niż włókniste, mogącej dostarczyć znaczne ilości środków odurzających, wytwarzaniu, wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, w znacznych ilościach środków odurzających w postaci suszu ziela konopi innych niż włókniste (marihuany), przystosowaniu budynków do niedozwolonego wytwarzania środków odurzających w znacznych ilościach oraz wytwarzaniu i posiadaniu przyrządów przeznaczonych do nielegalnego wytwarzania, przetwarzania i przerobu środków odurzających w postaci marihuany w znacznych ilościach, jak również posiadaniu środków odurzających w znacznych ilościach oraz obrocie tymi środkami, tj. przestępstwa z art. 258 § 1 k.k., i za to, na podstawie cytowanego przepisu, wymierzył oskarżonemu karę 2 lat pozbawienia wolności (pkt.15); 4. za winnego tego, że w okresie od (...) roku w miejscowości P., działając w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, kierowanej przez S. D., do której w tym czasie należeli: M. M.

(1), B. B.

(1), R. B.

(1), J. F. oraz inne ustalone i inne nieustalone osoby, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, ze z góry powziętym zamiarem i w krótkich odstępach czasu, wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, uprawiał konopie indyjskie inne niż włókniste, w ramach której to uprawy wytworzono, wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, znaczne ilości środków odurzających w postaci marihuany, w ilości nie mniejszej niż 2.576 kg suszu ziela konopi innych niż włókniste o wartości co najmniej 51.520.000 zł, tj. przestępstwa z art. 53 ust. 2 i art. 63 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. i za to, na podstawie art. 53 ust. 2 ww. ustawy w zw. z art. 11 § 3 k.k. i art. 64 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k., wymierzył oskarżonemu karę 5 lat pozbawienia wolności, a na podstawie art. 33 § 2 k.k. karę 400 stawek dziennych grzywny ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 50 złotych (pkt.16); Na podstawie art. 45 § 1 k.k. orzekł wobec oskarżonego środek karny w postaci przepadku równowartości korzyści majątkowej uzyskanej z przestępstwa opisanego w punkcie 16 w kwocie 8.965.333,33 zł (pkt. 17). Na podstawie art. 70 ust. 4 ww. ustawy orzekł wobec oskarżonego nawiązkę w kwocie 20.000 złotych na rzecz Stowarzyszenia (...), (...) i (...) w P., ul. (...) lokal nr (...) (pkt. 18). 5. za winnego tego, że w okresie od (...) roku w P. przy ul. (...), w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, kierowanej przez S. D., do której w tym czasie należeli: M. M.

(1), B. B.

(1), R. B.

(1), J. F. oraz inne ustalone i inne nieustalone osoby, ze z góry powziętym zamiarem i w krótkich odstępach czasu, wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, uprawiał konopie indyjskie inne niż włókniste, w ramach której to uprawy wytworzono co najmniej 32.000 sztuk sadzonek, które mogły dostarczyć znaczną ilość ziela konopi innych niż włókniste, tj. przestępstwa z art. 63 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k., i za to, na podstawie art. 63 ust. 3 tej ustawy w zw. z art. 64 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. wymierzył oskarżonemu karę 2 lat pozbawienia wolności (pkt. 19); 6. za winnego tego, że w okresie od dnia (...) roku w miejscowości R., działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, kierowanej przez S. D., do której w tym czasie należeli: J. W., W. J.

(1), M. P.

(2), W. J.

(2), J. F., J. P., B. B.

(1), R. B.

(1)oraz inne ustalone i inne nieustalone osoby, ze z góry powziętym zamiarem i w krótkich odstępach czasu, wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, uprawiał konopie indyjskie inne niż włókniste, która to uprawa mogła dostarczyć znaczne ilości środków odurzających (co najmniej 362 kg 40 gram ziela konopi innych niż włókniste), a w ramach której wytworzono, wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, znaczne ilości środków odurzających w postaci marihuany, w ilości nie mniejszej niż 100 kg i 800 gram suszu ziela konopi innych niż włókniste o wartości co najmniej 2.016.000 zł, tj. przestępstwa z art. 53 ust. 2 i art. 63 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. i za to, na podstawie art. 53 ust. 2 tej ustawy w zw. z art. 11 § 3 k.k. i art. 64 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k., wymierzył oskarżonemu karę 4 lat pozbawienia wolności, a na podstawie art. 33 § 2 k.k. karę 200 stawek dziennych grzywny ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 50 złotych (pkt. 20). Na podstawie art. 45 § 1 k.k. orzekł wobec oskarżonego środek karny w postaci przepadku równowartości korzyści majątkowej uzyskanej z przestępstwa opisanego w punkcie 20 w kwocie 322.933,33 zł (pkt.21) Na podstawie art. 70 ust. 4 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii orzekł wobec oskarżonego nawiązkę w kwocie 15.000 złotych na rzecz Stowarzyszenia (...), (...) i (...) w P., ul. (...) lokal nr (...) (pkt.22). Na podstawie art. 85 k.k. i art. 86 § 1 i 2 k.k. połączył orzeczone wyżej kary pozbawienia wolności i kary grzywny i wymierzył oskarżonemu T. S.

(2)karę łączną 8 lat pozbawienia wolności i karę łączną 500 stawek dziennych grzywny ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 50 złotych (pkt. 23). Na podstawie art. 63 § 1 k.k. na poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności zaliczył okres rzeczywistego pozbawienia oskarżonego T. S.

(1)wolności w sprawie od dnia 9 lipca 2010r. do dnia 19.06.(...) (pkt.24). B. B.

(1)1. za winnego tego, że w okresie od połowy (...) roku w miejscowościach: P. i R., brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej, kierowanej przez S. D., w skład której wchodziły następujące osoby: M. M.

(1), T. S.

(1), R. B.

(1), J. F., J. W., W. J.

(1), M. P.

(2), W. J.

(2), J. P. oraz inne ustalone i nieustalone osoby, której celem było popełnianie przestępstw polegających na uprawie ziela konopi innych niż włókniste, mogącej dostarczyć znaczne ilości środków odurzających, wytwarzaniu, wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, w znacznych ilościach środków odurzających w postaci suszu ziela konopi innych niż włókniste (marihuany), przystosowaniu budynków do niedozwolonego wytwarzania środków odurzających w znacznych ilościach oraz wytwarzaniu i posiadaniu przyrządów przeznaczonych do nielegalnego wytwarzania, przetwarzania i przerobu środków odurzających w postaci marihuany w znacznych ilościach, jak również posiadaniu środków odurzających w znacznych ilościach oraz obrocie tymi środkami, tj. przestępstwa z art. 258 § 1 k.k., i za to, na podstawie cytowanego przepisu, wymierzył oskarżonemu karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności (pkt.25); 2. za winnego tego, że w okresie od połowy (...) roku w miejscowości P., działając w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, kierowanej przez S. D., do której w tym czasie należeli: M. M.

(1), T. S.

(1), R. B.

(1), J. F. oraz inne ustalone i inne nieustalone osoby, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, ze z góry powziętym zamiarem i w krótkich odstępach czasu, wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, uprawiał konopie indyjskie inne niż włókniste, w ramach której to uprawy wytworzono, wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, znaczne ilości środków odurzających w postaci marihuany, w ilości nie mniejszej niż 2.576 kg suszu ziela konopi innych niż włókniste o wartości co najmniej 51.520.000 zł, tj. przestępstwa z art. 53 ust. 2 i art. 63 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. i za to, na podstawie art. 53 ust. 2 tej ustawy w zw. z art. 11 § 3 k.k. i art. 64 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k., wymierzył oskarżonemu karę 4 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności, a na podstawie art. 33 § 2 k.k. karę 300 stawek dziennych grzywny ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 50 złotych (pkt. 26). Na podstawie art. 45 § 1 k.k. orzekł wobec oskarżonego środek karny w postaci przepadku równowartości korzyści majątkowej uzyskanej z przestępstwa opisanego w punkcie 26 w kwocie 396.000 złotych (pkt.27). Na podstawie art. 70 ust. 4 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii orzekł wobec oskarżonego nawiązkę w kwocie 15.000 złotych na rzecz Stowarzyszenia (...), (...) i (...) w P., ul. (...) lokal nr (...) (pkt.28); 3. za winnego tego, że w okresie od dnia (...) roku w miejscowości R., działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, kierowanej przez S. D., do której w tym czasie należeli: T. S.

(1), J. W., W. J.

(1), M. P.

(2), W. J.

(2), J. F., J. P., R. B.

(1)oraz inne ustalone i inne nieustalone osoby, ze z góry powziętym zamiarem i w krótkich odstępach czasu, wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, uprawiał konopie indyjskie inne niż włókniste, która to uprawa mogła dostarczyć znaczne ilości środków odurzających (co najmniej 362 kg 40 gram ziela konopi innych niż włókniste), a w ramach której wytworzono, wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, znaczne ilości środków odurzających w postaci marihuany, w ilości nie mniejszej niż 100 kg i 800 gram suszu ziela konopi innych niż włókniste o wartości co najmniej 2.016.000 zł, tj. przestępstwa z art. 53 ust. 2 i art. 63 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. i za to, na podstawie art. 53 ust. 2 tej. ustawy w zw. z art. 11 § 3 k.k. i art. 64 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k., wymierzył oskarżonemu karę 3 lat i 8 miesięcy pozbawienia wolności, a na podstawie art. 33 § 2 k.k. karę 100 stawek dziennych grzywny ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 50 złotych (pkt. 29). Na podstawie art. 45 § 1 k.k. orzekł wobec oskarżonego środek karny w postaci przepadku równowartości korzyści majątkowej uzyskanej z przestępstwa w kwocie 18.000 złotych (pkt.30). Na podstawie art. 70 ust. 4 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii orzekł wobec oskarżonego nawiązkę w kwocie 10.000 (dziesięć tysięcy) złotych na rzecz Stowarzyszenia (...), (...) i (...) w P., ul. (...) lokal nr (...) (pkt. 31). Na podstawie art. 85 k.k. i art. 86 § 1 i 2 k.k. połączył orzeczone wyżej kary pozbawienia wolności i kary grzywny i wymierzył oskarżonemu B. B.

(1)karę łączną 6 lat pozbawienia wolności i karę łączną 300 stawek dziennych grzywny ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 50 złotych (pkt.32). J. F. 1. za winnego tego, że w okresie od (...) roku w miejscowościach: P. i R., brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej, kierowanej przez S. D., w skład której wchodziły następujące osoby: M. M.

(1), T. S.

(1), R. B.

(1), B. B.

(1), J. W., W. J.

(1), M. P.

(2), W. J.

(2), J. P. oraz inne ustalone i nieustalone osoby, której celem było popełnianie przestępstw polegających na uprawie ziela konopi innych niż włókniste, mogącej dostarczyć znaczne ilości środków odurzających, wytwarzaniu, wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, w znacznych ilościach środków odurzających w postaci suszu ziela konopi innych niż włókniste (marihuany), przystosowaniu budynków do niedozwolonego wytwarzania środków odurzających w znacznych ilościach oraz wytwarzaniu i posiadaniu przyrządów przeznaczonych do nielegalnego wytwarzania, przetwarzania i przerobu środków odurzających w postaci marihuany w znacznych ilościach, jak również posiadaniu środków odurzających w znacznych ilościach oraz obrocie tymi środkami, tj. przestępstwa z art. 258 § 1 k.k., i za to, na podstawie cytowanego przepisu, wymierzył oskarżonemu karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności (pkt.33); 2. za winnego tego, że w okresie od (...) roku w miejscowości P., działając w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, kierowanej przez S. D., do której w tym czasie należeli: M. M.

(1), T. S.

(1), R. B.

(1), B. B.

(1)oraz inne ustalone i inne nieustalone osoby, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, ze z góry powziętym zamiarem i w krótkich odstępach czasu, wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, uprawiał konopie indyjskie inne niż włókniste, w ramach której to uprawy wytworzono, wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, znaczne ilości środków odurzających w postaci marihuany, w ilości nie mniejszej niż 2.576 kg suszu ziela konopi innych niż włókniste o wartości co najmniej 51.520.000 zł, tj. przestępstwa z art. 53 ust. 2 i art. 63 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. i za to, na podstawie art. 53 ust. 2 tej ustawy w zw. z art. 11 § 3 k.k. i art. 64 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k., wymierzył oskarżonemu karę 4 lat pozbawienia wolności, a na podstawie art. 33 § 2 k.k. karę 200 stawek dziennych grzywny ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 50 złotych (pkt.34). Na podstawie art. 45 § 1 k.k. orzekł wobec oskarżonego środek karny w postaci przepadku równowartości korzyści majątkowej uzyskanej z przestępstwa opisanego w punkcie w kwocie 304.000 złotych (pkt.35). Na podstawie art. 70 ust. 4 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii orzekł wobec oskarżonego nawiązkę w kwocie 15.000 złotych na rzecz Stowarzyszenia (...), (...) i (...) w P., ul. (...) lokal nr (...) (pkt.36); 3. za winnego tego, że w okresie od dnia (...) roku w miejscowości R., działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, kierowanej przez S. D., do której w tym czasie należeli: T. S.

(1), J. W., W. J.

(1), M. P.

(2), W. J.

(2), B. B.

(1), J. P., R. B.

(1)oraz inne ustalone i inne nieustalone osoby, ze z góry powziętym zamiarem i w krótkich odstępach czasu, wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, uprawiał konopie indyjskie inne niż włókniste, która to uprawa mogła dostarczyć znaczne ilości środków odurzających (co najmniej 362 kg 40 gram ziela konopi innych niż włókniste), a w ramach której wytworzono, wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, znaczne ilości środków odurzających w postaci marihuany, w ilości nie mniejszej niż 100 kg i 800 gram suszu ziela konopi innych niż włókniste o wartości co najmniej 2.016.000 zł, tj. przestępstwa z art. 53 ust. 2 i art. 63 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. i za to, na podstawie art. 53 ust. 2 tej ustawy w zw. z art. 11 § 3 k.k. i art. 64 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k., wymierzył oskarżonemu karę 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności, a na podstawie art. 33 § 2 k.k. karę 100 stawek dziennych grzywny ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 50 złotych (pkt.36); Na podstawie art. 45 § 1 k.k. orzekł wobec oskarżonego środek karny w postaci przepadku równowartości korzyści majątkowej uzyskanej z przestępstwa opisanego w punkcie 37 w kwocie 18.000 złotych (pkt. 38). Na podstawie art. 70 ust. 4 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii orzekł wobec oskarżonego nawiązkę w kwocie 10.000 złotych na rzecz Stowarzyszenia (...), (...) i (...) w P., ul. (...) lokal nr (...) (pkt.39). 4. Na podstawie art. 85 k.k. i art. 86 § 1 i 2 k.k. połączył orzeczone wyżej kary pozbawienia wolności i kary grzywny i wymierzył oskarżonemu J. F. karę łączną 5 lat pozbawienia wolności i karę łączną 200 stawek dziennych grzywny ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 50 złotych (pkt.40). Na podstawie art. 63 § 1 k.k. na poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności zaliczył okres rzeczywistego pozbawienia oskarżonego J. F. wolności w sprawie od dnia (...).(pkt.41). M. M.

(1)1. za winnego tego, że w okresie od (...) roku w P. i P., brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej, kierowanej przez S. D., w skład której wchodziły następujące osoby: T. S.

(1), R. B.

(1), B. B.

(1), J. F. oraz inne ustalone i nieustalone osoby, której celem było popełnianie przestępstw polegających na uprawie ziela konopi innych niż włókniste, mogącej dostarczyć znaczne ilości środków odurzających, wytwarzaniu, wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, w znacznych ilościach środków odurzających w postaci suszu ziela konopi innych niż włókniste (marihuany), przystosowaniu budynków do niedozwolonego wytwarzania środków odurzających w znacznych ilościach oraz wytwarzaniu i posiadaniu przyrządów przeznaczonych do nielegalnego wytwarzania, przetwarzania i przerobu środków odurzających w postaci marihuany w znacznych ilościach, jak również posiadaniu środków odurzających w znacznych ilościach oraz obrocie tymi środkami, tj. przestępstwa z art. 258 § 1 k.k., i za to, na podstawie cytowanego przepisu, wymierzył oskarżonemu karę 1 roku pozbawienia wolności (pkt.42); 2. za winnego tego, że w okresie od (...) roku w miejscowości P., działając w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, kierowanej przez S. D., do której w tym czasie należeli: T. S.

(1), R. B.

(1), B. B.

(1), J. F. oraz inne ustalone i inne nieustalone osoby, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, ze z góry powziętym zamiarem i w krótkich odstępach czasu, wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, uprawiał konopie indyjskie inne niż włókniste, w ramach której to uprawy wytworzono, wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, znaczne ilości środków odurzających w postaci marihuany, w ilości nie mniejszej niż 2.576 kg suszu ziela konopi innych niż włókniste o wartości co najmniej 51.520.000 zł, tj. przestępstwa z art. 53 ust. 2 i art. 63 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. i za to, na podstawie art. 53 ust. 2 tej ustawy w zw. z art. 11 § 3 k.k. i art. 64 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k., wymierzył oskarżonemu karę 4 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności, a na podstawie art. 33 § 2 k.k. karę 200 stawek dziennych grzywny ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 100 złotych (pkt. 43). Na podstawie art. 45 § 1 k.k. orzekł wobec oskarżonego środek karny w postaci przepadku równowartości korzyści majątkowej uzyskanej z przestępstwa opisanego w punkcie 43 w kwocie 420.000 (czterysta dwadzieścia tysięcy) złotych (pkt. 44). Na podstawie art. 70 ust. 4 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii orzekł wobec oskarżonego nawiązkę w kwocie 15.000 złotych na rzecz Stowarzyszenia (...), (...) i (...) w P., ul. (...) lokal nr (...) (pkt. 45); 3. za winnego tego, że w okresie od (...) roku w P. przy ul. (...), w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, kierowanej przez S. D., do której w tym czasie należeli: T. S.

(1), B. B.

(1), R. B.

(1), J. F. oraz inne ustalone i inne nieustalone osoby, ze z góry powziętym zamiarem i w krótkich odstępach czasu, wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, uprawiał konopie indyjskie inne niż włókniste, w ramach której to uprawy wytworzono co najmniej 32.000 sztuk sadzonek, które mogły dostarczyć znaczną ilość ziela konopi innych niż włókniste, tj. przestępstwa z art. 63 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k., i za to, na podstawie art. 63 ust. 3 tej ustawy w zw. z art. 64 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. wymierzył oskarżonemu karę 2 lat pozbawienia wolności (pkt. 46). Na podstawie art. 85 k.k. i art. 86 § 1 k.k. połączył orzeczone wyżej kary pozbawienia wolności i wymierzył oskarżonemu M. M.

(1)karę łączną 5 lat pozbawienia wolności (pkt. 47). Na podstawie art. 63 § 1 k.k. na poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności zaliczył okres rzeczywistego pozbawienia oskarżonego M. M.

(1)wolności w sprawie od dnia (...) (pkt. 48). W. J.

(1)1. za winnego tego, że w okresie od (...) roku w miejscowości R., brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej, kierowanej przez S. D., w skład której wchodziły następujące osoby: M. M.

(1), T. S.

(1), B. B.

(1), J. F., J. W., R. B.

(1), M. P.

(2), W. J.

(2), J. P. oraz inne ustalone i nieustalone osoby, której celem było popełnianie przestępstw polegających na uprawie ziela konopi innych niż włókniste, mogącej dostarczyć znaczne ilości środków odurzających, wytwarzaniu, wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, w znacznych ilościach środków odurzających w postaci suszu ziela konopi innych niż włókniste (marihuany), przystosowaniu budynków do niedozwolonego wytwarzania środków odurzających w znacznych ilościach oraz wytwarzaniu i posiadaniu przyrządów przeznaczonych do nielegalnego wytwarzania, przetwarzania i przerobu środków odurzających w postaci marihuany w znacznych ilościach, jak również posiadaniu środków odurzających w znacznych ilościach oraz obrocie tymi środkami, tj. przestępstwa z art. 258 § 1 k.k., i za to, na podstawie cytowanego przepisu, wymierzył oskarżonemu karę 6 miesięcy pozbawienia wolności (pkt. 52); 2. za winnego tego, że w okresie od dnia (...) roku w miejscowości R., działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, kierowanej przez S. D., do której w tym czasie należeli: T. S.

(1), J. W., R. B.

(1), M. P.

(2), W. J.

(2), J. F., J. P., B. B.

(1)oraz inne ustalone i inne nieustalone osoby, ze z góry powziętym zamiarem i w krótkich odstępach czasu, wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, uprawiał konopie indyjskie inne niż włókniste, która to uprawa mogła dostarczyć znaczne ilości środków odurzających (co najmniej 362 kg 40 gram ziela konopi innych niż włókniste), a w ramach której wytworzono, wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, znaczne ilości środków odurzających w postaci marihuany, w ilości nie mniejszej niż 100 kg i 800 gram suszu ziela konopi innych niż włókniste o wartości co najmniej 2.016.000 zł, tj. przestępstwa z art. 53 ust. 2 i art. 63 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. i za to, na podstawie art. 53 ust. 2 tej ustawy) w zw. z art. 11 § 3 k.k. i art. 64 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k., wymierzył oskarżonemu karę 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności, a na podstawie art. 33 § 2 k.k. karę 100 stawek dziennych grzywny ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 50 złotych (pkt. 53). Na podstawie art. 45 § 1 k.k. orzekł wobec oskarżonego środek karny w postaci przepadku równowartości korzyści majątkowej uzyskanej z przestępstwa opisanego w punkcie 63 w kwocie 18.000 złotych (pkt. 54). Na podstawie art. 70 ust. 4 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii orzekł wobec oskarżonego nawiązkę w kwocie 10.000 złotych na rzecz Stowarzyszenia (...), (...) i (...) w P., ul. (...) lokal nr (...) (pkt.55). Na podstawie art. 85 k.k. i art. 86 § 1 k.k. połączył orzeczone wyżej kary pozbawienia wolności i wymierzył oskarżonemu W. J.

(1)karę łączną 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności (pkt.56). Na podstawie art. 63 § 1 k.k. na poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności zaliczył okres rzeczywistego pozbawienia oskarżonego W. J.

(1)wolności w sprawie od dnia (...) (pkt.57) W. J.

(2)1. za winnego tego, że w okresie od (...) roku w miejscowości R., brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej, kierowanej przez S. D., w skład której wchodziły następujące osoby: M. M.

(1), T. S.

(1), B. B.

(1), J. F., J. W., R. B.

(1), M. P.

(2), W. J.

(1), J. P. oraz inne ustalone i nieustalone osoby, której celem było popełnianie przestępstw polegających na uprawie ziela konopi innych niż włókniste, mogącej dostarczyć znaczne ilości środków odurzających, wytwarzaniu, wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, w znacznych ilościach środków odurzających w postaci suszu ziela konopi innych niż włókniste (marihuany), przystosowaniu budynków do niedozwolonego wytwarzania środków odurzających w znacznych ilościach oraz wytwarzaniu i posiadaniu przyrządów przeznaczonych do nielegalnego wytwarzania, przetwarzania i przerobu środków odurzających w postaci marihuany w znacznych ilościach, jak również posiadaniu środków odurzających w znacznych ilościach oraz obrocie tymi środkami, tj. przestępstwa z art. 258 § 1 k.k., i za to, na podstawie cytowanego przepisu, wymierzył oskarżonemu karę 6 miesięcy pozbawienia wolności (pkt.68); 2. za winnego tego, że w okresie od dnia (...) roku w miejscowości R., działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, kierowanej przez S. D., do której w tym czasie należeli: T. S.

(1), J. W., R. B.

(1), M. P.

(2), W. J.

(1), J. F., J. P., B. B.

(1)oraz inne ustalone i inne nieustalone osoby, ze z góry powziętym zamiarem i w krótkich odstępach czasu, wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, uprawiał konopie indyjskie inne niż włókniste, która to uprawa mogła dostarczyć znaczne ilości środków odurzających (co najmniej 362 kg 40 gram ziela konopi innych niż włókniste), a w ramach której wytworzono, wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, znaczne ilości środków odurzających w postaci marihuany, w ilości nie mniejszej niż 100 kg i 800 gram suszu ziela konopi innych niż włókniste o wartości co najmniej 2.016.000 zł, tj. przestępstwa z art. 53 ust. 2 i art. 63 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. i za to, na podstawie art. 53 ust. 2 tej ustawy w zw. z art. 11 § 3 k.k. i art. 64 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k., wymierzył oskarżonemu karę 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności, a na podstawie art. 33 § 2 k.k. karę 100 stawek dziennych grzywny ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 50 złotych (pkt.69). Na podstawie art. 45 § 1 k.k. orzekł wobec oskarżonego środek karny w postaci przepadku równowartości korzyści majątkowej uzyskanej z przestępstwa opisanego w punkcie 69 w kwocie 18.000 złotych (pkt.70). Na podstawie art. 70 ust. 4 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii orzekł wobec oskarżonego nawiązkę w kwocie 10.000 złotych na rzecz Stowarzyszenia (...), (...) i (...) w P., ul. (...) lokal nr (...) (pkt. 71). Na podstawie art. 85 k.k. i art. 86 § 1 k.k. połączył orzeczone wyżej kary pozbawienia wolności i wymierzył oskarżonemu W. J.

(2)karę łączną 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności (pkt. 72). Na podstawie art. 63 § 1 k.k. na poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności zaliczył okres rzeczywistego pozbawienia oskarżonego W. J.

(2)wolności w sprawie od dnia (...) (pkt. 73) J. P. 1. za winnego tego, że w okresie od co najmniej (...) roku w miejscowości R., brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej, kierowanej przez S. D., w skład której wchodziły następujące osoby: M. M.

(1), T. S.

(1), B. B.

(1), J. F., J. W., R. B.

(1), M. P.

(2), W. J.

(1), W. J.

(2)oraz inne ustalone i nieustalone osoby, której celem było popełnianie przestępstw polegających na uprawie ziela konopi innych niż włókniste, mogącej dostarczyć znaczne ilości środków odurzających, wytwarzaniu, wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, w znacznych ilościach środków odurzających w postaci suszu ziela konopi innych niż włókniste (marihuany), przystosowaniu budynków do niedozwolonego wytwarzania środków odurzających w znacznych ilościach oraz wytwarzaniu i posiadaniu przyrządów przeznaczonych do nielegalnego wytwarzania, przetwarzania i przerobu środków odurzających w postaci marihuany w znacznych ilościach, jak również posiadaniu środków odurzających w znacznych ilościach oraz obrocie tymi środkami, tj. przestępstwa z art. 258 § 1 k.k., i za to, na podstawie cytowanego przepisu, wymierzył oskarżonemu karę 1 roku pozbawienia wolności (pkt. 74); 2. za winnego tego, że w okresie od dnia (...) roku w miejscowości R., działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, kierowanej przez S. D., do której w tym czasie należeli: T. S.

(1), J. W., R. B.

(1), M. P.

(2), W. J.

(1), J. F., W. J.

(2), B. B.

(1)oraz inne ustalone i inne nieustalone osoby, ze z góry powziętym zamiarem i w krótkich odstępach czasu, wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, uprawiał konopie indyjskie inne niż włókniste, która to uprawa mogła dostarczyć znaczne ilości środków odurzających (co najmniej 362 kg 40 gram ziela konopi innych niż włókniste), a w ramach której wytworzono, wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, znaczne ilości środków odurzających w postaci marihuany, w ilości nie mniejszej niż 100 kg i 800 gram suszu ziela konopi innych niż włókniste o wartości co najmniej 2.016.000 zł, tj. przestępstwa z art. 53 ust. 2 i art. 63 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. i za to, na podstawie art. 53 ust. 2 tej ustawy w zw. z art. 11 § 3 k.k. i art. 64 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k., wymierzył oskarżonemu karę 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności, a na podstawie art. 33 § 2 k.k. karę 100 (stu) stawek dziennych grzywny ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 50 złotych (pkt. 75). Na podstawie art. 45 § 1 k.k. orzekł wobec oskarżonego środek karny w postaci przepadku równowartości korzyści majątkowej uzyskanej z przestępstwa opisanego w punkcie 75 w kwocie 18.000 złotych (pkt. 76). Na podstawie art. 70 ust. 4 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii orzekł wobec oskarżonego nawiązkę w kwocie 10.000 złotych na rzecz Stowarzyszenia (...), (...) i (...) w P., ul. (...) lokal nr (...) (pkt. 77). Na podstawie art. 85 k.k. i art. 86 § 1 k.k. połączył orzeczone wyżej kary pozbawienia wolności i wymierzył oskarżonemu J. P. karę łączną 3 lat i 10 miesięcy pozbawienia wolności (pkt.78). Na podstawie art. 63 § 1 k.k. na poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności zaliczył okres rzeczywistego pozbawienia oskarżonego J. P. wolności w sprawie od dnia (...) (pkt.79) M. P.

(1), T. S.

(1), B. B.

(1), J. F., J. W., R. B.

(1), W. J.

(2), M. P.

(2), W. J.

(1), J. P. oraz inne ustalone i nieustalone osoby, której celem było popełnianie przestępstw polegających na uprawie ziela konopi innych niż włókniste, mogącej dostarczyć znaczne ilości środków odurzających, wytwarzaniu, wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, w znacznych ilościach środków odurzających w postaci suszu ziela konopi innych niż włókniste (marihuany), przystosowaniu budynków do niedozwolonego wytwarzania środków odurzających w znacznych ilościach oraz wytwarzaniu i posiadaniu przyrządów przeznaczonych do nielegalnego wytwarzania, przetwarzania i przerobu środków odurzających w postaci marihuany w znacznych ilościach, jak również posiadaniu środków odurzających w znacznych ilościach oraz obrocie tymi środkami, tj. przestępstwa z art. 258 § 1 k.k., i za to, na podstawie cytowanego przepisu, wymierzył oskarżonemu karę 1 roku pozbawienia wolności (pkt.80); 2. za winnego tego, że w okresie od dnia (...) roku w miejscowości R., działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, kierowanej przez S. D., do której w tym czasie należeli: T. S.

(1), J. W., R. B.

(1), W. J.

(2), M. P.

(2), W. J.

(1), J. F., J. P., B. B.

(1)oraz inne ustalone i inne nieustalone osoby, ze z góry powziętym zamiarem i w krótkich odstępach czasu, wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, uprawiał konopie indyjskie inne niż włókniste, która to uprawa mogła dostarczyć znaczne ilości środków odurzających (co najmniej 362 kg 40 gram ziela konopi innych niż włókniste), a w ramach której wytworzono, wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, znaczne ilości środków odurzających w postaci marihuany, w ilości nie mniejszej niż 100 kg i 800 gram suszu ziela konopi innych niż włókniste o wartości co najmniej 2.016.000 zł, tj. przestępstwa z art. 53 ust. 2 i art. 63 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. i za to, na podstawie art. 53 ust. 2 tej ustawy w zw. z art. 11 § 3 k.k. i art. 64 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k., wymierzył oskarżonemu karę 4 lat pozbawienia wolności, a na podstawie art. 33 § 2 k.k. karę 200 stawek dziennych grzywny ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 50 złotych (pkt. 81). Na podstawie art. 45 § 1 k.k. orzekł wobec oskarżonego środek karny w postaci przepadku równowartości korzyści majątkowej uzyskanej z przestępstwa opisanego w punkcie 81 w kwocie 322.933,33 zł (pkt. 82) Na podstawie art. 70 ust. 4 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii orzekł wobec oskarżonego nawiązkę w kwocie 15.000 złotych na rzecz Stowarzyszenia (...), (...) i (...) w P., ul. (...) lokal nr (...) (pkt.83). Na podstawie art. 85 k.k. i art. 86 § 1 k.k. połączył orzeczone wyżej kary pozbawienia wolności i wymierzył oskarżonemu M. P.

(1)karę łączną 4 lat pozbawienia wolności (pkt.84). Na podstawie art. 63 § 1 k.k. na poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności zaliczył okres rzeczywistego pozbawienia oskarżonego M. P.

(1)wolności w sprawie od dnia(...) (pkt.85). M. P.

(1), T. S.

(1), B. B.

(1), J. F., J. W., R. B.

(1), W. J.

(2), M. P.

(1), W. J.

(1), J. P. oraz inne ustalone i nieustalone osoby, której celem było popełnianie przestępstw polegających na uprawie ziela konopi innych niż włókniste, mogącej dostarczyć znaczne ilości środków odurzających, wytwarzaniu, wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, w znacznych ilościach środków odurzających w postaci suszu ziela konopi innych niż włókniste (marihuany), przystosowaniu budynków do niedozwolonego wytwarzania środków odurzających w znacznych ilościach oraz wytwarzaniu i posiadaniu przyrządów przeznaczonych do nielegalnego wytwarzania, przetwarzania i przerobu środków odurzających w postaci marihuany w znacznych ilościach, jak również posiadaniu środków odurzających w znacznych ilościach oraz obrocie tymi środkami, tj. przestępstwa z art. 258 § 1 k.k., i za to, na podstawie cytowanego przepisu, wymierzył oskarżonemu karę 6 miesięcy pozbawienia wolności; 2. za winnego tego, że w okresie od dnia (...) roku w miejscowości R., działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, kierowanej przez S. D., do której w tym czasie należeli: T. S.

(1), J. W., R. B.

(1), W. J.

(2), M. P.

(1), W. J.

(1), J. F., J. P., B. B.

(1)oraz inne ustalone i inne nieustalone osoby, ze z góry powziętym zamiarem i w krótkich odstępach czasu, wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, uprawiał konopie indyjskie inne niż włókniste, która to uprawa mogła dostarczyć znaczne ilości środków odurzających (co najmniej 362 kg 40 gram ziela konopi innych niż włókniste), a w ramach której wytworzono, wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, znaczne ilości środków odurzających w postaci marihuany, w ilości nie mniejszej niż 100 kg i 800 gram suszu ziela konopi innych niż włókniste o wartości co najmniej 2.016.000 zł, tj. przestępstwa z art. 53 ust. 2 i art. 63 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. i za to, na podstawie art. 53 ust. 2 tej ustawy w zw. z art. 11 § 3 k.k. i art. 64 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k., wymierzył oskarżonemu karę 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności, a na podstawie art. 33 § 2 k.k. karę 100 stawek dziennych grzywny ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 50 złotych (pkt.87). Na podstawie art. 45 § 1 k.k. orzekł wobec oskarżonego środek karny w postaci przepadku równowartości korzyści majątkowej uzyskanej z przestępstwa opisanego w punkcie 87 w kwocie 18.000 złotych (pkt.88). Na podstawie art. 70 ust. 4 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii orzekł wobec oskarżonego nawiązkę w kwocie 10.000 złotych na rzecz Stowarzyszenia (...), (...) i (...) w P., ul. (...) lokal nr (...) (pkt.89). Na podstawie art. 85 k.k. i art. 86 § 1 k.k. połączył orzeczone wyżej kary pozbawienia wolności i wymierzył oskarżonemu M. P.

(2)karę łączną 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności (pkt.90). Na podstawie art. 63 § 1 k.k. na poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności zaliczył okres rzeczywistego pozbawienia oskarżonego M. P.

(2)wolności w sprawie od dnia (...) (pkt.91) J. W. 1. za winnego tego, że w okresie od (...) roku w miejscowości R., brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej, kierowanej przez S. D., w skład której wchodziły następujące osoby: M. M.

(1), T. S.

(1), B. B.

(1), J. F., M. P.

(2), R. B.

(1), W. J.

(2), M. P.

(1), W. J.

(1), J. P. oraz inne ustalone i nieustalone osoby, której celem było popełnianie przestępstw polegających na uprawie ziela konopi innych niż włókniste, mogącej dostarczyć znaczne ilości środków odurzających, wytwarzaniu, wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, w znacznych ilościach środków odurzających w postaci suszu ziela konopi innych niż włókniste (marihuany), przystosowaniu budynków do niedozwolonego wytwarzania środków odurzających w znacznych ilościach oraz wytwarzaniu i posiadaniu przyrządów przeznaczonych do nielegalnego wytwarzania, przetwarzania i przerobu środków odurzających w postaci marihuany w znacznych ilościach, jak również posiadaniu środków odurzających w znacznych ilościach oraz obrocie tymi środkami, tj. przestępstwa z art. 258 § 1 k.k., i za to, na podstawie cytowanego przepisu, wymierzył oskarżonemu karę 6 miesięcy pozbawienia wolności (pkt.92); 2. za winnego tego, że w okresie od (...) roku w miejscowości R., działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, kierowanej przez S. D., do której w tym czasie należeli: T. S.

(1), M. P.

(2), R. B.

(1), W. J.

(2), M. P.

(1), W. J.

(1), J. F., J. P., B. B.

(1)oraz inne ustalone i inne nieustalone osoby, ze z góry powziętym zamiarem i w krótkich odstępach czasu, wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, uprawiał konopie indyjskie inne niż włókniste, która to uprawa mogła dostarczyć znaczne ilości środków odurzających (co najmniej 362 kg 40 gram ziela konopi innych niż włókniste), a w ramach której wytworzono, wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, znaczne ilości środków odurzających w postaci marihuany, w ilości nie mniejszej niż 100 kg i 800 gram suszu ziela konopi innych niż włókniste o wartości co najmniej 2.016.000 zł, tj. przestępstwa z art. 53 ust. 2 i art. 63 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. i za to, na podstawie art. 53 ust. 2 tej ustawy w zw. z art. 11 § 3 k.k. i art. 64 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k., wymierzył oskarżonemu karę 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności, a na podstawie art. 33 § 2 k.k. karę 50 stawek dziennych grzywny ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 50 złotych (pkt.93). Na podstawie art. 45 § 1 k.k. orzekł wobec oskarżonego środek karny w postaci przepadku równowartości korzyści majątkowej uzyskanej z przestępstwa opisanego w punkcie 93 w kwocie 14.000 złotych (pkt.94). Na podstawie art. 70 ust. 4 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii orzekł wobec oskarżonego nawiązkę w kwocie 8.000 złotych na rzecz Stowarzyszenia (...), (...) i (...) w P., ul. (...) lokal nr (...) (pkt.95). Na podstawie art. 85 k.k. i art. 86 § 1 k.k. połączył orzeczone wyżej kary pozbawienia wolności i wymierzył oskarżonemu J. W. karę łączną 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności (pkt.96). Na podstawie art. 63 § 1 k.k. na poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności zaliczył okres rzeczywistego pozbawienia oskarżonego J. W. wolności w sprawie od dnia (...) (pkt.97) W. S. 1. za winnego tego, że w okresie od (...) roku w miejscowości K., brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej, do której należeli: T. S.

(1), R. B.

(1)oraz inne ustalone i inne nieustalone osoby, której celem było popełnianie przestępstw polegających na uprawie ziela konopi innych niż włókniste, mogącej dostarczyć znaczne ilości środków odurzających, wytwarzaniu, wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, w znacznych ilościach środków odurzających w postaci suszu ziela konopi innych niż włókniste (marihuany), przystosowaniu budynków do niedozwolonego wytwarzania środków odurzających w znacznych ilościach oraz wytwarzaniu i posiadaniu przyrządów przeznaczonych do nielegalnego wytwarzania, przetwarzania i przerobu środków odurzających w postaci marihuany w znacznych ilościach, jak również posiadaniu środków odurzających w znacznych ilościach oraz obrocie tymi środkami, tj. przestępstwa z art. 258 § 1 k.k., i za to, na podstawie cytowanego przepisu, wymierzył oskarżonemu karę 6 miesięcy pozbawienia wolności (pkt.98); 2. za winnego tego, że w okresie od (...) roku w miejscowości K., działając w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, do której należeli T. S.

(1), R. B.

(1)oraz inne ustalone i inne nieustalone osoby, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, ze z góry powziętym zamiarem i w krótkich odstępach czasu, wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, uprawiał konopie indyjskie inne niż włókniste, w ramach której to uprawy wytworzono, wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, znaczne ilości środków odurzających w postaci marihuany, w ilości nie mniejszej niż 220 kg i 380 gram suszu ziela konopi innych niż włókniste o wartości co najmniej 4.407.600 zł, tj. przestępstwa z art. 53 ust. 2 i art. 63 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. i za to, na podstawie art. 53 ust. 2 tej ustawy w zw. z art. 11 § 3 k.k. i art. 64 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k., wymierzył oskarżonemu karę 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności, a na podstawie art. 33 § 2 k.k. karę 200 stawek dziennych grzywny ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 50 złotych (pkt.99). Na podstawie art. 45 § 1 k.k. orzekł wobec oskarżonego środek karny w postaci przepadku równowartości korzyści majątkowej uzyskanej z przestępstwa opisanego w punkcie 99 w kwocie 770.726,67 zł (pkt.100) Na podstawie art. 70 ust. 4 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii orzekł wobec oskarżonego nawiązkę w kwocie 20.000 złotych na rzecz Stowarzyszenia (...), (...) i (...) w P., ul. (...) lokal nr (...) (pkt.101) Na podstawie art. 85 k.k. i art. 86 § 1 k.k. połączył orzeczone wyżej kary pozbawienia wolności i wymierzył oskarżonemu W. S. karę łączną 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności (pkt.102). Na podstawie art. 63 § 1 k.k. na poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności zaliczył okres rzeczywistego pozbawienia oskarżonego W. S. wolności w sprawie od dnia (...) (pkt.103) Na podstawie art. 627 k.p.k. i art. 633 k.p.k. Sąd Okręgowy zasądził: a. od oskarżonego S. D. na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe w 4/39 części, b. od oskarżonych: T. S.

(1)i R. B.

(1)na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe po 6/39 części, c. od oskarżonych: B. B.

(1), J. F. i M. M.

(1)na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe po 3/39 części, d. od oskarżonych: W. J.

(1), W. J.

(2), J. P., M. P.

(1), M. P.

(2), J. W. i W. S. na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe po 2/39 części, z tym, iż kosztami opinii sądowo-psychiatrycznej i sądowo-psychologicznej obciążył wyłącznie B. B.

(1), a kosztami pomocy prawnej udzielonej z urzędu – wyłącznie R. B.

(1), a na podstawie art. 1, art. 2 ust. 1 pkt. 5 i 6 i art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 23.06.1973r. o opłatach w sprawach karnych (t.j. Dz.U. z 1983r. nr 49 poz. 223 z późn. zm.) wymierzył opłaty: - oskarżonemu S. D. w kwocie 10.600 zł, - oskarżonemu T. S.

(2)w kwocie 5.600 zł, - oskarżonemu B. B.

(1)w kwocie 3.600 zł, - oskarżonemu J. F. w kwocie 2.400 zł, - oskarżonemu M. M.

(1)w kwocie 4.400 zł, - oskarżonemu R. B.

(1)w kwocie 4.900 zł, - oskarżonemu W. J.

(1)w kwocie 1.400 zł, - oskarżonemu W. J.

(2)w kwocie 1.400 zł, - oskarżonemu J. P. w kwocie 1.400 zł, - oskarżonemu M. P.

(1)w kwocie 2.400 zł, - oskarżonemu M. P.

(2)w kwocie 1.400 zł, - oskarżonemu J. W. w kwocie 900 zł, - oskarżonemu W. S. w kwocie 2.400 zł. (pkt.105). Od wyroku tego apelacje wnieśli obrońcy wszystkich ww. oskarżonych. Obrońca oskarżonego S. D. zaskarżonemu wyrokowi zarzucił: 1. na podstawie art. 438 pkt 3 k.p.k. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku i mający wpływ na jego treść polegający na: a) błędnym przyjęciu, iż pomiędzy świadkami T. M.

(1)i R. M.

(1)w ogóle doszło do rozmów w Areszcie Śledczym i to pod nieobecność funkcjonariusza działu penitencjarnego, podczas gdy z przeprowadzonego dowodu z dokumentu, tj. pism z Aresztu Śledczego z dnia(...)r., którym Sąd I instancji w całości dał wiarę (str. 34 i 100 uzasadnienia) wynika, że: • w roku (...) naprawy związane z siecią radiowęzłową i telewizyjną były dokonywane przez osadzonego zawsze w obecności funkcjonariusza (zazwyczaj działu penitencjarnego zajmującego się problematyką kulturalno - oświatową w jednostce - wychowawcę) • nie toczyły sie postępowania karne, dyscyplinarne i inne wobec funkcjonariuszy Służby Więziennej związane z nienależytym wykonywaniem obowiązków, ich niedopełnieniem czy też przekroczeniem uprawnień dotyczących umożliwienia nieregulaminowych kontaktów z pracownikiem radiowęzła, • Pan R. M.

(1)był zatrudniony w radiowęźle odpłatnie od (...).(...) r. do (...) r., a zatem pomiędzy świadkami T. M.

(1)a R. M.

(1)nie mogło dojść do rozmów, na które wskazywał T. M.

(1), z których czerpał wiedzę na temat przestępczej działalności oskarżonego S. D. (str.18-21 uzasadnienia apelacji) ; b) błędnym przyjęciu, że środki finansowe na luksusowy sposób życia, jaki prowadził oskarżony S. D. pochodziły z nielegalnej działalności związanej z uprawą konopi indyjskich, podczas gdy z przeprowadzonego dowodu z wyjaśnień oskarżonego S. D., dowodu z dokumentów zabezpieczonych podczas przeszukiwania oraz dowodu z zeznań świadka A. S., któremu Sąd dał wiarę w całości, wynika, że oskarżony otrzymał od swojego ojca F. D. kwoty dwa razy po 100.000,00 zł z tytułu sprzedaży udziałów w spółce (...) oraz uzyskiwał dochody w związku z prowadzeniem kwiaciarni, a następnie uzyskał środki z tytułu sprzedaży kwiaciarni świadkowi A. S. (str. 41-43 uzasadnienia apelacji)-, 2. na podstawie art. 438 pkt 2 k.p.k. obrazę przepisów postępowania, tj. art. 7 k.p.k., co mogło mieć wpływ na treść zaskarżonego wyroku przez dokonanie oceny dowodów m.in. świadka nr 1 (świadka anonimowego), T. M.

(1), R. M.

(1), F. N.

(1), M. K.

(1), M. S., A. M., R. P., Ł. K. z naruszeniem zasad prawidłowego rozumowania, wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego, przy jednoczesnym naruszeniu zasady obiektywizmu, co skutkowało naruszeniem zasady swobodnej oceny dowodów i poczynieniem błędnych ustaleń faktycznych polegających na przyjęciu, że oskarżony S. D. pełnił kierownicza rolę w zorganizowanej grupie przestępczej jako (...) i stał na czele wszystkich przedsięwzięć począwszy od P., poprzez „produkcję maluchów” w P. przy ul. (...), po plantację w R. (str. 12- 21, 23-25, 33-40, 42-43 uzasadnienia apelacji); 3. na podstawie art. 438 pkt 2 k.p.k. obrazę przepisów postępowania, tj. art. 410 k.p.k., art. 2 k.p.k., art. 4 k.p.k., 5 § 2 k.p.k., co mogło mieć wpływ na treść zaskarżonego wyroku poprzez oparcie poczynionych przez Sąd I instancji ustaleń na dowolnie wybranej części materiału dowodowego, wybiórcze potraktowanie dowodów i oparcie wyroku nie na podstawie całokształtu okoliczności sprawy, a na wybranych fragmentach ustalonego stanu faktycznego, w sposób sprzeczny z obowiązkiem dochodzenia prawdy, albowiem niespełniający wymogu rozważenia wszystkich dowodów w ich całokształcie i wzajemnym powiązaniu, tak na korzyść jak i na niekorzyść oskarżonego, przez pominięcie i nieodniesienie się w uzasadnieniu do:

a)dowodu z dokumentu, tj. artykułu autorstwa G. B., pt.: „Znany złodziej chce wyjść na wolność. „Kanada" straszy książką” z dnia (...)r. umieszczonego na stronie (...) (k. 11292 - 11300), któremu Sąd dał wiarę w całości (str. 34 i 100 uzasadnienia); (str.26-29 uzasadnienia apelacji);
b)dowodu z dokumentu, tj. artykułu S. L. i P. P. pt: „Rozgrywani, opublikowanego w Polityce nr 40 ( (...)), (...) (str.26-29 uzasadnienia apelacji)]
c)dowodu z dokumentów zabezpieczonych podczas przeszukania, z których wynika, iż oskarżony S. D. sprzedał swojemu ojcu F. D. udziały w spółce (...), w wyniku czego otrzymał od ojca kwotę 200.000,00 zł (str. 40-41 uzasadnienia apelacji); 4. na podstawie art. 438 pkt 2 k.p.k. obrazę przepisów postępowania, tj. art. 170 § 1 k.p.k. w zw. z art. 173 § 1 k.p.k., co mogło mieć wpływ na treść zaskarżonego wyroku poprzez oddalenie wniosku o:
a)uzupełniające przesłuchanie świadka T. M.

(2)celem okazania mu zdjęć (wizerunków), mających na celu zweryfikowanie wiarygodności tego świadka, jako wniosku w sposób oczywisty zmierzającego do przedłużenia postępowania (str.33 uzasadnienia apelacji), b) skonfrontowanie T. M.

(1)z R. M.

(1)na okoliczność zeznań złożonych przez T. M.

(1), że od (...) (...) r. miał kontakt z R. M.

(1)jako bałachowym, przed oficjalnych zatrudnieniem go w tym charakterze jako niecelowego (str.21 uzasadnienia apelacji), a w konsekwencji dokonanie błędnej oceny dowodu z zeznań świadka T. M.

(1)i poczynienie błędnych ustaleń faktycznych co do sprawstwa oskarżonego S. D. w popełnieniu czynów określonych w pkt I, II, III, IV; 5. na podstawie art. 438 pkt 2 k.p.k. obrazę przepisów postępowania, tj. art. 170 § 3 k.p.k., co mogło mieć wpływ na treść zaskarżonego wyroku, polegającą na tym, że Sąd nie wydał postanowienia o oddaleniu wniosku dowodowego o: a) uzupełniające przesłuchanie świadka R. M.

(1)na okoliczność odbywania przez niego szkolenia przyuczającego do wykonywania funkcji bałachowego przed okresem oficjalnego pełnienia przez niego tej funkcji oraz okresu tego szkolenia, jeżeli miało ono miejsce - zgłoszonego na rozprawie z dnia (...) r. i niezaprotokołowanego przez Sąd I Instancji (str.21-22 uzasadnienia apelacji),

b)przesłuchanie w charakterze świadków funkcjonariuszy na oddziale A2 Aresztu Śledczego w P., którzy pełnili tę funkcje w okresie od (...) (...) r. oraz osoby pełniącej funkcję wychowawcy kulturalno- oświatowego, w okresie od (...) (...) r. - zgłoszonego na rozprawie z dnia (...) r. i nie zaprotokołowanego przez Sąd I instancji (str.21-22 uzasadnienia apelacji),
c)przeprowadzenie dowodu z protokołu rozprawy z dnia (...) r. w sprawie (...) toczącej się przed Sądem Rejonowym Poznań - Grunwald i Jeżyce w P. w sprawie przeciwko T. M.

(1)(k. 11534-11535) (str.27 uzasadnienia apelacji) co uniemożliwia poznanie stanowiska Sądu I instancji w tym zakresie;

na podstawie art. 438 pkt 2 k.p.k. obrazę przepisów postępowania, tj. art. 153 k.p.k., co mogło mieć wpływ na treść zaskarżonego wyroku, polegającą na tym, że Sąd nie rozpoznał wniosku o sprostowaniu protokołu rozprawy z dnia (...) r. (k. 10891-10892), co uniemożliwia poznanie stanowiska Sądu w tym zakresie (str.21-22 uzasadnienia apelacji);
na podstawie art. 438 pkt 2 k.p.k. obrazę przepisów postępowania, tj. art. 6 k.p.k. i art. 77 k.p.k. w zw. z art. 177 § 1a k.p.k. w zw. z art. 396 § 3 k.p.k. oraz art. 6 ust. 3 pkt d) Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności, co mogło mieć wpływ na treść zaskarżonego wyroku poprzez niedopuszczenie drugiego obrońcy do udziału w przesłuchania świadka T. M.

(2)w miejscu, w którym świadek przebywał i uniemożliwienie okazania świadkowi zdjęć w trakcie konfrontacji odbywającej się przy wykorzystaniu środków porozumiewania się na odległość z świadkiem F. N.

(2), a w konsekwencji dokonanie błędnej oceny dowodu z zeznań świadka T. M.

(1)i poczynienie błędnych ustaleń faktycznych co do sprawstwa oskarżonego S. D. w popełnieniu czynów określonych w pkt f, II, III, IV (str.29-33 uzasadnienia apelacji);

na podstawie art. 438 pkt 2 k.p.k. obrazę przepisów postępowania, tj. art. 6 k.p.k., art. 77 k.p.k., art. 117 § 1,2,3 k.p.k. w zw. z art. 129 k.p.k. w zw. z art. 184 § 3 k.p.k., co mogło mieć wpływ na treść zaskarżonego wyroku poprzez brak prawidłowego zawiadomienia oskarżonego i jego obrońców o terminie przesłuchania świadka nr 1 (świadka anonimowego), a w konsekwencji uniemożliwienie oskarżonemu i obrońcom należytego przygotowania się do rozprawy i dokonania weryfikacji wiarygodności zeznań świadka anonimowego (str. 9 uzasadnienia apelacji);
na podstawie art. 438 pkt 2 k.p.k. obrazę przepisów postępowania, tj. art. 184 § 2 k.p.k. w zw. z art. 6 k.p.k., co mogło mieć wpływ na treść zaskarżonego wyroku poprzez utajnienie z protokołu przesłuchania świadka anonimowego takich okoliczności, które mają istotne znaczenie dla ustalenia przebiegu zdarzenia przestępczego oraz sprawstwa oskarżonego, a następnie użycie ich jako dowodu przeciw oskarżonemu (str.9-11 uzasadnienia apelacji);
na podstawie art. 438 pkt 2 k.p.k. obrazę przepisów postępowania, tj. art. 184 § 4 k.p.k. w zw. z art. 205 § 3 k.p.k., co mogło mieć wpływ na treść zaskarżonego wyroku poprzez niewskazanie w protokole z czynności z udziałem specjalistów imienia, nazwiska, specjalności i rodzaju wykonywanej czynności, co uniemożliwia weryfikację osoby biorącej udział w przesłuchania świadka incognito oraz ustalenie czy w przesłuchaniu świadka incognito nie brały udziału osoby trzecie, w tym osoby z organów ścigania, co mogło wpływać na sposób przeprowadzenie tego dowodu (str.11-12 uzasadnienia apelacji). W konkluzji tej apelacji widnieje wniosek o zmianę zaskarżonego wyroku przez uniewinnienie S. D. od przypisanych mu przestępstw, ewentualnie o jego uchylenie i przekazanie sprawy w tym zakresie do ponownego rozpoznania. Obrońca oskarżonego T. S.

(1)zaskarżonemu wyrokowi zarzucił: 1. obrazę art. 258 § 1 k.k. polegającą na nieuprawnionym przyjęciu, że działalność T. S.

(3)w K. wykonywana była w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, do której oskarżony ten miał należeć, gdy tymczasem analiza materiału dowodowego, w szczególności zaś wyjaśnień R. B.

(1), wskazuje, że czynności podejmowane przez oskarżonego T. S.

(3)wykonywane były co najwyżej w ramach współsprawstwa; 2. obrazę art. 4 § 1 k.k. polegającą na przyjęciu, iż działania T. S.

(3)w ramach plantacji w K. wypełniają znamiona art. 53 ust. 2 w zw. z art. 63. ust. 3 Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, gdy tymczasem na dzień zakończenia tych działań tj. w (...) r. nie istniała kwalifikowana postać przestępstwa opisanego w obecnie obowiązującej ustawie w art. 63 (został on bowiem dodany przez Ustawę nowelizującą z dnia 27 kwietnia 2006 r., która weszła w życie w dniu 21 lipca 2006r.); 3. obrazę art. 11 § 1 k.k. polegającą na przyjęciu, że działalność prowadzona w P. przy ul. (...) stanowi oddzielny czyn ciągły w stosunku do czynu ciągłego obejmującego plantację w P., gdy tymczasem działania podejmowane w P. przy ul. (...) były jedynie, objętym jednym uprzednim zamiarem, elementem plantacji w P. (mając na celu jedynie jej zasilenie); 4. mającą wpływ na treść orzeczenia obrazę art. 424 k.p.k. polegającą na braku analizy poszczególnych okoliczności wpływających na wysokość orzeczonych środków karnych w postaci nawiązki, a co za tym idzie brak możliwości poddania ich kontroli instancyjnej; 5. mającą wpływ na treść orzeczenia obrazę art. 424 k.p.k. polegającą na braku analizy przesłanek przemawiających za wymierzeniem określonej w wyroku kary łącznej, a jedynie ograniczenie się do lakonicznego stwierdzenia, że Sąd zastosował zasadę asperacji; 6. obrazę art. 45 § 1 k.k. poprzez jego nieuprawnione zastosowanie w sytuacji braku wykazania, że oskarżony osiągnął korzyść majątkową w rozmiarach wskazanych w punktach 13, 17 oraz 21 wyroku; 7. obrazę art. 33 § 2 k.k. poprzez jego nieuprawnione użycie jako podstawy wymierzenia grzywny w sytuacji, gdy podstawę do wymierzenia grzywny powinien stanowić przepis art. 53 ust. 2 Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii; 8. będącą następstwem zarzutów wskazanych w punkcie ł i 2 apelacji, a także relacją do kary wymierzonej w punkcie 16 wyroku, rażącą niewspółmierność kary wymierzonej w punkcie 12 wyroku; 9. rażącą niewspółmierność kary wymierzonej w punkcie 20 wyroku w relacji do kary wymierzonej w punkcie 16 wyroku. W konkluzji tej apelacji widnieje wniosek o zmianę zaskarżonego wyroku przez:

a)uniewinnienie oskarżonego od przestępstwa opisanego w pkt. V a przypisanego w pkt. 11,
b)w zakresie przestępstwa opisanego w pkt. 2 (pkt. 12 zaskarżonego wyroku) przez wymierzenie kary 3 lat pozbawienia wolności i grzywny w wysokości 100 stawek dziennych po 50 zł przy uwzględnieniu, że podstawą wymiaru grzywny jest art. 53 ust. 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z 29 lipca 2005r. względnie art. 40 ust. 2 tej ustawy,
c)uchylenie orzeczenia opisanego w pkt. 5 (pkt. 19 zaskarżonego wyroku) wobec uznania, że czynności sprawcze tam opisane stanowią część czynu ciągłego opisanego w pkt. 4 (pkt. 16 zaskarżonego wyroku) i przyjęciu, że podstawę wymiaru grzywny stanowi art. 53 ust. 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii,
d)wymierzenie za przestępstwo opisane w pkt. 6 (pkt. 20 zaskarżonego wyroku) kary pozbawienia wolności w wymiarze 3 lat i 2 miesięcy oraz na podstawie art. 53 ust. 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii grzywny w wysokości 100 stawek dziennych po 50zł stawka,
e)wymierzenie kary łącznej 5 lat pozbawienia wolności i 200 stawek dziennych grzywny po 50zł stawka,
f)uchylenie orzeczeń o środku karnym opartych na art. 45 § 1 kk opisanych w pkt. 2,4 i 6 (pkt. 13,17 i 21 zaskarżonego wyroku),
g)zmianę orzeczeń o nawiązkach opisanych w pkt. 2,4 i 6 (pkt. 14, 18 i 22 zaskarżonego wyroku) przez orzeczenie nawiązek w wysokości 5000 zł za przestępstwo opisane w pkt. 2, (pkt. 14 zaskarżonego wyroku), 10000zł za przestępstwo opisane w pkt. 4 (pkt. 18 zaskarżonego wyroku) i 3000zł za przestępstwo opisane w pkt. 6 (pkt. 22 zaskarżonego wyroku) ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji. Obrońca oskarżonego B. B.

(1)zaskarżonemu wyrokowi zarzuciła: I. naruszenie prawa materialnego . tj. art. 258 § 1 kk , poprzez uznanie , że oskarżony B. B.

(1)w okresie od połowy (...) roku działał w zorganizowanej grupie przestępczej kierowanej przez S. D. z pozostałymi oskarżonymi podczas, gdy: 1. zachodzi sprzeczność ustaleń Sądu Okręgowego w same] treści wyroku, a mianowicie sprzeczność pkt. 25 zaskarżonego orzeczenia dotyczącego oskarżonego B. B.

(1), którego udział w zorganizowanej grupie przestępczej na terenie R. Sąd Okręgowy ustala na okres od (...) roku, w odniesieniu do pkt. 74 wyroku dotyczącego innego oskarżonego, J. P., któremu Sąd przypisał udział w grupie przestępczej od (...) roku , w skład której w tym czasie miał wchodzić również oskarżony B. B.

(1)( sytuacja ta zresztą dotyczy wszystkich oskarżonych wymienionych w pkt. 74 wyroku ) podczas gdy brak jest ustaleń, że oskarżony B. miał jakikolwiek związek z J. P. od (...) roku; 2. zachowanie oskarżonego nie wyczerpuje znamion czynu , o którym mowa w art. 258 § 1 kk, a z materiału dowodowego w tej materii wynika , że : - brak jest dowodów na powiązania oskarżonego z większością członków rzekomo istniejącej grupy przestępczej, przede wszystkim z S. D., któremu przypisuje się kierowanie w/w strukturą, a przynajmniej współoskarżony R. B.

(1)nie dostarcza materiału w tym zakresie, - w materiale dowodowym brak jest nawet dowodów na istnienie wyodrębnionego kierownictwa, które Sąd Okręgowy ustała na podstawie wysoce kontrowersyjnych dowodów : nieweryfikowalnych w jakikolwiek sposób zeznań świadka anonimowego nr 1 oraz zeznań świadka T. M.

(1), które z przyczyn omówionych w uzasadnieniu apelacji są czynione tylko na użytek niniejszego procesu wobec braku innego materiału dowodowego (braku wiedzy pomawiającego oskarżonych R. B.

(1)). W zakresie zaskarżenia pkt. 26 i 29, na podstawie art. 438 pkt. 2 i 3 kpk , zaskarżonemu wyrokowi zarzuciła: II. naruszenie następujących przepisów postępowania karnego :

art. 5 § 2 kpk polegające na rozstrzygnięciu nie dających usunąć się wątpliwości na niekorzyść oskarżonego, a w szczególności związanych z jego pracą i rolą na plantacji konopi w P. do końca (...) roku, a potem w R.,
art. 2 § 2 kpk i art. 7 kpk polegające na przekroczeniu zasady swobodnej oceny dowodów, poprzez ich dowolną ocenę, nie znajdującą odzwierciedlenia w zebranym w sprawie materiale dowodowym w zakresie oceny wyjaśnień współoskarżonego R. B.

(1)co do udziału oskarżonego B. w uprawach na terenie P. i R., a w szczególności w odniesieniu do ilości wyprodukowanej marihuany na terenie wcześniejszej plantacji w P., która w chwili jej ujawnienia nie funkcjonowała i brak jest miarodajnych dowodów na określenie zakresu produkcji, a w konsekwencji: III. błędy w ustaleniach faktycznych, przyjętych za podstawę wyroku, polegające na ustaleniu, że oskarżony B. B.

(1): - działał w zorganizowanej grupie przestępczej, - brał udział w uprawie konopi indyjskich w miejscowości P. i R., - w P. wyprodukowano 2.576 kg suszu ziela konopi innych niż włókniste na podstawie wyjaśnień R. B.

(1)i opinii biegłych sporządzonej w czasie, gdy plantacja ta nie funkcjonowała od ponad pół roku. W konkluzji tej apelacji widnieje wniosek o zmianę zaskarżonego wyroku przez uniewinnienie B. B.

(1)od wszystkich przypisanych mu czynów ewentualnie o uchylenie tego orzeczenia i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania, ewentualnie, w zakresie zaskarżenia, podnosząc zarzut rażącej niewspółmierności kar opisanych w pkt. 1, 2 i 3 (pkt. 25, 26, 29 i 32 zaskarżonego wyroku) obrońca wniosła o wymierzenie oskarżonemu łagodniejszych kar, w tym kary łącznej. Obrońca oskarżonego J. F. zaskarżonemu wyrokowi zarzucił: 1) Obrazę przepisów prawa materialnego, a w szczególności:

a)Przepisu art. 60 § 3 kk, poprzez błędne jego niezastosowanie przez Sąd I instancji i w konsekwencji wymierzenie względem oskarżonego J. F. kary z pominięciem procedury jej nadzwyczajnego złagodzenia, pomimo zaistnienia przesłanek ustawowych tym przepisem przewidzianych;
b)Przepisu art. 85 kk i 86 § 1 kk poprzez błędne ich zastosowanie przez Sąd a quo w niniejszej sprawie;
c)Przepisu art. 91 § 1 kk stanowiącego o ciągu przestępstw, poprzez błędne jego niezastosowanie przez Sąd Okręgowy w podstawie prawnej orzeczenia o karze, co skutkowało orzeczeniem kary z pominięciem sposobu jej wymiaru wyrażonego w tymże przepisie; 2) Rażącą niewspółmierność kary orzeczonej względem oskarżonego J. F.. W konkluzji wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku przez: 1. wymierzenie oskarżonemu jednej kary za przestępstwa określone w pkt. XV i XVI aktu oskarżenia, z uwzględnieniem treści przepisu art. 91 § 1 kk oraz art. 60 § 3 kk, 2. wymierzenie oskarżonemu za przestępstwo określone w pkt. XIV aktu oskarżenia kary z uwzględnieniem treści [przepisu art. 60 § 3 kk, 3. wymierzenie oskarżonemu jednej kary za przestępstwa określone w pkt. XIV i XVI aktu oskarżenia, z uwzględnieniem treści art. 91 § 1 kk i to w dolnej granicy zagrożenia ustawowego za dane przestępstwo, 4. wymierzenie oskarżonemu za przestępstwo określone w pkt. XIV aktu oskarżenia kary w dolnej granicy zagrożenia ustawowego. Obrońca oskarżonych M. M.

(1)i M. P.

(1)zaskarżonemu wyrokowi zarzucił: 1. obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na treść orzeczenia polegającą na: a) obrazie art. 7 kodeksu postępowania karnego w zw. z art. 424 § 1 kodeksu postępowania karnego poprzez ich niezastosowanie i sporządzenie uzasadnienia wyroku sposób niespełniający wymogów stawianych przepisami prawa, i w konsekwencji uniemożliwienie prawidłowej kontroli w toku postępowania przed Sądem II Instancji poprzez: - pominięcie w uzasadnieniu wyroku na stronach 29 - 32 osoby oskarżonego M. P.

(1), jego danych osobowych, sytuacji majątkowej, osobistej, informacji dotyczącej uprzedniej karalności, co ma wpływ na ocenę zasadności stosowanych kryteriów przy choćby wymiarze kary poprzez pryzmat prewencji indywidualnej, - pominięcie wśród dowodów, które stały się podstawą ustaleń faktycznych w sprawie wyjaśnień składanych przez M. P.

(1)(strony 32 - 34 uzasadnienia wyroku), pomimo faktu, iż na stronie 67 uzasadnienia Sąd wskazał, iż w zakresie zatrudnienia S. D. w firmie (...) M. P.

(3)m. In. te wyjaśnienia te stały się podstawą ustaleń faktycznych, - pominięcie i nie dokonanie przy ocenie zeznań świadka nr 1 na stronie 76 - 77 uzasadnienia wyroku, analizy tych zeznań odnośnie osoby M. P.

(1), w szczególności roli jaką odgrywał w ramach przestępczej działalności osób objętych aktem oskarżenia, - pominięcie sprzeczności i brak analizy pomiędzy treścią wyjaśnień złożonych przez R. B.

(1), a treścią dokumentu w postaci informacji z wydziału komunikacji Urzędu Miasta P., w zakresie wskazywanej przez oskarżonego B. okoliczności sprzedaży przez M. P.

(1)samochodów, w celu pokrycia kosztów budowy i funkcjonowania plantacji w R., b) naruszeniu art. 4 kodeksu postępowania karnego w zw. z art. 169 kodeksu postępowania karnego i w zw. z art. 170 § 1 kodeksu postępowania karnego a także art. 2 kodeksu postępowania karnego w zw. z art. 167 in fine kodeksu postępowania karnego - polegające na ich niestosowaniu i uwzględnieniu okoliczności przemawiających na niekorzyść oskarżonych przy jednoczesnym nie uwzględnieniu dowodów przemawiających na korzyść oskarżonych, a także nieprzeprowadzeniu z urzędu dowodów świadczących o braku winy i sprawstwa oskarżonego, a to w celu realizacji zasady obiektywizmu, poprzez: - pominięcie jako przydatnych dla ustalenia stanu faktycznego w sprawie zeznań świadka nr 1, odnośnie osoby M. P.

(1), w szczególności roli jaką odgrywał w ramach przestępczej działalności osób objętych aktem oskarżenia, w świetle zasadniczych różnic pomiędzy poszczególnymi zeznaniami na etapie postępowania przygotowawczego oraz sądowego w odniesieniu do osoby M. P.

(1), - pominięcie jako przydatnych dla ustalenia stanu faktycznego w sprawie wyjaśnień R. B.

(1)w zakresie tego, iż już po jego aresztowaniu, pojawiła się propozycja ze strony szefostwa, odnośnie przyjęcia przez R. B.

(1)głównej roli w przestępczym procederze, w kontekście okoliczności, iż M. P.

(1)został zatrzymany razem z R. B.

(1), a zatem nie miał możliwości składania propozycji jako „szef pozostający na wolności”, - pominięcie jako przydatnych dla ustalenia stanu faktycznego dokumentów pozostających w sprzeczności z treścią wyjaśnień złożonych przez R. B.

(1), odnośnie okoliczności sprzedaży przez M. P.

(1)samochodów, w celu pokrycia kosztów budowy i funkcjonowania plantacji w R. 2. błąd w ustaleniach faktycznych polegający na niesłusznym uznaniu, iż M. P.

(1)był jednym z trzech osób - szefów, w odniesieniu do plantacji w R.,

błąd w ustaleniach faktycznych polegający na niesłusznym uznaniu, iż w odniesieniu do plantacji położonej w miejscowości P. oraz plantacji położonej w P. przy ul. (...) mamy do czynienia z dwiema odrębnymi plantacjami, a nie jednym cyklem produkcyjnym, prowadzonym w dwóch różnych lokalizacjach, co w konsekwencji doprowadziło do wadliwego zastosowania przepisów prawa materialnego oraz wymierzenia dwóch oddzielnych kar, za dwa odrębne przestępstwa,
błąd w ustaleniach faktycznych polegający na niesłusznym uznaniu, iż zarówno M. M.

(1)jak i M. P.

(1)działali w ramach zorganizowanej grupy przestępczej,

błąd w ustaleniach faktycznych polegający na niesłusznym uznaniu, iż cena hurtowa marihuany wyprodukowanej i sprzedanej w ramach działania plantacji w R. to kwota 11 000 złotych za kilogram. W konkluzji tej apelacji widnieje wniosek o:
uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania, ewentualnie o
zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonych od zarzutu działania w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, oraz orzeczenie kar za przestępstwa do których się przyznali w dolnych granicach ustawowego zagrożenia z zastosowaniem zasady pełnej absorpcji. Obrońca oskarżonego W. J.

(1)zaskarżonemu wyrokowi zarzuciła: I. Naruszenie prawa materialnego, tj. art. 258 § 1 kk, poprzez uznanie, że okraszony W. J.

(1)w okresie od czerwca (...) do dnia 22 marca 2010r. działał w zorganizowanej grupie przestępczej kierowanej przez S. D. z pozostałymi oskarżonymi podczas, gdy: 1) zachodzi sprzeczność ustaleń Sądu Okręgowego w samej treści wyroku, a mianowicie sprzeczność pkt. 62 zaskarżonego orzeczenia dotyczącego oskarżonego W. J.

(1)( sytuacja ta zresztą dotyczy wszystkich oskarżonych wymienionych w pkt. 74 wyroku ) ; 2) zachowanie oskarżonego nie wyczerpuje znamion czynu , o którym mowa w art. 258 § 1 kk, a z materiału dowodowego w tej materii wynika , że: - brak jest dowodów na powiązania oskarżonego z większością członków rzekomo istniejącej grupy przestępczej, przede wszystkim z S. D., któremu przypisuje się kierowanie w/w strukturą, a przynajmniej współoskarżony R. B.

(1)nie dostarcza materiału w tym zakresie, - w materiale dowodowym brak jest nawet dowodów na istnienie wyodrębnionego kierownictwa, które Sąd Okręgowy ustala na podstawie wysoce kontrowersyjnych dowodów: nieweryfikowalnych w jakikolwiek sposób zeznań świadka anonimowego nr 1 oraz zeznań świadka T. M.

(1), które z przyczyn omówionych w uzasadnieniu apelacji są czynione tylko na użytek niniejszego procesu wobec braku innego materiału dowodowego (braku wiedzy pomawiającego oskarżonych R. B.

(1)). W zakresie zaskarżenia pkt. 63, na podstawie art. 438 pkt. 2 i 3 kpk , zaskarżonemu wyrokowi zarzuciła: I. naruszenie następujących przepisów postępowania karnego : 1) art. 5 § 2 kpk polegające na rozstrzygnięciu nie dających usunąć się wątpliwości na niekorzyść oskarżonego, a w szczególności związanych z pracą na plantacji konopi i wykonywaniem czynności przy plantacji innych niż prace budowlane na terenie obiektu R., 2) art. 2 § 2 kpk i art. 7 kpk polegające na przekroczeniu zasady swobodnej oceny dowodów, poprzez ich dowolną ocenę, nie znajdującą odzwierciedlenia w zebranym w sprawie materiale dowodowym w zakresie oceny wyjaśnień współoskarżonego R. B.

(1), a w szczególności poprzez nadanie w/w wyjaśnieniom waloru pełnej wiarygodności , choć są one czynione w celu uzyskania korzystnej sytuacji procesowej , a w zakresie oskarżonego W. J.

(1)wysoce lakoniczne ( oskarżony, jak kilka innych osób nawet miał się nie znać na uprawi marihuany ); a w konsekwencji: II. błędy w ustaleniach faktycznych, przyjętych za podstawę wyroku, polegające na ustaleniu, że oskarżony W. J.

(1): - działał w zorganizowanej grupie przestępczej, - brał udział w uprawie konopi indyjskich innych niż włókniste w miejscowości R. i miał związek z tą inwestycją w zakresie innym niż tylko wykonywanie prac budowlanych związanych z organizacją hali. W konkluzji tej apelacji widnieją wnioski o: - zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego od wszystkich zarzuconych mu czynów, - ewentualnie uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I Instancji — Sądowi Okręgowemu w P.. Ewentualnie, w zakresie zaskarżenia, wyrokowi zarzucono rażącą niewspółmierność kar jednostkowych i kary łącznej pozbawienia wolności wymierzonej oskarżonemu, a polegającą na jej surowości i wniosła o zmianę zaskarżonego wyroku w pkt. 62 , 63 i 66 w zakresie dotyczącym wymiaru kary, poprzez wymierzenie oskarżonemu kary łagodniejszej, a wyrażające się w zmniejszeniu wymiaru orzeczonej kary bezwzględnej. Obrońca oskarżonego W. J.

(2)zaskarżonemu wyrokowi zarzucił: 1) obrazę przepisów prawa materialnego, a w szczególności przepisu art. 60 § 3 kk poprzez błędne jego niezastosowanie przez Sąd I instancji i w konsekwencji wymierzenie względem oskarżonego W. J.

(2)kary z pominięciem procedury jej nadzwyczajnego złagodzenia, pomimo zaistnienia przesłanek ustawowych tym przepisem przewidzianych; 2) rażącą niewspółmierność kary orzeczonej względem oskarżonego W. J.

(2)W konkluzji tej apelacji widnieje wniosek o: 1. zmianę zaskarżonego wyroku, poprzez wymierzenie względem oskarżonego W. J.

(2)kary za przestępstwa określone w punkcie XXVIII i XXIX aktu oskarżenia, z uwzględnieniem treści przepisu art. 60 § 3 kk; ewentualnie 2. zmianę zaskarżonego wyroku, poprzez wymierzenie względem oskarżonego W. J.

(2)kary za przestępstwa określone w punkcie XXVIII i XXIX aktu oskarżenia w dolnej granicy ich zagrożenia ustawowego. Obrońca oskarżonego J. P. zaskarżonemu wyrokowi zarzuciła: I. w punkcie 75 wyroku: 1. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia o winie oskarżonego za czyn z art. 53 ust. 2 i art. 63 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca (...) o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. Nr 179 z (...), poz. 1485), gdy tymczasem ani z wyjaśnień oskarżonego R. B.

(1), ani z jakiekolwiek innych dowodów nie wynika aby oskarżony J. P. brał udział w uprawie konopi indyjskich i produkcji środków odurzających na posesji położonej w R. i by swoim zachowaniem wyczerpał którekolwiek ze znamion czasownikowych przypisanego mu czynu, a z treści wyjaśnień oskarżonego R. B.

(1)wynika wręcz wprost, że J. P. nie znal się na uprawie roślin się nią nigdy nie zajmował a jego zadaniem było wyłącznie pobudowanie obiektu, 2. naruszenie przepisów postępowania tj. art. 193 kpk poprzez zaniechanie przeprowadzenia opinii biegłego z dziedziny budownictwa na okoliczności związane ze sposobem posadowienia hali na posesji stanowiącej własność oskarżonego J. P., położonej w R., ul. (...), co ma na celu wykazanie w jakim czasie i w jakiej kolejności budowane były poszczególne kondygnacje hali oraz czy ukształtowanie terenu pod budowę hali faktycznie wymagało pobudowania podpiwniczenia, co wynika z wyjaśnień oskarżonego J. P., II. w pkt. 76 zaskarżonemu wyrokowi zarzuciła : - błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia o winie oskarżonego za czyn z art. 258 par. 1 kk przejawiający się w uznaniu za udowodnione, że oskarżony w okresie od (...) w miejscowości R. brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej kierowanej przez S. D. mającej na celu uprawę ziela konopi oraz wytwarzania wbrew przepisom ustawy znacznych ilości środków odurzających w postaci suszu ziela konopi, gdy tymczasem nie zostało nawet ewentualnie wykazane, by oskarżony swą świadomością obejmował działanie jakiekolwiek grupy przestępczej, by miał świadomość działania w jej strukturach i by strukturom tym a także ewentualnej hierarchii grupy był podporządkowany, by miał świadomość wykonywania zadań zleconych na rzecz grupy, by znał osoby mające pełnić kierownicze role w grupie. Nie można bowiem nie dostrzec, że postępowanie dowodowe w odniesieniu do oskarżonego J. P. w ogóle nie było ukierunkowane na ustalenie powyższych okoliczności i zaniechano ich omówienia w treści uzasadnienia zaskarżonego wyroku. W konkluzji tej apelacji widnieje wniosek o zmianę zaskarżonego wyroku przez uniewinnienie oskarżonego od czynów przypisanych mu w pkt. 75-76 wyroku, ewentualnie o jego uchylenie i przekazane sprawy Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania. Na rozprawie apelacyjnej obrońca podtrzymała wniosek alternatywny powołując się na bezwzględna przyczynę odwoławczą określona w art. 439 § 1 pkt. 10 kpk. Obrońca oskarżonego M. P.

(2)zaskarżonemu wyrokowi zarzuciła: I. naruszenie prawa materialnego, tj. art. 258 § 1 kk , poprzez uznanie, że oskarżony M. P.

(2)w okresie od (...) roku działał w zorganizowanej grupie przestępczej kierowanej przez S. D. z pozostałymi oskarżonymi podczas, gdy: 1) zachodzi sprzeczność ustaleń Sądu Okręgowego w samej treści wyroku, a mianowicie sprzeczność pkt. 86 zaskarżonego orzeczenia dotyczącego oskarżonego M. P.

(2), którego udział w zorganizowanej grupie przestępczej na terenie R. Sąd Okręgów) ustala na okres od (...) roku, w odniesieniu do pkt 74 wyroku dotyczącego innego oskarżonego, J. P., któremu Sąd przypisał udział w grupie przestępczej od (...) roku, w skład której w tym czasie miał wchodzić również oskarżony M. P.

(2)(sytuacja ta zresztą dotyczy wszystkich oskarżonych wymienionych w pkt. 74 wyroku ); 2) zachowanie oskarżonego nie wyczerpuje znamion czynu, o którym mowa w art. 258 § 1 kk, a z materiału dowodowego w tej materii wynika , że : - brak jest dowodów na powiązania oskarżonego z większością członków rzekomo istniejącej grupy przestępczej, przede wszystkim z S. D., któremu przypisuje się kierowanie w/w strukturą, a przynajmniej współoskarżony R. B.

(1), które z przyczyn omówionych w uzasadnieniu apelacji są czynione tylko na użytek niniejszego procesu wobec braku innego materiału dowodowego (braku wiedzy pomawiającego oskarżonych R. B.

(1)). W zakresie zaskarżenia pkt. 87, na podstawie art. 438 pkt. 2 i 3 kpk , zaskarżonemu wyrokowi zarzuciła: I. naruszenie następujących przepisów postępowania karnego :

art. 5 § 2 kpk polegające na rozstrzygnięciu nie dających usunąć się wątpliwości na niekorzyść oskarżonego, a w szczególności związanych z pracą na plantacji konopi i wykonywaniem czynności przy plantacji innych niż prace budowlane ( bezsporne, wyjaśnienia samego oskarżonego ),
art. 2 § 2 kpk i art. 7 kpk polegające na przekroczeniu zasady swobodnej oceny dowodów, poprzez ich dowolną ocenę, nie znajdującą odzwierciedlenia w zebranym w sprawie materiale dowodowym w zakresie oceny wyjaśnień współoskarżonego R. B.

(1), a w szczególności poprzez nadanie w/w wyjaśnieniom waloru pełnej wiarygodności , choć są one czynione w celu uzyskania korzystnej sytuacji procesowej , a w zakresie oskarżonego M. P.

(2)wysoce lakoniczne ( oskarżony, jak kilka innych osób nawet miał się nie znać na uprawi marihuany ); a w konsekwencji: II. błędy w ustaleniach faktycznych, przyjętych za podstawę wyroku, polegające na ustaleniu, że: oskarżony M. P.

(2): - działał w zorganizowanej grupie przestępczej, - brał udział w uprawie konopi indyjskich innych niż włókniste w miejscowości R. i miał związek z tą inwestycją w zakresie innym niż tylko wykonywanie prac budowlanych związanych z organizacją hali. W konkluzji tej apelacji widnieje wniosek o zmianę zaskarżonego wyroku przez uniewinnienie oskarżonego od zarzucanych mu czynów ewentualnie o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu, ewentualnie, w zakresie zaskarżenia, zarzucające rażącą niewspółmierność kar jednostkowych i kary łącznej pozbawienia wolności obrońca wniosła o ich złagodzenie. Obrońca oskarżonego J. W. zaskarżonemu wyrokowi zarzuciła: I. w pkt. 93 wyroku : 1. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia o winie oskarżonego za czyn z art. 53 ust. 2 i art. 63 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca (...) o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. Nr 179 z (...), poz. 1485), gdy tymczasem ani z wyjaśnień oskarżonego R. B.

(1), ani z jakiekolwiek innych dowodów nie wynika stan wiedzy i świadomości oskarżonego, co się tyczy samej działalności plantacji w R., towaru jaki miał być przez niego transportowany, działalności innych osób, budowy hal, wyposażenia pomieszczeń piwnicznych itp. 2. naruszenie art. 410 kpk w zw. z art. 167 kpk poprzez niewyczerpanie dostępnego materiału dowodowego, co przejawiło się w zaniechaniu przesłuchania w charakterze świadka M. K.

(2), który już pod koniec toczącego się procesu został ujęty i zastosowano wobec niego środek zapobiegawczy w postaci tymczasowego aresztowania a zatem nic nie stało na przeszkodzie aby osobę tę przesłuchać choćby na okoliczność związaną ze sprowadzeniem sadzonek konopi indyjskich, które zgodnie z relacją R. B.

(1)miał przywieść do R. oskarżony J. W.. Powyższe jest istotne dla potwierdzenia wiarygodności wyjaśnień oskarżonego R. B.

(1)w sytuacji gdy oskarżony W. nie przyznał się do zarzucanych mu czynów i nie potwierdził okoliczności związanych z dostarczeniem sadzonek do R.,

naruszenie przepisów postępowania tj. art. 410 kpk i art. 424 kpk poprzez zmarginalizowanie postępowania dowodowego oraz zaniechanie wyczerpującego omówienia sytuacji procesowej oskarżonego J. W., przez Sąd w stopniu uniemożliwiającym kontrolę instancyjną, przy czym nie wiadomo na jakich podstawach Sąd I instancji oparł założenie o winie oskarżonego, bowiem powyższe nie zostało choćby omówione przez Sąd, który ograniczył się do omówienia sytuacji oskarżonego w sposób pobieżny, lakoniczny i nie pozwalający na prześledzenie toku rozumowania Sądu w zakresie uznania winy oskarżonego. II. w pkt. 92 zaskarżonemu wyrokowi zarzuciła błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia o winie oskarżonego za czyn z art. 258 par. 1 kk przejawiający się w uznaniu za udowodnione, że oskarżony w okresie od (...) w miejscowości R. brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej kierowanej przez S. D. mającej na celu uprawę ziela konopi oraz wytwarzania wbrew przepisom ustawy znacznych ilości środków odurzających w postaci suszu ziela konopi, gdy tymczasem nie zostało nawet ewentualnie wykazane, by oskarżony swą świadomością obejmował działanie jakiekolwiek grupy przestępczej, by miał świadomość działania w jej strukturach i by strukturom tym a także ewentualnej hierarchii grupy był podporządkowany, by miał świadomość wykonywania zadań zleconych na rzecz grupy, by znał kogokolwiek spośród członków domniemanej grupy przestępczej oraz by wiedział czym ewentualna grupa faktycznie się mogła zajmować. Nie można bowiem nie dostrzec, że postępowanie dowodowe w odniesieniu do oskarżonego J. W. zostało zmarginalizowane i Sąd nie badał stanu świadomości oskarżonego w omawianych aspektach a okoliczności tych nie da się przypuszczać, domniemywać ani z góry zakładać, skoro nawet Sąd I instancji je przemilczał w treści uzasadnienia zaskarżonego wyroku. W konkluzji tej apelacji widnieje wniosek o zmianę zaskarżonego wyroku przez uniewinnienie oskarżonego od czynów przypisanych w pkt. 92 i 39 ewentualnie o jego uchylenie i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania. Na rozprawie apelacyjnej obrońca podtrzymała tylko wniosek alternatywny powołując się na bezwzględną przyczynę odwoławczą określoną w art. 439 § 1 pkt. 10 kpk. Obrońca oskarżonego W. S. zaskarżonemu wyrokowi zarzuciła: naruszenie przepisów postępowania i tak :
tj. art. 410 kpk w zw. z art. 424 par. 1 pkt. 1 kpk w zw. z art. 167 poprzez niewyczerpanie dostępnego materiału dowodowego mogącego wszechstronnie wyjaśnić okoliczności podnoszone przez oskarżonego R. B.

(1), co się tyczy zaniechania przesłuchania w charakterze świadka F. Z., a co zostało podniesione przez obrońcę oskarżonego na rozprawie w dniu (...) . Jak wynika bowiem z ustaleń oskarżonego S. i jego obrońcy, osoba ta została tymczasowo aresztowana w sprawie Prokuratury Okręgowej w P. T. (...) i osadzona w Areszcie Śledczym we W., gdzie nadal przebywa, a zatem nic nie stało na przeszkodzie aby go przesłuchać w charakterze świadka, co ma istotne znaczenie z uwagi na podniesione przez R. B.

(1)argumenty przemawiające za winą oskarżonego, jakoby miał on odkupić od F. Z. udziały w plantacji w K. w 2004 r. przy czym powyższe miało zapoczątkować prowadzenie przez niego działalności związanej z uprawą i wytwarzaniem marihuany, przy czym powyższe naruszenie miało wpływ na treść wydanego orzeczenia, 2. art. 410 kpk w zw. z art. 424 par. 1 pkt. 1 kpk poprzez pominięcie w treści uzasadnienia zaskarżonego wyroku okoliczności wynikających ze sprawy prowadzonej przed Sądem Okręgowym w P. T. o sygn. akt: (...) a ściśle związanych z zarzutami sformułowanymi w niniejszym postępowaniu wobec oskarżonego W. S., co się tyczy w szczególności czasokresu działalności osób prawomocnie skazanych wyrokiem tamtego Sądu oraz oskarżonych występujących w tym procesie tj. W. S., T. S.

(3)i R. B.

(1)w zakresie zarzucanej im działalności na plantacji marihuany w K., przy czym czasokresy te pokrywają się, pomimo że nie udało się ustalić aby osoby skazane wyrokiem Sądu Okręgowego w P. T. oraz oskarżeni w tej sprawie mieli ze sobą jakąkolwiek styczność, co poddaje w wątpliwość ustalenia poczynione przez Sąd I instancji, przy czym powyższe naruszenie miało wpływ na treść wydanego orzeczenia, 3. art. 410 kpk w zw. z art. 424 par. 1 pkt. 1 kpk poprzez :zaniechanie przez Sąd odniesienia się do treści wyjaśnień oskarżonego W. S. odnośnie uczestnictwa w procederze związanym z uprawą i wytwarzaniem marihuany przez H. o nazwisku J. H. - ps. (...), który miał pozostawać w bliskich relacjach w R. B.

(1), przy czym B. ostatecznie znajomości ze (...) nie zaprzeczył i podał, że mężczyzna ten bywał na plantacji w K. oraz że był on osobą zajmującą się przestępczością narkotykową na dużą skalę, jednakże ujawnił istnienie tej osoby dopiero wówczas, gdy okoliczność ta została wyeksponowana przez W. S., co poddaje w wątpliwość szczerość depozycji oskarżonego B., który fakt ten początkowo zataił. W tym kontekście Sąd miał obowiązek rozważyć, czy twierdzenia oskarżonego S., zgodnie z którymi R. B.

(1)go fałszywie pomawia po to aby kryć (...) zasługują na wiarę, czy też nie, czego Sąd jednak nie uczynił, a w treści uzasadnienia zaskarżonego wyroku brak choćby wzmianki na ten temat. W konkluzji tej apelacji widnieje wniosek o zmianę zaskarżonego wyroku przez uniewinnienie oskarżonego od zarzucanych mu czynów ewentualnie o uchylenie tego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania. Na rozprawie apelacyjnej obrońca podtrzymała jedynie wniosek alternatywny powołując się na bezwzględną przyczynę odwoławczą określoną w art. 439 § 1 pkt. 10 kpk. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Odnośnie apelacji obrońcy oskarżonego S. D.. W ocenie Sądu Apelacyjnego rozbudowane zarzuty odwoławcze zawarte w tej apelacji, dotyczące zarówno zakwestionowania ustaleń co do sprawstwa oskarżonego w zakresie przypisanych mu czynów jak i wskazujące na uchybienia formalne, jakich miał dopuścić się Sąd Okręgowy – nie zasługują na uwzględnienie. Ponieważ ustalenia faktyczne poczynione w procesie karnym muszą mieć oparcie w dowodach przeprowadzonych zgodnie z obowiązującą procedurą, w pierwszej kolejności należy odnieść się do faktycznych i rzekomych uchybień formalnych wskazanych w apelacji przez obrońcę, mających dyskwalifikować zaskarżony wyrok. Za całkowicie nieuprawniony uznać należy zarzut z pkt. 3 a i b dotyczący pominięcia i nieodniesienia się w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku do obu wskazanych przez obrońcę artykułów opublikowanych w Internecie i (...). Oczywistym jest, że publikacja dziennikarska może być dowodem jedynie w pewnej kategorii spraw, np. dotyczących ochrony dóbr osobistych i w sprawach tych stanowi dowód na okoliczność, że określona wypowiedź została upubliczniona albo w ogóle miała miejsce. Natomiast w innym procesie karnym, w ocenie składu orzekającego w niniejszej sprawie, wręcz niedopuszczalne jest powoływanie się na wypowiedzi medialne dziennikarzy albo innych osób, nawet wtedy, gdy dotyczą one meritum sprawy będącej przedmiotem takiego procesu. Po pierwsze, są to w istocie prywatne wypowiedzi, które z oczywistych powodów nie mają znaczenia procesowego dla sprawy, a po drugie, dołączanie do akt sprawy publikacji dziennikarskich może wywołać wrażenie wpływania na sędziowską ocenę dowodów. Jedynie w niektórych przypadkach takie publikacje mogą co najwyżej zawierać impuls do rozważenia przez organ procesowy potrzeby przeprowadzenia określonego dowodu. Oczywistym jest, że wbrew stwierdzeniu obrońcy, obie publikacje wskazane na str. 3 i 4 omawianej apelacji nie są dowodami i nie ma jakiejkolwiek racjonalnej podstawy procesowej, aby mogły one stanowić jedną z podstaw do ustalenia stanu faktycznego. Z treści uzasadnienia zaskarżonego wyroku wynika ponad wszelką wątpliwość, że Sąd Okręgowy na publikacjach tych nie opierał się. Na str. 100 Sąd ten ocenił ogólnie dowody „z dokumentów” (ostatni akapit tej strony uzasadnienia) i w żadnym razie – wbrew sugestii obrońcy – nie zaliczył do nich przedmiotowych publikacji. Publikacje te w rzeczywistości nie są w sprawie dowodami. Sąd Apelacyjny nie podziela również zarzutu obrazy art. 170 § 1 kpk i art. 173 § 1 kpk przedstawionego w pkt 4 a i b omawianej apelacji. Na rozprawie w dniu (...) r. Sąd Okręgowy na podstawie art. 172 kpk oddalił wniosek obrońcy oskarżonego S. D. o skonfrontowanie świadków T. M.

(1)i R. M.

(1)na okoliczność, że od (...) (...) r. mieli ze sobą kontakt w Areszcie Śledczym w P. i w tym czasie R. M.

(1)pełnił już funkcję tzw. bałachowego, nie będąc jeszcze oficjalnie zatrudnionym na trym stanowisku (k. 10.773, tom 53). Sąd uznał wówczas, że przeprowadzenie tej konfrontacji jest niecelowe a Sąd odwoławczy stanowisko to podziela. Zauważyć bowiem należy, że istotna część tej rozprawy to faktyczna permanentna konfrontacja pomiędzy tymi świadkami, odnoszącymi się wzajemnie do wypowiadanych kwestii, także przy odpowiedziach na liczne pytania obrońców. Oczywistym jest, że ich zeznania co do wzajemnych kontaktów w Areszcie Śledczym różnią się, z zeznań tych wypływają rozbieżne wnioski. Znamienne jest, że świadek M. nie potrafił precyzyjne wskazać, kiedy objął tę funkcję: „wydaje mi się, że pracę rozpocząłem pod koniec (...) (...) r. lub w (...) r.” (k. 10.768). Jeżeli zważy się, że zeznania te były złożone po upływie ok. 4 lat oczywistym jest, że z uwagi na tak znaczny upływ czasu nie mogły być one precyzyjne. Istotne jest wreszcie, że nic nie stało na przeszkodzie, aby informację, którą obrońca chciał uzyskać w drodze konfrontacji obu świadków uzyskał zadając stosowne pytania R. M.

(1). Konfrontacja jest jedynie instrumentem procesowym zmierzającym do uzyskania albo zweryfikowania określonej wypowiedzi, natomiast dowodem jest treść tej wypowiedzi. W trakcie całej rozprawy w dniu (...) r. obrońca oskarżonego S. D. nie zadał świadkowi M. pytania, czy przed formalnym objęciem funkcji „bałachowego” był do niej przez pewien czas przygotowany, w związku z czym stawianie w postępowaniu apelacyjnym zarzutu bezzasadnego oddalenia jego wniosku dowodowego o przeprowadzenie konfrontacji podczas faktycznie prowadzonej konfrontacji, jest niezrozumiałe. Ponownie podkreślić należy, że zasadnicza część tej rozprawy to konfrontacja pomiędzy wymienionymi świadkami zakończona słowami sędzi przewodniczącej: „Przewodnicząca stwierdza, że konfrontacja świadków dobiegła końca” zaprotokołowanymi na str. 10 protokołu rozprawy (k. 10.769). Istota omawianego zagadnienia sprowadza się w ocenie Sądu Apelacyjnego nie do rzekomej obrazy art. 172 kpk, ale do oceny przydatności procesowej zeznań obu ww. świadków. Nie jest zasadny również zarzut obrazy art. 170 § 1 kpk. Przede wszystkim podstawa tego zarzutu została przedstawiona zbyt ogólnie, wszak ww. przepis swoją treścią obejmuje różne sytuacje. Przyjąć należy, że chodzi o obrazę pkt. 5 § 1 tego przepisu, w kontekście oddalenia wniosku o dodatkowe przesłuchanie świadka M. w celu okazania mu wizerunków osób utrwalonych na fotografiach posiadanych przez obrońcę. Nie ulega wątpliwości, że obrońca przedmiotowy wniosek złożył w końcowej fazie postępowania sądowego mogą uczynić to podczas wcześniejszych przesłuchań świadka M.. Zdjęcia, które chciał mu okazać posiadał przy sobie na rozprawie w dniu (...) r. na której w drodze telekonferencji T. M.

(1)był konfrontowany ze świadkiem F. N.

(1), obecnym na sali rozpraw. Na rozprawie tej sędzia przewodnicząca zwróciła się do autora omawianej apelacji, aby pokazał jej przedmiotowe zdjęcia, na co obrońca się nie zgodził tłumacząc, że jego mandant nie wyraził zgody na to by „wypłynęły” z jego rąk (str. 15 protokołu rozprawy, k. 11.427, tom 56). Jednocześnie wniósł o bezpośrednie przesłuchanie na rozprawie świadka M. w celu okazania mu tych fotografii, a więc de facto złożył wniosek o co najmniej przerwanie rozprawy i spowodowanie stawiennictwa na niej świadka korzystającego z ochrony policyjnej. Powyższe zestawienie niespornych faktów uprawniało Sąd Okręgowy do uznania przedmiotowego wniosku za zmierzający do przedłużenia toczącego się postępowania. Jest oczywistym, że sędzia sprawozdawca nie zwróciła się do obrońcy o złożenie posiadanych przez niego fotografii do akt sprawy, ale wyłącznie o to, aby zostały jej okazane, czego z pewnością nie można utożsamiać z „wypłynięciem ich z rąk obrońcy”. Skoro strona domaga się przeprowadzenia dowodu z okazania świadkowi wizerunków osób utrwalonych na fotografiach oczywistym jest, że przed dopuszczeniem tego dowodu skład orzekający musi mieć możliwość zapoznania się z tymi fotografiami, bowiem tylko wtedy byłaby możliwa ocena zasadności złożonego wniosku dowodowego (kwestia np. jakości, czytelności fotografii). Skoro obrońca nie chciał się na to zgodzić odmawiając okazania zdjęć przewodniczącej i domagając się przeprowadzenia wnioskowanego dowodu w przyszłości, uznać to należy za obstrakcję procesową i Sąd był uprawniony do uznania tej sytuacji jako zmierzającej do przedłużenia postępowania w rozumieniu art. 170 § 1 pkt 5 kpk. Obrońca miał świadomość, że domagał się stawiennictwa świadka w przyszłości, przy czym chodziło o osobę korzystającą z ochrony policyjnej, co jedynie ze względów logistycznych nie było proste. Istotne jest wreszcie to, że z zebranego materiału dowodowego wynika ponad wszelką wątpliwość, że świadek T. M.

(1)znał szereg osób z otoczenia oskarżonego S. D., natomiast składając przedmiotowy wniosek obrońca nie wskazał, do czego konkretnie zmierzał, tzn. znajomość świadka z jakimi osobami zamierzał zdyskredytować, a przez to wykazać jego niewiarygodność. Niezasadny jest zarzut wskazany w pkt 7 omawianej apelacji. W istocie podnosząc ten zarzut obrońca kwestionuje istotę przesłuchania świadka przy użyciu urządzeń technicznych umożliwiających przeprowadzenie tej czynności na odległość, tzw. wideokonferencję uregulowaną w art. 177 § 1 a kpk (vide str. 29 – uzasadnienia apelacji). Unormowanie to obowiązuje w procedurze od 12 listopada (...) r. (wprowadzone zostało ustawą z dnia 31 sierpnia (...) r. o zmianie ustawy o bezpieczeństwie imprez masowych oraz niektórych innych ustaw). Powołanie się w uzasadnieniu apelacji na opracowanie T. H. z 1996 r. dotyczące istoty konfrontacji jest o tyle bezprzedmiotowe, że w czasie jego opublikowania przedmiotowa instytucja, nie była w ogóle znana. Nie ulega wątpliwości, że konfrontacja określona w art. 172 kpk to nic innego aniżeli przesłuchanie, podczas którego dąży się również do wyjaśnienia sprzeczności występujących w relacjach przesłuchiwanych osób. Przepis z art. 177 § 1 a nie przewiduje żadnych szczególnych warunków do jego zastosowania. Nie można też twierdzić, co de facto czyni apelujący, że przeprowadzenie tzw. wideokonferencji niweczy zasadę bezpośredniości. Jest to dowód, który bezpośrednio przeprowadza sąd dysponując podglądem na osobę przesłuchiwaną. Jedynie w szczególnych sytuacjach wynikających z problemów technicznych (np. brak wizji lub fonii uniemożliwiający obserwację zachowania się przesłuchiwanego, jego mimiki, ewentualnych objawów zdenerwowania itp.) może dojść do rezygnacji albo przerwania tej czynności, a o ile w takich warunkach została jednak przeprowadzona – do zdeprecjonowania dowodu z przesłuchania osoby w takich okolicznościach. Podkreślić należy, że warunkiem koniecznym do użycia tego instrumentu procesowego (nie – dowodu, bo dowodem są wyjaśnienia i zeznania, składane także w trakcie telekonferencji) jest jednoczesne wystąpienie dwóch elementów, tj. fonii oraz wizji i to odpowiedniej jakości, umożliwiającej obserwację osoby przesłuchiwanej. W omawianej apelacji nie zakwestionowano obu tych elementów. Nietrafne jest powoływanie się przez obrońcę na wyroki Europejskiego Trybunału Praw Człowieka z 4 listopada (...) r. oraz z 3 (...) r. związane z kwestią niedołożenia należytej staranności dla doprowadzenia świadka na rozprawę, wszak dotyczyły one innej sytuacji procesowej. W pierwszej sprawie w ogóle nie doszło do przesłuchania pokrzywdzonej na rozprawie głównej. Ponieważ przebywała za granicą sąd odczytał jej zeznania złożone w postępowaniu przygotowawczym, w związku z czym oskarżony nie mógł zadawać jej pytań. Trybunał uznał, że sąd orzekający nie dołożył należytych starań zmierzających do sprowadzenia tego świadka na rozprawę. Analogicznego stanu faktycznego (odczytanie zeznań świadka przebywającego za granicą) dotyczyła druga z tych spraw. W przedmiotowej sprawie jest niesporne, że świadek T. M.

(1)został przesłuchany na rozprawie głównej przez Sąd orzekający tyle, że przy użyciu systemu elektronicznego – „na odległość”. Co więcej, skorzystanie z unormowania z art. 177 § 1 a kpk nastąpiło w szczególnej sytuacji – jest on osobą korzystającą z ochrony organów ścigania ze względu na podjętą z tymi organami współpracę i względy na je jego bezpieczeństwo przesądziły o tym, że w czasie przesłuchania znajdował się poza siedzibą Sądu Okręgowego w P. – tj. w siedzibie Sądu Rejonowego w B. (vide protokół rozprawy z (...), k. 11.414 i 11.416, tom 56). Uwzględniając powyższe Sąd Apelacyjny podziela stanowisko Sądu pierwszej instancji, że nie było przeszkód faktycznych i prawnych do tego, aby świadka T. M.

(1)przesłuchać i skonfrontować ze świadkiem F. N.

(1)w drodze telekonferencji. W uzasadnieniu omawianej apelacji we fragmencie dotyczącym zarzutu nr 7 jej autor nawiązał do kwestii nieobecności drugiego obrońcy w miejscu przebywania świadka M. podczas składania przez niego wyjaśnień. Na rozprawie w dniu (...) r. obrona złożyła wniosek o zarządzenie stosownej przerwy albo o odroczenie rozprawy, aby drugi z obrońców, który tego dnia udał się do B., mógł przebywać w pomieszczeniu, w którym świadek znajdował się w trakcie przesłuchania, bowiem „nie ma pewności, czy świadkowi nie będą sugerowane odpowiedzi na pytania” i zachodziła konieczność okazania mu zdjęć a ewentualne wykorzystanie do tego środków technicznych uznała za niewystarczające (k. 11.414). Z powyższego wynika, że obrońca poddała w wątpliwość rzetelność przeprowadzenia tego przesłuchania. Tymczasem z protokołu rozprawy wynika, że w pomieszczeniu, w którym znajdował się T. M.

(1)przebywał funkcjonariusz C.B.Ś. obsługujący sprzęt oraz starszy sekretarz sądowy Sądu Rejonowego w B., który poinformował, że na stoliku, przy którym świadek siedział umieszczony jest tylko mikrofon, świadek nie posiada żadnych dokumentów i notatek, długopisu i nie ma założonych słuchawek. W powyższych realiach zasadnie Sąd Okręgowy uznał, że obecność obrońcy w pomieszczeniu, w którym świadek zeznawał, w celu zapewnienia rzetelności jego przesłuchania, jest zbędna. Odmiennie ocenić należy zagadnienie nieobecności obrońcy podczas tego przesłuchania w celu okazania świadkowi fotografii. W tym zakresie Sąd Apelacyjny odsyła do swoich wcześniejszych rozważań przedstawionych na str. 57-58 niniejszego uzasadnienia. Nie jest przekonujące stwierdzenie obrońcy o naruszeniu zasady „równości broni”, wszak przesłuchiwanemu świadkowi nie towarzyszył oskarżyciel publiczny, obecny na miejscu funkcjonariusz CBŚ wyłącznie obsługiwał sprzęt, był zatem osobą neutralną, a pracownik sądowy wykonywał polecenia przewodniczącej składu orzekającego uniemożliwiające wpływanie na postawę procesową T. M.

(1)przez jakiekolwiek zewnętrzne czynniki. Nieuprawnionym jest również zarzut sformułowany w pkt. 8 omawianej apelacji, dotyczący okoliczności przesłuchania świadka anonimowego. Apelujący zarzuca Sądowi orzekającemu, że nie poinformował stron o terminie przesłuchania tego świadka co spowodowało, że w trakcie tej czynności nie był obecny „główny obrońca” – adw. C. D. i w efekcie doszło do naruszenia prawa oskarżonego S. D. do obrony. Zdaniem obrońcy doszło w ten sposób do obrazy wymienionych w omawianym zarzucie przepisów. Świadka anonimowego przesłuchano na rozprawie w dniu (...) r. i był to termin, na którym zarządzono postępowanie dowodowe. Termin ten wyznaczono zarządzeniem z (...) (...) (...) r., w którym imiennie wskazano 12 świadków podlegających wezwaniu. Nie ma w nim adnotacji o przesłuchaniu świadka anonimowego (k. 8.542, tom 46). Na rozprawie stawili się oboje obrońcy oskarżonego S. D., tj. adw. C. D. oraz adw. J. B.. Po przesłuchaniu jednego świadka (pozostali trzej, którzy się stawili, skorzystali z prawa do odmowy zeznań) przewodnicząca zarządziła przerwę do godz. (...) przy czym adw. C. D. oświadczył, że po przerwie nie stawi się, powołując się na pełnomocnictwo udzielone adw. J. B.. Po przerwie kolejni trzej świadkowie skorzystali z prawa do odmowy złożenia zeznań i wówczas przewodnicząca poinformowała obecnych, że w tym miejscu nastąpi przesłuchanie świadka anonimowego, pouczając o sposobie i warunkach jego przesłuchania. Rzecz jasna, odbyło się to pod nieobecność adw. C. D.. Przed przystąpieniem do przesłuchania tego świadka strony nie wnosiły wniosków formalnych, co odnotowano w protokole rozprawy, w szczególności adw. J. B. nie złożyła wniosku o nieprzeprowadzanie tego przesłuchania a uwagi na nieobecność drugiego obrońcy oskarżonego S. D. (vide str. 6-20 protokoły tej rozprawy, k. 8.677-8.691, tom 47). Z protokołu rozprawy nie wynika, co należy zaakcentować, że obecna na niej obrońca oskarżonego D. została zaskoczona, że tego dnia będzie przesłuchany świadek anonimowy, a drugi z obrońców w ogóle o tej czynności nie wiedział, jakkolwiek sytuacji takiej obecnie nie można wykluczyć. Zakładając tę drugą ewentualność rozważyć należy, czy doszło do obrazy prawa procesowego, a jeżeli tak, to z jakim skutkiem. W ocenie Sądu Apelacyjnego należy rozważyć, czy doszło do obrazy art. 117 § 1 kpk z uwzględnieniem art. 117 a § 1 kpk, natomiast nie jest zasadny zarzut obrazy art. 129 kpk i art. 184 § 3 kpk. Przesłuchanie świadka anonimowego dokonane na rozprawie głównej, także w formie telekonferencji, jest jednym z elementów postępowania dowodowego, które zarządza się bezpośrednio po przesłuchaniu oskarżonego. Żaden z przepisów Kodeksu postępowania karnego nie przewiduje powiadamiania stron o tym, jacy świadkowie będą przesłuchiwani na konkretnej rozprawie także wtedy, gdy terminów tej rozprawy wyznaczono więcej niż jeden. Z powołanego przez autora apelacji art. 129 kpk wynika jedynie, że sąd ma obowiązek zawiadomić – w tym wypadku obrońcy – w jakiej konkretnie sprawie jest wezwany albo o jakiej jest zawiadomiony, oraz o miejscu i terminie rozprawy. Co do obrońców oskarżonego D. wymóg ten został spełniony i oboje stawili się na rozprawę w dniu (...) r. Z kolei art. 184 § 3 kpk dotyczy przesłuchania świadka anonimowego poza rozprawą, w innym miejscu aniżeli sala rozpraw. Oczywistym jest, że o czasie i miejscu takiego przesłuchania przeprowadzonego przez skład orzekający albo wyznaczonego członka tego składu, powiadamia się między innymi obrońcę oskarżonego, który ma prawo uczestniczyć przy tej czynności (art. 184 § 3 kpk). Sytuacja taka w przedmiotowej sprawie nie miała miejsca – przesłuchanie odbyło się na rozprawie głównej, z tym, że „na odległość” i obrońca miał zagwarantowane prawo do uczestniczenia w niej i zadawania świadkowi pytań. Sąd odwoławczy szanuje i akceptuje praktykę polegającą na tym, że w szczególności w sprawach obszernych, o ile oskarżony ustanowił dwóch albo trzech obrońców, dokonują oni podziału ról, jaką każdy z nich ma odegrać np. w zakresie aktywności co do poszczególnych partii materiału dowodowego. Nie znaczy to jednak, że ich uprawnienia procesowe są różne. O ile zatem jeden z obrońców opuszcza salę rozpraw oświadczając, że będzie reprezentowany przez obrońcę pozostającego na sali, nie ma żadnych procesowych przeszkód, aby czynności procesowe odbywały się z udziałem tylko jednego obrońcy. W sprawie jest niesporne, że na rozprawie w dniu (...) adw. J. B. nie złożył wniosku o przesunięcie w czasie przesłuchania świadka anonimowego z uwagi na nieobecność rzekomego „głównego obrońcy” i aktywnie w tym przesłuchaniu uczestniczyła. W późniejszym czasie adw. C. D. nie złożył wniosku o ponowne przesłuchanie świadka anonimowego, a więc nie wyraził zamiaru osobistego uczestniczenia w jego przesłuchaniu. Uwzględniając powyższe a przede wszystkim postawę obu obrońców uczestniczących w postępowaniu przed Sądem pierwszej instancji wyrazić należy pogląd, że podnoszenie w apelacji zarzutu naruszenia prawa S. D. do obrony poprzez przesłuchanie świadka anonimowego pod nieobecność jednego z jego obrońców – jest całkowicie nieuprawnione. Jest niesporne, że żaden z jego obrońców nie zwrócił się wcześniej o udzielenie informacji, na kiedy Sąd zaplanował przesłuchanie świadka anonimowego, a zatem oboje winni byli liczyć się z tym, że może to nastąpić również bezpośrednio po zarządzeniu przeprowadzenia postępowania dowodowego. Za oczywiście bezzasadny uznać należy zarzut przedstawiony w pkt. 9 omawianej apelacji. Skoro ustawodawca przewidział w art. 184 § 1 kpk możliwość utajnienia pewnych okoliczności przedstawionych przez świadka anonimowego w postępowaniu przygotowawczym w celu zapewnienia mu pełnej anonimowości dla jego bezpieczeństwa, nie można skutecznie zarzucać utajnienia przez sąd takich okoliczności, których ujawnienie mogłoby doprowadzić do dekonspiracji świadka i to także wtedy, jeżeli są to okoliczności istotne dla meritum sprawy. Omawiane unormowanie jest z pewnością odstępstwem od zasady „równowagi broni”, ale jest ono efektem świadomej decyzji ustawodawcy i jest aprobowane przez prawo Unii Europejskiej. Uzasadnienie apelacji przedstawione na jej stronach 10 i 11 zupełnie nie przekonuje. W tym wypadku zapewnienie świadkowi anonimowemu pełnego bezpieczeństwa ma niewątpliwie prymat nad prawami oskarżonego i jego obrońcy do pełnej informacji na temat treści zeznań, jakie świadek ten złożył. Sąd Okręgowy przed przesłuchaniem świadka anonimowego zapoznał się z treścią jego zeznań złożonych w postępowaniu przygotowawczym i zasadnie uchylał te pytania obrońców, które wprawdzie dotyczyły istotnych dla rozstrzygnięcia merytorycznego okoliczności, ale odpowiedzi na które doprowadziłaby do dekonspiracji. Członkowie składu orzekającego Sądu Apelacyjnego również zapoznali się z treścią protokołu z przesłuchania w śledztwie świadka anonimowego, znajdującego się w kancelarii tajnej i w postawie Sądu metiti w tym względzie nie dopatrywali się uchybień. Trafny jest natomiast zarzut przedstawiony w pkt. 10 apelacji dotyczący uchybień w protokole odzwierciedlającym przesłuchanie świadka anonimowego o tyle, że rzeczywiście nie zamieszczono w nim danych dotyczących osoby obsługującej aparaturę w trakcie przesłuchania. Zarzut ten należy łączyć z tzw. względną przyczyną odwoławczą wymienioną w art. 438 pkt 2 kpk, a więc aby mógł on wywrzeć oczekiwany przez obrońcę skutek należało wykazać, że niewskazanie w protokole rozprawy osoby, która towarzyszyła świadkowi anonimowemu podczas jego przesłuchania, mogło mieć wpływ na treść zaskarżonego wyroku. Świadek ten został przesłuchany na rozprawie w dniu (...) r. przy użyciu urządzenia audio-telefonu (k. 8.678), do którego zapewne było podłączone urządzenie zmieniające głos w celu uniemożliwienia identyfikacji świadka przez oskarżonego. Zatem zgodnie z treścią art. 184 § 4 kpk osoba obecna w pomieszczeniu, w którym świadek składał zeznania, winna była się przedstawić i jej dane personalne winny znaleźć się w protokole. Rzecz jednak w tym, że w apelacji nie naprowadzono jakichkolwiek okoliczności wskazujących na to, że świadek anonimowy nie składał swoich zeznań dobrowolnie, spontanicznie i bez ingerencji ze strony innych osób. Istotne jest również to, że obrońca oskarżonego S. D. obecna na sali rozpraw podczas tego przesłuchania nie zgłosiła wniosku o uzupełnienie protokołu rozprawy przez wskazanie w nim osoby towarzyszącej świadkowi i obsługującej urządzenie, za pomocą którego nawiązano z nim łączność. Należy racjonalnie zakładać, że adw. J. B., obecnej na sali rozpraw obrońcy oskarżonego, treść art. 184 § 4 kpk była znana. Wynika z tego konkluzja, że podczas przesłuchania obrońca nawet nie podejrzewała, że świadek nie złożył suwerennych zeznań. Nie sposób racjonalnie zakładać, że podczas tych zeznań posługiwał się np. pisemnym tekstem przygotowanym przez osoby trzecie, wszak istotna część przesłuchania to odpowiedzi na liczne szczegółowe pytania, także zadawane przez obrońców. Podobnie wykluczyć należy ustne podpowiedzi albowiem byłyby one zapewne słyszalne a ponadto na poszczególne pytania świadek musiałby odpowiadać z zauważalnym opóźnieniem, co z pewnością nie umknęłaby uwadze sądu, stron i licznym obrońcom. Uwzględniając powyższe a także to, że treść zeznań świadka anonimowego całkowicie koreluje z jego zeznaniami złożonymi w śledztwie, z którymi w całości Sąd Apelacyjny zapoznał się w kancelarii tajnej przed rozprawą odwoławczą, uznać należy, że omówione uchybienie formalne dotyczące braku stosownego zapisu w protokole rozprawy nie miało wpływu na ocenę przydatności tego dowodu a w konsekwencji na treść zaskarżonego wyroku. Nic nie wnosi do sprawy zestawienie rzekomych sprzeczności w zeznaniach świadka anonimowego przedstawionych w załączniku nr 1 do omawianej apelacji. W rzeczywistości, nie są to sprzeczności (rozbieżności), ale pewne różnice występujące w protokołach z przesłuchań przeprowadzonych w śledztwie i w postępowaniu sądowym, będące efektem zadawanych pytań, stopnia szczegółowości tych pytań. Jeżeli chodzi o zarzut opisany w pkt. 5 omawianej apelacji w pierwszej kolejności zauważyć należy, że R. M.

(1)został szczegółowo przesłuchany i skonfrontowany z T. M.

(1)na rozprawie w dniu (...) (...) (...) M. in. opisał pełnienie przez siebie obowiązków „bałachowego” (osoby regulującej i naprawiającej nagłośnienie radiowęzła w celach) z istoty których wynika wchodzenie do wielu cel, co z pewnoś

🔗 Do źródła urzędowego

Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.